ตอนที่ 6

**บทที่ 6**

**ไขความลับเกม (2)**

เบื้องหน้าปรากฏแผงควบคุม เผยรายละเอียดภายใน "คลังเก็บข้า" อันประกอบด้วย ผ้าผืนจำนวนร้อยสี่สิบหก, ดินเหนียวร้อยห้าสิบสี่, ไม้ซุงพันสองร้อยสามสิบแปด, เศษโลหะสองพันสองร้อยสิบห้า...

(ต่อจากบทที่แล้ว)

**บทที่ 6 ไขความลับเกม (2)**

เบื้องหน้าปรากฏแผงควบคุม เผยรายละเอียดภายใน "คลังเก็บข้า" อันประกอบด้วย ผ้าผืนจำนวนร้อยสี่สิบหก, ดินเหนียวร้อยห้าสิบสี่, ไม้ซุงพันสองร้อยสามสิบแปด, เศษโลหะสองพันสองร้อยสิบห้า...

"ยุทโธปกรณ์ข้า" มิได้น้อยหน้า ธนูผสม, ขวานสนามทหาร, ตาข่ายดักสัตว์ไฟฟ้า, โล่เศษเหล็ก, ถุงมือมอเตอร์ไซค์, เสื้อกันฝนปาล์ม, หมวกนิรภัยวิศวกรรม, เป้เดินทาง (คำเตือน: ป้องกัน 76, รับน้ำหนัก 93)

"กระเป๋าเป้ข้า"

"บันทึกความคืบหน้า"

"กลับสู่หน้าหลัก"

เอาละ! ได้พิสูจน์แล้วว่าเป็นจริง!

เมื่อออกจากหน้าจอ อวี๋เซียวเซียวก็เดินสำรวจไปทั่วเรือน

เค้าโครงของเรือน เมื่อก้าวเท้าเข้ามา จากมุมซ้ายมือเป็นที่ตั้งของเครื่องกลั่นสุรา ถัดไปคือแท่นแยกส่วน อ่างอาบน้ำ และห้องสุขา เตียงนอนวางไว้ในมุมอับสุด ส่วนทางขวามือ เมื่อเข้ามาก็จะเห็นโต๊ะทดลองสารเคมี โต๊ะทำงานชั่วคราว กล่องเครื่องมือประแจ และแท่นซ่อม วางเรียงชิดผนังเข้าไปด้านในสุดเป็นห้องครัว เตาผิงอยู่ใกล้กับเตียงมากกว่า ข้างๆ กันเป็นเครื่องควบแน่น

มีเพียงแท่นควบคุมที่ดูเหมือนมาจากโลกอนาคตที่ตั้งอยู่ตรงกลางห้องเท่านั้น อวี๋เซียวเซียวเดินเข้าไปใกล้จึงรู้ว่าเป็นแท่นเทคโนโลยี

อวี๋เซียวเซียวมิได้เร่งรีบที่จะจัดการสิ่งใด แต่เปิดคลังเก็บข้าเพื่อค้นหาคู่มือสำหรับมือใหม่ หรือคำแนะนำใดๆ

และแล้วก็พบ! หนังสือเล่มบางชื่อ "คู่มือการใช้งานเกม"

1. สิ่งของในโหมดชีวิตประจำวันสามารถนำออกมาได้ โดยปราศจากเชื้อโรคร้ายใดๆ

2. ทรัพยากรนอกเมืองจะรีเฟรชทุกสองวัน จุดทรัพยากรในเมืองมีขีดจำกัดสูงสุด 22 จุด จุดทรัพยากรพิเศษอย่างสวนสาธารณะจะรีเฟรชทุกวัน

3. เล้าไก่ในบริเวณที่พักพิงถือเป็นจุดทรัพยากรพิเศษ จะรีเฟรชทุกสองวัน สามารถรีเฟรชไก่ได้ครั้งละหกตัว เมื่อฆ่าแล้วจะได้รับเนื้อไก่ 1 ชิ้น ไข่ไก่ 3 ฟอง ขนไก่ 3 เส้น

4. อัตราส่วนเวลาระหว่างเกมกับความเป็นจริงคือ 10:1

5. โหมดท้าทายสามารถเปิดได้วันละสิบครั้ง

6. ในโหมดท้าทาย หากมีชีวิตรอดได้ครบสิบวัน ค่าสถานะทั้งสี่จะเพิ่มขึ้น 0.1-0.3

7. ผลิตภัณฑ์จากแท่นเทคโนโลยีไม่สามารถใช้ในเกมได้ ทำได้เพียงนำออกมาใช้ภายนอกเท่านั้น และต้องจ่ายแต้มเทคโนโลยีและเงินตราที่เหมาะสม

หลังจากอ่านจบ อวี๋เซียวเซียวจึงมาที่แท่นเทคโนโลยี ตั้งใจจะดูว่าแท่นเทคโนโลยีนี้ใช้งานอย่างไร

เมื่อเปิดแท่นเทคโนโลยี หน้าจอโปร่งใสก็ปรากฏขึ้น

"เทคโนโลยี" (ยังไม่ปลดล็อก)

"สำรวจ" (โปรดสำรวจ)

"ผลิต" (ยังไม่ปลดล็อก)

"คลังเก็บ"

อวี๋เซียวเซียวลองทีละอย่าง คลังเก็บว่างเปล่า ช่องผลิตเป็นสีดำทั้งหมด ต้องปลดล็อกก่อนจึงจะสามารถผลิตได้ แน่นอนว่าต้องมีวัตถุดิบด้วย

การสำรวจคือแหล่งที่มาของวัตถุดิบต่างๆ อวี๋เซียวเซียวเปิดการสำรวจอัตโนมัติโดยไม่สนใจอะไรอีก จากนั้นก็แค่รอเก็บวัตถุดิบตามเวลาที่กำหนด

ส่วนเทคโนโลยีสามารถปลดล็อกได้ อวี๋เซียวเซียวไม่ลังเลที่จะปลดล็อกทุกอย่างที่ทำได้

เมื่อปลดล็อกเทคโนโลยีแล้ว ช่องผลิตก็สว่างขึ้น สามารถผลิตสิ่งของได้มากขึ้น แต่ยังขาดวัตถุดิบ อวี๋เซียวเซียวจึงทำได้เพียงแต่มองด้วยความอยาก

เมื่อจินตนาการถึงวันดีๆ ในอนาคต อวี๋เซียวเซียวก็หันกลับไปค้นหาสิ่งของที่สามารถนำออกมาใช้ได้ทันทีในคลังเก็บ

ผ่านไปครึ่งวัน อวี๋เซียวเซียวรู้สึกหงุดหงิดจนแทบกระอักเลือด ทำไมถึงมีแม้กระทั่งเตียงนอน มีทั้งฝ้ายและผ้าฝ้าย แต่กลับไม่มีผ้าปูที่นอนให้ทำ!!!

ให้ตายเถอะ!

การทำเองก็ยังมีข้อจำกัด ทำไม่ได้อีก อวี๋เซียวเซียวแทบคลั่ง

หลังจากบันทึกความคืบหน้าแล้ว อวี๋เซียวเซียวก็ไม่อยากเห็นหน้าจออีกต่อไป กลับสู่โลกแห่งความเป็นจริง ปิดตาและข่มอารมณ์

เมื่ออวี๋เซียวเซียวเข้าสู่เกม จิตวิญญาณก็จะเข้าไป และในเกมก็จะเป็นรูปลักษณ์เดิมของตนเอง เมื่อออกมาก็จะกลับมาเป็นร่างเดิม

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ อวี๋เซียวเซียวก็เริ่มอยากรู้รูปลักษณ์เดิมของเจ้าของร่างเดิมแล้ว แต่ในความทรงจำของเจ้าของร่างเดิมดูเหมือนจะไม่มีภาพของตนเอง

แต่ถึงอย่างนั้น อวี๋เซียวเซียวก็ไม่คิดว่าเจ้าของร่างเดิมจะขี้ริ้วขี้เหร่ เพราะลูกชายทั้งสองก็มิได้มีรูปร่างอัปลักษณ์

ถึงแม้จะผ่ายผอมเพราะความหิวโหย แต่โครงหน้าก็ยังได้รูป ไม่มีรอยแผลเป็นใดๆ บนใบหน้า

คิดไปคิดมา อวี๋เซียวเซียวก็ผล็อยหลับไป วันนี้ถือว่าเหนื่อยมาทั้งวัน อวี๋เซียวเซียวจึงกรนเบาๆ ในเวลาไม่นาน

เสียงร้องของสัตว์ที่ไม่รู้จักดังต่อเนื่องตลอดทั้งคืน แต่ก็ไม่อาจปลุกใครในเรือนให้ตื่นขึ้นมาได้...