ตอนที่ 22

บทที่ 22: มุ่งหน้าสู่เมือง D

หลังจากคุยเรื่องต้าเฮยกันอีกพักหนึ่ง ผู้หมวดเหรินและเสี่ยวจ้าวก็เอ่ยลา

ตอนที่กำลังจะจากไป เสี่ยวจ้าวโผเข้ากอดคอต้าเฮยและเอ่ยความจริงออกมา ที่แท้ต้าเฮยเคยช่วยชีวิตเขาไว้นั่นเอง! ตอนนั้นเสี่ยวจ้าวร่วมภารกิจกับต้าเฮยด้วย ประสบการณ์ของเขายังน้อย เกือบเอาชีวิตไม่รอด โชคดีที่ต้าเฮยกระโจนเข้ามาช่วยไว้ทัน

"คุณเซี่ยครับ เห็นต้าเฮยสนิทกับคุณมาก แถมคุณยังรักษามันจนหายดี ผมรู้สึกดีใจและวางใจมากจริงๆ หวังว่าคุณจะดูแลต้าเฮยได้ดีนะครับ! หากมีปัญหาอะไรก็บอกผมได้เลย" เสี่ยวจ้าวกล่าวพร้อมทำความเคารพแบบทหารให้กับเซี่ยซือซือและต้าเฮย

เซี่ยซือซือรู้สึกเก้อเขินเล็กน้อย ทำได้เพียงมอบขนมที่เธอทำเองให้ทั้งสองคน ช่วงนี้อยู่ที่บ้าน เซี่ยซือซือขลุกอยู่กับการทำอาหารไม่น้อย เธอคิดว่าควรหัดทำไว้ก่อน เผื่อว่าเมื่อวันโลกาวินาศมาถึงจะได้ไม่อยู่บ้านเฉยๆ

ผู้หมวดเหรินกัดขนมคำหนึ่งก็ชมว่าเซี่ยซือซือมีฝีมือ ทำให้เซี่ยซือซือรู้สึกประหม่า เมื่อส่งทั้งสองคนถึงหน้าประตู เซี่ยซือซือลังเลเล็กน้อย ก่อนจะพูดกับผู้หมวดเหรินอย่างจริงจังว่า "ผู้หมวดเหรินคะ ตำรับลับของฉันใช้ได้ผลจริงๆ นะคะ ถ้าคุณไม่เชื่อ ฉันแนะนำให้คุณลองให้คนทดลองดูทันทีที่กลับไป รับรองว่ามีประโยชน์กับพวกคุณแน่นอนค่ะ!"

ผู้หมวดเหรินมองถังน้ำบริสุทธิ์ในมือ สีหน้าของเขาบ่งบอกว่ายังไม่ค่อยเชื่อเท่าไหร่ แต่เซี่ยซือซือก็คิดแล้ว เหตุผลที่เธอให้เขามากขนาดนี้ก็เพราะว่าน้ำแร่ในมิติมีสรรพคุณในการรักษาจริงๆ! แม้แต่บาดแผลของต้าเฮยก็ยังรักษาได้ มันต้องไม่ธรรมดาแน่นอน! เรื่องวันโลกาวินาศ เธอไม่สามารถบอกผู้หมวดเหรินได้ มิฉะนั้น ต่อให้มีร้อยปากก็อธิบายไม่หมด

แต่ในอนาคต เหล่านักรบที่น่ารักเหล่านี้จะเป็นแนวหน้า พวกเขาคงหลีกเลี่ยงการบาดเจ็บไม่ได้! น้ำแร่เหล่านี้อาจช่วยชีวิตพวกเขาได้! แบบนั้น เซี่ยซือซือถึงจะวางใจได้บ้าง

เมื่อส่งผู้หมวดเหรินและเสี่ยวจ้าวไปแล้ว เซี่ยซือซือมองสายฝนที่ยังคงโปรยปรายนอกหน้าต่าง แถมยังมีแนวโน้มว่าจะตกหนักขึ้นเรื่อยๆ ในใจก็รู้สึกหนักใจ เธอโทรศัพท์หาคนรู้จักสองสามคน บอกว่าเธอได้ข่าวจากเพื่อนว่าอาจจะมีสภาพอากาศเลวร้ายเกิดขึ้น ให้พวกเขาเตรียมสะสมของไว้

จริงๆ แล้วเรื่องนี้มีคนพูดถึงในอินเทอร์เน็ตเยอะแล้ว เซี่ยซือซืออยู่ในภาคเหนือ สถานการณ์ไม่ได้เปลี่ยนแปลงมากนัก แต่ได้ยินมาว่าทางภาคใต้ สภาพอากาศแปรปรวนมากกว่าเดิม ดังนั้นหลายคนจึงบอกว่าให้กักตุนอาหารไว้เยอะๆ วันนี้กระทู้ยอดนิยมในอินเทอร์เน็ตก็คือเรื่องนี้

ดังนั้นสิ่งที่เซี่ยซือซือพูดจึงไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร หลังจากโทรศัพท์และกำชับเรียบร้อยแล้ว เธอก็เริ่มกลุ้มใจ ตอนนี้ในมือเธอมีเงินเยอะขนาดนี้! ควรทำอย่างไรดี? จะว่าไปก็ยังมีของอีกหลายอย่างที่ยังไม่ได้ซื้อ แต่เมื่อวันโลกาวินาศมาถึง เซี่ยซือซือยังมีแผนอื่นๆ อีก จึงยังไม่จำเป็นต้องใช้เงินทั้งหมดไปซื้อเสบียง

เมื่อทุกคนกลัวฝนกรดจนไม่กล้าออกจากบ้าน นั่นแหละคือสนามรบของเซี่ยซือซือ! และถึงตอนนั้นต้าเฮยน่าจะกลายพันธุ์แล้ว! เมื่อเทียบกันแล้ว การอัปเกรดมิติจึงสำคัญกว่า เซี่ยซือซือเคยสำรวจมิติแล้ว พบว่ายังมีพื้นที่กว้างใหญ่อยู่หลังหมอกขาว ไม่รู้ว่าข้างในนั้นจะมีอะไรดีๆ ซ่อนอยู่อีกบ้าง เมื่อมีน้ำแร่ทิพย์แล้ว ฟังก์ชันสุดยอดอื่นๆ จะอยู่ไกลเกินเอื้อมหรือ?

เหลือเวลาอีกไม่กี่วันก่อนวันโลกาวินาศ เธอจะต้องใช้เงินเหล่านี้ให้หมด! ครุ่นคิดอยู่พักใหญ่ เซี่ยซือซือก็มีแผนการสุดยอด! นั่นคือ กักตุนหิน เพื่ออัปเกรดมิติต่อไป! ตอนนี้เธอรู้แล้วว่ามิติสามารถอัปเกรดได้ด้วยหินพิเศษบางชนิด การอัปเกรดสองครั้งก่อนหน้านี้คือหยกประหลาดและหินไท่ซานสือกั่นตั่ง

ดังนั้นต่อไป เธอจึงตัดสินใจไปตลาดเครื่องประดับหยกที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ ซึ่งก็คือตลาดซื้อขายหยกที่เมือง D! ที่นั่นอยู่ใกล้กับประเทศพม่า มีหยกดิบมากมาย

เมื่อคิดได้ดังนั้น เซี่ยซือซือก็มองไปที่ต้าเฮยที่อยู่ข้างๆ จะทำอย่างไรดี? วิธีที่เร็วที่สุดคือการนั่งเครื่องบิน แต่ถ้าขึ้นเครื่องบิน จะพาต้าเฮยไปด้วยไม่ได้

เมื่อเห็นเซี่ยซือซือกำลังมองมาที่ตัวเอง ต้าเฮยก็มองเซี่ยซือซือเช่นกัน หัวสุนัขขนาดใหญ่เอียงเล็กน้อย ในดวงตาแฝงความเข้าใจแบบมนุษย์

"ใช่แล้ว!" เซี่ยซือซือก็คิดอะไรออก แต่ไม่รู้ว่าจะทำได้จริงหรือไม่ เซี่ยซือซือคิดว่าครั้งนี้มิติปรากฏน้ำแร่ขึ้นมา ในระดับหนึ่งก็น่าจะถือว่าเป็นการอัปเกรดแล้ว! อาจเป็นเพราะใต้ก้นแม่น้ำในอ่างเก็บน้ำมีหินที่เต็มไปด้วยพลังงาน หรืออาจเป็นเพราะในน้ำในอ่างเก็บน้ำมีพลังงานที่มิติต้องการ

ในการอัปเกรดครั้งก่อน เซี่ยซือซือสามารถเข้าไปในมิติได้ แล้วการอัปเกรดครั้งนี้ ต้าเฮยจะเข้าไปได้ไหม? เมื่อคิดได้ดังนั้น เซี่ยซือซือก็เลิกคิ้วมองต้าเฮย

ต้าเฮยมองเซี่ยซือซือ ในดวงตาปรากฏความสงสัย จากนั้นต้าเฮยก็หายตัวไปจากบ้านทันที! เซี่ยซือซือรีบตรวจสอบมิติ ทันใดนั้นต้าเฮยก็ปรากฏตัวขึ้นในมิติด้วยสีหน้างุนงง ภายในสภาพแวดล้อมที่ไม่คุ้นเคย มันจึงระมัดระวังตัวอย่างมาก

เซี่ยซือซืออยากจะส่งตัวเองเข้าไปในมิติบ้าง แต่พบว่าทำไม่ได้ กล่าวคือ แม้ว่ามิติจะอัปเกรดแล้ว ทำให้คนอื่นนอกจากเซี่ยซือซือสามารถเข้าไปในมิติได้ แต่ในมิติสามารถมีได้เพียงคนเดียวเท่านั้น!

เซี่ยซือซือเริ่มมีความหวัง หรือว่าในอนาคตหากมิติอัปเกรดอีก มิติจะสามารถให้คนเข้าไปได้มากขึ้น? ตอนนี้อย่าเพิ่งคิดถึงเรื่องนั้น เซี่ยซือซือรีบปล่อยต้าเฮยที่เริ่มกระสับกระส่ายออกมา

เมื่อพบว่าตัวเองกลับมาที่บ้านในพริบตา แถมผู้หญิงตรงหน้ากำลังยิ้มอย่างมีเลศนัย ต้าเฮยก็แค่ตอบสนองเล็กน้อยก็เข้าใจทันทีว่าตัวเองโดนผู้หญิงตรงหน้าแกล้งแล้ว! จากนั้นต้าเฮยก็ห้อยหน้า หันก้นไปทางเซี่ยซือซือ – คุณชายโกรธแล้ว!

เซี่ยซือซือมองท่าทางของต้าเฮยแล้วหัวเราะจนตัวงอ – หมาตัวนี้พอแช่น้ำแร่แล้วก็น่าสนใจขึ้นเยอะเลย

เมื่อแก้ปัญหาเรื่องต้าเฮยได้แล้ว เซี่ยซือซือรีบจองตั๋วเครื่องบินรอบที่เร็วที่สุด เตรียมตัวไปเมือง D

หลังจากจองตั๋วเครื่องบินเสร็จ เซี่ยซือซือก็จัดของง่ายๆ เตรียมตัวไปสนามบิน บ้านของเธออยู่ห่างจากสนามบินประมาณหนึ่งชั่วโมง เครื่องบินจะออกเดินทางในอีกสองชั่วโมงข้างหน้า ระยะเวลาในการบินประมาณสามชั่วโมงครึ่ง กล่าวคือ บ่ายสามโมงวันนี้เธอจะไปถึงเมือง D!

จากนั้นเธอก็จะนั่งแท็กซี่ไปตลาดเครื่องประดับหยก วันนี้ยังสามารถกวาดซื้อได้อีกรอบ ตอนเย็น เธอเตรียมตัวไปกวาดซื้อของกินที่เมือง D ของกินที่นั่นมีหลายอย่างที่เธอชอบ ทั้งขนมอบ ขนมหวาน ก๋วยเตี๋ยวหลอด ข้าวอบหม้อดิน ฯลฯ…

เธอเตรียมที่จะซื้อให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ เช้าวันรุ่งขึ้นค่อยไปตลาดหยก กวาดซื้ออีกรอบ ตอนบ่ายก็ซื้อของกินต่อ เครื่องบินรอบเย็นก็จะกลับเมืองของตัวเอง!

ด้วยเวลาสองวัน ใช้เงินที่เหลืออีกหลายแสนหยวน เรียกได้ว่าทุ่มสุดตัว หลังจากจัดของและวางแผนเรียบร้อยแล้ว เธอก็เข้าไปในมิติ เธอจัดเตรียมอาหารสุนัข ขนม และเนื้อสัตว์ที่ต้าเฮยชอบกินไว้ในมิติ

รวมถึงน้ำที่ต้องใช้ในช่วงสองวันนี้ นอกจากนี้ ยังมีของเล่น ที่นอนสุนัข และทรายแมว ช่วงนี้เธอสอนให้ต้าเฮยใช้ทรายแมวมาตลอด ต้าเฮยเรียนรู้แล้ว!

`