ตอนที่ 1

## ตอนที่ 1: ดีร้ายก็ต้องทน

ลืมตาขึ้น สิ่งที่เห็นคือคานเรือนสีเทาหม่น กลิ่นยาขมฉุนกึกอบอวลในอากาศ นอกหน้าต่างใต้ชายคาบ้าน เสียงถอนหายใจของเฒ่าสามแห่งสกุลอวิ๋นดังเป็นระยะ คลอเคล้าไปกับเสียงสะอื้นแผ่วเบาที่ดังมาจากห้องครัวของฮ่อซื่อ

ข้อมูลมากมายที่ไม่ใช่ของตนเองหลั่งไหลเข้ามาในสมองราวกับน้ำป่าไหลหลาก...

อดีต... มารดาที่จากไปตั้งแต่เยาว์วัย บิดาที่ประสบอุบัติเหตุรถชนเสียชีวิตอย่างน่าอนาถ น้องสาวต่างมารดาที่ลงมือฆ่าฟันเธอเพื่อแย่งชิงเงินชดเชย ทั้งหมดนั้นล้วนแล้วแต่ห่างไกลเกินเอื้อม

ปัจจุบัน... นางเป็นเพียงเด็กสาวชาวนาวัยสิบสี่ปี นามว่า อวิ๋นเหมยเหนียง

พนักงานบริษัทวัยยี่สิบสี่ปีจากยุคสมัยอันศิวิไลซ์ กลับมาเกิดใหม่ในร่างของเด็กสาวชาวนาวัยสิบสี่ปี จากแคว้นชางเจียนที่ไม่เคยได้ยินชื่อมาก่อน ช่างเป็นการหวนคืนสู่วัยเยาว์ถึงสิบปีเต็ม จะเรียกว่าโชคดีหรือโชคร้ายก็สุดจะคาดเดา นางทำได้เพียงแต่ถอนหายใจกับโลกที่บิดเบี้ยวใบนี้ แม้แต่เรื่องทะลุมิติยังเกิดขึ้นกับนางได้!

แต่ไม่ว่าจะโอดครวญสักเพียงใด นางก็จำต้องยอมรับความเป็นจริงนี้ ดำรงอยู่ต่อไปในฐานะ อวิ๋นเหมยเหนียง

กระนั้น อวิ๋นเหมยเหนียงผู้นี้ก็ช่างน่าเห็นใจไม่ต่างจากนาง

นางถูกน้องสาวต่างมารดาฆ่าตายเพื่อหวังทรัพย์สมบัติ แต่อวิ๋นเหมยเหนียงกลับต้องมาจบชีวิตลงเพราะบังเอิญไปเห็นภาพบาดตาของคู่หมั้นกับพี่สาวร่วมสายโลหิต จึงถูกพี่สาวผลักตกน้ำ ศีรษะกระแทกหินใหญ่ในแม่น้ำจนถึงแก่ความตาย!

แม้จะถูกญาติสนิทหักหลังเหมือนกัน ทว่าสิ่งที่แตกต่างคือ นางหมดโอกาสที่จะแก้แค้น แต่อวิ๋นเหมยเหนียงคนใหม่เช่นนาง ยังสามารถเลือกได้ว่าจะชำระแค้น หรือจะปล่อยวาง

บางที... อวิ๋นเหมยเหนียงที่เต็มไปด้วยความแค้น อาจจะทะลุมิติมาอยู่ในร่างของนาง และกำลังเผชิญหน้ากับทางเลือกเดียวกัน นั่นคือการแก้แค้นหรือไม่

อย่างไรก็ตาม ดีร้ายก็ต้องทน! เพียงแค่เห็นบ้านที่แทบจะไม่มีอะไรติดตัว ก็พอจะรู้ได้ว่าชีวิตความเป็นอยู่ของครอบครัวนี้แร้นแค้นเพียงใด เป็นเพียงชาวนาธรรมดาๆ ช่างเป็นการเริ่มต้นใหม่ที่แท้จริงเสียกระไร

อวิ๋นเหมยเหนียงถอนหายใจอีกครั้ง หรือนางจะต้องใช้ชีวิตขุดดินกินไปวันๆ เช่นเดียวกับอวิ๋นเหมยเหนียงคนก่อน?

พูดตามตรง นอกจากประสบการณ์การท่องเที่ยวเชิงเกษตรเพียงไม่กี่ครั้ง นางก็แทบจะไม่รู้อะไรเกี่ยวกับชีวิตชาวนาเลย

นางรู้เพียงว่าข้าวโพดและข้าวฟ่างนั้นเติบโตบนลำต้น ข้าวเจ้าแบ่งออกเป็นข้าวน้ำและข้าวไร่ มันฝรั่งเมื่อสุกแล้วจะต้องขุดขึ้นมาจากดิน ส่วนเรื่องฤดูกาลเพาะปลูกนั้น นางไม่รู้แม้แต่น้อย

หากนางต้องการที่จะใช้ชีวิตอยู่ที่นี่ต่อไป สิ่งเหล่านี้คือสิ่งที่ต้องเรียนรู้ อนาคตยังอีกยาวไกล ชีวิตยังคงยากลำบาก

ยิ่งไปกว่านั้น ปีนี้ทั่วทั้งแคว้นประสบภัยแล้งอย่างหนัก และเกิดสงครามต่อเนื่องกันมาหลายปี แม้แต่ครอบครัวของเฒ่าสามแห่งสกุลอวิ๋นที่เป็นชาวนา ก็ยังมีเสบียงเหลืออยู่น้อยนิด แต่ละวันจึงกินเพียงผักกาดขาว หัวไชเท้า มันฝรั่ง และมันเทศ ซึ่งก็ยังกินได้เพียงครึ่งท้อง

แม้แต่ข้าวโพดซึ่งเป็นอาหารหยาบ ก็ยังต้องนำไปต้มกับใบผักแห้งจำนวนมากเพื่อให้ได้ข้าวต้มมาดื่มกิน ข้าวต้มนั้นใสราวกับน้ำ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงข้าวสารและแป้งสาลี ซึ่งเป็นอาหารชั้นดีที่ชาวนาทั่วไปไม่มีปัญญาจะกิน

สวรรค์ช่างเล่นตลกกับนางเสียจริง! นางไม่ได้หวังว่าจะได้ทะลุมิติมาเป็นเจ้าหญิงหรือคุณหนู แต่ขอเพียงสภาพแวดล้อมที่มั่นคงให้ได้ใช้ชีวิตอย่างสงบสุขก็ยังดี

ในสภาพแวดล้อมที่ผู้คนต่างมุ่งมั่นที่จะมีชีวิตรอดด้วยการกินให้อิ่มท้องเช่นนี้ แม้ว่านางจะมีทักษะในการทำธุรกิจมากมาย ก็ไม่มีพื้นที่ให้ได้พัฒนา

การขุดดินกินไปวันๆ นางก็พอจะทนได้ แต่ก็ไม่อยากที่จะต้องก้มหน้าก้มตาทำไร่ทำนาไปตลอดชีวิต หากจะทำ ก็ต้องเป็นเจ้าที่ดินที่ใช้ชีวิตอย่างสุขสบายเสียมากกว่า

แต่ภายใต้สถานการณ์ทางสังคมเช่นนี้ นางจะต้องพยายามอย่างไรถึงจะได้ทุกสิ่งที่ต้องการ?

สองมือประสานกัน นิ้วหัวแม่มือขวาค่อยๆ ลูบคลำนิ้วกลางข้างซ้าย นี่คือท่าทางโดยไม่รู้ตัวของนางเมื่อรู้สึกประหม่าหรือกำลังครุ่นคิด แต่แล้วการเคลื่อนไหวที่ทำมานับครั้งไม่ถ้วนก็หยุดชะงักลงในทันที สัมผัสแข็งๆ ที่นิ้วกลางข้างซ้าย ทำให้นางใจเต้นแรง

นางยังจำได้ว่าที่นิ้วนั้นสวมแหวนหยกโบราณวงโปรด เป็นเพียงหยกวงเล็กๆ ทว่ากลับเป็นสมบัติสืบทอดจากมารดา ตั้งแต่ที่มารดาจากไป นางก็สวมมันติดตัวตลอดเวลา

ตอนเด็กๆ ใช้วิธีร้อยเชือกแดงคล้องคอไว้ พอโตขึ้นก็สวมไว้ที่นิ้ว และไม่เคยถอดออกอีกเลย