ตอนที่ 265

***บทที่ 265: ของขวัญจากน้องชาย***

ยามอรุณรุ่ง แสงสุริยาอ่อนโยนสาดส่องลอดผ่านหน้าต่างเข้ามาในห้องนอนของหลิน หว่านเอ๋อร์ นางค่อยๆ ลืมตาขึ้น ดวงตากลมโตเป็นประกายสดใส วันนี้เป็นอีกวันที่นางต้องเตรียมตัวให้พร้อมสำหรับการแข่งขันทำอาหารรอบสุดท้าย เมนูที่ 105 ที่นางตั้งใจรังสรรค์จะต้องสมบูรณ์แบบที่สุด

ขณะที่นางกำลังจะลุกจากเตียง เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นเบาๆ

"พี่สาว ข้าเอง เสี่ยวเฟิง" เสียงเล็กๆ ของน้องชายดังลอดเข้ามา

"เข้ามาได้เลย" หว่านเอ๋อร์ตอบรับ

ประตูเปิดออก เสี่ยวเฟิงในชุดผ้าฝ้ายสีฟ้าอ่อน เดินเข้ามาในห้องพร้อมกับรอยยิ้มสดใสในมือของเขามีห่อผ้าเล็กๆ ห่อหนึ่ง

"พี่สาว ท่านตื่นแล้วหรือ" เสี่ยวเฟิงเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง

"ตื่นแล้วสิ เจ้ามีอะไรแต่เช้าเชียว" หว่านเอ๋อร์ถามกลับพลางลุกขึ้นนั่ง

เสี่ยวเฟิงเดินเข้ามาใกล้ ยกห่อผ้าในมือขึ้นมอบให้

"ข้ามีของขวัญจะให้ท่านพี่"

หว่านเอ๋อร์เลิกคิ้วด้วยความสงสัย นางรับห่อผ้ามาคลี่ออกอย่างระมัดระวัง สิ่งที่ปรากฏอยู่ภายในคือสมุดบันทึกเล่มเล็ก ปกทำจากผ้าไหมสีขาวปักลายดอกไม้เล็กๆ อย่างประณีต

"นี่คืออะไรหรือ" นางถามด้วยความสงสัย

"สมุดบันทึกสูตรอาหาร" เสี่ยวเฟิงตอบด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น "ข้าตั้งใจทำมันขึ้นมาให้ท่านพี่โดยเฉพาะ"

หว่านเอ๋อร์เปิดสมุดบันทึกออก นางก็ต้องประหลาดใจเมื่อเห็นตัวอักษรที่เขียนด้วยลายมือบรรจงเรียบร้อยอยู่ภายใน ทุกหน้าเต็มไปด้วยสูตรอาหารต่างๆ ที่นางเคยสอนเสี่ยวเฟิง รวมถึงสูตรอาหารที่นางคิดค้นขึ้นมาเอง

"เจ้า…" นางเอ่ยด้วยความตกตะลึง "เจ้าคัดลอกสูตรอาหารทั้งหมดนี้เองหรือ"

เสี่ยวเฟิงพยักหน้าด้วยรอยยิ้ม "ใช่แล้ว ข้าใช้เวลาหลายวันในการคัดลอกสูตรอาหารทั้งหมดลงในสมุดเล่มนี้ ข้าหวังว่ามันจะเป็นประโยชน์ต่อท่านพี่ในการแข่งขัน"

ดวงตาของหว่านเอ๋อร์เริ่มมีน้ำคลอ นางไม่คาดคิดว่าน้องชายจะทำอะไรเช่นนี้เพื่อนาง ความรักและความห่วงใยที่เสี่ยวเฟิงมีให้ ทำให้นางรู้สึกซาบซึ้งใจอย่างยิ่ง

"เสี่ยวเฟิง…" นางเอ่ยเสียงสั่นเครือ "ขอบคุณเจ้ามากนะ"

"ไม่เป็นไร ท่านพี่" เสี่ยวเฟิงตอบ "ข้าแค่อยากจะช่วยท่านพี่เท่าที่ข้าทำได้ ข้ารู้ว่าท่านพี่ต้องเหนื่อยกับการเตรียมตัวสำหรับการแข่งขัน ข้าอยากให้ท่านพี่รู้ว่าข้าอยู่เคียงข้างท่านเสมอ"

หว่านเอ๋อร์ดึงเสี่ยวเฟิงเข้ามากอด นางกอดน้องชายแน่นด้วยความรักและความอบอุ่น

"ข้าโชคดีเหลือเกินที่มีน้องชายอย่างเจ้า" นางกระซิบข้างหูของเสี่ยวเฟิง

เสี่ยวเฟิงยิ้มกว้าง เขาซบหน้าลงบนไหล่ของพี่สาวอย่างมีความสุข ความผูกพันระหว่างพี่น้องของทั้งสองแน่นแฟ้นยิ่งกว่าสิ่งใด

หลังจากนั้น หว่านเอ๋อร์และเสี่ยวเฟิงก็พูดคุยกันถึงเรื่องต่างๆ นานา เสี่ยวเฟิงเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นในหมู่บ้านให้พี่สาวฟัง หว่านเอ๋อร์ก็เล่าถึงความคืบหน้าในการเตรียมตัวสำหรับการแข่งขันให้น้องชายฟัง ทั้งสองใช้เวลาช่วงเช้าด้วยกันอย่างมีความสุข

เมื่อถึงเวลาอาหารเช้า หว่านเอ๋อร์จึงชวนเสี่ยวเฟิงไปทานอาหารด้วยกันที่ห้องอาหาร

"วันนี้ข้าจะทำอาหารเช้าให้เจ้าทานเอง" หว่านเอ๋อร์กล่าวด้วยรอยยิ้ม

"จริงหรือ" เสี่ยวเฟิงถามด้วยความตื่นเต้น "ข้าอยากทานอาหารที่ท่านพี่ทำมานานแล้ว"

หว่านเอ๋อร์หัวเราะเบาๆ นางเดินนำเสี่ยวเฟิงไปยังห้องครัว และเริ่มลงมือทำอาหารเช้าอย่างคล่องแคล่ว นางทำโจ๊กหมูใส่ไข่เยี่ยวม้า และขนมจีบนึ่งร้อนๆ เสี่ยวเฟิงนั่งมองพี่สาวทำอาหารด้วยความสนใจ ดวงตาเป็นประกายระยิบระยับ

ไม่นานนัก อาหารเช้าก็ถูกจัดวางอยู่บนโต๊ะ เสี่ยวเฟิงรีบลงมือทานด้วยความหิวโหย รสชาติอาหารที่หว่านเอ๋อร์ทำนั้นอร่อยล้ำเลิศ สมกับที่เป็นสุดยอดกุ๊กแห่งแผ่นดิน

"อร่อยมาก ท่านพี่" เสี่ยวเฟิงเอ่ยชมไม่ขาดปาก "อาหารของท่านพี่อร่อยที่สุดในโลกเลย"

หว่านเอ๋อร์ยิ้มด้วยความภาคภูมิใจ นางมีความสุขที่ได้เห็นน้องชายมีความสุข

หลังจากทานอาหารเช้าเสร็จ หว่านเอ๋อร์ก็เริ่มเตรียมตัวสำหรับการแข่งขัน นางหยิบสมุดบันทึกสูตรอาหารที่เสี่ยวเฟิงมอบให้ขึ้นมาเปิดอ่าน นางอ่านทุกหน้าอย่างละเอียด ตั้งใจจดจำรายละเอียดต่างๆ ให้ขึ้นใจ

"สมุดเล่มนี้จะเป็นเครื่องเตือนใจให้ข้ารู้ว่าข้าไม่ได้อยู่คนเดียว" นางพึมพำกับตัวเอง "ข้ามีครอบครัวที่รักและสนับสนุนข้าเสมอ"

ด้วยกำลังใจที่เปี่ยมล้น หว่านเอ๋อร์จึงเริ่มฝึกทำอาหารอย่างตั้งใจ นางฝึกฝนเทคนิคต่างๆ อย่างชำนาญ พยายามปรับปรุงรสชาติอาหารให้ดียิ่งขึ้น นางรู้ว่าการแข่งขันในวันนี้จะเป็นบทพิสูจน์ครั้งสำคัญในชีวิตของนาง นางจะต้องทำให้ดีที่สุด

ตลอดทั้งวัน เสี่ยวเฟิงคอยอยู่เคียงข้างหว่านเอ๋อร์เสมอ เขาช่วยเหลืองานต่างๆ เท่าที่เขาทำได้ คอยให้กำลังใจและเป็นเพื่อนคุยคลายเหงา

เมื่อถึงยามเย็น หว่านเอ๋อร์ก็รู้สึกเหนื่อยล้า แต่ในใจของนางกลับเต็มไปด้วยความสุขและความอบอุ่น นางรู้ว่าไม่ว่าผลการแข่งขันจะเป็นอย่างไร นางก็ยังมีครอบครัวที่รักและห่วงใยนางอยู่เสมอ

ก่อนที่เสี่ยวเฟิงจะกลับบ้าน หว่านเอ๋อร์ได้มอบของขวัญเล็กๆ น้อยๆ ให้กับน้องชาย เป็นเครื่องประดับที่นางทำขึ้นเองจากหยกสีเขียว

"ข้าขอให้เจ้าโชคดี มีความสุข และประสบความสำเร็จในทุกสิ่งที่เจ้าทำ" นางกล่าวด้วยรอยยิ้ม

เสี่ยวเฟิงรับของขวัญจากพี่สาวด้วยความขอบคุณ เขากล่าวลาหว่านเอ๋อร์ด้วยความรักและความเคารพ

"ข้าจะคอยเป็นกำลังใจให้ท่านพี่เสมอ" เขากล่าว

เมื่อเสี่ยวเฟิงกลับไปแล้ว หว่านเอ๋อร์ก็กลับเข้าไปในห้องนอน นางมองไปยังสมุดบันทึกสูตรอาหารที่วางอยู่บนโต๊ะ นางหยิบมันขึ้นมากอดไว้แนบอก

"ข้าจะไม่ทำให้เจ้าผิดหวัง เสี่ยวเฟิง" นางพึมพำ

แล้วนางก็พบว่ามีกระดาษโน้ตเล็กๆ สอดไว้ที่หน้าแรกของสมุด

*'ถึงพี่สาวที่ข้าเคารพรัก ข้าขอให้ท่านพี่ประสบความสำเร็จในการแข่งขัน และเป็นสุดยอดกุ๊กที่เก่งที่สุดในโลก! จากน้องชายที่รักท่านเสมอ'*

หว่านเอ๋อร์ยิ้มออกมา น้ำตาแห่งความซาบซึ้งไหลอาบแก้ม

ความรักของน้องชายคือพลังที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของนาง

**[โปรดติดตามตอนต่อไป: เมนูที่ 105: สี่ฤดูประสานใจ]**