ตอนที่ 3

## บทที่ 3 อาลี่ ช่วยหยิบผ้าขนหนูให้หน่อย

สวี่เจ๋อรับคำเสียงหลง ด้วยความคิดที่ว่าหากซินหลี่มาอยู่ด้วยแล้ว เขาเอ่ยปากขอยืมเงินก้อนนั้นที่เธอเก็บไว้ซื้อบ้าน นางคงมิกล้าปฏิเสธเป็นแน่ คิดดังนั้น รอยยิ้มบนใบหน้าก็ดูจริงใจขึ้นมาอีกหลายส่วน

ซินหลี่เห็นทุกอย่างอยู่ในสายตา เพียงแต่ให้นายรีบกลับไปเก็บกวาดห้องให้เรียบร้อยก่อนเถิด เขาจึงจากไปอย่างอาลัยอาวรณ์

มองตามแผ่นหลังของสวี่เจ๋อที่ลับหายไป ซินหลี่แย้มยิ้มบางๆ

ในยุคสิ้นโลก ทั้งสองเคยขาดการติดต่อกันไปแล้วครั้งหนึ่ง แต่กลับมาพบกันอีกครั้งในค่ายพักพิง ทั้งสองจึงกลับมาคบหากันอีกครั้ง เพื่อหาแต้มสะสมไปแลกซื้ออาหารและที่พัก พวกเขาจึงมักจะจับคู่กันออกไปทำภารกิจกวาดล้างซอมบี้

การเอาชีวิตรอดในยุคสิ้นโลก การมีทีมที่ดีมักจะช่วยให้สำเร็จได้โดยง่าย แต่การเข้าร่วมทีมนั้น ไม่เพียงแต่จะต้องเป็นผู้ตื่นพลังเท่านั้น แต่ยังต้องมีเสบียงจำนวนหนึ่งด้วย

สวี่เจ๋อที่เพิ่งตื่นพลังใหม่ๆ จึงเสนอให้นางแบ่งปันเสบียงของตัวเองให้เขา เมื่อเขาเข้าร่วมทีมของซูหลิงยวี่ได้แล้ว นางก็ค่อยหางานที่ปลอดภัยในค่ายพักพิง ส่วนเขาจะรับผิดชอบออกไปหาแต้มสะสม การมีต้นไม้ใหญ่ให้พึ่งพิง ย่อมเลี้ยงดูคนสองคนได้อย่างสบายๆ

เรื่องราวต่อมาก็ราบรื่นอย่างที่สวี่เจ๋อคิดไว้ พลังพิเศษควบคุมมิติของเขาก็หาได้ยากยิ่ง แต่สิ่งที่ทำให้เขาประหลาดใจยิ่งกว่า ก็คือการได้รับความโปรดปรานจากหัวหน้าทีมหญิงผู้มีพลังต่อสู้ล้นเหลือ หากสามารถเกาะขาซูหลิงยวี่ไว้ได้ เสบียงในอนาคตก็คงไม่ใช่ปัญหาอีกต่อไป

แต่การมีอยู่ของซินหลี่ กลับทำให้เขาไม่สามารถทำอะไรได้อย่างเต็มที่ ดังนั้นในตอนที่ฝูงซอมบี้บุกเข้ามา สวี่เจ๋อจึงฉวยโอกาสที่ซินหลี่ไม่ทันระวังตัว ผลักนางเข้าไปในกองซอมบี้

คบหากันมาแปดปี ซินหลี่ไม่เคยคิดเลยว่าคนที่ใกล้ชิดนางที่สุด แม้แต่ชีวิตของนางก็ยังไม่เว้น

ซินหลี่หลับตาลง ปิดบังความแค้นที่พลุ่งพล่านอยู่ในดวงตา

พลังพิเศษควบคุมมิติของสวี่เจ๋อ ทุกครั้งที่ใช้ จะหยิบนาฬิกาพกออกมาเสมอ ตอนนี้คิดดูแล้ว การตื่นพลังพิเศษของเขา คงมีความเกี่ยวข้องกับนาฬิกาพกเรือนนั้นอย่างแน่นอน

นาฬิกาพกเรือนนั้น นางจะต้องได้มาครอบครองให้ได้

การวางแผนสำหรับเดือนสุดท้ายก่อนยุคสิ้นโลกจะมาถึง ซินหลี่ได้วางแผนคร่าวๆ ไว้แล้ว

เดิมทีตั้งใจว่าวันรุ่งขึ้นจะไปยื่นใบลาออกจากบริษัท แต่เมื่อมีพลังพิเศษที่เหมือนสร้างมาเพื่อนางโดยเฉพาะ หัวใจก็พลันบังเกิดความคิดอื่น

แปดโมงเช้า ซินหลี่มาถึงบริษัทไห่ไถ ซึ่งเป็นบริษัทอีคอมเมิร์ซชั้นนำที่ใหญ่ที่สุดในเมืองนี้

หลังจากตอกบัตรแล้ว นางก็กลับไปยังที่นั่งทำงาน เปิดโปรแกรมภายในบริษัท เลื่อนดูข้อความในกลุ่มแชท หาข้อความที่ส่งมาเมื่อวาน แล้วเปิดบทสนทนา

"หัวหน้าหลิวคะ ดิฉันสามารถไปช่วยแผนกขนส่งสินค้าทำงานล่วงเวลาได้ค่ะ"

หัวหน้าแผนกขนส่งที่อยู่ข้างๆ นามว่าหลิว ตอนนี้กำลังวุ่นวายวิ่งเต้นหาคนมาเข้าเวรแทนอยู่ ทุกปีหลังจากหมดช่วงวันหยุดยาว จะเป็นช่วงเวลาที่เขากลุ้มใจที่สุด เพราะหลังจากกลับมาจากช่วงวันหยุดยาว ก็มักจะเจอกับคลื่นของการลาออก

ปีนี้ยิ่งเป็นเพราะเงินเดือนที่ทางเบื้องบนอนุมัติให้น้อยเกินไป ทำให้คนงานขนส่งเดิมที่มีอยู่เกือบพันคน เหลืออยู่ไม่ถึงครึ่ง

ใบสั่งสินค้าในคลังสินค้ากองสูงเป็นภูเขา เมื่อวานเขาจึงทำเรื่องขออนุมัติจากผู้จัดการ เสนอความต้องการที่จะให้บุคลากรจากแผนกอื่นมาช่วยขนส่งสินค้า

แต่งานขนส่งสินค้านี้ ไม่ใช่เรื่องง่ายๆ เขาเองทำงานล่วงเวลาติดต่อกันมาสามวัน ขาไม้ขาก็เริ่มจะไม่ไหวแล้ว นับประสาอะไรกับพวกพนักงานออฟฟิศที่นั่งทำงานอยู่ในห้องแอร์จนเคยตัว

ดังนั้นข้อความช่วยเหลือระหว่างแผนกที่เน้นคำว่า "สมัครใจ" ของเขาเมื่อวาน จนถึงวันนี้ก็ยังไม่มีใครสนใจ ซินหลี่ เพื่อนร่วมงานที่อาสามาช่วยในเวลานี้ ในสายตาของเขาจึงไม่ต่างอะไรจากคนที่มาช่วยในยามยาก ดังนั้นเขาจึงรีบตอบตกลงอย่างไม่ลังเล

ทำงานให้เสร็จก่อนห้าโมงเย็น ซินหลี่ก็ตามกลุ่มสนับสนุนแผนกขนส่งมายังคลังสินค้าที่อยู่ใกล้สนามบิน

บริษัทไห่ไถมีธุรกิจหลักที่หลากหลาย ครอบครองศูนย์กระจายสินค้าที่ใหญ่ที่สุดในเมืองหนาน มีพื้นที่เกือบร้อยหมู่ คลังสินค้าขนส่งแบ่งตามประเภทต่างๆ ได้ถึงห้าสิบแห่ง แต่ละแห่งมีพื้นที่ประมาณสองหมื่นตารางเมตร

ซินหลี่ทำตามที่หัวหน้าหลิวสั่ง ไปกับเพื่อนร่วมงานอีกสองสามคนไปยังเขต C ซึ่งส่วนใหญ่ใช้เก็บผลิตภัณฑ์อาหารแห้งและน้ำมัน มีขนาดเกือบเท่าสนามฟุตบอลสามสนาม ภายในคลังสินค้าเต็มไปด้วยชั้นวางสินค้าที่สูงเกือบสองชั้น

บนชั้นวางสินค้ามีข้าวสาร ข้าวสาลี ข้าวเหนียว ข้าวฟ่าง ข้าวบาร์เลย์ ฯลฯ นับหมื่นๆ ถุง นอกจากนี้ยังมีถั่วเขียว ถั่วแดง ถั่วดำ ถั่วเหลือง ถั่วแปดเซียน ฯลฯ ที่ครองพื้นที่ไม่น้อย

ยังมีน้ำมันปรุงอาหารทุกชนิดนับหมื่นๆ ถัง ไม่ว่าจะเป็นน้ำมันถั่วลิสง น้ำมันคาโนลา น้ำมันข้าวโพด น้ำมันมะกอก ฯลฯ

ไม่เพียงแต่ข้าวสารและน้ำมัน ยังมีเครื่องปรุงรสอีกนับไม่ถ้วน ไม่ต้องพูดถึงเห็ดหูหนู ผลิตภัณฑ์จากทะเล ผักแห้ง โกจิเบอร์รี่ เห็ดกินได้ ฯลฯ ที่เป็นของแห้ง แต่พริกแกง ซอสเนื้อ ซอสมะเขือเทศ ซอสเห็ดหอม ซอสอาหารทะเล ซอสสลัด ฯลฯ ที่มีอยู่เต็มสิบชั้นวาง ก็ทำให้นางตาลายแล้ว มุมหนึ่งยังมีผักดอง ผักกาดดอง ผักเค็ม ฯลฯ ที่นางไม่เคยกินอีกมากมาย

อาหารสำเร็จรูปแช่แข็งยิ่งครองพื้นที่ครึ่งหนึ่งของคลังสินค้า บะหมี่กึ่งสำเร็จรูป เส้นก๋วยเตี๋ยวกึ่งสำเร็จรูป ข้าวสวยกึ่งสำเร็จรูป ปลากระป๋อง เส้นหมี่รสเปรี้ยวและเผ็ด แผ่นแป้งห่อ ก๋วยเตี๋ยวหลัวซือ ฯลฯ จากแบรนด์ต่างๆ ทั้งในและต่างประเทศ มีมากมายจนนับไม่ถ้วน

สิ่งเหล่านี้หากอยู่ในยุคสิ้นโลก ก็ไม่ต่างอะไรจากเหมืองทองคำ

ใช้เวลาพักทานอาหารเย็นครึ่งชั่วโมง ซินหลี่เดินสำรวจไปทั่วบริเวณ บริษัทไห่ไสมิเสียชื่อว่าเป็นบริษัทใหญ่ คลังสินค้ามีสินค้าครบครันอย่างแท้จริง ตั้งแต่อาหาร เครื่องดื่ม ของใช้ในชีวิตประจำวัน ผลิตภัณฑ์ดูแลรักษา ไปจนถึงของใช้ในบ้าน เครื่องใช้ไฟฟ้า ครอบคลุมทุกด้านที่จำเป็นต่อการดำรงชีวิต

ซินหลี่จดจำตำแหน่งที่เก็บสินค้าแต่ละประเภทไว้ในใจอย่างเงียบๆ ทุกอย่างพร้อมสรรพ ขาดแต่เพียงลมตะวันออกเท่านั้น

หลังจากทำงานล่วงเวลาเสร็จ กลับถึงบ้านก็เกือบเที่ยงคืน

ถึงแม้การขนส่งสินค้าจะเหนื่อย แต่เมื่อคิดว่าอาหารเหล่านั้นจะไปปรากฏอยู่ในคลังสินค้าของนางในอนาคต ซินหลี่ก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา

อย่างไรก็ตาม หลังจากกลับชาติมาเกิดใหม่ ซินหลี่ก็พบว่าสภาพร่างกายของนางดูเหมือนจะดีกว่าชาติที่แล้วมาก การนั่งทำงานในออฟฟิศและทำงานล่วงเวลาเป็นประจำ ทำให้ร่างกายของนางอยู่ในสภาพที่ย่ำแย่ ก่อนหน้านี้ในช่วงที่ไข้หวัดใหญ่ระบาดหนักที่สุด นางก็เป็นคนแรกๆ ในออฟฟิศที่ติดเชื้อ

ก่อนหน้านี้อย่าว่าแต่ให้นางทำงานล่วงเวลาขนส่งสินค้าเลย แค่ให้ยืนสองชั่วโมง ขาของนางก็จะเป็นตะคริวแล้ว

แต่วันนี้นางยืนอยู่ถึงห้าชั่วโมงกว่า ขาของนางกลับไม่มีอาการปวดเมื่อยเลยแม้แต่น้อย ซินหลี่คิดว่านี่คงเป็นทักษะพิเศษที่มาพร้อมกับการกลับชาติมาเกิดใหม่

แต่ตอนอาบน้ำ นางถึงสังเกตเห็นว่ารอยแผลที่เกิดจากการถูกมีดบาดโดยไม่ตั้งใจตอนแพ็คสินค้าเมื่อกี้ ตอนนี้กลับเรียบเนียนสนิท แผลหายไปตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ มองไม่เห็นร่องรอยของการบาดเจ็บเลย

ความคิดหนึ่งแวบเข้ามาในหัว ดูเหมือนจะมีอะไรบางอย่างที่นางยังไม่ได้สังเกต นางพยายามจะคว้ามันไว้ แต่ก็คว้าไม่สำเร็จ

หลังจากอาบน้ำเสร็จ นางเช็ดผมออกมา ก็พบว่าถั่วลิสงนอนหมอบอยู่ที่ปลายเตียงของนางอย่างเชื่อฟัง ร้องเหมียวเบาๆ

"เจ้าถั่วลิสง วันนี้เลิกงานเร็วจังเลยนะ?"

หัวใจของซินหลี่แทบจะละลาย ลูบอุ้งเท้าของถั่วลิสง

"พรุ่งนี้จะไปกับฉันไหม?"

นางใช้นิ้วแตะจมูกของถั่วลิสงเบาๆ ถั่วลิสงดมที่นิ้วของนาง ดวงตาเหมือนลูกองุ่นดำ มองซินหลี่กระพริบตาช้าๆ ราวกับฟังเข้าใจ ส่งเสียงตอบรับ

"เหมียวว"

"จะไปกับฉันใช่ไหม?"

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ถั่วลิสงก็ใช้หัวถูไถที่ฝ่ามือของซินหลี่ นางรู้สึกว่าถั่วลิสงสามารถฟังสิ่งที่นางพูดเข้าใจ

ในชาติที่แล้ว ทุกครั้งที่ซินหลี่รู้สึกว่าตัวเองไม่ไหวแล้ว ถั่วลิสงมักจะใช้หัวดันฝ่ามือของนาง เพื่อส่งสัญญาณให้นางลูบหัวของมัน

สัมผัสที่นุ่มฟูนั้นเป็นความอบอุ่นแรกที่นางได้รับในยุคสิ้นโลก

"ครั้งนี้ฉันจะไม่จากแกไปไหนอีกแล้ว ให้ฉันปกป้องแกนะ เจ้าถั่วลิสง"

ซินหลี่เก็บของง่ายๆ ส่วนใหญ่เป็นของใช้สำหรับแมว

อาหารกระป๋อง ขนมแมวเลีย ของเล่นที่ถั่วลิสงชอบ ขาดไม่ได้ นอกจากนี้ยังใส่ทรายแมวไปอีกห้ากิโลกรัม

ส่วนตัวนางเองเอาเสื้อผ้าสำหรับเปลี่ยนแค่ไม่กี่ชุด เพราะไม่ได้ตั้งใจจะอยู่นาน

สวี่เจ๋อเคยบอกว่านาฬิกาพกเรือนนั้นเป็นของที่ปู่ของเขามอบให้

ในรุ่นปู่ของเขานั้น ฐานะทางบ้านยังถือว่าดี แต่ต่อมาที่บ้านเกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝัน ธุรกิจขาดทุน ขายทรัพย์สินไปจนหมด เหลือเพียงนาฬิกาพกเรือนนี้ไว้เท่านั้น

แม้กระทั่งในยุคสิ้นโลก เขาก็ไม่ได้ทิ้งมัน ยังคงพกติดตัวไว้เสมอ ไม่คิดว่านาฬิกาพกเรือนนี้จะสร้างจุดเปลี่ยนในโชคชะตาของเขา

ผู้ตื่นพลังที่พบเห็นได้ทั่วไปในยุคสิ้นโลก ส่วนใหญ่เป็นสายพละกำลัง สายฟ้า สายน้ำ สายน้ำแข็ง ฯลฯ ส่วนใหญ่เป็นการเพิ่มพละกำลังของตนเอง เพิ่มพลังโจมตี

แต่สิ่งที่ขาดไม่ได้มากที่สุดคือ พลังควบคุมเวลา พลังควบคุมมิติ และพลังจิต ความลึกลับของมันนั้น ก่อนที่ซินหลี่จะตายก็ยังไม่มีข้อสรุปที่แน่ชัด

ดังนั้นความหายากของมันจึงเป็นตัวกำหนดว่า คนที่มีพลังพิเศษประเภทนี้ ไม่ว่าจะไปที่ไหนก็เป็นที่ต้องการตัว

ครั้งนี้ให้นางเป็นที่ต้องการตัวบ้างเถิด

วันรุ่งขึ้น ซินหลี่ขนทั้งคนทั้งแมวเข้าไปอยู่ในบ้านของสวี่เจ๋อ

ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา วิดีโอสั้นๆ เป็นที่นิยม สวี่เจ๋อถ่ายวิดีโอสั้นๆ ไม่กี่คลิปโดยบังเอิญแล้วดังเป็นพลุแตก ก็ได้รับอานิสงส์จากกระแสความนิยม ตอนนี้ก็เป็นเน็ตไอดอลแถวหน้าที่มีผู้ติดตามเกือบสิบล้านคนแล้ว

และเมื่อเร็วๆ นี้ เขาก็มองเห็นโอกาสจากธุรกิจการไลฟ์สด เปิดสตูดิโอเอง รับสมัครสตรีมเมอร์หลายคน ถือว่ายืนหยัดอยู่ในวงการนี้ได้อย่างมั่นคง

บ้านของสวี่เจ๋ออยู่ชั้นบนของสตูดิโอ ตอนที่ซินหลี่เข้าไปยังได้ยินเสียงสตรีมเมอร์ที่ชั้นล่างกำลังตะโกนขายสินค้าอย่างสุดเสียง

ช่วงนี้เพื่อโปรโมชั่นใหญ่ในวันสตรีสากล สวี่เจ๋อจึงไลฟ์สดเกือบทุกวัน ซินหลี่ต้มบะหมี่สำเร็จรูปให้ตัวเองชามหนึ่ง เทอาหารเม็ดให้ถั่วลิสง ว่างๆ ก็เปิดดูไลฟ์สดของสวี่เจ๋อ

ต้องบอกว่าสวี่เจ๋อขึ้นกล้องมาก ในจอโทรศัพท์มือถือดูหล่อเหลามากกว่าตัวจริงเสียอีก

ดูเหมือนว่าวันนี้จะเป็นช่วงขายของใช้ในชีวิตประจำวัน สวี่เจ๋อกำลังพยายามอย่างเต็มที่ที่จะโปรโมทผ้าอนามัยในมือต่อหน้ากล้อง

"ผ้าอนามัยเป็นของใช้สิ้นเปลืองที่แนะนำให้สาวๆ ซื้อตุนไว้ที่บ้านเยอะๆ นะครับ เซ็ตนี้จัดให้ทุกคนครบ ทั้งแผ่นอนามัย แผ่นกลางวัน แผ่นกลางคืน กางเกงอนามัย ไม่ว่าจะมามากหรือมาน้อย..."

ซินหลี่ซดน้ำซุปบะหมี่ ผ้าอนามัยเป็นของใช้ที่ได้รับความนิยมในยุคสิ้นโลก ไม่เพียงแต่ผู้หญิงจะมีความต้องการสูงเท่านั้น แต่ยังสามารถใช้ห้ามเลือดฉุกเฉินได้อีกด้วย ติดไว้บนบาดแผลเพื่อฆ่าเชื้อโรค ป้องกันการเสียเลือดมากเกินไปจนเสียชีวิตก่อนที่จะถึงมือหมอ

ต้องตุน

ซินหลี่เปิดรายการสินค้าในไลฟ์สดของสวี่เจ๋อ ตั้งแต่ต้นจนจบล้วนเป็นของใช้ที่ดีที่ทำการบ้านมาอย่างดี อดไม่ได้ที่จะกดไลค์ให้เขาในใจ

รอจนสวี่เจ๋อไลฟ์สดเสร็จกลับมาถึงห้องก็เที่ยงคืนแล้ว เมื่อเห็นซินหลี่ ความเหนื่อยล้าบนใบหน้าก็ดูน้อยลงไปบ้าง

ซินหลี่เอาใจใส่ถอดเสื้อคลุมให้เขา "เหนื่อยแล้วสิ ไปอาบน้ำเถอะ"

เมื่อเห็นซินหลี่เอาใจใส่เช่นนี้ สวี่เจ๋อถึงกับซาบซึ้งใจ "ฉันหิวแล้ว อาลี่ต้มบะหมี่ให้ฉันหน่อยได้ไหม ใส่ไข่ดาวด้วยนะ~"

"..." ซินหลี่กัดฟันกรอด เค้นรอยยิ้มออกมา "งั้นนายไปอาบน้ำก่อนนะ ฉันจะต้มให้"

กว่าจะอ้อยอิ่งอยู่นาน สวี่เจ๋อก็เข้าไปในห้องน้ำได้ในที่สุด เมื่อได้ยินเสียงน้ำ ซินหลี่ก็มีโอกาสได้หยิบนาฬิกาพกที่อยู่ในเสื้อผ้าของเขาออกมา

รูปทรงมีความเป็นวินเทจมาก เปลือกสีทองสลักลวดลายโบราณ ถึงแม้จะเก่าแก่ แต่ก็ไม่ได้สึกหรอมากนัก มองออกว่าเจ้าของดูแลรักษาอย่างดี ไม่เหมือนนาฬิกาข้อมือกลไกที่เย็นเยียบ เมื่อกำไว้ในมือกลับมีความอบอุ่นแผ่วเบา แม้กระทั่งสัมผัสได้ว่าเข็มของมันกำลังเต้นตามจังหวะการเต้นของหัวใจ

ซินหลี่ใช้พลังพิเศษ ปลายนิ้วที่เปล่งแสงสีฟ้าอ่อนๆ สัมผัสพื้นผิวเบาๆ

"อาลี่ ช่วยหยิบผ้าขนหนูให้หน่อย... อาลี่?"