ความมหัศจรรย์ของมิติวิเศษ

สองเท้าเล็กสับเปลี่ยนก้าววิ่งฝ่าม่านหมอกหนาทึบอย่างไม่คิดชีวิต หยาดเหงื่อเย็นเฉียบผุดพรายเต็มกรอบหน้า เสียงสวบสาบและเสียงขู่ฟ่อของสัตว์ร้ายที่ดังไล่หลังมานั้น ราวกับมัจจุราชที่กำลังเอื้อมมือคว้าคอเสื้อของนาง หลินหว่านหรูกระชับตะกร้าที่บรรจุมันเทศป่าและเห็ดนางนวลแน่น กัดฟันข่มความหวาดกลัว วิ่งลัดเลาะผ่านโขดหินและต้นไม้ใหญ่ด้วยสัญชาตญาณเอาตัวรอด

เมื่อเงาของกระท่อมไม้ซอมซ่อปรากฏขึ้นในครรลองสายตา นางก็พุ่งพรวดเข้าไปด้านใน จัดการลงดาลประตูไม้บานเก่าเสียงดังปัง! ร่างบางทรุดฮวบลงกับพื้น หอบหายใจกระหืดกระหอบจนหน้าอกกระเพื่อมไหว เมื่อแนบหูฟังความเคลื่อนไหวภายนอกและพบเพียงเสียงลมภูเขาพัดผ่าน นางจึงลอบถอนหายใจยาวอย่างโล่งอก หญิงสาวปาดเหงื่อบนหน้าผาก ก่อนจะหันไปมองบนเตียงไม้เตี้ยๆ ซูเสี่ยวเป่าบุตรชายตัวน้อยยังคงหลับสนิท ลมหายใจเข้าออกสม่ำเสมอ บ่งบอกว่าเขาปลอดภัยและไม่ได้รับรู้ถึงอันตรายที่มารดาเพิ่งเผชิญ

เมื่อตั้งสติได้ หลินหว่านหรูไม่รอช้า นางหลับตาลงและกำหนดจิตเชื่อมต่อกับกำไลหยกที่ข้อมือทันที แสงสีมรกตวาบขึ้นในห้วงคำนึง ร่างกายและจิตวิญญาณของนางถูกดึงดูดเข้าสู่ 'สวนเสี้ยวธารา' อีกครั้งเพื่อตรวจสอบความผิดปกติที่ระบบเสี่ยวจี้แจ้งเตือน

ทว่า ทันทีที่ลืมตาขึ้น ภาพเบื้องหน้ากลับทำให้นางต้องเบิกตากว้าง ค้างเติ่งอยู่กับที่ราวกับถูกมนต์สะกด!

"นี่มัน... เป็นไปได้อย่างไรกัน?" เสียงหวานพึมพำอย่างตื่นตะลึง

บริเวณแปลงดินวิเศษที่นางเพิ่งฝังกลบต้นกล้าหญ้าเกล็ดเงินลงไปเมื่อไม่ถึงชั่วยามก่อน บัดนี้มิได้มีเพียงต้นกล้าต้นเล็กจ้อยอีกต่อไป หญ้าเกล็ดเงินทั้งห้าต้นได้เจริญเติบโตจนถึงขีดสุด ลำต้นอวบหนา ใบสีเงินยวงแผ่ขยายกว้างและทอประกายระยิบระยับล้อแสงเรืองรองในมิติ ยิ่งไปกว่านั้น ละอองเกสรและเมล็ดของมันยังร่วงหล่นลงบนพื้นดินวิเศษ ก่อกำเนิดเป็นต้นกล้าชุดใหม่ที่งอกเงยขึ้นมาอย่างหนาแน่น ปกคลุมพื้นที่บริเวณนั้นจนกลายเป็นพรมสีเงินขนาดย่อม!

[ติ๊ง! รายงานผลการวิเคราะห์: ดินวิเศษในมิติลับมีแร่ธาตุอุดมสมบูรณ์ขั้นสูงสุด ผสานกับพลังชีวิตจากน้ำพุวิญญาณเจือจาง ทำให้วงจรการเจริญเติบโตของพืชถูกเร่งปฏิกิริยาให้เร็วขึ้นหลายสิบเท่า การยืนยันประสิทธิภาพของดินและน้ำเสร็จสมบูรณ์ โฮสต์สามารถใช้พื้นที่นี้เป็นแหล่งผลิตวัตถุดิบชั้นเลิศได้ขอรับ] เสียงของเสี่ยวจี้ดังขึ้นในหัว พร้อมกับหน้าจอจำลองที่แสดงกราฟการเจริญเติบโตพุ่งทะยานจนสุดเพดาน

หลินหว่านหรูหัวใจเต้นแรงด้วยความปีติยินดี ความมหัศจรรย์ของมิติวิเศษนี้เหนือล้ำกว่าที่นางคาดการณ์ไว้มากนัก เพียงข้ามคืน... ไม่สิ เพียงแค่ชั่วจิบชา หญ้าเกล็ดเงินก็เติบโตจนเต็มวัยและขยายพันธุ์ได้มากมายปานนี้ หากนางนำพวกมันไปขาย ย่อมได้เงินทุนก้อนแรกมาหมุนเวียนอย่างแน่นอน!

หญิงสาวไม่รอช้า นางใช้ความระมัดระวังอย่างยิ่งยวดในการเก็บเกี่ยวหญ้าเกล็ดเงินที่โตเต็มวัย ถอนขึ้นมาอย่างเบามือเพื่อรักษาสภาพรากและใบให้สมบูรณ์ที่สุด สมุนไพรเหล่านี้มีคุณภาพเหนือกว่าที่ขึ้นตามธรรมชาติหลายเท่านัก ก่อนที่นางจะคัดเลือกต้นกล้าหญ้าเกล็ดเงินที่ดูแข็งแรงทนทานที่สุดจำนวนหนึ่ง จัดเตรียมไว้ในตะกร้า

"ในเมื่อมิติวิเศษสามารถเพาะกล้าชั้นดีได้ ข้าก็จะนำต้นกล้าที่แข็งแรงพวกนี้ออกไปปลูกบนที่ดินด้านนอก หากปรับสภาพดินสำเร็จ ที่ดินรกร้างผืนนั้นก็จะกลายเป็นขุมทองของข้า" แววตาของนักธุรกิจอสังหาริมทรัพย์สาวฉายประกายมุ่งมั่น นางวาดฝันถึงอนาคตที่ถนนเส้นหลักตัดผ่าน หากพื้นที่ของนางเต็มไปด้วยพืชผลล้ำค่า มูลค่าของมันจะยิ่งพุ่งสูงขึ้นจนประเมินค่ามิได้

เช้าวันรุ่งขึ้น แสงอรุณสีทองสาดส่องกระทบยอดเขาอวิ๋นอู้ หลังจากสองแม่ลูกอิ่มหนำกับมันเทศป่าเผาหอมกรุ่น หลินหว่านหรูก็พาซูเสี่ยวเป่าเดินไปยังหน้าดินรกร้างตีนเขาที่นางได้รับเป็นส่วนแบ่งจากการแยกบ้าน สภาพของมันเต็มไปด้วยก้อนหินและดินแห้งผาก ทว่าในสายตาของนาง นี่คือผืนผ้าใบที่รอการแต่งแต้ม

หลินหว่านหรูลงมือใช้จอบเก่าๆ ถางวัชพืชและขุดพรวนดินอย่างแข็งขัน แม้เหงื่อจะซึมชื้นจนเสื้อผ้าเปียกชุ่ม แต่นางก็ไม่ย่อท้อ นางขุดหลุมขนาดเล็กเรียงกันเป็นแถวอย่างเป็นระเบียบ ก่อนจะนำต้นกล้าหญ้าเกล็ดเงินที่นำออกมาจากมิติวิเศษลงปลูกอย่างทะนุถนอม

"ท่านแม่ ข้าช่วยรดน้ำขอรับ!" เสียงใสแจ๋วของเด็กชายตัวน้อยดังขึ้น ซูเสี่ยวเป่าวิ่งเตาะแตะเข้ามาหาพร้อมกับกระบวยไม้ขนาดเล็กในมือ สองมือเล็กๆ ประคองกระบวยตักน้ำจากถังไม้ที่มารดาเตรียมไว้ ค่อยๆ รดลงบนโคนต้นกล้าอย่างตั้งอกตั้งใจ ใบหน้าเล็กๆ เปื้อนคราบดินประดับด้วยรอยยิ้มกว้าง แววตาเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจที่ได้ช่วยเหลือมารดา

"เก่งมากเป่าเอ๋อร์ ค่อยๆ รดนะลูก อย่าให้โดนใบของมัน" หลินหว่านหรูแย้มยิ้มอ่อนโยน เอื้อมมือไปลูบศีรษะทุยของบุตรชายด้วยความรักใคร่

ในถังไม้นั้น มิใช่น้ำจากลำธารธรรมดา แต่นางได้แอบลอบหยดน้ำพุวิญญาณจากมิติวิเศษผสมเจือจางลงไป ทันทีที่หยาดน้ำจากกระบวยของเสี่ยวเป่าซึมซาบลงสู่ผืนดินที่แห้งแล้ง ปรากฏการณ์อันน่าอัศจรรย์ก็เกิดขึ้นอย่างเงียบเชียบ เนื้อดินที่เคยแข็งกระด้างและไร้ชีวิตชีวา พลันเปลี่ยนสีเข้มขึ้นชุ่มชื้น รากของต้นกล้าหญ้าเกล็ดเงินยึดเกาะผิวดินอย่างรวดเร็ว ใบสีเงินสั่นไหวรับสายลมเบาๆ ราวกับกำลังโห่ร้องด้วยความปีติ มันชูคอตั้งตรง ท้าทายแสงแดดและสภาพแวดล้อมอันเลวร้ายได้อย่างน่าอัศจรรย์

การทดลองปรับสภาพดินด้วยน้ำพุวิญญาณเจือจางได้ผลชะงัด!

ทว่า ปัญหาใหญ่ประการหนึ่งกลับผุดขึ้นมาในใจของหลินหว่านหรู การจะเพาะปลูกในสเกลที่ใหญ่ขึ้น นางไม่สามารถพึ่งพาเพียงการตักน้ำจากลำธารที่อยู่ไกลออกไปได้ ทั้งยังเสี่ยงต่อการถูกชาวบ้านจับตามอง หากพืชผลของนางงอกงามผิดหูผิดตาโดยไม่มีแหล่งน้ำที่ชัดเจน ย่อมต้องเกิดข้อครหาและดึงดูดความโลภของผู้อื่น โดยเฉพาะพวกบ้านใหญ่ตระกูลซู

"เสี่ยวจี้ เปิดระบบสแกนภูมิประเทศ ค้นหาแหล่งน้ำบาดาลใต้ดินในอาณาเขตที่ดินของข้าที" นางลอบสั่งการในใจ

[รับทราบ เริ่มทำการสแกนชั้นหินและโครงสร้างทางอุทกวิทยา...]

ภาพนิมิตโฮโลแกรมสามมิติปรากฏซ้อนทับกับภูมิทัศน์เบื้องหน้าในครรลองสายตาของนาง เส้นสายสีฟ้าสว่างวาบชอนไชอยู่ลึกลงไปใต้ผิวดิน แสดงให้เห็นถึงสายน้ำใต้ดินที่ไหลเวียนอยู่อย่างอุดมสมบูรณ์ เสี่ยวจี้คำนวณและปักหมุดจุดที่ตาน้ำตื้นที่สุดและมีปริมาณน้ำมากที่สุดให้แก่นาง ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากกระท่อมมากนัก

หลินหว่านหรูกำหมัดแน่น "ดีล่ะ พรุ่งนี้ข้าจะนำหญ้าเกล็ดเงินไปขายที่ตลาดจินเย่ แล้วนำเงินมาจ้างคนขุดบ่อน้ำบาดาลตรงนี้ให้จงได้!"

ทว่า ในขณะที่นางกำลังก้าวเท้าเข้าไปเพื่อทำเครื่องหมายบริเวณจุดขุดบ่อน้ำตามที่ระบบชี้เป้านั้นเอง...

[ติ๊ง! คำเตือนระดับสีแดง! ตรวจพบความผิดปกติอย่างรุนแรงใต้ผิวดินบริเวณจุดขุดเจาะ!]

เสียงของเสี่ยวจี้ดังก้องขึ้นในหัวอย่างกะทันหัน พร้อมกับภาพโฮโลแกรมที่กระพริบเปลี่ยนเป็นสีแดงฉาน หลินหว่านหรูชะงักฝีเท้าเบิกตากว้าง เมื่อเส้นสายสีฟ้าของตาน้ำใต้ดินในภาพจำลอง ถูกบดบังด้วยโครงสร้างของ 'บางสิ่ง' ที่มีขนาดใหญ่โตมโหฬาร ทอดยาวฝังตัวอยู่ลึกลงไปใต้แผ่นดินของนาง! หากลงมือขุดสุ่มสี่สุ่มห้า อาจไปกระทบกับสิ่งลี้ลับที่ถูกอำพรางไว้นี้เข้า!

ยังไม่ทันที่นางจะได้เอ่ยถามสิ่งใด เสียงฝีเท้าหนักทึบของคนกลุ่มหนึ่งก็ดังแทรกขึ้นมาแต่ไกล พร้อมกับเสียงตะโกนกร้าวที่แหวกม่านอากาศตรงดิ่งมายังที่ดินรกร้างของนาง!

**[โปรดติดตามตอนต่อไป: ขุดบ่อน้ำบาดาล]**