ตอนที่ 1

**บทที่ 1: ฝันร้าย**

"ฮือ... ฮือ..." เซวียมี่ยวอิ๋นลืมตาโพลงบนเตียง หายใจหอบถี่ราวกับคนจมน้ำ รออยู่ครู่ใหญ่กว่าจะตั้งสติได้

เซวียมี่ยวอิ๋นเปิดผ้าห่มผืนบางที่คลุมกาย ลุกขึ้นนั่งบนเตียง คว้าโทรศัพท์มือถือข้างหัวเตียงมาดู เวลา 6:30 น. ท้องฟ้าภายนอกในฤดูร้อนสว่างจ้าแล้ว

"เฮ้อ..." เซวียมี่ยวอิ๋นถอนหายใจ ไม่รู้ทำไม ช่วงนี้ฝันร้ายอยู่เสมอ ฝันว่าตัวเองตกลงไปในน้ำ ความรู้สึกอึดอัดหายใจไม่ออกนั้นช่างน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก

เซวียมี่ยวอิ๋นเดินไปยังห้องครัว เปิดตู้เย็น รินน้ำใส่แก้วให้ตัวเอง

[ติ๊ง, ฝ่ายบริการลูกค้า 006 พร้อมให้บริการค่ะ ยินดีด้วยนะคะ ท่านได้รับเลือกเป็นลูกค้าผู้มีประสบการณ์ทะลุมิติ รหัสระนาบทะลุมิติ 098 คู่มือการใช้งานถูกส่งไปแล้ว สุ่ม ‘นิ้วทองคำ’ ถูกส่งไปแล้วค่ะ]

"ใครน่ะ?" เซวียมี่ยวอิ๋นตกใจกับเสียงที่ดังขึ้นอย่างกะทันหัน แก้วในมือเกือบจะหลุดร่วงลงพื้น

ทว่าไม่มีใครตอบคำถามของเซวียมี่ยวอิ๋น ขณะที่นางสงสัยว่าตนเองกำลังหูแว่วไปหรือไม่ ข้อมูลมหาศาลก็ระเบิดขึ้นในสมองของนาง

ครึ่งชั่วโมงต่อมา

เซวียมี่ยวอิ๋นเดินออกมาจากห้องน้ำด้วยขาที่อ่อนแรง เหงื่อที่ท่วมตัวถูกชำระล้างจนหมดสิ้น

ทิ้งตัวลงบนโซฟาขี้เกียจ จัดระเบียบข้อมูลที่ได้รับมาเมื่อครู่

ตามข้อมูลในสมอง นางเหลือเวลาอีกเพียงสามวันเท่านั้น หากนางตอบรับคำเชิญให้ทะลุมิติ จิตสำนึกของนางจะทะลุมิติไปยังอีกโลกหนึ่งในเสี้ยววินาทีก่อนที่ชีวิตจะสิ้นสุดลง และใช้ชีวิตต่อไปที่นั่น แน่นอนว่าหากไม่ตอบรับ ก็เท่ากับตายสถานเดียว

เซวียมี่ยวอิ๋นไม่รู้ว่าทำไมตนเองจะต้องตายตั้งแต่ยังสาว หากเป็นโรคร้ายก็ไม่มีสัญญาณบ่งบอก หรือจะเป็นอุบัติเหตุ? เซวียมี่ยวอิ๋นไม่สงสัยว่าสิ่งประดิษฐ์คล้ายระบบอันน่าอัศจรรย์นั้นจะหลอกลวงนาง ท้ายที่สุดแล้ว สิ่งที่มีความสามารถในการทะลุมิติ เหตุใดจะต้องหลอกลวงคนธรรมดาอย่างนางด้วย? เอาเถิด แม้จะสงสัยก็คงไม่มีประโยชน์อันใด

ดังนั้นเซวียมี่ยวอิ๋นจึงตอบรับคำเชิญอย่างไม่ลังเล

เนื้อหาในสัญญาค่อนข้างยาว แต่สรุปได้ว่า หลังจากที่นางทะลุมิติไปแล้ว เพียงแค่ใช้ชีวิตในระนาบนั้นให้ดี ทางนั้นจะไม่แทรกแซงเรื่องใดๆ ของนางทั้งสิ้น เพียงแต่จะเก็บข้อมูลบางอย่างโดยใช้นางเป็นจุดยึดเหนี่ยว จะไม่ส่งผลกระทบต่อชีวิตของนาง

และนางจะได้รับ ‘นิ้วทองคำ’ หนึ่งอย่าง แต่จะเป็นแบบสุ่ม ดีหรือไม่ดีก็ขึ้นอยู่กับโชคของนางเอง

ข้อมูลเกี่ยวกับระนาบนั้นก็ถูกอธิบายไว้แล้ว คร่าวๆ ก็คือคล้ายกับยุคหกเจ็ดสิบของที่นี่

เซวียมี่ยวอิ๋นก็ชอบอ่านนิยายออนไลน์ คาดเดาว่าคงจะคล้ายกับนิยายแนวย้อนยุค ทำนองนั้น กระสวยข้ามมิติ

ถึงแม้จะเทียบกับยุคปัจจุบันไม่ได้ แต่ก็ยังดีกว่ายุคโบราณที่ชายเป็นใหญ่ หญิงเป็นรอง ชีวิตคนเหมือนผักปลา

นางเหลือเวลาไม่มากนัก เมื่อตอบรับคำเชิญแล้ว เซวียมี่ยวอิ๋นก็เปิดหีบสมบัติ ‘นิ้วทองคำ’ โดยตรง

[ติ๊ง, ยินดีด้วยค่ะ ท่านได้รับ ‘แก่นวิญญาณเงือก’ ต้องการหลอมรวมกับจิตวิญญาณหรือไม่คะ]

อะไรกันเนี่ย

เซวียมี่ยวอิ๋นเต็มไปด้วยความสงสัย ‘แก่นวิญญาณเงือก’ คืออะไรกัน?

[ติ๊ง, ‘นิ้วทองคำ’ จำเป็นต้องให้ท่านสำรวจและใช้งานด้วยตนเองค่ะ ยินดีด้วยค่ะ ท่านได้รับ ‘แก่นวิญญาณเงือก’ ต้องการหลอมรวมกับจิตวิญญาณหรือไม่คะ]

ไม่รู้ทำไม เซวียมี่ยวอิ๋นกลับสามารถได้ยินความไม่พอใจจากเสียงจักรกลนี้

ช่างเถอะ อย่างไรเสียก็เป็น ‘นิ้วทองคำ’ อย่าปฏิเสธไปเปล่าๆ เลย

หลอมรวม

สมองปวดแปลบ เซวียมี่ยวอิ๋นก็ไม่รู้อะไรอีกเลย

กระทั่งเซวียมี่ยวอิ๋นตื่นขึ้นมาอีกครั้ง แสงไฟภายนอกหน้าต่างก็สว่างจ้าแล้ว

"ฮือ... นี่มันหกโมงเย็นแล้วหรือนี่ ‘นิ้วทองคำ’ อะไรนี่ หลอมรวมไปตั้งหนึ่งวันเต็มๆ" เซวียมี่ยวอิ๋นกุมศีรษะ พยายามสัมผัสว่าตนเองมีความเปลี่ยนแปลงอะไรหรือไม่ ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงเลยนี่นา

"อ๊ะ! นี่, นี่มัน..." เซวียมี่ยวอิ๋นตกตะลึงเมื่อรู้สึกว่าจิตสำนึกของตนเองปรากฏขึ้นในพื้นที่ที่เปล่งแสงสีขาวนวล ข้อมูลในสมองบอกนางว่า นี่คือ ‘พื้นที่ไข่มุกเงือก’ ของนาง

นี่คือหนึ่งใน ‘นิ้วทองคำ’ หลังจากหลอมรวม ‘แก่นวิญญาณเงือก’ เป็น ‘พื้นที่ไข่มุกเงือก’ ที่มีความยาว ความกว้าง และความสูงด้านละ 12 เมตร

"ดังนั้นฉันก็มีมิติส่วนตัวแล้ว!" ดวงตาของเซวียมี่ยวอิ๋นเป็นประกาย ‘นิ้วทองคำ’ นี้ยอดเยี่ยมจริงๆ

ชีวิตในยุคหกเจ็ดสิบย่อมเทียบกับยุคปัจจุบันไม่ได้ เซวียมี่ยวอิ๋นถึงแม้จะเป็นเด็กกำพร้า แต่พูดจริงๆ ก็คือได้รับการดูแลจากรัฐ จึงไม่เคยลำบากอะไร หลังจากทำงานก็ใช้ชีวิตแบบชนชั้นกลางในเมืองหลวง สามารถใช้จ่ายอย่างฟุ่มเฟือย ซื้อกระเป๋าแบรนด์เนมให้ตัวเองได้เป็นครั้งคราว

หลังจากทะลุมิติไป นางก็ไม่อยากให้ระดับการใช้ชีวิตของตนเองลดต่ำลงมากนัก

เมื่อมีมิติส่วนตัวนี้ นางก็สามารถกักตุนสิ่งของที่จำเป็นต้องใช้ในชีวิตประจำวันได้ เป็น ‘นิ้วทองคำ’ ที่ถูกใจนางอย่างยิ่ง

เซวียมี่ยวอิ๋นไม่รอช้า เปิดโทรศัพท์มือถือโดยตรง สินค้าหลายอย่างใน某东 (mǒu dōng - เจดีดอทคอม) จะมาถึงในวันพรุ่งนี้ นางสามารถซื้อของใช้ประจำตัวที่คุ้นเคยได้จากที่นั่น แชมพู คลีนซิ่ง โทนเนอร์ สบู่ โฟมอาบน้ำ ผ้าอนามัย ทิชชู่เปียก ทิชชู่แห้ง ผ้าเช็ดหน้า ผ้าเช็ดตัว ชุดชั้นในขนาดต่างๆ ยาสีฟัน แปรงสีฟัน ฯลฯ จ่ายด้วยไป๋เถียว (bái tiáo - สินเชื่อเจดี) ใช้วงเงิน 17,000 หยวนจนหมด

วันรุ่งขึ้น เซวียมี่ยวอิ๋นตื่นนอนแต่เช้าตรู่ เมื่อคืนนี้นางได้จัดทำรายการสิ่งของที่ต้องการซื้อโดยคร่าวๆ แล้ว

เงินฝากของนางมีไม่มากนัก มีเพียงสิบล้านหยวน เมื่อรวมกับการกู้ยืมจากแพลตฟอร์มต่างๆ ก็รวมเป็น 230,000 หยวน โชคดีที่นางไม่ได้ไปโลกวันสิ้นโลก สิ่งของหลายอย่างจึงไม่จำเป็นต้องซื้อ

สิ่งแรกที่ต้องซื้อก็คือของกิน เช่ารถบรรทุกขนาดกลางโดยตรง ไปยังตลาดขายส่งธัญพืชและน้ำมัน

หลังจากสอบถามสถานการณ์ ข้าวสารราคา 3.5 หยวนต่อจิน (ครึ่งกิโลกรัม) หนึ่งตันก็คือ 7,000 หยวน เซวียมี่ยวอิ๋นเอา 3 ตัน รวมเป็น 21,000 หยวน

แป้งสาลีราคา 1.5 หยวนต่อจิน หนึ่งตันก็คือ 3,000 หยวน เซวียมี่ยวอิ๋นก็เอา 3 ตันเช่นกัน รวมเป็น 9,000 หยวน

หลังจากนั้นก็ใช้เงิน 30,000 หยวน ซื้อแป้งข้าวโพด ข้าวฟ่าง ถั่วเขียว ถั่วแดง น้ำมันพืช เกลือ น้ำตาลทราย น้ำตาลแดง น้ำตาลกรวด ซีอิ๊วขาว เหล้าปรุงอาหาร ผงชูรส เครื่องปรุงรส ฯลฯ

ยังมีไข่ไก่ 5,000 ฟอง ไข่เค็ม 1,000 ฟอง ผักดอง เต้าหู้ยี้ หมูรมควัน ไส้กรอก ฯลฯ

สิ่งของเต็มคันรถ หลังจากขับออกจากตลาดขายส่งธัญพืชและน้ำมันได้ไม่นาน เซวียมี่ยวอิ๋นก็เก็บเข้าไปใน ‘พื้นที่ไข่มุกเงือก’ ของนาง นางได้ทดลองแล้ว เวลาใน ‘พื้นที่ไข่มุกเงือก’ หยุดนิ่ง

หลังจากนั้นก็ไปยังโรงฆ่าสัตว์ชานเมือง ซื้อหมูสดที่เพิ่งฆ่าใหม่ๆ 20 ตัว รวมเป็นเงิน 80,000 หยวน ไก่ 150 ตัว เป็ด 50 ตัว รวมเป็นเงินมากกว่า 10,000 หยวนเล็กน้อย

เนื้อสัตว์อื่นๆ เซวียมี่ยวอิ๋นก็ไม่ได้วางแผนที่จะซื้อ เนื้อแกะ เนื้อวัว นางไม่ค่อยชอบกิน

หลังจากซื้อของเหล่านี้เสร็จก็เป็นเวลาห้าโมงเย็นแล้ว เซวียมี่ยวอิ๋นกลับบ้านก่อนเพื่อไปรับพัสดุที่มาถึงแล้ว

แกะพัสดุใช้เวลาไปครึ่งชั่วโมง

วันรุ่งขึ้น ยังคงตื่นนอนแต่เช้าตรู่ เซวียมี่ยวอิ๋นไปตลาดขายส่งผลไม้ ใช้เงิน 20,000 หยวน ซื้อผลไม้ที่พบเห็นได้ทั่วไป เช่น แอปเปิล กล้วย ลูกแพร์ ลูกท้อ เป็นต้น ไม่มีเงิน ผลไม้ราคาแพงอื่นๆ ไม่ได้ซื้อ

หลังจากนั้นก็ไปตลาดขายส่งเสื้อผ้า

ในยุคหกเจ็ดสิบ เสื้อโค้ททหารเป็นที่นิยมมากที่สุดอย่างแน่นอน

เซวียมี่ยวอิ๋นหาร้านค้าที่ดูดี เสื้อโค้ททหารก็มีราคาหลากหลาย ราคาถูกตัวละ 50 หยวน ราคาแพงตัวละมากกว่า 200 หยวน

สุดท้ายหลังจากต่อรองราคา เสื้อราคา 50 หยวน 60 ตัว เสื้อราคา 100 หยวน 30 ตัว เสื้อราคา 200 หยวน 10 ตัว รวมเป็นเงิน 8,000 หยวน

ชุดเครื่องนอนสี่ชิ้น เซวียมี่ยวอิ๋นซื้อผ้าฝ้ายแท้ 10 ชุด เห็นว่ามีลายพิมพ์ค่อนข้างเชย ชุดละ 30 หยวน ซื้อมา 200 ชุด ยังมีผ้าห่มใยฝ้ายซินเจียง 5 ผืน

สิ่งเหล่านี้คือสิ่งที่สามารถแปรเปลี่ยนเป็นเงินได้หลังจากทะลุมิติไป จึงไม่ต้องกลัวว่าจะซื้อมากเกินไป

ยังซื้อผ้าฝ้ายบริสุทธิ์เกรด A สำหรับเด็กทารก และผ้าฝ้ายเนื้อยาวเกรดหนึ่งของซินเจียง ไม่ว่าเมื่อไหร่ เงินของเด็กก็หาได้ง่าย

ในมือเหลือเงิน 30,000 หยวน เซวียมี่ยวอิ๋นกลับบ้านโดยตรง ระหว่างทางมีร้านขายยา ก็เข้าไปซื้อยาสามัญประจำบ้าน เงินในบัตรประกันสุขภาพถูกใช้จนหมด

ระหว่างทางผ่านร้านขายของสำหรับแม่และเด็ก สมองร้อนวูบเข้าไปซื้อนมผง ขวดนม และของใช้สำหรับเด็กทารก

ตอนออกมาในกระเป๋าเหลือเงินเพียง 3,000 หยวน

ร้านซาลาเปาข้างๆ หมู่บ้านทำซาลาเปาได้อร่อยมาก เซวียมี่ยวอิ๋นสั่งซาลาเปาไส้หมูสับลูกใหญ่ 800 ลูกโดยตรง

เงินหมดเกลี้ยง

ก่อนเข้านอน เซวียมี่ยวอิ๋นเก็บสิ่งของทั้งหมดในห้องของตนเองเข้าไปในมิติส่วนตัว

`