ตอนที่ 132

## บทที่ 188 อวี้เวยเอ๋อร์มาเยือน

อวี้เวยเอ๋อร์มาเยือน... หรือว่านี่เป็นเพียงภาพลวงตาของนาง?

ขณะนั้นเอง เสียงนอบน้อมก็ดังมาจากภายนอกประตู ยินยินทอดสายตาไปยังทิศทางนั้น พลันปรากฏร่างสตรีในอาภรณ์แพรพรรณล้ำค่า เดินเข้ามาทีละก้าว

อวี้เวยเอ๋อร์... นางมาทำกระไร?

อวี้เวยเอ๋อร์สวมชุดสีเขียวมรกต ปลายแขนเสื้อปักลายดอกบัวด้วยด้ายทองคำ นางมีรูปร่างสูงโปร่ง ท่วงท่าสง่างามยิ่งนัก ทว่าสิ่งที่ดึงดูดสายตาที่สุด กลับเป็นเรือนผมดำขลับดุจสนิท และผิวพรรณผุดผ่องดุจหยกเนื้อดี

กล่าวตามตรง อวี้เวยเอ๋อร์นับเป็นสตรีอันดับต้นๆ แห่งเมืองหลินชวน นางมีรูปโฉมงดงามล่มเมือง สมควรแล้วที่จะทำให้บุรุษทั้งหลายหลงใหล หากแต่จิตใจของนางเป็นเช่นเดียวกับรูปลักษณ์ภายนอกที่เสแสร้งก็คงจะดี

ขณะที่ยินยินครุ่นคิด อวี้เวยเอ๋อร์ก็เดินเข้ามาใกล้ ดวงตาคู่สวยทอประกาย นางแย้มยิ้มให้อินยินเพียงเล็กน้อย ท่าทีนั้นช่างงดงามจับใจ

"ยินยิน น้องหญิง... พี่สาวเวยเอ๋อร์มาเยือนโดยมิได้บอกกล่าว ต้องขออภัยเป็นอย่างยิ่ง แต่ทว่าวันนี้พี่สาวมาหาน้องหญิงตามบัญชาของท่านพ่อ" น้ำเสียงของนางอ่อนหวานและสง่างามสมกับเป็นกุลสตรี ทว่ายินยินกลับล่วงรู้ว่า อวี้เวยเอ๋อร์ผู้นี้ ฉลาดขึ้นกว่าเดิมมากนัก ไม่ว่านางจะมีแผนการใด อย่างน้อยนางก็รู้จักแสดงความเคารพขั้นพื้นฐานแล้ว

อาจเป็นเพราะความทรงจำอันเลวร้ายครั้งก่อน ยังคงตามหลอกหลอนนางอยู่ก็เป็นได้ แม้จะมาหาเรื่อง แต่ก็ยังคงรักษาภาพลักษณ์ภายนอกไว้อย่างดี หรืออาจเป็นเพราะมูมู่อยู่ที่นี่ นางจึงต้องรักษาชื่อเสียงของตนเองไว้

เมื่อคิดได้ดังนั้น ยินยินก็หัวเราะเยาะในใจ "อวี้เวยเอ๋อร์ บอกจุดประสงค์ที่มาที่นี่โดยตรงมิได้หรือ? พวกเราต่างก็เป็นคนฉลาด มิจำเป็นต้องอ้อมค้อมให้เสียเวลา"

อวี้เวยเอ๋อร์มิได้โกรธเคือง นางเดินไปข้างหน้าอีกสองก้าว ยังคงยิ้มอย่างใจเย็น "น้องหญิงยินยิน คงจะเข้าใจพี่สาวผิดไปมากนัก ยังจำจุดประสงค์ที่พี่สาวมาหาน้องหญิงครั้งก่อนได้หรือไม่? ท่านพ่อท่านแม่ต้องการให้น้องหญิงกลับคืนสู่ตระกูล"

"กลับคืน..." ยินยินขมวดคิ้ว ในยามที่นางยากลำบากที่สุด พวกเขากลับขับไล่นางออกไปอย่างไม่ใยดี แต่วันนี้นางกลับมามีชีวิตที่ดี เหตุใดจึงต้องการให้นางกลับคืนไปซ้ำแล้วซ้ำเล่า?

ยินยินไม่อาจเข้าใจได้ บิดาบังเกิดเกล้าที่นางไม่เคยพบหน้า เหตุใดจึงสั่งให้อวี้เวยเอ๋อร์พานางกลับไปซ้ำแล้วซ้ำเล่า หากครั้งก่อนเป็นเพียงอุบายของอวี้เวยเอ๋อร์ แล้วครั้งนี้เล่า?

ขณะนั้นเอง ระบบก็ส่งเสียง "ติ๊งต่อง" ยินยินขมวดคิ้ว รีบเปิดระบบภารกิจ พลันปรากฏภารกิจเล็กๆ มากมายที่สำเร็จลุล่วงไปแล้ว เมื่อเห็นดังนั้น ความอบอุ่นก็แผ่ซ่านในใจ

แต้มคุณงามความดีของระบบที่สะสมมาตลอดหลายวัน กลับใกล้ถึงห้าร้อยแต้มแล้ว นางกวาดสายตาดูภารกิจอย่างรวดเร็ว และตอบรับภารกิจนั้นโดยไม่ลังเล

ขณะนั้นเอง อวี้เวยเอ๋อร์ก็เอ่ยขึ้นว่า "เรื่องราวครั้งก่อน เป็นเพราะพี่สาวเวยเอ๋อร์ใจร้อนเกินไป แต่พวกเราก็เป็นพี่น้องกัน หวังว่าน้องหญิงยินยินจะไม่ถือสาหาความ"

ยินยินเก็บทุกสิ่งทุกอย่างไว้ในสายตา แววเยาะหยันปรากฏขึ้นบนใบหน้า อวี้เวยเอ๋อร์ผู้นี้ ลดตัวลงมาต่อหน้านางเช่นนี้ ต้องการจะแสดงละครเรียกความสงสารกระนั้นหรือ?

นางมิอาจลืมเลือนได้ว่า อวี้เวยเอ๋อร์เคยหลอกลวงร่างเดิมที่ไร้เดียงสาอย่างไร ทว่าตอนนี้เป็นเพียงจุดเริ่มต้น นางจะต้องทวงคืนทุกสิ่งทุกอย่างในอดีตกลับคืนมาให้จงได้!

เมื่อคิดได้ดังนั้น ยินยินจึงเอ่ยถาม "เรียกข้ากลับไป มีความหมายเช่นไร?" ยินยินจ้องมองนางอย่างไม่ลดละ