ผลผลิตโอสถสวรรค์ล็อตแรก

หลิ่วอีหนิงยืนนิ่งราวกับถูกสาปให้เป็นหิน ความตื่นตะลึงแปรเปลี่ยนเป็นความยินดีสุดขีดที่พลุ่งพล่านอยู่ในอก นางสูดลมหายใจลึก กลิ่นหอมสดชื่นอันเป็นเอกลักษณ์ของสมุนไพรชั้นเลิศอวลอยู่ในอากาศหนาแน่นเสียจนแทบจะควบรวมเป็นหยาดน้ำค้าง ทุ่งหญ้าห้ามเลือดรากแดงเบื้องหน้ามิได้เป็นเพียงภาพมายา หากแต่เป็นขุมทรัพย์ที่จับต้องได้จริง!

ความรู้สึกราวกับได้ครอบครองขุนเขาทองคำทำให้นางใจเต้นระรัว หลังจากสงบสติอารมณ์ที่ปั่นป่วนได้แล้ว หลิ่วอีหนิงก็ก้าวเข้าไปในแปลงเพาะปลูกอย่างระมัดระวัง นางโน้มตัวลงสัมผัสใบหญ้าที่เขียวสดและสมบูรณ์เต็มที่ ความรู้สึกเย็นชื้นและเปี่ยมด้วยพลังชีวิตแล่นผ่านปลายนิ้ว ทำให้นางมั่นใจว่านี่คือของจริง

"ต้องตรวจสอบคุณภาพเสียก่อน" นางพึมพำกับตนเอง ก่อนจะเพ่งสมาธิไปที่กอหญ้ากอหนึ่งแล้วเปิดใช้ความสามารถพิเศษที่ได้รับมา

พลันนั้นเอง ในครรลองสายตาของนางก็ปรากฏหน้าต่างโปร่งแสงลอยเด่นขึ้นมาเหนือยอดหญ้า แสดงข้อมูลที่ทำให้นางแทบจะหยุดหายใจอีกครั้ง

**【หญ้าห้ามเลือดรากแดง (ระดับวิเศษ)】**

**สถานะ:** โตเต็มวัย (เทียบเท่าอายุ 30 วันในโลกภายนอก)

**คุณภาพ:** ยอดเยี่ยม สรรพคุณทางยาสูงกว่าหญ้าห้ามเลือดรากแดงทั่วไป 10 เท่า

**คำแนะนำ:** พร้อมสำหรับการเก็บเกี่ยว

"สิบเท่า!" หลิ่วอีหนิงอุทานออกมาเสียงเบา ดวงตาเป็นประกายเจิดจ้ากว่าครั้งไหนๆ นางทราบดีว่ามิติแห่งนี้สามารถเร่งการเจริญเติบโตได้ แต่ไม่เคยคาดคิดว่ามันจะยกระดับสรรพคุณของสมุนไพรให้สูงล้ำถึงเพียงนี้ นี่มันไม่ใช่แค่การปลูกสมุนไพรธรรมดาอีกต่อไป แต่เป็นการสร้างโอสถสวรรค์ขึ้นมากับมือ!

หญ้าห้ามเลือดรากแดงที่ชาวบ้านทั่วไปเก็บได้จากป่า มักมีสภาพไม่สมบูรณ์และสรรพคุณไม่แน่นอน ทำให้ราคาไม่สูงนัก แต่สมุนไพรของนางที่มีสรรพคุณสูงกว่าถึงสิบเท่าเล่า? มันจะมีมูลค่ามหาศาลเพียงใดกัน!

ความคิดนี้จุดประกายความหวังอันโชติช่วงในใจนาง หลิ่วอีหนิงไม่รอช้าอีกต่อไป นางรีบตรงไปยังมุมหนึ่งของมิติซึ่งมีโรงเก็บเครื่องมือขนาดเล็กตั้งอยู่ ภายในนั้นมีอุปกรณ์การเกษตรพื้นฐานจัดวางไว้อย่างเป็นระเบียบ นางหยิบเคียวขนาดเหมาะมือขึ้นมาอันหนึ่ง คมเคียวสะท้อนแสงเป็นประกายวาววับ บ่งบอกว่ามันมิใช่ของธรรมดา

นางกลับมาที่แปลงหญ้าอีกครั้ง ก่อนจะเริ่มลงมือเก็บเกี่ยวอย่างคล่องแคล่ว เสียงคมเคียวตัดผ่านลำต้นดัง "ฉับ...ฉับ..." เป็นจังหวะ หญ้าห้ามเลือดรากแดงล้มระเนนระนาดลงทีละแถว เผยให้เห็นรากสีแดงสดใสดุจโลหิตที่ฝังลึกลงไปในดินวิเศษ นางทำงานอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย ความสุขใจที่ได้เก็บเกี่ยวผลผลิตด้วยน้ำมือของตนเองนั้นล้ำค่าเกินกว่าจะบรรยายได้

ขณะที่นางกำลังก้มหน้าก้มตาเก็บเกี่ยวอย่างเพลิดเพลินนั้นเอง พลันมีเสียงใสกังวานดังขึ้นในห้วงความคิดของนาง

[ติ๊ง! ท่านได้ทำการเก็บเกี่ยวสมุนไพรวิเศษครั้งแรกสำเร็จ]

[ท่านได้รับ: แต้มผลผลิต x10]

หลิ่วอีหนิงชะงักมือไปชั่วขณะ ก่อนจะรีบตรวจสอบที่มาของเสียง หน้าต่างระบบปรากฏขึ้นอีกครั้ง พร้อมคำอธิบายเพิ่มเติม

**【แต้มผลผลิต】:** แต้มที่ได้รับจากการเพาะปลูกและเก็บเกี่ยวผลผลิตภายในมิติ สามารถใช้เพื่อปลดล็อกเมล็ดพันธุ์ใหม่ หรือขยับขยายพื้นที่เพาะปลูกในอนาคต

"แต้มผลผลิต... ยังมีของแบบนี้ด้วยรึ" นางพึมพำด้วยความประหลาดใจระคนยินดี นี่หมายความว่ายิ่งนางขยันเพาะปลูกมากเท่าไหร่ มิติแห่งนี้ก็จะยิ่งพัฒนาและมอบสิ่งตอบแทนให้แก่นางมากขึ้นเท่านั้น!

เมื่อตระหนักถึงความเป็นไปได้อันไร้ขีดจำกัดในอนาคต หลิ่วอีหนิงก็ยิ่งมีกำลังใจฮึกเหิม นางเร่งมือเก็บเกี่ยวหญ้าที่เหลือจนหมดสิ้น ในเวลาไม่นาน ทุ่งหญ้าเขียวขจีก็กลายสภาพเป็นกองสมุนไพรขนาดมหึมาที่ส่งกลิ่นหอมฟุ้งไปทั่วบริเวณ

นางมองกองผลผลิตกองโตด้วยความภาคภูมิใจ แต่แล้วปัญหาใหม่ก็ผุดขึ้นมาในความคิด สมุนไพรสดเหล่านี้หากนำออกไปข้างนอก ไม่นานก็จะเหี่ยวเฉาและสูญเสียสรรพคุณทางยาไปส่วนหนึ่ง จะทำอย่างไรจึงจะรักษาสภาพความสดใหม่และพลังโอสถเอาไว้ได้อย่างสมบูรณ์?

ทันใดนั้น สายตาของนางก็เหลือบไปเห็นกระท่อมไม้หลังเล็กที่ตั้งอยู่อย่างเงียบสงบ ณ ใจกลางของมิติ 'กระท่อมเก็บของหยุดเวลา' นั่นคือคำตอบที่สวรรค์ประทานให้!

นางไม่ลังเลที่จะทดสอบประสิทธิภาพของมัน หลิ่วอีหนิงรวบรวมหญ้าห้ามเลือดรากแดงที่เก็บเกี่ยวแล้วมัดเป็นฟ่อนใหญ่ๆ ก่อนจะแบกมันเดินตรงไปยังกระท่อม เมื่อผลักบานประตูเข้าไป สิ่งที่สัมผัสได้คือบรรยากาศที่นิ่งสงัดอย่างน่าประหลาด อากาศภายในราวกับหยุดนิ่ง ไม่มีการไหลเวียนของลมหรือกาลเวลาแม้แต่น้อย

นางวางฟ่อนหญ้าลงบนพื้นไม้ที่สะอาดสะอ้าน แล้วจึงเดินออกมาปิดประตูตามเดิม จากนั้นจึงเริ่มขนย้ายกองสมุนไพรที่เหลือทั้งหมดเข้าไปจัดเก็บไว้ในกระท่อมทีละส่วนๆ จนหมดสิ้น

ภายในกระท่อมหยุดเวลา กองหญ้าห้ามเลือดรากแดงตั้งซ้อนกันสูงตระหง่าน แต่ละใบยังคงความสดใหม่ เขียวขจี และชุ่มชื้นราวกับเพิ่งถูกตัดออกมาจากดินเมื่อครู่นี้ไม่มีผิดเพี้ยน กลิ่นหอมของโอสถยังคงอัดแน่นอยู่ทุกอณู ไม่ได้เจือจางหรือระเหยหายไปเลยแม้แต่น้อย

"ยอดเยี่ยม!" หลิ่วอีหนิงยิ้มกว้างอย่างพึงพอใจ ด้วยกระท่อมหลังนี้ นางก็ไม่ต้องกังวลเรื่องการเก็บรักษาผลผลิตอีกต่อไป ไม่ว่าเวลาในโลกภายนอกจะผ่านไปนานเท่าใด สมุนไพรของนางจะยังคงคุณภาพสูงสุดไว้เสมอ

เมื่อจัดการเรื่องการเก็บเกี่ยวและจัดเก็บเรียบร้อยแล้ว ขั้นต่อไปคือการนำมันออกไปสร้างรายได้!

นางครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง การนำสมุนไพรคุณภาพสูงลิ่วออกไปขายทีละมากๆ ย่อมเป็นที่น่าสงสัยและอาจนำภัยมาสู่ตัวได้ นางจึงตัดสินใจว่าจะเริ่มจากปริมาณน้อยๆ ก่อน เพื่อทดสอบตลาดและสร้างช่องทางที่ปลอดภัย

เป้าหมายแรกของนางคือร้านหมอหลี่ที่หมู่บ้านชิงสุ่ย เขาเป็นหมอเพียงคนเดียวในละแวกนี้และมักจะรับซื้อสมุนไพรจากชาวบ้านอยู่เสมอ

หลิ่วอีหนิงคัดเลือกหญ้าห้ามเลือดรากแดงส่วนหนึ่งออกมาจากกระท่อม เป็นปริมาณที่พอจะใส่ในตะกร้าสานใบเล็กได้พอดี นางจงใจเลือกต้นที่มีขนาดแตกต่างกันไปเพื่อให้ดูเหมือนของที่เก็บได้จากป่าตามธรรมชาติ ก่อนจะนำมันออกมายังโลกภายนอก

แสงอรุณรุ่งของวันใหม่สาดส่องเข้ามาทางหน้าต่างกระท่อมที่ผุพัง นางสูดอากาศยามเช้าอันสดชื่นเข้าเต็มปอด ในมือของนางคือตะกร้าที่บรรจุความหวังและอนาคตทั้งหมดเอาไว้ วันนี้จะเป็นก้าวแรกบนเส้นทางสู่ความมั่งคั่งของนาง!

นางเปิดประตูไม้ออกอย่างแผ่วเบา ตั้งใจจะรีบมุ่งหน้าไปยังหมู่บ้านชิงสุ่ยให้เร็วที่สุด ทว่าทันทีที่ก้าวพ้นธรณีประตูออกมา เสียงแหลมเสียดหูที่คุ้นเคยก็ดังขึ้นจากด้านข้าง ทำลายความสงบในยามเช้าจนหมดสิ้น

"โอ้โฮ! จะรีบร้อนไปไหนแต่เช้าเชียว หรือว่าเมื่อคืนไปลักเล็กขโมยน้อยที่ไหนมาอีกแล้ว ถึงได้รีบหาทางเอาของร้อนไปขาย?"

หลิ่วอีหนิงหันขวับไปตามเสียงทันที สะใภ้จ้าว! นางยืนกอดอกอยู่หน้ากระท่อมของตนเอง จ้องมองมาที่นางด้วยสายตาดูแคลนและเยาะหยัน ปากที่เคลือบด้วยความริษยาของนางกำลังจะสร้างปัญหาให้หลิ่วอีหนิงตั้งแต่ยังไม่ทันได้เริ่มทำการใหญ่เสียแล้ว