ตอนที่ 279

***บทที่ 279: วันวิวาห์แห่งความสุข***

รุ่งอรุณแห่งวันมงคลเบิกฟ้า แสงสุริยาแรกแย้มสาดส่องลงมายังไร่สุขสำราญ ปลุกให้สรรพชีวิตตื่นจากนิทรา เสียงนกร้องเพลงขับขานประสานเสียงดุจดนตรีสวรรค์ แสงแดดอ่อนโยนแตะต้องใบหน้าของหลิน หว่านเอ๋อร์ ที่กำลังนั่งอยู่หน้ากระจก นางเงยหน้าขึ้นมองภาพสะท้อนของตนเอง แววตาเป็นประกายสดใส ใบหน้าอิ่มเอิบไปด้วยความสุข

ซูเหนียงและเป่าจูช่วยกันแต่งแต้มสีสันลงบนใบหน้าของหว่านเอ๋อร์อย่างเบามือ ฝีมือของซูเหนียงนั้นประณีตบรรจง นางค่อยๆ เกลี่ยรองพื้น ปัดแก้ม และเขียนคิ้วให้หว่านเอ๋อร์อย่างพิถีพิถัน ส่วนเป่าจูนั้นคอยส่งเครื่องประดับและอุปกรณ์ต่างๆ ให้ด้วยความกระตือรือร้น

"คุณหนูของข้าวันนี้งามยิ่งกว่านางสวรรค์เสียอีก" ซูเหนียงเอ่ยชมด้วยรอยยิ้ม ดวงตาเป็นประกายแห่งความเอ็นดู

หว่านเอ๋อร์ยิ้มตอบ "ท่านก็พูดเกินไปแล้ว" แต่นางก็อดที่จะรู้สึกเขินอายไม่ได้

เมื่อแต่งหน้าเสร็จแล้ว ซูเหนียงและเป่าจูก็ช่วยกันสวมชุดเจ้าสาวที่ตัดเย็บด้วยความรักและความตั้งใจ ชุดสีขาวบริสุทธิ์ขับผิวของหว่านเอ๋อร์ให้ดูผุดผ่องยิ่งขึ้น รวงข้าวสีทองอร่ามที่ปักอยู่บนเสื้อท่อนบนดูงดงามราวกับมีชีวิต ส่วนลายสมุนไพรที่ปักอยู่บนกระโปรงก็ดูสมจริงราวกับต้นไม้ที่กำลังเจริญเติบโต หว่านเอ๋อร์มองตัวเองในกระจกด้วยความรู้สึกตื้นตันใจ นางรู้ว่าชุดนี้ไม่ได้เป็นเพียงแค่เสื้อผ้าอาภรณ์ แต่มันคือสัญลักษณ์แห่งความรัก ความหวัง และความฝันของนาง

ด้านล่างของเรือน หว่านเอ๋อร์ได้ยินเสียงดนตรีบรรเลงแว่วมาแต่ไกล แสดงว่าแขกเหรื่อเริ่มทยอยมาถึงแล้ว หว่านเอ๋อร์สูดหายใจเข้าลึกๆ เพื่อรวบรวมสติ นางรู้ว่าวันนี้เป็นวันที่สำคัญที่สุดในชีวิตของนาง

เมื่อถึงเวลาอันสมควร หว่านเอ๋อร์ก็เดินลงมาจากเรือนช้าๆ ท่ามกลางสายตาของทุกคนที่จับจ้องมาที่นาง แขกเหรื่อต่างพากันอุทานด้วยความชื่นชมในความงามของหว่านเอ๋อร์ นางงามสง่าราวกับเทพธิดาที่ลงมาจากสวรรค์

บิดาของหว่านเอ๋อร์ยืนรออยู่ตรงเชิงบันได เมื่อเห็นบุตรสาวเดินลงมา เขาก็เดินเข้าไปหาด้วยรอยยิ้ม น้ำตาคลอเบ้าด้วยความปิติ

"ลูกพ่อวันนี้สวยมาก" เขาเอ่ยด้วยเสียงสั่นเครือ "พ่อดีใจที่ได้เห็นลูกมีความสุข"

หว่านเอ๋อร์โผเข้ากอดบิดาด้วยความรัก "ขอบคุณท่านพ่อที่เลี้ยงดูข้ามาอย่างดี ข้าจะไม่มีวันลืมพระคุณของท่าน"

บิดาของหว่านเอ๋อร์ลูบศีรษะของบุตรสาวอย่างอ่อนโยน ก่อนจะจูงมือนางเดินไปยังลานกว้างกลางไร่ ที่ถูกประดับประดาด้วยดอกไม้และผ้าสีสันสดใสอย่างสวยงาม

จ้าวเฉินยืนรออยู่ตรงสุดทางเดิน เมื่อเห็นหว่านเอ๋อร์เดินเข้ามา เขาก็ยิ้มกว้างด้วยความดีใจ วันนี้เขาอยู่ในชุดผ้าไหมสีน้ำเงินเข้ม ปักลายมังกรทองดูสง่างามสมชายชาตรี

เมื่อหว่านเอ๋อร์เดินมาถึง จ้าวเฉินก็จับมือนางอย่างอ่อนโยน ดวงตาของทั้งสองสบกันด้วยความรักและความเข้าใจ

"วันนี้เจ้าสวยมาก" จ้าวเฉินกระซิบข้างหูหว่านเอ๋อร์

หว่านเอ๋อร์ยิ้มตอบ "ท่านก็หล่อเหลาไม่แพ้กัน"

พิธีแต่งงานเริ่มขึ้นอย่างเรียบง่ายและอบอุ่น ไม่มีพิธีรีตองมากมาย มีเพียงคำกล่าวอวยพรจากผู้ใหญ่ที่เคารพรัก และคำมั่นสัญญาจากบ่าวสาวที่จะรักและดูแลกันตลอดไป

หลังจากเสร็จสิ้นพิธีการ หว่านเอ๋อร์และจ้าวเฉินก็เดินทักทายแขกเหรื่อที่มาร่วมงาน ทุกคนต่างพากันแสดงความยินดีและอวยพรให้ทั้งสองมีความสุขในชีวิตคู่

งานเลี้ยงดำเนินไปอย่างสนุกสนาน อาหารอร่อยถูกจัดเตรียมไว้อย่างมากมาย ดนตรีบรรเลงอย่างไพเราะเสนาะหู แขกเหรื่อต่างพากันดื่มกินและพูดคุยกันอย่างครึกครื้น บรรยากาศอบอวลไปด้วยความรักและความสุข

หว่านเอ๋อร์และจ้าวเฉินเดินไปตักอาหารมานั่งรับประทานด้วยกัน ทั้งสองพูดคุยกันอย่างออกรส และคอยดูแลเอาใจใส่กันและกัน

"ข้ามีความสุขมาก" หว่านเอ๋อร์เอ่ย "ขอบคุณท่านที่ทำให้ความฝันของข้าเป็นจริง"

จ้าวเฉินยิ้มตอบ "ข้าต่างหากที่ต้องขอบคุณเจ้า ที่เข้ามาเติมเต็มชีวิตของข้า"

ตลอดทั้งวัน หว่านเอ๋อร์และจ้าวเฉินใช้เวลาอยู่ด้วยกันอย่างมีความสุข ทั้งสองเต้นรำ เล่นเกม และพูดคุยกับเพื่อนฝูงและญาติมิตร

เมื่อถึงยามเย็น แสงตะวันเริ่มลับขอบฟ้า งานเลี้ยงก็ยังคงดำเนินต่อไป แต่บรรยากาศเริ่มผ่อนคลายลง แขกเหรื่อบางส่วนเริ่มทยอยกลับบ้าน

หว่านเอ๋อร์และจ้าวเฉินยืนส่งแขกอยู่หน้าประตูไร่ ทั้งสองกล่าวขอบคุณทุกคนที่มาร่วมงาน และอวยพรให้เดินทางกลับบ้านโดยสวัสดิภาพ

หลังจากแขกกลับไปหมดแล้ว หว่านเอ๋อร์และจ้าวเฉินก็เดินกลับเข้าไปในไร่ด้วยกัน ทั้งสองมองหน้ากันด้วยรอยยิ้ม

"วันนี้เป็นวันที่ดีที่สุดในชีวิตของข้า" หว่านเอ๋อร์เอ่ย

จ้าวเฉินพยักหน้า "ของข้าก็เช่นกัน"

ทั้งสองเดินเคียงข้างกันไปยังเรือนหอที่ถูกตกแต่งไว้อย่างสวยงาม ภายในห้องอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมของดอกไม้และเทียนหอม

จ้าวเฉินอุ้มหว่านเอ๋อร์ขึ้นสู่อ้อมแขน แล้วเดินเข้าไปในห้องนอน

"ข้ารักเจ้า" จ้าวเฉินกระซิบข้างหูหว่านเอ๋อร์

"ข้าก็รักท่าน" หว่านเอ๋อร์ตอบ

จากนั้นทั้งสองก็จมดิ่งลงสู่ห้วงแห่งความรักอันแสนหวาน

**[โปรดติดตามตอนต่อไป: เช้าวันใหม่กับบทบาทใหม่]**