ตอนที่ 1

บทที่ 1: ได้รับระบบเช็คอิน.เทพบุตร

ห้องพักผู้ป่วยศัลยกรรมประสาท โรงพยาบาลประชาชนเมืองปิงเจียง

ถังฟงนอนอยู่บนเตียง ไม่สามารถขยับเขยื้อนร่างกายได้เลย

พูดให้ถูกก็คือ ตอนนี้เขากลายเป็นเจ้าชายนิทราไปแล้ว

เพียงแต่เขายังไม่สูญเสียสติสัมปชัญญะโดยสมบูรณ์

หญิงสาวรูปร่างสูงโปร่ง หน้าตาสะสวยกำลังใช้น้ำอุ่นเช็ดมือเช็ดเท้าให้เขาอย่างเบามือ

"ถังฟง ถ้าคุณไม่ฟื้นขึ้นมาจริงๆ ฉันจะอยู่เป็นเพื่อนคุณไปตลอดชีวิต""ไม่ต้องห่วงนะ! ฉันจะดูแลคุณอาและคุณป้าให้ดี ให้ท่านมีความสุขในบั้นปลายชีวิต""ถังฟง คุณรู้ไหมว่าฉันเสียใจมากแค่ไหน? ถ้าฉันบอกรักคุณเร็วกว่านี้ ทุกอย่างอาจจะเปลี่ยนไป!""เราคงได้แต่งงานกัน มีลูกน้อยน่ารักๆ" หญิงสาวพูดถึงตรงนี้ น้ำตาก็ไหลอาบแก้ม

หญิงสาวชื่อซูเสี่ยวลี่ ทั้งสองเป็นเพื่อนร่วมชั้นกันตั้งแต่โรงเรียนอนุบาลจนถึงมัธยมปลาย นับว่าเป็นเพื่อนเล่นกันมาตั้งแต่เด็ก

ถังฟงแอบรักเธอมาตลอด

เพียงแต่ว่า ฐานะทางบ้านของเขาไม่ค่อยดี พ่อไปทำงานต่างเมือง แม่ป่วยเป็นประจำ

ทางบ้านของซูเสี่ยวลี่เปิดบริษัท นับว่าเป็นลูกคนรวยตัวจริง

เงื่อนไขพื้นฐานของทั้งสองครอบครัวสามารถใช้คำว่า "แตกต่างกันอย่างมาก" มาอธิบายได้

ผลก็คือ ถังฟงไม่มีความกล้าที่จะบอกรักเธอ

ถ้าไม่ใช่เพราะเกิดอุบัติเหตุทางรถยนต์จนกลายเป็นเจ้าชายนิทรา เขาคงไม่รู้ว่าซูเสี่ยวลี่แอบรักเขามาตลอด

ในเวลานี้ ซูเสี่ยวลี่เป็นถึงรองศาสตราจารย์และอาจารย์ที่ปรึกษานักศึกษาระดับปริญญาโทของมหาวิทยาลัยปักกิ่ง

เมื่อได้ยินว่าถังฟงประสบอุบัติเหตุ เธอก็รีบเดินทางกลับมาโดยไม่รอช้า

ช่วงที่พักรักษาตัวในโรงพยาบาล เธอดูแลถังฟงอย่างเอาใจใส่เป็นอย่างดี โดยไม่มีความปริวิตกแม้แต่น้อย

เพื่อปลุกจิตสำนึกของถังฟง เธอถึงกับย้อนรำลึกถึงช่วงเวลาที่เรียนด้วยกันในแต่ละวัน

ถังฟงเองก็รู้แล้วว่าอีกฝ่ายแอบรักเขามาตลอด

เพียงแต่ด้วยความเกรงใจ เธอจึงรอให้ถังฟงเป็นฝ่ายสารภาพรักก่อน

ใครจะรู้ว่าถังฟงเป็นเหมือนท่อนไม้ นอกจากจะคุยกันสองสามคำใน WeChat แล้ว ก็ไม่เคยเปิดเผยความในใจเลย

ในขณะที่เธอกำลังจะทนไม่ไหว เตรียมจะบอกรักถังฟง ก็เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น

ถึงแม้ว่าถังฟงจะขยับร่างกายไม่ได้ แต่สติสัมปชัญญะของเขายังอยู่ หลายครั้งที่น้ำตาของเขาไหลออกมาอย่างห้ามไม่ได้

ในช่วงแรกๆ ซูเสี่ยวลี่รู้สึกตื่นเต้นมากเมื่อเห็นภาพนี้

เธอคิดว่าในที่สุดถังฟงก็ฟื้นคืนสติแล้ว

ใครจะรู้ว่าตลอดหนึ่งเดือนที่ผ่านมา นอกจากน้ำตาแล้ว ถังฟงก็ไม่มีปฏิกิริยาอื่นใดอีกเลย

อารมณ์ของเธอแย่ลงทุกวัน

จนกระทั่งไม่อยากกินข้าว

เมื่อถังฟงเห็นเธอเป็นแบบนี้ เขาก็เจ็บปวดใจเป็นอย่างมาก

เขาคิดในใจว่า ถ้าชีวิตสามารถเริ่มต้นใหม่ได้อีกครั้งก็คงจะดี!

ครั้งนี้ เขาจะกล้าบอกรักซูเสี่ยวลี่อย่างแน่นอน!

เขาจะตั้งใจเรียน ขยันหาเงิน ปรับปรุงสภาพความเป็นอยู่ของครอบครัวให้ดีขึ้น!

ในขณะนั้นเอง แสงสีขาวก็ส่องวาบลงมาจากท้องฟ้า!

จากนั้น เขาก็ไม่รู้อะไรอีกเลย

เมื่อเขาตื่นขึ้นมา ก็พบว่าตัวเองนั่งอยู่ในห้องเรียน

และยังไม่ทันที่เขาจะได้ตั้งตัว เขาก็โดนชอล์กปาใส่หน้าผาก!

"ถังฟง ลุกขึ้นเดี๋ยวนี้!" เสียงที่คุ้นเคยดังมาจากบนเวที

ถังฟงลุกขึ้นยืนพลางมองไปยังเวที

ผลปรากฏว่าเขาตกใจราวกับเห็นผี!

คนที่ยืนอยู่บนเวทีคืออาจารย์ประจำชั้นม.6 ของเขา เหอหย่ง!

นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?

เขามองไปรอบๆ ก็พบว่ามีแต่เพื่อนร่วมชั้นมัธยมปลายของเขา

เพียงแต่เขาจำชื่อของคนเหล่านั้นไม่ได้แล้ว

ท้ายที่สุด เขาเรียนจบมหาวิทยาลัยมาสิบปีแล้ว เพื่อนร่วมชั้นมัธยมปลายก็ไม่ได้ติดต่อกันมากนัก

"ถังฟง เหลือเวลาอีกไม่ถึงครึ่งเดือนก็จะสอบเกาเข่า (สอบเข้ามหาวิทยาลัย) แล้ว เธอยังมีอารมณ์มานอนในห้องเรียนอีก! อย่าคิดว่าตัวเองฉลาดนิดหน่อยแล้วจะไม่ต้องฟังครูสอน! ถ้าเธอยังเป็นแบบนี้ต่อไป อย่างมากก็ได้แค่สอบติดวิทยาลัยระดับสองเท่านั้น!" เหอหย่งรู้สึกผิดหวังในตัวเขาเป็นอย่างมาก

ถังฟงคิดในใจว่า ไม่ต้องพูดถึงวิทยาลัยระดับสองเลย แม้แต่โรงเรียนอาชีวะ ด้วยระดับความรู้ของเขาในตอนนี้ ก็คงสอบไม่ติด!

ท้ายที่สุด ความรู้ระดับมัธยมปลายของเขา ก็ลืมไปเกือบหมดแล้ว

"ออกไปยืนข้างนอก! ไปสำนึกผิดให้ดี!" เหอหย่งสั่ง

ภายใต้สายตาของทุกคน ถังฟงเดินออกไปยืนพิงกำแพงนอกห้อง

จนถึงตอนนี้ เขาก็ยังคงสับสนอยู่

เขาจำได้ว่าตัวเองนอนอยู่บนเตียงในโรงพยาบาล และไม่รู้ว่าจะตายเมื่อไหร่

ทำไมพริบตาเดียว เขาถึงได้กลับมาอยู่ในยุคสมัยมัธยมปลายได้

หรือว่าคำพูดในใจของเขาได้ยินไปถึงสวรรค์ แล้วให้โอกาสเขาได้เกิดใหม่อีกครั้ง?

ในขณะนั้นเอง เสียงหนึ่งก็ดังขึ้นข้างหูของเขา

"ขอแสดงความยินดีกับท่านที่ได้เกิดใหม่! ระบบเช็คอินเทพบุตรกำลังทำการผูกมัด...." "ผูกมัดสำเร็จ!" ถังฟงคิดว่าตัวเองหูแว่ว

ใครจะรู้ว่าในขณะนั้นเอง แผงข้อมูลก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา

**ชื่อ:** ถังฟง

**ส่วนสูง: 188 ซม.

**ความหล่อเหลา: 95 คะแนน

**สมรรถภาพทางกาย: 20 คะแนน

**คะแนนสะสม:** 100 คะแนน

"ท่าน สามารถรับคะแนนสะสมจำนวนหนึ่งได้ทุกวันผ่านการเช็คอิน คะแนนสะสมสามารถใช้ซื้อสิ่งของต่างๆ ในร้านค้าได้""นอกจากนี้ ระบบจะเผยแพร่ภารกิจเป็นครั้งคราว เมื่อทำสำเร็จ ก็จะได้รับรางวัลเป็นคะแนนสะสมด้วย""ระบบ ผมอยากถามว่า ทำไมสมรรถภาพทางกายของผมถึงได้ 20 คะแนน? หรือว่าคะแนนเต็มคือ 30 คะแนน?" ถังฟงอดไม่ได้ที่จะคาดเดา

"30 คะแนน? เธอคิดอะไรสวยๆ! คะแนนเต็มคือ 100 คะแนน!" น้ำเสียงของระบบแฝงไปด้วยการเยาะเย้ย

"ผมรู้สึกว่าสมรรถภาพทางกายของตัวเองยังดีอยู่นะ! 20 คะแนน มันต่ำเกินไป!" ถังฟงไม่เต็มใจที่จะยอมรับความจริงเช่นนี้

"ถ้าเธอยังคงทำตัวเป็นช่างฝีมือต่อไป ไม่ต้องพูดถึง 20 คะแนน 10 คะแนน หรือแม้แต่ 5 คะแนนก็เป็นไปได้" ระบบเตือน

เมื่อได้ยินคำว่า "ช่างฝีมือ" สีหน้าของถังฟงก็แดงขึ้นทันที

ในที่สุดเขาก็เข้าใจว่าทำไมสมรรถภาพทางกายของเขาถึงได้คะแนนต่ำเช่นนี้

"ระบบ ก่อนที่ผมจะเกิดใหม่ ผมเคยดูนิยายออนไลน์มาไม่น้อย ตัวเอกจะได้รับชุดของขวัญสำหรับมือใหม่เมื่อได้รับระบบ แล้วของผมล่ะ?" ถังฟงรู้สึกสงสัยเล็กน้อย

"ไอ้หื่นกาม จะเอาของขวัญอะไร! เธอมีตั้ง 100 คะแนนสะสมแล้ว รีบไปแลกสกิลสิ!" ถังฟงขี้เกียจจะพูดไร้สาระกับอีกฝ่ายโดยตรง แล้วเปิดหน้าร้านค้า

สินค้าในร้านค้ามีหลากหลายประเภท

แต่เนื่องจากเขามีเพียง 100 คะแนนสะสม จึงมีสินค้าให้เขาเลือกไม่มากนัก

เขาดูแล้ว ในที่สุดก็ใช้ 100 คะแนนสะสมแลกคัมภีร์ลับแห่งการเรียนรู้

ทันใดนั้น ข้อมูลจำนวนมหาศาลก็หลั่งไหลเข้ามาในสมองของเขา ทำให้เขารับไม่ไหว

ผ่านไปครู่ใหญ่ สมองของเขาจึงดูดซับข้อมูลเหล่านี้ได้อย่างสมบูรณ์

ในเวลานี้ เสียงกริ่งหมดเวลาเรียนก็ดังขึ้น

เหอหย่งเดินออกมาจากห้องเรียน

"ถังฟง เหลือเวลาอีกไม่ถึงหนึ่งเดือนก็จะสอบเกาเข่าแล้ว ถ้าเธอไม่พยายามต่อไป อนาคตเธอจะต้องเสียใจอย่างแน่นอน" พูดจบ เหอหย่งก็ส่ายหัว แล้วจากไป

[ผู้เขียนมีอะไรจะบอก] หนังสือเล่มใหม่เริ่มต้นแล้ว หวังว่าทุกคนจะสนับสนุนกันเยอะๆ