ตอนที่ 5

**บทที่ 5: เข้าพักอพาร์ตเมนต์หรู**

ทางด้านเสี้ยซือซือ ตอนนี้เธอกำลังขีดเขียนอะไรบางอย่างลงบนกระดาษมานาน

การออกกำลังกาย เป็นสิ่งสำคัญอันดับแรก

ถึงแม้จะมีต้าเฮยคอยคุ้มกัน แต่เสี้ยซือซือไม่สามารถพึ่งพาต้าเฮยได้ทั้งหมด

ในชาติก่อน เสี้ยซือซือก็ใช้มีดเป็น แถมยังใช้ได้ดีเสียด้วย ความเฉลียวฉลาดที่ฝึกฝนมาในยุคโลกาวินาศ และทักษะที่ได้จากการต่อสู้จริง ล้วนดีเยี่ยม

เพียงแต่ว่า ร่างกายในตอนนี้อ่อนแอ กล้ามเนื้อไม่เพียงพอ จำเป็นต้องเพิ่มสมรรถภาพทางร่างกาย

สิ่งที่เหลืออยู่คือการกักตุนอาหาร, กักตุนของกิน, กักตุนยา, เสื้อผ้า, ของใช้ในชีวิตประจำวันที่ใช้รับมือกับสภาพอากาศเลวร้ายต่างๆ รวมถึงอาหารสุนัข, ขนมสุนัข, เสื้อผ้าสุนัขที่ต้าเฮยใช้! แม้กระทั่งยานพาหนะที่ใช้รับมือกับสภาพอากาศเลวร้าย เช่น หิมะ, น้ำท่วม, แผ่นดินไหว ก็ต้องเตรียมไว้บ้าง รถบ้าน, เลื่อนหิมะ (ต้าเฮยสามารถลากรถได้), รถออฟโรด, เรือ ต้องมีสำรองไว้

เต็นท์, ไฟฉายสำหรับตั้งแคมป์, พลั่วสำหรับตั้งแคมป์, แผงโซลาร์เซลล์, เครื่องปั่นไฟ, อุปกรณ์กรองน้ำ... สิ่งเหล่านี้ก็ขาดไม่ได้!

หลังจากนั้นก็ต้องปรับปรุงบ้าน

เสี้ยซือซือมองบ้านตรงหน้า ถึงแม้ว่าจะมีขนาดไม่เล็กเลย ตั้ง 150 ตารางเมตร เป็นบ้านที่พ่อแม่ทิ้งไว้ให้เธอเมื่อหลายปีก่อน ทำเลก็ดีมาก อยู่ในเขตใจกลางเมือง

แต่ว่า ชั้นมันต่ำเกินไป

ฝนกรดและน้ำท่วม รวมถึงพายุหิมะ จะท่วมอาคารสูงสิบกว่ายี่สิบชั้นทั้งหมด หากต้องการความปลอดภัย ควรเลือกอาคารที่สูงกว่า 20 ชั้นขึ้นไป จะให้ดีที่สุดคือชั้นบนสุด

การอาศัยอยู่บนชั้นบนสุด หากเกิดปัญหาอะไรขึ้น ก็สามารถเข้าไปในดาดฟ้าได้อย่างรวดเร็ว ถือเป็นการเพิ่มความปลอดภัยอีกชั้นหนึ่ง

เมื่อคิดได้ดังนั้น เสี้ยซือซือก็พลันนึกถึงเรื่องเล็กๆ ในชาติก่อน

นั่นคือช่วงเวลาประมาณหนึ่งเดือนหลังจากยุคโลกาวินาศ ตอนนั้นฝนกรดยังคงตกลงมาอย่างต่อเนื่อง ถนนส่วนใหญ่ถูกน้ำท่วม ต้องใช้เรือในการเดินทาง

ความเป็นระเบียบเรียบร้อยได้พังทลายลงแล้ว อาหารที่เก็บไว้ในบ้านของคนส่วนใหญ่เหลือน้อย

ทุกคนกำลังค้นหาอาหารอย่างบ้าคลั่ง ไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อไป

เสี้ยซือซือและเพื่อนร่วมทีมอีกสองสามคน ได้รวมตัวกันชั่วคราวเป็นทีมเล็กๆ เพื่อค้นหาเสบียง

โดยบังเอิญ ได้มาถึงอาคารสูง 12 ชั้น

สองชั้นล่างของอาคารสูงแห่งนี้ถูกน้ำท่วมไปแล้ว เมื่อพวกเราเข้าไปในชั้นสาม ก็พบว่าสองชั้นล่างของที่นี่เป็นจุดพักสินค้าของบริษัทขนส่ง ส่วนชั้นบนกลับเป็นบริษัทไลฟ์สดขายของ!

ทั้งตึกมีทุกอย่าง!

เพียงแต่ว่า เนื่องจากฝนตกเป็นเวลานาน ตัวอาคารจึงถูกกัดกร่อน สิ่งของในร้านขนส่งที่ชั้นล่างถูกน้ำท่วม

สิ่งของที่แช่ในฝนกรดไม่สามารถกินได้

ตึกนี้ค่อนข้างเก่า ระบบกันน้ำไม่ดี ชั้นบนมีจุดรั่วไหลหลายแห่ง ห้องจำนวนมากบนชั้นบนก็ได้รับความเสียหายเช่นกัน

ถึงแม้ว่าทุกคนจะกลับมาพร้อมกับเสบียงเต็มมือ แต่ก็รู้สึกเสียดายสิ่งอื่นๆ มากกว่า

เมื่อคิดได้ดังนั้น เสี้ยซือซือจึงหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา เปิดแผนที่ และค้นหาชื่ออาคารหลังนั้นตามความทรงจำ

หลังจากค้นหาหลายครั้งไม่สำเร็จ ในที่สุดก็จำได้จากภาพถ่ายจริงว่าเป็นอาคารสูงชื่อ “ซินไท่ต้าโหลว”

“นั่นไง!” เสี้ยซือซือกระโดดขึ้นด้วยความดีใจ แม้แต่ปากกาในมือก็หล่นลงพื้น

ข้างๆ กัน ต้าเฮยที่กำลังแทะตุ๊กตาแกะขนปุย ตกใจกับท่าทีของเสี้ยซือซือ หันมามองอย่างรวดเร็ว ปากยังคงค้างอยู่ที่การกัด ดู...ทึ่มๆ เล็กน้อย

“ต้าเฮย พวกเราออกไปข้างนอกด้วยกันเถอะ!” เสี้ยซือซือเดินเข้าไป กอดคอต้าเฮย

ต้าเฮยตกใจกับการเข้าใกล้ของเสี้ยซือซืออย่างกะทันหัน ลุกขึ้นนั่ง

มองเธอเหมือนมองคนโง่

แต่เสี้ยซือซือไม่สนใจ จับสายจูงต้าเฮย หยิบกุญแจรถ และรีบมุ่งหน้าไปยังซินไท่ต้าโหลวอย่างร่าเริง

เสี้ยซือซือเตรียมที่จะหาอาคารสูงแห่งหนึ่งใกล้กับซินไท่ต้าโหลวเพื่อเช่า

รอจนกระทั่งยุคโลกาวินาศมาถึง หลังจากที่น้ำท่วมเกือบถึงชั้นหนึ่งแล้ว เสี้ยซือซือและต้าเฮยจะแอบเข้าไปในตึกนั้น และรวบรวมเสบียงทั้งหมดในนั้นมาเป็นของตัวเอง!

อย่างไรก็ตาม ปล่อยทิ้งไว้ที่นั่นก็เป็นการสิ้นเปลือง

หลังจากขับรถวนเวียนอยู่บริเวณนั้น เสี้ยซือซือก็พบอาคารสูงที่ค่อนข้างพอใจอย่างรวดเร็ว

อาคารนี้สูง 66 ชั้น เป็นอาคารชุดที่ใช้สำหรับเชิงพาณิชย์และที่อยู่อาศัย แบ่งออกเป็นอาคาร A และ B

อาคาร A ส่วนใหญ่เป็นสำนักงาน อาคาร B เป็นห้องเช่ารายวัน บนชั้นบนสุดยังมีห้องพักขนาดใหญ่พิเศษอีกด้วย

เหตุผลที่ต้องการพื้นที่ขนาดใหญ่ก็เพื่อต้าเฮย

เมื่อถึงยุคโลกาวินาศ จะไปไหนไม่ได้ ต้าเฮยจะไม่สามารถเคลื่อนไหวได้อย่างสะดวกในห้องเล็กๆ

หลังจากจอดรถเสร็จ เสี้ยซือซือก็โทรศัพท์หาตัวแทนอสังหาริมทรัพย์ที่ติดประกาศไว้ในแอปพลิเคชันเช่าบ้าน ถามว่ามีห้องบนชั้นบนสุดหรือไม่ จะให้ดีขอขนาดใหญ่หน่อย

หลังจากได้ยินแล้ว ตัวแทนอสังหาริมทรัพย์ก็รู้สึกตื่นเต้นมาก “คุณพี่ครับ คุณเป็นคนมีบุญจริงๆ ครับ! ทางเราเพิ่งมีห้องชุดขนาด 200 ตารางเมตรบนชั้นบนสุดว่าง คุณพี่จะเช่าระยะยาวหรือระยะสั้นครับ?”

ต้าเฮยมองเสี้ยซือซือที่อยู่ข้างๆ หรือจะเรียกว่ามองโทรศัพท์มือถือในมือของเสี้ยซือซือก็ได้ ใบหน้าใหญ่ๆ ของต้าเฮยห้อยลงมา เหมือนจะแสดงความไม่พอใจต่อวาทศิลป์ของตัวแทนอสังหาริมทรัพย์

“ฉันอยู่ข้างล่างนี่แหละ คุยกันต่อหน้าดีกว่า”

หลังจากได้ยินแล้ว ตัวแทนอสังหาริมทรัพย์ก็บอกหมายเลขห้องให้เสี้ยซือซืออย่างดีใจ

เสี้ยซือซือมองต้าเฮยในรถ หยิบของเล่นสัตว์เลี้ยงสองชิ้นและชามน้ำสะอาดออกมาจากใต้เบาะรถ แล้วแง้มกระจกรถไว้ “ต้าเฮย ฉันจะไปดูห้อง ฉันจะพยายามกลับมาให้เร็วที่สุด นายรอฉันอยู่ในรถได้ไหม?”

ต้าเฮยเอียงคอเล็กน้อย คาบของเล่นรูปกระต่ายตัวเล็กๆ แล้วหมอบลงบนเบาะหลังรถ แทะเล่นตามใจชอบ

เสี้ยซือซือถอนหายใจ ดูเหมือนว่าสายสัมพันธ์ระหว่างเธอกับต้าเฮยยังต้องสร้างต่อไป มันดูเหมือนจะไม่พึ่งพาเธอเลย

อยากเห็นต้าเฮยกระวนกระวายใจเมื่อต้องแยกจากกัน อยากให้เป็นหมาติดแม่

เมื่อขึ้นไปถึงข้างบน ตัวแทนอสังหาริมทรัพย์ก็รออยู่แล้ว เมื่อเห็นเสี้ยซือซือก็รีบแนะนำว่าการตกแต่งห้องดีแค่ไหน ขนาดใหญ่แค่ไหน

“ดูสิครับ ตรงนี้มองเห็นวิวถนน สวยงามแค่ไหน!” ตัวแทนอสังหาริมทรัพย์พาเสี้ยซือซือไปยังตำแหน่งห้องนั่งเล่น ชี้ไปที่หน้าต่างสูงจากพื้นจรดเพดาน

เสี้ยซือซือยืนอยู่หน้าหน้าต่าง มองลงไปข้างล่าง ตรงกับอาคารสูงที่เธอคิดถึง

ไม่เพียงแค่นั้น ตึกนี้ยังสูงที่สุดในบริเวณนั้น ยืนอยู่บนชั้นบนสุดมองลงไป สามารถมองเห็นสภาพทั้งหมดของบริเวณใกล้เคียงได้อย่างชัดเจน

นี่เป็นประโยชน์ต่อการทำความเข้าใจสถานการณ์โดยรอบของเสี้ยซือซือ

“ฉันต้องการเช่า 5 ปี จ่ายทุก 3 เดือน ต้องตกแต่งเอง สามารถวางเงินประกันเป็นค่าเช่า 2 เดือน ทำสัญญาเช่าได้ไหม?”

“5 ปี?” ตัวแทนอสังหาริมทรัพย์งงเล็กน้อย

ท้ายที่สุดแล้ว อพาร์ตเมนต์เหล่านี้มีราคาสูงกว่าที่อื่นเล็กน้อย น้อยคนที่จะเช่าเป็นรายปี

“ใช่ ฉันจะตกแต่ง ถ้าตกลงกันได้ จะทำสัญญาในช่วงบ่าย”

ตัวแทนอสังหาริมทรัพย์พยักหน้าทันที บนใบหน้าอดไม่ได้ที่จะแสดงความยินดี หันกลับไปโทรศัพท์หาเจ้าของห้อง

ท้ายที่สุดแล้ว ตอนนี้เป็นช่วงฤดูท่องเที่ยวของเมืองนี้ การเช่า 5 ปีในราคานี้ถือว่าเหมาะสมมาก

เจ้าของห้องบอกอย่างชัดเจนว่าห้ามรื้อกำแพงรับน้ำหนัก ห้ามทำลายโครงสร้างหลักของบ้าน และเมื่อส่งคืนห้อง เสี้ยซือซือจะต้องทำให้บ้านกลับมาเป็นเหมือนเดิม

สำหรับสิ่งเหล่านี้ เสี้ยซือซือตอบตกลงทั้งหมด และยังเซ็น “ข้อตกลงชดเชย” ที่มีราคาสูงมาก จ่ายค่าเช่า 3 เดือนแรกอย่างง่ายดาย

อีกสามเดือนต่อมา ยุคโลกาวินาศจะมาถึง เจ้าของห้องคงจะไม่มารับค่าเช่าในภายหลังอีกแล้ว

และการปรับปรุงบ้านหลังนี้ของเสี้ยซือซือ จะทำให้เธอผ่านพ้นครึ่งปีแรกของภัยพิบัติทางธรรมชาติในยุคโลกาวินาศไปได้อย่างปลอดภัย น่าจะไม่มีปัญหา