มารดาหมอพิษแยกบ้าน ขายลูกข้ารึ? ขอใช้ พิษสั่งตาย ตัดขาดแม่ผัว หอบเสบียงหนีภัยแล้ง

มารดาหมอพิษแยกบ้าน: ขายลูกข้ารึ? ขอใช้ 'พิษสั่งตาย' ตัดขาดแม่ผัว หอบเสบียงหนีภัยแล้ง! สุดยอดแพทย์เฉพาะทางด้านพิษวิทยา ทะลุมิติมาอยู่ในร่างของ สะใภ้รองผู้อาภัพแห่งจวนตระกูลเว่ย ในยุคที่แผ่นดินเกิดภัยแล้งจนผู้คนอดอยาก แม่ผัวใจยักษ์และสะใภ้ใหญ่ผู้เห็นแก่ตัว ได้ฮุบเอาเสบียงส่วนของนางไปจนหมด ซ้ำร้าย... พวกมันยังแอบวางยาสลบ หมายจะจับ 'ลูกน้อย' วัยสามหนาวของนางไปขายให้โรงค้าทาส เพื่อแลกกับข้าวสารเพียงครึ่งกระสอบมาประทังชีวิตคนบ้านหลัก! สัญชาตญาณความเป็น 'แม่' พุ่งทะลุขีดสุด! เสิ่นหมิงจูไม่มีวันยอมให้ใครหน้าไหนมาพรากลูกไป นางพังประตูเรือนหลักและงัดความรู้ด้านพิษวิทยาออกมาใช้ เพียงผงพฤกษาสลายวิญญาณโปรยปรายลงมา แม่ผัวและญาติชั่วก็ล้มกลิ้งทุรนทุรายด้วยความเจ็บปวดปางตาย! นางเหยียบยอดอกแม่ผัว บังคับให้เขียนหนังสือตัดขาดตระกูล ก่อนจะอุ้มลูกน้อยหันหลังเดินออกจากจวนนรกแห่งนี้ เพื่อ 'เอาตัวรอด' ด้วยลำแข้งของตนเอง! ท่ามกลางโลกภายนอกที่แห้งแล้ง เสิ่นหมิงจูได้ปลุก 'มิติหอโอสถและโกดังเสบียง' ขึ้นมา! ในขณะที่ขบวนอพยพของตระกูลเว่ยต้องแทะเปลือกไม้และดื่มน้ำโคลน นางกลับกางเต็นท์ในจุดลับตา ปรุงยาบำรุงและทำหมูตุ๋นร้อนๆ ให้ลูกน้อยกินจนแก้มยุ้ย ใครเข้ามาระรานหวังแย่งชิงเสบียง นางมอบพิษสั่งตายให้เป็นของกำนัล จนชื่อเสียง 'มารดาหมอพิษ' เป็นที่หวาดผวาไปทั่วทิศ วันหนึ่ง... ขบวนอพยพของแม่ผัวและญาติชั่วที่ติดโรคระบาดและหิวโซ ซมซานมาเจอกระท่อมหลังใหญ่ของนาง พวกมันคุกเข่าโขกศีรษะหวังอ้อนวอนขอเศษอาหารและยารักษา...เสิ่นหมิงจูพียงแสยะยิ้ม โยนเศษซาลาเปาคลุก 'พิษคันคะเยอ' ให้พวกมันกินประทังชีวิต และยืนดูพวกทรยศเกาตัวเองจนเลือดอาบด้วยสายตาเย็นชา!