ตอนที่ 7

**บทที่ 7 ใครคือสุนัขรับใช้**

หลังจากนั้น อวี๋ตัวตัวก็พบร้านค้าที่ขายอุปกรณ์เอาตัวรอดในป่าอีกแห่ง

สั่งซื้อมีดดามาสคัสไปสิบเล่ม คมกริบราวตัดเส้นผม ขาดสะบั้นเหล็กกล้าได้ดุจดินโคลน ครั้นถึงยุคสิ้นโลกก็จักใช้เป็นมีดสั้นป้องกันตัวได้ เจ้าของร้านแถมหินลับมีดมาให้สองอัน

ภัยพิบัติแรกที่มาเยือนในยุคสิ้นโลกคืออุทกภัย ฝนกระหน่ำติดต่อกันหลายเดือน ทำให้ระบบระบายน้ำทั่วทุกหนแห่งล่มสลาย หากคิดจะออกจากบ้านในสภาพที่น้ำท่วมเจิ่งนองเช่นนี้ รถยนต์ย่อมไร้ประโยชน์ ต้องเป็นเรือเท่านั้น!

เรือยางกันแทงและเรือท้องแบนอย่างละสิบลำ เสื้อชูชีพเก็บความร้อน ชุดดำน้ำ และเสื้อชูชีพโฟม อย่างละยี่สิบชุด ถุงนอนกันลมกันชื้นสิบใบ เต็นท์พักแรมเดี่ยวและหลายคน อย่างละหกหลัง

เสียมสนามยี่สิบอัน สิ่งนี้เบาและพกพาสะดวก ไม่เพียงแต่ใช้เป็นไม้พายได้ ยังขุดดินทำไร่นาได้อีกด้วย!

กล้องมองกลางคืนยี่สิบอัน เชือกปีนเขายี่สิบมัด ถุงมือกันลื่นหนึ่งร้อยคู่ ไฟฉายแรงสูงห้าสิบกระบอก หินขีดไฟห้าสิบคู่ ไม้ขีดกันลมกันน้ำห้าร้อยกล่อง

น้ำท่วมเมือง ไฟฟ้าจะดับ แต่ในมิติยังมีไฟฟ้า อวี๋ตัวตัวจึงสั่งซื้อกล่องเก็บไฟขนาดใหญ่ไปอีกยี่สิบกล่อง

เมื่อคิดถึงความโกลาหลในยุคสิ้นโลก อวี๋ตัวตัวจึงหาร้านค้าที่ขายอุปกรณ์รักษาความปลอดภัยโดยเฉพาะ

เสื้อเกราะกันมีดกันแทงแบบเสื้อกั๊กและแขนยาวอย่างละยี่สิบตัว ท้ายที่สุดแล้วต้องใส่ทั้งในสภาพอากาศหนาวจัดและร้อนจัด

หมวกกันน็อคกันระเบิดสิบใบ ป้องกันคอจากการถูกบาดยี่สิบอัน กระบองไฟฟ้าสั้น กระบองไฟฟ้ายาว ส้อมเหล็กยืดหด อย่างละยี่สิบอัน เจ้าของร้านแถมถุงมือกันแทงกันบาดมาให้หกคู่

ในช่วงกลางของอุทกภัย เคยเกิดภัยพิบัติจากหนูระบาด

หนูจำนวนมากวิ่งขึ้นมาจากท่อระบายน้ำ เริ่มจากการกัดกินศพที่ลอยอยู่บนผิวน้ำ ต่อมาก็ยิ่งเหิมเกริม บุกเข้าไปกัดกินมนุษย์ในบ้าน แทบจะไร้ช่องทางป้องกัน

อวี๋ตัวตัวจึงหาร้านขายยาฆ่าหนูโดยเฉพาะ สั่งซื้อยาฆ่าหนูสูตรพิเศษไปก่อนหนึ่งร้อยถุง จากนั้นก็สั่งซื้อแป้งหนู กับดักหนู กรงดักหนู อย่างละหนึ่งร้อยชิ้น

อวี๋ตัวตัวหวนคิดถึงชาติก่อน สาเหตุที่ภัยพิบัติจากหนูยุติลง ก็เพราะอากาศหนาวจัดมาเยือนอย่างกะทันหัน

อุณหภูมิต่ำกว่าศูนย์องศาเซลเซียสหกสิบถึงเจ็ดสิบองศา ทำให้แม่น้ำลำคลองกลายเป็นน้ำแข็งในชั่วข้ามคืน คงเป็นไปได้ว่าหนูทั้งหมดถูกแช่แข็งจนตายในคืนนั้น หลังจากนั้นก็ไม่เคยเห็นร่องรอยของหนูอีกเลย

อากาศหนาวจัด ภายนอกปกคลุมไปด้วยน้ำแข็งและหิมะ อวี๋ตัวตัวคิดว่าการเดินทางคงยากลำบาก จึงสั่งซื้อรองเท้าสเก็ตน้ำแข็งไปหกคู่ ถึงตอนนั้นการสเก็ตน้ำแข็งออกไปข้างนอกจะไม่สนุกหรอกหรือ!

รวมถึงแว่นกันลมและหน้ากากกันลมอย่างละสิบอัน

หลังจากนั้น ดูเหมือนจะเป็นช่วงที่ร้อนจัด เพราะอากาศอุ่นขึ้นเร็วเกินไป ทำให้เกิดการละลายของน้ำแข็งในวงกว้าง ไม่รู้ว่าปล่อยสิ่งที่ไม่รู้จักออกมามากเท่าไหร่ จนกระทั่งช่วงหนึ่ง ภายนอกเต็มไปด้วยหมอกสีขาวตลอดทั้งวัน แม้แต่อากาศก็ยังมีพิษ

อวี๋ตัวตัวสั่งซื้อหน้ากากป้องกันสารพิษ 3M ห้าร้อยชุดโดยตรง รวมถึงหน้ากากอนามัย N95 แบบบรรจุแยกชิ้นหนึ่งหมื่นชิ้น

เมื่อคิดถึงวิธีสุดยอดในการรับมือกับความร้อนจัด นั่นก็คือการแช่น้ำในบ้านเพื่อลดอุณหภูมิ!

จึงสั่งซื้อสระว่ายน้ำเป่าลมสำหรับสองคนมาสี่สระ ถึงตอนนั้นก็สามารถยกโต๊ะน้ำชาออกไป วางไว้หน้าโซฟาในห้องนั่งเล่น แช่น้ำไปดูหนังไป!

และแผ่นเจลเย็นขนาดเท่าเตียงนอนสิบแผ่น เพื่อใช้เวลานอนหลับในตอนกลางคืน

อวี๋ตัวตัวชอบกินของเย็น เมื่อคิดว่าเมื่อเข้าสู่ยุคสิ้นโลกแล้ว จะหาของอร่อยเหล่านั้นได้จากที่ไหน จึงสั่งซื้อเครื่องทำน้ำแข็ง เครื่องทำไอศกรีมผัด อย่างละหกเครื่อง

ซื้อมาถึงตรงนี้ อวี๋ตัวตัวก็ง่วงจนลืมตาไม่ขึ้น เหลือบมองเวลา ไม่รู้ตัวเลยว่าล่วงเลยเที่ยงคืนไปแล้ว สิ่งที่จำเป็นต้องซื้อก็ได้มาเกือบหมดแล้ว ส่วนที่เหลือก็ค่อยๆ รวบรวมให้ครบในอีกไม่กี่วันข้างหน้า

อวี๋ตัวตัวหาวออกมา พยายามฝืนตัวเองไปอาบน้ำอุ่น จากนั้นก็ปิดเครื่องปรับอากาศในห้องนั่งเล่น กอดกางเกงขายาวขนสัตว์ของเธอขึ้นไปนอนบนชั้นบน

วันรุ่งขึ้น อวี๋ตัวตัวถูกเสียงกริ่งประตูปลุก คนที่กดกริ่งคือแฟนเก่าของเธอ ลู่ อี้ ชายที่เธอตามจีบมาครึ่งปีถึงยอมตกลงคบด้วยอย่างเสียไม่ได้

ในขณะที่อวี๋ตัวตัวมองเห็นชายคนนั้นผ่านตาแมว ความแค้นที่อยากจะฆ่าคนดื่มเลือดก็พุ่งขึ้นมาในใจ

ในชาติก่อน สึนามิครั้งนั้น เธอสามารถเอาชีวิตรอดไปได้แท้ๆ แต่กลับถูกแฟนหนุ่มคนนี้หลอกเอาแคปซูลหนีภัยที่เธอแลกมาด้วยชีวิตไป จนกระทั่งก่อนที่จะถูกสึนามิกลืนกิน เธอถึงได้เห็นธาตุแท้ของชายคนนั้น

ที่แท้ เขาไม่ได้ไม่ชอบยิ้ม เพียงแต่เธอไม่คู่ควร! แม้จะเอาทรัพย์สมบัติและชีวิตทั้งหมดของเธอให้เขา เอาใจเขา ตำแหน่งข้างกายเขาก็ไม่เคยเป็นของอวี๋ตัวตัว

ในตอนนั้น เขากอดคนอีกคนก้าวเข้าไปในแคปซูลหนีภัย แถมยังยิ้มอย่างสดใส

ในชาตินี้ เธอจะยอมให้ชายคนนี้เหิมเกริมมาเต้นบนหลุมศพของเธอได้อย่างไร!

อวี๋ตัวตัวกดข่มความแค้นในใจ เปิดประตู ยุคสิ้นโลกยังไม่เริ่มขึ้น ขอให้เจ้าสำราญไปอีกสักสองสามวันก่อนเถิด

คนที่อยู่หน้าประตูกลับเป็นฝ่ายเอ่ยปากถามก่อนว่า "รหัสผ่านประตูเปลี่ยนไปได้อย่างไร ไม่ได้บอกว่าจะใช้เบอร์วันเกิดของฉันตลอดไปหรอกหรือ?"

อวี๋ตัวตัวขี้เกียจใส่ใจกับคำถามของเขา ใช้มือข้างหนึ่งยันกรอบประตู ถามอย่างตรงไปตรงมาว่า "มีธุระอะไร?" ตามการพัฒนาในชาติก่อน หากไม่มีอะไรผิดพลาด เขาคงมาขอยืมรถ เพื่อเอาหน้าพาไปเที่ยวกับแสงจันทร์สีขาวของเขา ไปพักที่โฮมสเตย์บนภูเขา มีคนไปกันเยอะแยะมากมาย

แต่ในวันรุ่งขึ้นระหว่างทางกลับบ้านก็เจอฝนตกหนัก เขาขาดประสบการณ์ ขับรถเข้าไปในแอ่งน้ำที่ลึกมากโดยตรง แล้วรถก็กลายเป็นรถจมน้ำ ไดชาร์จพังไปเลย

อาจจะเป็นเพราะเคยชินกับการเป็นสุนัขรับใช้ ลู่ อี้ก็เลยชินกับการถูกสุนัขเลีย รถเสีย เขากลับมาพูดขอโทษเบาๆ

เมื่อคิดดูตอนนี้ ลู่ อี้ในตอนนั้นไม่ได้รู้สึกผิดแม้แต่น้อย

ส่วนอวี๋ตัวตัวผู้โชคร้าย มองดูท่าทางน้อยใจของแฟนหนุ่ม ก็เลือกที่จะให้อภัยในทันที...

ใครใช้ให้เขาหล่อล่ะ ก็ต้องเอาใจหน่อย!

ใครใช้ให้ตัวเองเป็นคนตามจีบเขาก่อนล่ะ ก็ต้องเอาอกเอาใจหน่อย!

ใครใช้ให้ฐานะทางบ้านของแฟนหนุ่มคนนี้ยากจนล่ะ ก็ต้องเลี้ยงดูหน่อย!

"ตัวตัว ขอยืมรถเธอไปใช้สองวัน ช่วงนี้ต้องไปทำงานต่างจังหวัด" ลู่ อี้คว้าเอากุญแจรถในกล่องบนเคาน์เตอร์ที่อยู่หน้าประตูอย่างเป็นธรรมชาติ

กุญแจยังอยู่ในกระเป๋าที่อวี๋ตัวตัวสะพายออกไปข้างนอกเมื่อวาน ลืมเอาออกมา

"ช่วงนี้ฉันต้องใช้รถ" อวี๋ตัวตัวปฏิเสธอย่างตรงไปตรงมา

"เธอก็แค่ขับไปทำงาน จะมีธุระอะไรได้อีก เธอลาออกจากงานแล้วไม่ใช่เหรอ จะเอารถไปทำไม?" ลู่ อี้พูดออกมาก็ขมวดคิ้วอวี๋ตัวตัวทันที

"เธอได้ยินมาจากใคร?" อวี๋ตัวตัวถามกลับ

เขาจะได้ยินมาจากใคร ก็ไม่ใช่แสงจันทร์สีขาวของเขาหรือไง เพื่อนร่วมงานหญิงที่บริษัทของอวี๋ตัวตัวที่ทำหน้าด้านขอติดรถไปด้วยทุกเช้า

ลู่ อี้พูดอ้อมแอ้มว่า "โธ่ ก็เพื่อนร่วมงานเธอพูดนั่นแหละ... แต่ฉันว่ามันเป็นงานที่ดีนะ เงินเดือนก็สูงขนาดนั้น ลาออกไปแล้ว คงหายากที่จะหางานที่เงินเดือนสูงเท่าเดิมได้อีก!" อวี๋ตัวตัวหัวเราะ นี่มันเป็นงานที่ดีจริงๆ นั่นแหละ เงินเดือนสูงจะได้เก็บไว้ให้เขาใช้ ทำงานล่วงเวลาเยอะๆ จะได้ไม่มีเวลาไปยุ่งกับเขา ทุกวันอดหลับอดนอนยังสามารถตายได้เร็วขึ้นอีกด้วย!

"เลิกกันเถอะ" อวี๋ตัวตัวข้ามการพูดคุยเรื่องงาน เข้าสู่ประเด็นหลักโดยตรง