ตอนที่ 4

**บทที่ 4 สหายโปรดช่วยชีวิต**

หลี่ซิ่วหงรีบปรี่เข้าไป ทั้งสองคนออกแรงสุดตัวกระแทกประตู จากนั้นก็พุ่งเข้าไปในห้องพักผู้ป่วย ล้มระเนระนาด

หนิงเซี่ยที่ยืนชิดกำแพงข้างประตูอยู่แล้ว ยกเสาน้ำเกลือในมือขึ้นฟาดใส่สองแม่ลูกอย่างบ้าคลั่ง ทั้งสองร้องโอดโอยด้วยความเจ็บปวด

ถึงแม้เจ้าของร่างเดิมจะเป็นพวกคลั่งรัก แต่ก็เป็นคนจิตใจดี หลังจากแต่งเข้าบ้านตระกูลหลี่ ก็ตั้งใจแน่วแน่ว่าจะใช้ชีวิตกับหลี่เฉาหยางอย่างดี ถึงขนาดไม่ค่อยไปมาหาสู่บ้านเดิม

ว่ากันว่าลูกสะใภ้ที่โง่เง่าขนาดนี้ หลี่เหล่าไท่ควรจะพอใจมาก แต่หลี่เหล่าไท่เป็นแม่ผัวที่ร้ายกาจ คอยหาเรื่องกลั่นแกล้งเจ้าของร่างเดิมอยู่เสมอ งานบ้านของตระกูลหลี่ส่วนใหญ่จึงตกเป็นของเจ้าของร่างเดิมที่แสนโง่นี้ ถึงขนาดต้องซักชุดชั้นในของพ่อแม่สามีและน้องสาวสามี

ส่วนน้องสาวสามีอย่างหลี่ซิ่วหง ก็ไม่ใช่คนดีอะไร เจ้าของร่างเดิมไม่ได้คิดจะฆ่าตัวตายเลยสักนิด เป็นหลี่ซิ่วหงที่คอยยุยงอยู่ข้างๆ เจ้าของร่างเดิมกลัวตายมาก อัตราส่วนยาฆ่าแมลงที่ผสมน้ำจึงแทบจะเป็นร้อยต่อหนึ่ง ความเข้มข้นขนาดนี้จะฆ่าคนตายได้อย่างไร?

ดังนั้น หนิงเซี่ยสงสัยว่ายาฆ่าแมลงที่สองแม่ลูกดื่มเข้าไป แปดเก้าส่วนน่าจะถูกสับเปลี่ยนไปแล้ว และผู้ต้องสงสัยรายใหญ่ที่สุดก็คือคนในตระกูลหลี่

ในเมื่อตอนนี้เธอทะลุมิติมาแล้ว จะปล่อยให้สองแม่ลูกตายอย่างไม่เป็นธรรมไม่ได้ ก่อนที่จะสืบหาความจริง เธอขอทวงดอกเบี้ยให้สองแม่ลูกก่อน!

เสาน้ำเกลือทำจากเหล็ก มีอานุภาพทำลายล้างสูง

น่าเสียดายที่ร่างกายของหนิงเซี่ยเพิ่งฟื้นจากความตาย แถมยังต้องมาเหนื่อยอ่อนกับการกระทำเมื่อครู่นี้ ตอนนี้ร่างกายอ่อนแอมาก ฟาดไปได้ไม่กี่ที ปลายอีกด้านของเสาก็ถูกหลี่เหล่าไท่คว้าไว้ได้

หลี่เหล่าไท่แข็งแรงกำยำ คว้าเสาไว้แล้วบิดครั้งเดียวก็แย่งมาได้ "อีตัวดี กล้าดียังไงมาตีฉัน กล้าดีนี่! วันนี้ฉันจะตีแกให้ตายคามือ!" หนิงเซี่ยเห็นท่าไม่ดี รีบจูงหนิงเหิงวิ่งออกจากห้องพักผู้ป่วย

หนิงเหิงตัวเล็กแขนขาสั้นวิ่งไม่เร็ว หนิงเซี่ยเลยจับเขายกขึ้นหนีบไว้ใต้รักแร้

การถูกหนีบไว้ไม่ใช่เรื่องสบาย แต่หนิงเหิงก็ไม่กล้าดิ้นรน กอดเอวหนิงเซี่ยไว้แน่นๆ อย่างว่าง่าย เพื่อให้แม่ประหยัดแรง

ประตูห้องพักผู้ป่วยเหมือนจะถูกเปิดออก หนิงเหิงหันไปมองก็ต้องร้องเสียงหลง "แม่ วิ่งเร็วเข้า พวกมันตามมาแล้ว!" หนิงเซี่ยก็อยากวิ่งให้เร็วกว่านี้นะ แต่เธอไม่มีแรงแล้วจริงๆ!

หลี่เหล่าไท่ถือเสาเหล็กไล่ตามมาติดๆ "อีตัวดี ยังไม่รีบหยุดอีก วันนี้ถ้าฉันไม่ถลกหนังแก ฉันจะเปลี่ยนไปใช้นามสกุลเดียวกับแกเลย!" หนิงเซี่ยกัดฟันวิ่งสุดชีวิตไปทางประตูโรงพยาบาล เป้าหมายของเธอคือฝั่งตรงข้ามประตูโรงพยาบาล!

เห็นประตูโรงพยาบาลอยู่ตรงหน้าแล้ว แต่หลี่เหล่าไท่อยู่ห่างจากสองแม่ลูกแค่ไม่กี่ก้าวเท่านั้น

ในเวลานี้เอง จักรยานคันหนึ่งแล่นผ่านมาจากด้านข้างประตูโรงพยาบาล หนิงเซี่ยเห็นโอกาสจึงกัดฟันระเบิดพลังวิ่งไปข้างหน้าสองสามก้าว คนขี่จักรยานเห็นคนโผล่มาอย่างกะทันหัน ตกใจจนต้องรีบเบรก

ส้นเท้าของหนิงเซี่ยเฉียดยางหน้าจักรยานไป ส่วนหลี่เหล่าไท่ที่ไล่ตามมาติดๆ ก็พุ่งชนเข้ากับจักรยานอย่างจัง ล้มกลิ้งไปกับคนขี่

หนิงเซี่ยไม่สนใจที่จะหันกลับไปมอง หนีบหนิงเหิงวิ่งเข้าไปในลานบ้านฝั่งตรงข้าม

หนิงเหิงเงยหน้ามองก็หัวเราะออกมาทันที

สถานีตำรวจ!

พอเข้าไปในลานบ้าน หนิงเซี่ยก็วิ่งต่อไม่ไหว ขาสองข้างอ่อนแรงทรุดลงกับพื้น

เธอรีบตบๆ ตัวหนิงเหิง "ยังไม่รีบไปขอความช่วยเหลืออีก!" ไม่เห็นหรือไงว่าหลี่เหล่าไท่ถือเสาเหล็กไล่ฆ่ามาแล้ว?

หนิงเหิงร้อง "โอ๊ย" ปีนขึ้นจากพื้นแล้วหันไปวิ่งเข้าห้องที่มีแสงไฟสว่าง "คุณตำรวจช่วยด้วย มีคนจะฆ่าแม่ผม แล้วจะจับผมไปขาย!" หลี่เหล่าไท่ถือเสาเหล็กเดินกะเผลกๆ พุ่งเข้าหาหนิงเซี่ย

เมื่อกี้โดนจักรยานขวางไว้เลยล้มไป ขาถลอกปอกเปิกไปแผลใหญ่ ความเจ็บปวดที่ขาและความเจ็บปวดตามตัว ประกอบกับความโกรธที่เสียเงินไป รวมกันเป็นความโกรธแค้น หลี่เหล่าไท่ตั้งใจจะฆ่าหนิงเซี่ยให้ตาย

หนิงเซี่ยรีบดิ้นรนจะลุกขึ้นจากพื้น แต่เธอใช้แรงไปหมดแล้ว ตอนนี้ไม่มีแรงเหลือในร่างกายเลย ลุกไม่ได้ งั้นก็คลาน ถึงท่าทางจะไม่สวย แต่เทียบกับการโดนตีแล้วมันจะอะไรกัน!

หลี่เหล่าไท่เห็นเธอยังคิดจะหนี ก็รีบพุ่งเข้ามา ยกเสาขึ้นฟาดใส่หนิงเซี่ย "อีตัวดี! ไปตายซะ!" หนิงเซี่ยตกใจกลิ้งหลบไปได้อย่างหวุดหวิด

หลี่เหล่าไท่ตีวืด เสาเหล็กฟาดลงบนพื้นหิน กลับมีประกายไฟกระเด็นออกมา

หนิงเซี่ยรู้สึกหนาวเยือกในใจ อีแก่ใจร้ายนี่ตั้งใจจะเอาชีวิตเธอจริงๆ!

รอให้เธอรอดพ้นจากสถานการณ์ตรงหน้าไปได้ เธอจะต้องให้อีแก่ใจร้ายนี่ลิ้มรสความร้ายกาจของเจ๊หนิงให้ได้!

หลี่เหล่าไท่เห็นหนิงเซี่ยหลบการโจมตีของตัวเองได้ ก็รีบถือเสาเหล็กไล่ตามไปอีก ในขณะนั้นเอง ก็มีชายคนหนึ่งในชุดเครื่องแบบพุ่งออกมาจากข้างหลังเธอ

หนิงเซี่ยเห็นดังนั้นก็ร้องเสียงดัง "สหายโปรดช่วยชีวิต!" หลี่เหล่าไท่ได้ยินว่ามีคนมาข้างหลัง ก็ยิ่งอยากฉวยโอกาสลงมือ รีบยกเสาเหล็กขึ้นจะฟาดใส่หนิงเซี่ย แต่เสากลับถูกคนคว้าจากด้านหลัง

เธอออกแรงแย่งเสาเหล็กกลับมา ก็เห็นหนิงเซี่ยยกมือขึ้นสาดอะไรบางอย่างใส่เธอ

วินาทีต่อมา เสียงร้องโหยหวนเหมือนหมูถูกเชือดก็ดังขึ้นในลานสถานีตำรวจ

"ตาฉัน โอ๊ย ตาฉัน..." หลี่เหล่าไท่รู้สึกเหมือนตาตัวเองถูกไฟเผา เจ็บจนอยากจะรีบหาน้ำมาล้าง แต่เธอลืมตาไม่ได้ เลยวิ่งพล่านไปทั่วลานเหมือนหมูป่าที่ถูกแทงตา สุดท้ายก็พุ่งชนเข้ากับประตูสถานีตำรวจ ล้มลงกับพื้นเอามือกุมตาดิ้นพล่าน

ฟางจื้อซินเห็นหลี่เหล่าไท่ดิ้นทุรนทุรายด้วยความเจ็บปวด ก็ตกใจ "เกิดอะไรขึ้น? เธอเป็นอะไรไป?" หนิงเซี่ยหมดแรง ทรุดตัวลงกับพื้นอย่างอ่อนแรง "ไม่ต้องห่วง ฉันแค่สาดพริกป่น ไม่ได้วางยาพิษ" พริกป่นเธอเอามาจากซูเปอร์มาร์เก็ตในมิติ

น่าเสียดายที่เธอคิดถึงวิธีนี้ช้าไปหน่อย ถ้ารู้ตั้งแต่ตอนอยู่ในห้องพักผู้ป่วย เธอคงฉวยโอกาสตีสองแม่ลูกนี่ให้ตายไปข้าง!

ฟางจื้อซินมองหลี่เหล่าไท่ที่ร้องครวญครางไม่หยุด ก็อดไม่ได้ที่จะกระตุกมุมปาก

หนิงเหิงก้าวขาเล็กๆ วิ่งเข้ามา เห็นหนิงเซี่ยล้มอยู่กับพื้น ก็ร้องไห้ออกมาเสียงดัง "แม่ เป็นอะไรไป? แม่จะตายไม่ได้นะ! แม่ ถ้าแม่ตายแล้วผมจะทำยังไง?" หนิงเซี่ยเหนื่อยมากจริงๆ พอโดนหนิงเหิงโวยวายใส่ ก็เลยเหลือบมองเขาแล้วหลับตาลง

หนิงเหิงเห็นแม่ตัวเองตาเหลือก ก็ตกใจรีบยื่นมือเล็กๆ ไปหยิกตรงร่องจมูกเธอ "แม่ ฟื้นสิ แม่ลืมตาขึ้นมาดูผมหน่อย! ต่อไปนี้ผมจะไม่ดื้อกับแม่อีกแล้ว แม่อย่าทิ้งผมไปนะ..." เขา กลัวว่าแม่จะตายจริงๆ เลยหยิกแรงเป็นพิเศษ

หนิงเซี่ยเจ็บจนตัวสั่น รีบลืมตาขึ้น มองไอ้ตัวซวยอย่างจนปัญญา

แกหยิกต่อไป อีกหน่อยฉันก็จะตายตาไม่หลับจริงๆ แล้ว!

หนิงเหิงรู้ว่าตัวเองเข้าใจผิดไป ก็หัวเราะแห้งๆ อย่างประจบประแจง รีบไปพยุงหนิงเซี่ย "แม่ ลุกเร็ว พื้นมันแข็ง ระวังจะเจ็บตัว" นอนอยู่บนพื้นมันไม่สบายจริงๆ หนิงเซี่ยอาศัยแรงของเขาพยุงตัวขึ้นนั่ง แล้วก็เปลี่ยนสีหน้าใส่ฟางจื้อซินทันที ร้องไห้พลางพูดว่า "สหาย ฉันจะแจ้งความ ฉันกับลูกชายโดนคนในครอบครัวสามีวางยาพิษหวังเอาชีวิต โชคดีที่รอดมาได้ นึกไม่ถึงว่าพวกมันจะตามมาถึงโรงพยาบาล คิดจะตีพวกเราสองแม่ลูกให้ตายคามือ ขอให้สหายช่วยพวกเราสองแม่ลูกด้วย" เมื่อกี้ท่าทางดุร้ายของหลี่เหล่าไท่ ฟางจื้อซินเห็นกับตา เขาแน่ใจว่าหลี่เหล่าไท่ตั้งใจจะฆ่าหนิงเซี่ย เขาเลยรีบเข้าไปบิดแขนหลี่เหล่าไท่ไปข้างหลัง

หลี่เหล่าไท่เจ็บตาแทบตายอยู่แล้ว พอโดนบิดแบบนี้ เสียงร้องโหยหวนเหมือนหมูถูกเชือดก็ยิ่งดังขึ้นไปอีก

ตอนที่หลี่ซิ่วหงตามมา ก็เห็นแม่ตัวเองโดนผู้ชายคนหนึ่งกดลงกับพื้น "รังแก" ก็รีบพุ่งเข้าไปทุบตีฟางจื้อซิน

หนิงเซี่ยกับหนิงเหิงมองหน้ากัน แล้วก็หัวเราะออกมาอย่างตื่นเต้น

ดีเลย ข้อหาทำร้ายเจ้าพนักงานมาแล้ว!

`