แท่นสกัดโอสถอัตโนมัติ
หลังจากอิ่มหนำกับมื้ออาหารที่แสนวิเศษ ซูหว่านหนิงก็กลับเข้ามาในห้องอีกครั้ง นางนำสมุนไพรสดกองมหึมาที่เก็บเกี่ยวได้จากในมิติออกมาวางแผ่บนพื้นห้องที่ทำความสะอาดไว้แล้ว
หญ้าห้ามเลือดและรากชะเอมภูเขาคุณภาพเยี่ยมกองอยู่ตรงหน้า สมุนไพรเหล่านี้มีพลังปราณเจืออยู่จางๆ หากนำไปขายในสภาพนี้ก็คงได้ราคาดี แต่สำหรับนางแล้ว มันยังไม่ดีพอ
สมุนไพรสดนั้นเก็บรักษาได้ไม่นานและมีน้ำหนักมากยากต่อการขนส่ง หากต้องการขายให้ได้ราคาสูงสุด มันจำเป็นต้องผ่านกระบวนการแปรรูปที่สมบูรณ์แบบเสียก่อน
สายตาของซูหว่านหนิงพลันฉายแววคมกล้าขึ้นมา ในหัวของนางปรากฏภาพของกลไกวิเศษอีกชิ้นหนึ่งที่ระบบมอบให้... ‘แท่นสกัดโอสถอัตโนมัติ’ มันคือเครื่องมือที่จะเปลี่ยนสมุนไพรสดเหล่านี้ให้กลายเป็นสมบัติล้ำค่าที่พร้อมจะเปลี่ยนชีวิตของพวกนางไปตลอดกาล!
ความคิดนั้นจุดประกายไฟแห่งความมุ่งมั่นในดวงตาของนางให้ลุกโชนขึ้นอีกครั้ง ทรัพยากรพร้อมแล้ว เครื่องมือก็พร้อมแล้ว ขั้นตอนต่อไปคือการเปลี่ยนมันให้เป็นเงิน!
พรุ่งนี้...นางจะต้องนำสมุนไพรแห้งชุดแรกนี้ไปยังอำเภอชิงซีให้จงได้
เมื่อตัดสินใจแน่วแน่ ซูหว่านหนิงไม่รอช้า นางเดินไปลงกลอนประตูอย่างเงียบเชียบเพื่อความปลอดภัย จากนั้นจึงทรุดกายนั่งขัดสมาธิลงกลางห้อง หลับตาลงและรวบรวมสมาธิ
เพียงพริบตาเดียว จิตของนางก็เข้าสู่มิติของ "ระบบสกัดโอสถและการค้า" อีกครั้ง เบื้องหน้าคือหน้าจอโปร่งแสงที่คุ้นเคย มีสัญลักษณ์รูปต่างๆ ลอยเด่นอยู่ นางเลื่อนสายตาผ่านไอคอน ‘สวนหยกปราณ’ และ ‘เนตรวิเคราะห์พฤกษา’ ที่เคยใช้งานไปแล้ว จนกระทั่งไปหยุดอยู่ที่สัญลักษณ์รูปแท่นศิลาซึ่งมีแสงเรืองรอง
“แท่นสกัดโอสถอัตโนมัติ”
นางออกคำสั่งในใจ สัญลักษณ์นั้นพลันขยายใหญ่ขึ้น ก่อนจะปรากฏเป็นภาพจำลองของแท่นศิลาหยกขาวบริสุทธิ์สูงประมาณเอว บนผิวแท่นสลักลวดลายอักขระโบราณที่สลับซับซ้อน คล้ายกับเส้นลมปราณในร่างกายมนุษย์ แสงสีทองอ่อนๆ ไหลเวียนไปตามร่องอักขระเหล่านั้นอย่างเชื่องช้า ดูลึกลับและเปี่ยมด้วยพลัง
*【เปิดใช้งานแท่นสกัดโอสถอัตโนมัติ กรุณาวางวัตถุดิบที่ต้องการแปรรูป】*
เสียงไร้อารมณ์ของระบบดังขึ้นในห้วงความคิด ซูหว่านหนิงลืมตาขึ้นในโลกแห่งความเป็นจริง จ้องมองกองสมุนไพรสดที่ยังคงมีหยดน้ำค้างเกาะพราวอยู่บนใบ
นางยื่นมือออกไปเหนือสมุนไพรเหล่านั้น ในใจพลันนึกถึงคำสั่ง “เลือกวัตถุดิบ: หญ้าห้ามเลือด”
วูบ!
หญ้าห้ามเลือดกองหนึ่งพลันหายวับไปจากพื้นห้องราวกับไม่เคยมีอยู่ ก่อนจะไปปรากฏบนแท่นศิลาหยกขาวในมิติระบบทันที
*【ยืนยันวัตถุดิบ: หญ้าห้ามเลือด (สด) คุณภาพ: สูง】*
*【เลือกกระบวนการ: 1.อบแห้ง 2.บดผง 3.สกัดของเหลว】*
“อบแห้ง” นางเลือกโดยไม่ลังเล
ทันทีที่สิ้นคำสั่ง อักขระบนแท่นศิลาพลันสว่างวาบขึ้นพร้อมกัน! แสงสีทองอ่อนละมุนแผ่ออกมาโอบล้อมกองหญ้าห้ามเลือดเอาไว้ ซูหว่านหนิงเห็นไอน้ำจางๆ ลอยระเหยออกมาจากสมุนไพรสด ก่อนจะสลายไปในอากาศธาตุอย่างรวดเร็ว เศษดินและใบไม้ที่ไม่ต้องการซึ่งปะปนมาด้วยพลันสลายกลายเป็นธุลีผงสีเทาแล้วถูกลมปราณที่มองไม่เห็นพัดหายไปจนหมดสิ้น
กระบวนการทั้งหมดเกิดขึ้นอย่างเงียบเชียบและรวดเร็วจนน่าตกใจ เพียงชั่วลมหายใจเข้าออกไม่กี่ครั้ง แสงสีทองก็หรี่ลง เผยให้เห็นหญ้าห้ามเลือดที่แปรสภาพไปอย่างสิ้นเชิง
จากเดิมที่เคยเป็นสีเขียวสด บัดนี้กลับกลายเป็นสีเขียวเข้มสม่ำเสมอ แห้งสนิททว่าไม่เปราะแตก กลิ่นหอมอันเป็นเอกลักษณ์ของมันเข้มข้นขึ้นหลายเท่าตัว ราวกับแก่นแท้ทั้งหมดของสมุนไพรถูกผนึกเอาไว้อย่างสมบูรณ์แบบ
*【การอบแห้งเสร็จสิ้น คุณภาพผลิตภัณฑ์: สมบูรณ์แบบ (10/10)】*
*【ต้องการนำผลิตภัณฑ์ออกจากระบบหรือไม่?】*
“นำออก”
สิ้นคำสั่งของนาง หญ้าห้ามเลือดแห้งกองนั้นก็ปรากฏขึ้นบนผ้าสะอาดที่นางปูเตรียมไว้ข้างกาย กลิ่นหอมบริสุทธิ์ของโอสถลอยฟุ้งไปทั่วห้องเล็กๆ ทันที
ซูหว่านหนิงหยิบมันขึ้นมาพิจารณา ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตื่นตะลึง นี่มัน...น่าอัศจรรย์เกินไปแล้ว! การตากสมุนไพรตามปกติจำเป็นต้องใช้พื้นที่กว้าง ต้องคอยพลิกกลับด้าน และต้องเฝ้าระวังความชื้นจากน้ำค้างยามค่ำคืนหรือฝนที่อาจตกกระหน่ำลงมา กว่าจะได้สมุนไพรแห้งคุณภาพดีอาจต้องใช้เวลานานนับสัปดาห์ แต่แท่นสกัดโอสถนี่กลับใช้เวลาเพียงไม่กี่อึดใจ!
นี่ไม่ใช่แค่การประหยัดเวลา แต่มันคือการก้าวกระโดดข้ามขีดจำกัดของธรรมชาติ!
นางสูดหายใจเข้าลึกๆ เพื่อระงับความตื่นเต้นที่พลุ่งพล่าน ก่อนจะจัดการกับสมุนไพรที่เหลือต่อ นางส่งรากชะเอมภูเขาเข้าไปในแท่นสกัด และผลลัพธ์ที่ได้ก็สมบูรณ์แบบไม่ต่างกัน รากอวบๆ ที่เคยหนักอึ้งด้วยน้ำ แปรเปลี่ยนเป็นรากแห้งสีน้ำตาลทองผิวเรียบตึง กลิ่นหอมหวานอบอวลไปทั่วบริเวณ
ขณะที่กำลังจะจัดการกับสมุนไพรชุดสุดท้าย ความคิดหนึ่งก็แวบเข้ามาในหัว
‘จริงสิ ท่านแม่ยังป่วยอยู่ แม้ตอนนี้อาการจะดีขึ้น แต่โรคเรื้อรังเช่นนี้ย่อมต้องการการบำรุงในระยะยาว การใช้สมุนไพรสดต้มยา ย่อมให้ผลดีกว่าสมุนไพรแห้ง’
แต่สมุนไพรสดนั้นเก็บไว้ได้ไม่นาน หากนางนำไปขายหมดแล้วเกิดเหตุฉุกเฉินขึ้นมาจะทำอย่างไร?
ทันใดนั้น นางก็นึกถึงอีกหนึ่งความสามารถของระบบที่ยังไม่เคยใช้งาน มันคือสัญลักษณ์รูปหีบสมบัติที่มีแม่กุญแจล็อกอยู่ ‘คลังเก็บของสุญญากาศ’
นางเพ่งจิตไปยังไอคอนนั้นทันที
*【คลังเก็บของสุญญากาศ: สามารถเก็บรักษาสิ่งของทุกชนิดโดยคงสภาพเดิมไว้ 100% พื้นที่ปัจจุบัน: 1 ช่อง】*
ดวงตาของซูหว่านหนิงทอประกายวาบ นางแบ่งหญ้าห้ามเลือดและรากชะเอมภูเขาชนิดสดส่วนหนึ่งที่มีคุณภาพดีที่สุดออกมาอย่างละกำมือใหญ่
“จัดเก็บเข้าคลังสุญญากาศ”
สมุนไพรสดในมือนางหายวับไปทันที ในหน้าจอระบบปรากฏช่องสี่เหลี่ยมเล็กๆ ที่มีรูปหญ้าห้ามเลือดและรากชะเอมภูเขาสีเขียวสดใสปรากฏอยู่ พร้อมตัวอักษรกำกับว่า ‘คงสภาพความสดใหม่’
เพียงเท่านี้ นางก็มีหลักประกันสำหรับยามฉุกเฉินแล้ว!
เมื่อจัดการเรื่องน่ากังวลเรียบร้อย ซูหว่านหนิงก็กลับมามุ่งมั่นกับการแปรรูปสมุนไพรที่เหลือทั้งหมด นางทำงานอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย ส่งสมุนไพรเข้า-ออกระบบครั้งแล้วครั้งเล่า กองสมุนไพรสดมหึมาค่อยๆ ลดขนาดลง แปรเปลี่ยนเป็นกองสมุนไพรแห้งคุณภาพเยี่ยมที่ส่งกลิ่นหอมฟุ้งไปทั่วห้อง
ในที่สุด สมุนไพรสดกองสุดท้ายก็ถูกแปรรูปจนเสร็จสิ้น บนพื้นห้องของนาง บัดนี้เต็มไปด้วยห่อผ้าหลายห่อที่บรรจุสมุนไพรแห้งชั้นเลิศเอาไว้จนแน่น นี่คือ ‘เงินถังแรก’ ของพวกนาง คือความหวังที่จะช่วยให้ครอบครัวหลุดพ้นจากความยากลำบาก
ซูหว่านหนิงมองผลงานตรงหน้าด้วยความภาคภูมิใจ นางหยิบห่อผ้าที่หนักที่สุดขึ้นมามัดปมให้แน่นหนา เตรียมพร้อมสำหรับการเดินทางในวันรุ่งขึ้น
แต่แล้วในขณะที่นางกำลังจะผูกปมสุดท้ายนั่นเอง...
แกรก...
เสียงแผ่วเบาดังมาจากนอกประตูห้อง คล้ายเสียงกิ่งไม้แห้งถูกเหยียบหัก มันเบามากจนหากไม่ตั้งใจฟังคงไม่ได้ยิน แต่ในความเงียบสงัดของยามวิกาลเช่นนี้ มันกลับดังก้องอยู่ในโสตประสาทของนางอย่างชัดเจน!
มือของซูหว่านหนิงชะงักค้างทันที หัวใจเต้นระรัวขึ้นมาอย่างฉับพลัน
นั่นไม่ใช่เสียงท่านแม่หรือน้องสาวของนางแน่ ท่านแม่นอนหลับไปแล้ว ส่วนหว่านชิงก็คงหลับสนิทเช่นกัน แล้วเสียงนั่น...มาจากที่ใดกัน? หรือว่า...จะเป็นคนของบ้านใหญ่ที่ยังไม่ยอมเลิกรา?
ความคิดนั้นทำให้นางเย็นเยียบไปทั้งร่าง นางกลั้นหายใจ ลดมือลงจากห่อผ้าอย่างเชื่องช้าที่สุด สายตาจับจ้องไปยังบานประตูไม้เก่าๆ เขม็งราวกับจะมองทะลุออกไปให้ได้ ในความมืดมิดนอกห้องนั้น...มีใครบางคนกำลังจับจ้องพวกนางอยู่