ตอนที่ 10

**บทที่ 10: หยอกเย้าสตรีต่ำช้า**

ไม่อยากถูกฝันร้ายคุกคามอีกต่อไป อวี๋ตัวตัวจึงลุกจากเตียงแต่เช้าตรู่ ท้องฟ้าภายนอกเริ่มสางเป็นสีเงินยวง ศีรษะหนักอึ้ง นางจึงต้มเกี๊ยวที่ซื้อมาจากคุณปู่

วันนี้มีแผนจะไปตลาดค้าส่งสินค้าเบ็ดเตล็ดที่ใหญ่ที่สุดในท้องถิ่น เพื่อกักตุนเสื้อผ้า รองเท้า และของใช้จำเป็นต่างๆ

ข้อความในโทรศัพท์มือถือเด้งขึ้นมา แจ้งว่าวันนี้จะมีฝนปรอย แต่โดยรวมอุณหภูมิยังคงสูงกว่า 45 องศาเซลเซียส

อวี๋ตัวตัวมองออกไปนอกหน้าต่าง ท้องฟ้ามืดครึ้ม ดูท่าทีว่าสภาพอากาศอันโหดร้ายในวันสิ้นโลกกำลังจะมาถึง

นางไม่มีเวลามาคร่ำครวญมากนัก สำหรับนางแล้ว การกักตุนเสบียงเป็นสิ่งเดียวที่ถูกต้องก่อนวันสิ้นโลกจะมาถึง

อวี๋ตัวตัวเตรียมอาหารให้เหมาคู่ไว้สำหรับทั้งวัน แล้วขับรถมินิคันน้อยของนางออกจากบ้าน

เพิ่งจะขับออกจากประตูหมู่บ้าน ฝนที่เทกระหน่ำลงมาก็เหมือนกับเขื่อนแตก ในชั่วพริบตา ทัศนวิสัยด้านหน้ารถก็แทบจะมองไม่เห็น

อวี๋ตัวตัวเปิดไฟหน้า แล้วปรับความเร็วของที่ปัดน้ำฝนให้สูงสุด ค่อยๆ ขับไปข้างหน้าอย่างช้าๆ

โดยไม่ได้ตั้งใจ เหลือบไปเห็นร่างที่คุ้นเคยยืนอยู่ที่ป้ายรถเมล์ไม่ไกลจากหมู่บ้านของตน นั่นมันไม่ใช่เจิ้งหว่าน เพื่อนร่วมงานหญิงที่ติดรถนางไปทำงานทุกวันหรอกหรือ!

คิดดูแล้ว การที่นางลาออกจากงาน เจิ้งหว่านคงจะเสียใจที่สุดกระมัง!

นอกจากจะไม่ได้ติดรถฟรีแล้ว ในช่วงเวลาเร่งด่วน แถมฝนตกหนักแบบนี้ การเรียกรถให้ได้นั้นยากยิ่งกว่าถูกลอตเตอรี่เสียอีก!

อวี๋ตัวตัวคิดแล้วก็รู้สึกสบายใจขึ้นมาบ้าง แต่ใครจะรู้ว่า ในวินาทีต่อมา หญิงผู้นั้นกลับตาไวเหลือเกิน มองเห็นรถของอวี๋ตัวตัวเข้า จึงรีบโบกมือมาทางนี้อย่างสุดกำลัง…

"อวี๋ตัวตัว! เธอจะออกไปข้างนอกเหรอ? ให้ฉันติดรถไปด้วยสิ!" เจิ้งหว่านตะโกนมาทางนี้

อวี๋ตัวตัวลดความเร็วของรถลง แล้วโบกมือให้เจิ้งหว่านที่ยืนอยู่ท่ามกลางสายฝน โดยไม่ได้พูดอะไร

ชุดกระโปรงแบรนด์ดังที่นางสวมใส่อยู่นั้น คงจะตั้งใจใส่ไปงานวันเกิดกระมัง น่าเสียดายที่ไม่ควรเปียกน้ำ

คงจะรอจนใจจดใจจ่อแล้ว เจิ้งหว่านถึงกับยกกระเป๋าถือขึ้นมาบังศีรษะ ทำท่าจะเข้ามาเปิดประตูรถ ให้อวี๋ตัวตัวรับนางขึ้นรถไปด้วย

อวี๋ตัวตัวตาไว มือไว ในช่วงสามวินาทีก่อนที่เจิ้งหว่านจะแตะประตูรถ นางก็ปล่อยเบรก แล้วแตะคันเร่งเบาๆ…

ในชั่วพริบตา มินิของอวี๋ตัวตัวก็แล่นออกไปไกลลิบ ราวกับเรือเร็วที่กำลังโต้คลื่น สาดกระเซ็นเป็นวงกว้าง!

เจิ้งหว่านอยู่ใกล้เกินไป จนไม่ทันได้หลบหลีก คราวนี้จบเห่แล้ว!

เครื่องสำอางที่บรรจงแต่งแต้มมาอย่างดี กลับกลายเป็นแม่มดน่ากลัวในทันที รองพื้นบริเวณไรผมไหลลงมาตามน้ำฝนอย่างช้าๆ ราวกับช็อกโกแลตเนื้อเนียน ไหลเข้าไปในคอเสื้อชุดแบรนด์ดังของเจิ้งหว่าน…

อวี๋ตัวตัวมองเห็นภาพนั้นในกระจกมองหลัง นางคิดว่า เจิ้งหว่านคงจะด่านางอย่างแน่นอน! แต่โชคดีที่นางไม่ได้ยิน!

เจิ้งหว่านจะต้องไปฟ้องร้องนางต่อหน้าลู่ อี้อย่างแน่นอน กล่าวหาว่านางเป็นหญิงใจร้าย ให้ลู่ อี้เกลียดนางมากยิ่งขึ้น

แต่แล้วอย่างไรเล่า เรื่องความรักก็เป็นเช่นนั้น เมื่อปล่อยวางแล้ว คนๆ นั้นก็ไร้ค่าไปในทันที!

รถแล่นไปได้ไม่ไกล ฝนก็หยุดตก อวี๋ตัวตัวคิดว่า ช่างเลือกเวลาได้ดีจริงๆ!

หลังจากเหตุการณ์เล็กๆ น้อยๆ ผ่านพ้นไป อวี๋ตัวตัวก็ขับรถอย่างมั่นคง มุ่งหน้าไปยังตลาดค้าส่งสินค้าเบ็ดเตล็ด จะปล่อยให้คนไม่สำคัญมาทำให้เสียเรื่องไม่ได้

อวี๋ตัวตัวขับรถไปยังโซนค้าส่งเสื้อผ้าก่อน มีทุกแบรนด์ให้เลือกสรร

เสื้อกันหนาวขนห่านสีขาวที่หนาที่สุด สำหรับอากาศหนาวจัด เสื้อกันหนาวสำหรับขั้วโลก เสื้อกันลมแบบมีฮู้ด อย่างละ 50 ตัว กางเกงกันน้ำ กางเกงกันหนาว กางเกงเล่นสกี อย่างละ 100 ตัว หมวกขนเป็ด 20 ใบ ถุงมือขนเป็ด 50 คู่

เสื้อคลุมทหารบุนวมขนาดใหญ่พิเศษ 10 ตัว และกางเกงขายาวบุนวมหนา 20 ตัว

อวี๋ตัวตัวคิดว่า เมื่อถึงวันที่อากาศหนาวจัด นางสามารถขดตัวอยู่ในเสื้อคลุมทหาร แล้วนั่งปิ้งมันเทศในห้องนั่งเล่น! ช่างสุขสำราญอะไรเช่นนี้!

เสื้อสเวตเตอร์และกางเกงผ้าขนแกะ ชุดกันหนาว และกางเกงกันหนาว ชุดนอนและกางเกงนอนบุนวม อย่างละ 50 ชุด

เสื้อชั้นในสปอร์ต เสื้อชั้นในแบบดันทรง อย่างละ 1,000 ตัว กางเกงในผ้าฝ้าย กางเกงในอนามัยแบบใช้แล้วทิ้ง อย่างละ 8,000 ตัว กางเกงในอนามัยสำหรับมีประจำเดือน 3,000 ตัว

ชุดชั้นในเป็นสิ่งจำเป็นในชีวิตประจำวัน ต้องเปลี่ยนทุกวัน เพื่อคุณภาพชีวิตที่ดีในวันสิ้นโลก สิ่งเหล่านี้ขาดไม่ได้อย่างแน่นอน!

เสื้อกันแดด 50 ตัว ชุดเสื้อยืดกางเกงขาสั้น ชุดกระโปรงสายเดี่ยว อย่างละ 500 ชุด ล้วนเป็นชุดโปรดของนางในฤดูร้อน

ถุงเท้ายาวผ้าสำลี 500 คู่ ถุงเท้าผ้าฝ้ายสีขาวและสีดำ อย่างละ 5,000 คู่

หลังจากวันสิ้นโลกเริ่มต้นขึ้น สภาพอากาศจะสลับสับเปลี่ยนระหว่างฤดูร้อนและฤดูหนาวอย่างสุดขั้ว ช่างช่วยประหยัดความยุ่งยากในการกักตุนเสื้อผ้าไปได้มาก

อวี๋ตัวตัวหาที่ลับตาคน เก็บของทั้งหมดลงไปในมิติ

แล้วขับรถไปยังโซนค้าส่งรองเท้า

รองเท้าบูทลุยหิมะแบบมีขน รองเท้าบูทมาร์ตินบุผ้าขนหนา รองเท้าปีนเขา รองเท้าวิ่ง รองเท้าแตะแบบมีขน รองเท้าแตะแบบสวม อย่างละ 200 คู่

######################

นำไปใส่ไว้ในมิติทั้งหมด

จากนั้นก็เป็นโซนค้าส่งของใช้ในชีวิตประจำวัน

ชุดเครื่องนอนผ้าฝ้าย 4 ชิ้น 200 ชุด ผ้าห่มขนเป็ดที่หนาที่สุด ผ้าห่มขนแกะ และผ้าห่มแอร์ อย่างละ 50 ผืน พรมปูพื้นหนา 50 ผืน มุ้งแบบพับได้ 50 หลัง

เมื่อถึงวันที่แมลงระบาดในวันสิ้นโลก มุ้งจะสามารถช่วยได้อย่างมาก! อย่างน้อยก็จะไม่ถูกรบกวนในขณะนอนหลับ

ให้เจ้าของร้านแพ็คทุกอย่างด้วยถุงสูญญากาศให้แน่นหนา เมื่อถึงวันที่อากาศหนาวจัดค่อยนำออกมาใช้

ผ้าขนหนู ผ้าเช็ดตัว อย่างละ 200 ผืน ยาสีฟัน แปรงสีฟัน อย่างละ 500 ชิ้น ครีมอาบน้ำ แชมพู ครีมนวดผม สบู่เหลวล้างมือ น้ำยาล้างจาน อย่างละ 500 ขวด สบู่ก้อน 200 ก้อน ลูกบอลแช่ตัว 2,000 ลูก

ผ้าห่มไฟฟ้า ถุงน้ำร้อนแบบเติมน้ำ ถุงน้ำร้อนไฟฟ้า อย่างละ 200 อัน แผ่นแปะให้ความอบอุ่น 10,000 แผ่น นี่คืออุปกรณ์ช่วยชีวิตในวันที่อากาศหนาวจัด!

สเปรย์กันยุง แก้คัน อย่างละ 500 ขวด ยากันยุง 50 กล่อง สเปรย์ฆ่าแมลง 100 ขวด ลูกเหม็น 50 ถุง

ถุงขยะสีดำ 5,000 ใบ กระดาษชำระแบบม้วน 100 ม้วน/กล่อง กระดาษทิชชูแบบดึง 50 ห่อ/กล่อง อย่างละ 1,000 กล่อง

ในวันสิ้นโลก กระดาษเป็นของหายาก ในชาติที่แล้ว อวี๋ตัวตัวถึงกับเคยใช้เปลือกไม้และรากหญ้า

ครั้งนี้ นางกักตุนไว้ในปริมาณที่เพียงพอ

กางเกงอนามัยแบบใส่สบาย 50 ชิ้น/กล่อง 1,000 กล่อง ผ้าอนามัยแบบสอด 32 ชิ้น/กล่อง 800 กล่อง สิ่งเหล่านี้เพียงพอให้อวี๋ตัวตัวใช้ไปจนถึงวัยหมดประจำเดือน

มีดทำครัว 20 ชุด ที่ลับมีด 10 อัน เขียงกันเชื้อรา 50 อัน เตาแก๊สแบบพกพา 200 เตา

ถึงตอนนี้ ของใช้จำเป็นในชีวิตประจำวันที่คิดออก ก็กักตุนไว้จนเกือบหมดแล้ว ห้องนั่งเล่นและห้องรับประทานอาหารในมิติ ถูกอัดแน่นจนเต็ม เหลือเพียงห้องขนาด 30 ตารางเมตร และสวนขนาดเล็กที่ไม่สามารถเก็บรักษาความสดได้

ขณะที่อวี๋ตัวตัวกำลังครุ่นคิดว่า ยังมีสิ่งใดที่หลงลืมไม่ได้ซื้อ เมื่อเห็นคนจูงสุนัขเดินเล่นอยู่ริมถนน นางก็ฉุกคิดขึ้นมาว่า ยังไม่ได้กักตุนอาหารให้เหมาคู่เลย ไม่ได้เลี้ยงสัตว์เลี้ยงมานานเกินไป ช่างสะเพร่าจริงๆ

จึงรีบขับรถไปยังโซนค้าส่งผลิตภัณฑ์สำหรับสัตว์เลี้ยง

เหมาคู่ของนางอายุเพียง 1 ขวบ เป็นแมวตัวผู้ ตราบใดที่ไม่ป่วยหนัก อย่างน้อยก็ยังอยู่เป็นเพื่อนกับนางได้อีกสิบกว่าปี