ตอนที่ 288

***บทที่ 288: เสี่ยวเฟิงสอบเข้าระดับจังหวัด***

แสงอรุณรุ่งสางสาดส่องจับขอบฟ้า หมู่บ้านซิ่งฮวายังคงจมอยู่ภายใต้ไอหมอกจางๆ ทว่าบรรยากาศกลับคึกคักกว่าทุกวัน ผู้คนต่างตื่นเช้ากว่าปกติเพื่อเตรียมตัวเดินทางไปยังเมืองหลวงของจังหวัด หลายคนตั้งใจไปส่งบุตรหลานที่เข้าสอบคัดเลือกบัณฑิตระดับจังหวัด บ้างก็ไปเพื่อหวังจะเห็นหน้าค่าตาผู้ที่สอบได้อันดับหนึ่ง ซึ่งปีนี้ทุกคนต่างคาดหวังว่าจะเป็น หลิน เสี่ยวเฟิง บุตรชายคนโตของ หลิน ต้าซาน

หลิน ต้าซาน ยืนอยู่หน้าบ้านด้วยสีหน้าภาคภูมิใจ มองดูบุตรชายในชุดบัณฑิตสีฟ้าอ่อนที่เพิ่งตัดใหม่ เสี่ยวเฟิงเติบโตเป็นหนุ่มเต็มตัว รูปร่างสูงโปร่ง ใบหน้าคมคาย ดวงตาฉายแววเฉลียวฉลาดและมุ่งมั่น เขาไม่ได้เป็นเพียงเด็กชายขี้โรคที่ต้องคอยดูแล หากแต่เป็นเสาหลักของครอบครัว เป็นความหวังของตระกูลหลิน

“เดินทางดีๆ นะเสี่ยวเฟิง” หลิน ต้าซาน กล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น “จงทำให้เต็มที่ ไม่ต้องกังวลเรื่องอื่นใด ข้าและทุกคนในครอบครัวจะเป็นกำลังใจให้เจ้า”

เสี่ยวเฟิงพยักหน้าอย่างมั่นใจ “ท่านพ่อไม่ต้องห่วง ข้าจะทำให้ดีที่สุด จะไม่ทำให้ท่านพ่อและตระกูลหลินต้องผิดหวัง”

จากนั้น เสี่ยวเฟิง หันไปกล่าวลา มารดา และน้องๆ ของเขา ก่อนจะก้าวขึ้นรถม้าที่ทางสำนักศึกษาจัดเตรียมไว้ให้ เหล่าบัณฑิตคนอื่นๆ ทยอยขึ้นรถมาเช่นกัน บรรยากาศเต็มไปด้วยความตื่นเต้นและกดดัน ทุกคนต่างรู้ดีว่าการสอบครั้งนี้มีความสำคัญเพียงใด มันไม่ใช่เพียงแค่การสอบเพื่อวัดความรู้ความสามารถ หากแต่เป็นการสอบเพื่อกำหนดอนาคตของตนเองและครอบครัว

รถม้าเคลื่อนตัวออกจากหมู่บ้านซิ่งฮวา มุ่งหน้าสู่เมืองหลวงของจังหวัด เสี่ยวเฟิงมองออกไปนอกหน้าต่าง เห็นภาพชาวบ้านโบกมือให้กำลังใจ เขาอดที่จะรู้สึกซาบซึ้งใจไม่ได้ ตลอดหลายปีที่ผ่านมา เขาได้รับการสนับสนุนจากคนในหมู่บ้านเป็นอย่างดี พวกเขาเชื่อมั่นในตัวเขา และหวังว่าเขาจะสามารถสร้างชื่อเสียงให้หมู่บ้านได้

เมื่อรถม้ามาถึงเมืองหลวง เสี่ยวเฟิงก็ต้องตกตะลึงกับความใหญ่โตและความเจริญรุ่งเรืองของเมืองแห่งนี้ อาคารบ้านเรือนสูงตระหง่าน ถนนหนทางกว้างขวาง ผู้คนเดินขวักไขว่ราวกับสายน้ำที่ไม่เคยหยุดนิ่ง นี่คือโลกที่แตกต่างจากหมู่บ้านซิ่งฮวาอย่างสิ้นเชิง

เสี่ยวเฟิงและบัณฑิตคนอื่นๆ ถูกนำตัวไปยังหอสอบอันโอ่อ่า ภายในหอสอบมีโต๊ะและเก้าอี้จัดเรียงเป็นแถวเป็นแนว มีเจ้าหน้าที่คอยตรวจตราอย่างเข้มงวด เสี่ยวเฟิงสูดลมหายใจลึกๆ เพื่อคลายความประหม่า เขาเดินไปยังที่นั่งของตนเอง และนั่งลงด้วยท่าทีสงบ

การสอบเริ่มต้นขึ้นอย่างเงียบเชียบ เสี่ยวเฟิงตั้งสมาธิจดจ่ออยู่กับข้อสอบตรงหน้า เขาอ่านคำถามอย่างละเอียด คิดวิเคราะห์อย่างรอบคอบ และเขียนคำตอบลงในกระดาษด้วยลายมือที่สวยงามและเป็นระเบียบเรียบร้อย ความรู้ที่เขาได้ร่ำเรียนมาตลอดหลายปีถูกนำมาใช้อย่างเต็มที่ เขาตอบคำถามทุกข้อด้วยความมั่นใจและถูกต้องแม่นยำ

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว เมื่อสิ้นเสียงระฆังหมดเวลา เสี่ยวเฟิงก็ส่งกระดาษคำตอบให้เจ้าหน้าที่ด้วยความรู้สึกโล่งอก เขารู้สึกเหนื่อยล้า แต่ก็มีความสุขที่ได้ทำอย่างเต็มที่

หลังจากนั้นไม่นาน ผลสอบก็ประกาศออกมา เสี่ยวเฟิงได้รับคะแนนเป็นอันดับหนึ่งของจังหวัด สร้างความฮือฮาไปทั่วทั้งเมือง ชื่อเสียงของ หลิน เสี่ยวเฟิง กลายเป็นที่รู้จักในวงกว้าง หลายคนต่างชื่นชมในความสามารถและความเฉลียวฉลาดของเขา

ข่าวการสอบได้อันดับหนึ่งของ เสี่ยวเฟิง เดินทางกลับไปยังหมู่บ้านซิ่งฮวาอย่างรวดเร็ว ชาวบ้านต่างพากันยินดีปรีดา ราวกับว่าพวกเขาได้รับชัยชนะด้วยตนเอง หลิน ต้าซาน ถึงกับน้ำตาคลอเบ้าด้วยความภาคภูมิใจ เขาอดที่จะคิดถึงภรรยาที่จากไปไม่ได้ หากนางยังมีชีวิตอยู่ นางคงจะมีความสุขมากที่ได้เห็นลูกชายประสบความสำเร็จเช่นนี้

หลิน ต้าซาน ตัดสินใจจัดงานเลี้ยงฉลองให้กับ เสี่ยวเฟิง อย่างยิ่งใหญ่ เขาเชิญชาวบ้านทุกคนมาร่วมงาน จัดเตรียมอาหารและเครื่องดื่มอย่างเต็มที่ บรรยากาศในงานเต็มไปด้วยความสนุกสนานและความอบอุ่น

ในงานเลี้ยง หลิน ต้าซาน กล่าวขอบคุณทุกคนที่ให้การสนับสนุน เสี่ยวเฟิง มาโดยตลอด เขาเอ่ยถึงความยากลำบากที่ผ่านมา และความหวังที่เขามีต่ออนาคตของลูกชาย เขาหวังว่า เสี่ยวเฟิง จะสามารถนำพาความเจริญรุ่งเรืองมาสู่หมู่บ้านซิ่งฮวา และสร้างชื่อเสียงให้ตระกูลหลินสืบไป

เสี่ยวเฟิง ขึ้นกล่าวขอบคุณทุกคนด้วยเช่นกัน เขาให้คำมั่นสัญญาว่าจะไม่ลืมบุญคุณของทุกคน และจะทำทุกอย่างเพื่อตอบแทนความรักและความเมตตาที่ทุกคนมีให้ เขาตระหนักดีว่าความสำเร็จของเขาไม่ได้เกิดจากความสามารถของตนเองเพียงอย่างเดียว หากแต่มาจากการสนับสนุนและความช่วยเหลือของทุกคนในหมู่บ้าน

ในค่ำคืนนั้น หมู่บ้านซิ่งฮวาเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะและเสียงเพลง ผู้คนต่างเฉลิมฉลองให้กับความสำเร็จของ เสี่ยวเฟิง และความหวังที่สดใสสำหรับอนาคต

หลิน ต้าซาน มองดูบุตรชายที่กำลังพูดคุยกับชาวบ้านด้วยรอยยิ้ม เขารู้สึกว่าภาระบนบ่าของเขาเบาลงไปมาก บัดนี้ เขามี เสี่ยวเฟิง เป็นที่พึ่งแล้ว บุตรชายของเขาเติบโตขึ้นเป็นชายหนุ่มที่แข็งแกร่งและมีความสามารถ พร้อมที่จะเผชิญหน้ากับทุกสิ่งทุกอย่างที่รออยู่ข้างหน้า

***

โปรดติดตามตอนต่อไป: การเปลี่ยนแปลงของหมู่บ้านซิ่งฮวา