ปฏิเสธการแต่งงานกับพระเอกยุค 60 เพราะ สามีที่ดีคือสามีที่ตายแล้ว เท่านั้น

ทะลุมิติมาเป็นนางเอกนิยายยุค 60 ทั้งที แทนที่จะได้ใช้ชีวิตสุขสบาย 'ไป๋ลู่' กลับพบว่าตัวเองถูกกำหนดให้แต่งงานกับ 'จ้าวฉีเซิน' นายทหารหนุ่มอนาคตไกล ผู้เป็นพระเอกของเรื่อง ฟังดูเหมือนจะดี? ดีกับผีน่ะสิ! เพราะตามพล็อตเดิม กว่าพระเอกคนนี้จะรักและเห็นค่าภรรยา เธอต้องทนตกระกำลำบากเลี้ยงดูลูกเลี้ยง โดนญาติพี่น้องเขารังแก แถมยังต้องกินแกลบไปอีกตั้งสิบปี! ด้วยคติประจำใจที่ว่า "ความรักกินไม่ได้ แต่เงินบำนาญซื้อเนื้อหมูได้" ไป๋ลู่จึงตัดสินใจพลิกวิกฤตให้เป็นโอกาส... ในเมื่อเลี่ยงการแต่งงานไม่ได้ เธอก็จะแต่งเพื่อรอรับ 'เงินชดเชยครอบครัววีรชน' เท่านั้น! ทุกครั้งที่สามีได้รับคำสั่งให้ออกไปปฏิบัติภารกิจลับสุดอันตราย ภรรยาบ้านอื่นต่างร้องไห้ฟูมฟายปานจะขาดใจ แต่ไป๋ลู่กลับจัดเตรียมเสบียงลงกระเป๋าให้อย่างกระตือรือร้น พร้อมโบกผ้าเช็ดหน้าส่งยิ้มหวานส่งท้าย... “สหายจ้าวทำเพื่อชาติ ไม่ต้องห่วงทางนี้นะคะ (และไม่ต้องกลับมาก็ดีค่ะ)” ทว่าสวรรค์ช่างไม่เป็นใจ ยิ่งเธอแช่งให้เขาตายมากเท่าไหร่ ท่านผู้กองจ้าวกลับยิ่งสร้างผลงาน เลื่อนขั้นรัวๆ แถมยังรอดชีวิตกลับมาด้วยร่างกายกำยำบึกบึนทุกครั้ง! ที่แย่ไปกว่านั้นคือ สายตาเย็นชาของเขา ดันเปลี่ยนเป็นสายตาของสหายผู้คลั่งรักที่จ้องจะจับเธอกินแทนข้าวซะอย่างนั้น! เดี๋ยวนะ... สรุปว่าเมื่อไหร่ฉันจะได้ใส่ชุดดำ เป็นเศรษฐีนีแม่ม่ายยุค 60 สักทีล่ะเนี่ย!?