ตอนที่ 33

บทที่ 33 กล่องสุ่ม

ยฺหวีตัวตัวลุกขึ้นนั่ง มองออกไปนอกหน้าต่าง เห็นเพียงเรือท้องแบนสิบลำจอดเรียงรายอยู่ในหมู่บ้าน แต่ละลำมีเจ้าหน้าที่กู้ภัยสองคนสวมเสื้อชูชีพสีเหลืองอร่าม คนหนึ่งทำหน้าที่บังคับเรือ อีกคนตักน้ำที่เอ่อล้นออกไป

"เอ้อ...เอ้อ...ท่านผู้พักอาศัยชั้นบนโปรดทราบ พวกเราคือหน่วยกู้ภัยจากเทศบาลเขต เนื่องจากอุทกภัยครั้งใหญ่ พวกเรามาเพื่ออพยพผู้ประสบภัย ขอความกรุณาท่านอย่าเบียดเสียด เก็บสัมภาระส่วนตัวให้พร้อม แล้วรอคอยการอพยพอย่างเป็นระเบียบที่ชั้นล่าง"

วันที่สิบสองแห่งวิกฤตอุทกภัย ผู้คนที่ติดอยู่ภายในบ้านเรือนต่างมองเห็นแสงแห่งความหวัง น้ำไม่มีให้อาบ อาหารก็ร่อยหรอลงทุกที หลายคนจำต้องนอนอยู่บนเตียงเพื่อบรรเทาความหิวโหย ยิ่งไม่ต้องกล่าวถึงผู้ที่อาศัยอยู่ชั้นล่างซึ่งจมอยู่ใต้น้ำไปนานแล้ว สภาพอากาศที่ร้อนอบอ้าวและชื้นแฉะเช่นนี้ การที่หลายครอบครัวต้องเบียดเสียดกันอยู่บนดาดฟ้าที่ไม่สูงเกินครึ่งคน ช่างเหมือนตายทั้งเป็น

ดังนั้นเมื่อเสียงเครื่องยนต์ของเรือท้องแบนดังใกล้เข้ามาในยามเช้าตรู่ ผู้คนเหล่านั้นต่างโห่ร้องด้วยความยินดี แม้แต่ผู้ที่ปิดประตูแน่นหนามาโดยตลอดก็ยังเปิดประตูพรวดพราดออกมา สอบถามสถานการณ์การอพยพกับหน่วยกู้ภัยที่อยู่ด้านล่าง

ยฺหวีตัวตัวเก็บสายตากลับมา ไม่แยแสต่อสิ่งใด ลุกขึ้นจากเตียงอย่างใจเย็น จัดแจงล้างหน้าแปรงฟัน จากนั้นหยิบหมี่ขาปูที่กำลังร้อนกรุ่นออกมาจากครัวมิติ นั่งลงที่โต๊ะน้ำชา ค่อยๆ ละเลียดกินอย่างสบายอารมณ์

ในชาติก่อน หน่วยกู้ภัยก็มาถึงในช่วงเวลาไล่เลี่ยกันนี้ ยฺหวีตัวตัวยังคงจมดิ่งอยู่ในความสุขที่ได้อยู่ร่วมชายคากับแฟนหนุ่ม แม้ว่าเสบียงอาหารในบ้านจะหมดเกลี้ยงไปนานแล้ว แต่สุภาษิตกล่าวไว้ว่า "มีรักกินน้ำต้มผักก็อร่อย" มองหน้าหล่อเหลาของแฟนหนุ่ม นางก็มีความสุขแล้ว

และครอบครัวของน้าชายก็ย้ายเข้ามาในช่วงเวลาใกล้เคียงกันนี้เช่นกัน โดยอาศัยจังหวะที่หน่วยกู้ภัยกำลังอพยพผู้ประสบภัยไปยังศูนย์พักพิง พวกเขากลับขอให้หน่วยกู้ภัยส่งพวกเขามาที่นี่แทน

ป้าน้าสะใภ้เป็นคนฉลาดเฉลียว ศูนย์พักพิงจะสบายเท่าบ้านหลานสาวได้อย่างไร! แค่เงินใต้โต๊ะเล็กน้อยก็ไม่มีอะไรที่ทำไม่ได้อยู่แล้ว เพราะในตู้เซฟยังมีเงินสดอยู่ถึงห้าแสน! ไม่มีอาหารก็ใช้เงินซื้อเอา ปีนี้มีเงินก็ไปไหนมาไหนได้ทั้งนั้นแหละ!

เมื่อคิดถึงตรงนี้ ยฺหวีตัวตัวก็แค่นหัวเราะเยาะ ในชาตินี้ เมื่อไม่มีเงินทองติดตัว ครอบครัวของน้าชายคงจะไม่อยู่สุขสบายนัก แต่เรื่องนั้นจะเกี่ยวอะไรกับนาง! ในเมื่อพวกเขาไม่เมตตาต่อกันก่อน แล้วนางจะต้องเป็นแม่พระไปทำไม

หลังจากกินอาหารเช้าเสร็จ ยฺหวีตัวตัวก็มองออกไปนอกหน้าต่าง ฝั่งตรงข้ามดูเหมือนจะมีปากเสียงกับหน่วยกู้ภัย เสียงดังเอะอะจนควบคุมอารมณ์ไม่อยู่ พลั้งมือผลักเจ้าหน้าที่กู้ภัยคนหนึ่งลงไปในน้ำ... โชคดีที่สวมเสื้อชูชีพ ไม่อย่างนั้นหากตกลงไปในน้ำขุ่นลึกกว่าเจ็ดเมตรนี้ คงยากที่จะปีนขึ้นมาได้!

เจ้าหน้าที่กู้ภัยก็ไม่ใช่คนใจดี พวกเขากรูเข้าไปช่วยกันจับตัวคนที่ก่อเรื่องกดลงกับพื้น กระหน่ำทุบตีไปหลายที! ในยุคสิ้นโลก จิตใจของผู้คนว้าวุ่น แต่ทุกคนก็เป็นคนเหมือนกัน ชีวิตของเจ้าเป็นชีวิต แล้วชีวิตของเจ้าหน้าที่กู้ภัยไม่ใช่ชีวิตหรืออย่างไร?

ยฺหวีตัวตัวถอนหายใจ เฮ้อ ไม่ว่าจะยุคไหนสมัยไหน การทำงานในระดับรากหญ้าก็ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยจริงๆ

หลังจากดูเรื่องสนุกจบ ยฺหวีตัวตัวก็แอบเข้าไปในมิติอย่างเงียบๆ ตอนที่กวาดล้างห้างสรรพสินค้า เนื่องจากมิติมีขนาดใหญ่เพียงพอ ตอนเก็บของจึงแบ่งประเภทโดยไม่รู้ตัว ทำให้ไม่ต้องเสียเวลาจัดระเบียบมากนัก มีเพียงห้องโถงใหญ่ชั้นสามเท่านั้นที่เต็มไปด้วยสินค้าฟุ่มเฟือยที่แม้แต่ยฺหวีตัวตัวเองก็ยังไม่รู้ว่าคืออะไร!

เมื่อขึ้นไปดูพื้นที่ 300 ตารางเมตรที่อัดแน่นจนแทบไม่มีช่องว่างเหลือ นางก็ตกตะลึง มีมากขนาดนี้เลยหรือ? สินค้าทุกชิ้นถูกห่อหุ้มอย่างดีด้วยผ้ากำมะหยี่เนื้อนุ่มหลากสีสันและหลากหลายยี่ห้อ มองจากภายนอกก็ยากที่จะเดาว่าข้างในคืออะไรกันแน่!

เมื่อห้องโถงใหญ่ในมิติถูกอัดแน่นจนเต็ม นางก็ไม่มีที่ให้นั่ง จึงออกจากมิติมานั่งบนพรมในห้องนั่งเล่นของตัวเอง ใช้จิตใจดึงสินค้าฟุ่มเฟือยที่ไม่รู้จักออกมา กองไว้บนโต๊ะน้ำชาและพื้น ค่อยๆ พิจารณาดู นี่มันให้ความรู้สึกเหมือนแกะกล่องสุ่มเลยจริงๆ!

สิ่งที่วางอยู่บนโต๊ะเป็นอย่างแรกคือสีเหลืองของแอร์เมสที่โดดเด่นที่สุด กองพะเนินจนกลายเป็นภูเขาลูกย่อมๆ ยฺหวีตัวตัวนั่งอยู่ท่ามกลางขุนเขา มองลงมายังสรรพสิ่ง หากฉากนี้เกิดขึ้นก่อนยุคสิ้นโลก คงจะดีไม่น้อย ในฐานะชนชั้นกลางธรรมดาคนหนึ่ง นางคงไม่มีปัญญาที่จะใช้สิ่งเหล่านี้ในชีวิตประจำวันได้เลย ยกเว้นแต่บ้านจะถูกเวนคืน หรือแต่งงานเข้าไปในตระกูลร่ำรวย

เลือกชิ้นที่ใหญ่ที่สุดมาแกะก่อนเลยดีกว่า ความอยากรู้อยากเห็นของยฺหวีตัวตัวถูกกระตุ้นจนถึงขีดสุด! เตียงสัตว์เลี้ยงขนาดใหญ่ ทำจากไม้โอ๊ก ดูเหมือนอ่างแช่เท้าที่ถูกตัดออกไปส่วนหนึ่ง ภายในบุด้วยแผ่นหนังแกะสีแดงทรงกลม ยฺหวีตัวตัวครุ่นคิดว่าสัตว์เลี้ยงที่สูงส่งขนาดไหนถึงจะคู่ควรกับเตียงสัตว์เลี้ยงราคา 15,200 หยวน

แกะกล่องสุ่มต่อไป ยฺหวีตัวตัวเหมือนจะติดใจของชิ้นใหญ่ อยากรู้ว่านางจะแกะอะไรแปลกๆ ออกมาได้อีก! อานม้าสั่งทำพิเศษ ราคา 69,450 หยวน ยฺหวีตัวตัวโกรธแล้ว สัตว์เลี้ยงของคนรวยยังอยู่ดีกินดีกว่านางอีก!

เมื่อเปิดห่อผ้ากำมะหยี่ออกไปเรื่อยๆ ก็เหมือนเปิดประตูสู่โลกใบใหม่ของยฺหวีตัวตัว พื้นที่ 50 ตารางเมตรของแอร์เมส เกือบทั้งหมดเป็นเสื้อผ้า ผ้าพันคอ ของใช้ประจำวัน และของใช้สำหรับสัตว์เลี้ยง... สมกับคำร่ำลือที่ว่า ต้องซื้อสินค้าให้ครบตามจำนวนที่กำหนดถึงจะได้กระเป๋าที่ต้องการ!

ของมากมายขนาดนี้ พอเปิดออกมา มีกระเป๋า Birkin เพียง 2 ใบ, Kelly 3 ใบ, Basket 4 ใบ, Constance 5 ใบ และกระเป๋าคลัตช์ 6 ใบ ส่วนที่เหลือคือ เตียงสัตว์เลี้ยง 18 เตียง, แผ่นรองขนแกะสีต่างๆ 45 แผ่น, กระเป๋าใส่สัตว์เลี้ยงแบบพกพา 15 ใบ, ชามอาหารสัตว์เลี้ยง 27 ใบ และปลอกคอสุนัข 40 กว่าเส้น เสื้อผ้าหลากสีสัน 300 กว่าชิ้น และชุดว่ายน้ำสุดเซ็กซี่ 28 ชุด ผ้าพันคอไหมพิมพ์ลายและผ้าคลุมไหล่แคชเมียร์ 300 กว่าผืน, รองเท้าบูทเปลือยที่ใส่ไม่ได้ 40 กว่าคู่, เข็มขัดหนัง 40 กว่าเส้น, หมวกและถุงมือ 30 กว่าใบ หมอนอิงผ้าไหม 60 กว่าใบ, จานและชาม 60 กว่าใบ, สมุดโน้ตที่มีสัญลักษณ์ H 30 กว่าเล่ม น้ำหอม 200 กว่าขวด, สบู่อาบน้ำและแชมพู 60 กว่าขวด, สบู่ก้อน 30 กว่ากล่อง และกล่องเปล่าขนาดต่างๆ 25 กล่อง ดูเหมือนว่านี่จะเป็นอาวุธลับที่ทำให้มิติขยายใหญ่ขึ้น!

เครื่องประดับและนาฬิกาทั้งหมดที่เก็บเข้ามาหายไปหมด! ล้วนเป็นของมีค่าทั้งนั้น เพื่อจัดเก็บให้เป็นระเบียบ ยฺหวีตัวตัวจึงเปิดห้อง 3 ห้องบนชั้น 3 ห้องหนึ่งสำหรับใส่ของใช้สำหรับสัตว์เลี้ยง ห้องหนึ่งสำหรับใส่เสื้อผ้า และอีกห้องหนึ่งสำหรับใส่กระเป๋าและของกระจุกกระจิก

แกะกล่องสุ่มต่อไป คราวนี้เป็น Gucci, LV, Chanel, Dior, Prada, Versace แกะออกมาได้เสื้อผ้าสัตว์เลี้ยง 1,222 ชิ้น รวมทั้งเสื้อกล้าม เสื้อยืด เสื้อไหมพรม เสื้อโค้ท เสื้อกันหนาว เสื้อขนสัตว์ และอื่นๆ อีกมากมาย ครบครันทุกอย่าง! เตียงและโซฟาสัตว์เลี้ยง 112 ตัว, ชามอาหารสัตว์เลี้ยง 356 ใบ, กระเป๋าและกล่องใส่สัตว์เลี้ยง 166 ใบ, ปลอกคอสัตว์เลี้ยง 666 เส้น และหมวกขนสัตว์ 4 ใบ! ช่างน่าเหลือเชื่อ! ยฺหวีตัวตัวหวังว่าชาติหน้าจะได้เกิดใหม่เป็นสัตว์เลี้ยงในตระกูลร่ำรวย!

ส่วนเสื้อผ้าของคน มีเสื้อผ้าสำเร็จรูปหรูหรา 1,800 กว่าชิ้น เป็นของผู้หญิง 1,200 กว่าชิ้น และของผู้ชาย 600 กว่าชิ้น กระเป๋า 2,000 กว่าใบ, ผ้าพันคอและผ้าคลุมไหล่ 600 กว่าผืน, รองเท้า 400 กว่าคู่ ไซส์ของยฺหวีตัวตัวไม่เกิน 40 คู่! และน้ำหอม 1,000 กว่าขวด, เสื้อผ้าเด็ก 60 กว่าชุด, เครื่องสำอางและผลิตภัณฑ์ดูแลผิว N+ และกล่องเปล่า 203 กล่อง