ตอนที่ 183

**บทที่ 239 ว่าด้วยเรื่องตอนพิเศษ**

อนิจจา! พลิกผันผันแปร สุดท้ายเรื่องราวของยินยินก็ถึงกาลอวสานเสียแล้ว แม้จะรวบรัดตัดความไปบ้าง หากแต่ข้าพเจ้า (月月 - เย่ว์เย่ว์) รู้สึกว่ามิอาจกุมบังเหียนเรื่องราวนี้ได้มั่นคง ส่งผลให้มีผู้ติดตามน้อยนิดนัก โธ่เอ๋ย! ช่างน่าละอายใจยิ่ง

บัดนี้เย่ว์เย่ว์เตรียมการจะเปิดหลุมใหม่แล้วหนา เร่งเก็บเกี่ยวต้นฉบับอยู่ ณ เพลานี้ ยังมิอาจเผยแพร่ได้ในทันที ทว่าข้าพเจ้ามั่นใจยิ่งว่า เรื่องราวใหม่นั้นจักต้องดีกว่าเรื่องนี้เป็นแน่ ขอเหล่าท่านจงโปรดให้การสนับสนุนข้าพเจ้าต่อไปเถิด หากท่านใดปรารถนาจะให้เขียนตอนพิเศษ (番外) จงส่งสารมา ข้าพเจ้าจักสนองความต้องการของท่านอย่างแน่นอน

หากมิมีเหตุอันใดให้คลาดเคลื่อน นวนิยายเรื่องใหม่นั้นคงจักมีชื่อว่า “หอมกลิ่นโอสถจากเรือนยากไร้ หงส์ผกผินสู่เวหา” (寒門藥香之鳳飛於天) เหตุที่หงส์เหินบินสู่ฟากฟ้าได้นั้น ก็ด้วยความงาม สติปัญญา และโชคชะตาที่หลอมรวมกันนั่นเอง

นางผู้ครอบครองพืชพรรณทั้งปวง ถูกหลอกลวงโดยเห็ดดอกหนึ่งที่นางบ่มเพาะขึ้นเอง โธ่เอ๋ย! เพียงเห็ดนั้นตกลงสู่กระเพาะ ดวงวิญญาณก็ข้ามภพไปยังแผ่นดินแห่งนักรบ

เมื่อเผชิญหน้ากับบิดาผู้โง่งม มารดาผู้ดวงตามืดบอด และการกดขี่อันน่ารังเกียจ จงดูเถิดว่านางจะแสร้งโง่เขลาแล้วขบเคี้ยวศัตรูทีละน้อยได้อย่างไร!

เมื่อความจริงเปิดเผย นางก็งดงามล่มเมือง มีบุรุษรูปงามรายล้อม ทำให้ทั่วหล้าต้องตะลึงงัน!

(ข้าพเจ้าขอยอมรับว่า ไร้ความสามารถในการเขียนบทนำโดยแท้) ฮ่า ฮ่า! รอให้ข้าพเจ้าเรียบเรียงแล้วส่งให้บรรณาธิการตรวจตราเสียก่อน หากมิมีปัญหาใด ก็จักใช้บทนำนี้ แต่ข้าพเจ้ามิกล้ารับประกันดอกหนา เพราะบทนำและชื่อเรื่องนั้น ข้าพเจ้าเขียนได้ห่วยแตกยิ่งนัก นี่คือจุดอ่อนของข้าพเจ้าโดยแท้!

ขอขอบคุณทุกท่านที่ให้การสนับสนุนเย่ว์เย่ว์มาโดยตลอด…