ตอนที่ 296

***บทที่ 296: มิติที่เปลี่ยนไป***

ค่ำคืนอันเงียบสงบโรยตัวลงบนผืนดิน ทุ่งนากว้างไกลที่เพิ่งเก็บเกี่ยวผลผลิตเสร็จสิ้นทอประกายสีทองภายใต้แสงจันทร์ หว่านเอ๋อร์ยืนเคียงข้างบิดา ความเหนื่อยล้าจากการทำงานหนักตลอดทั้งวันคล้ายจะมลายหายไปสิ้น เมื่อได้เห็นรอยยิ้มแห่งความสุขปรากฏบนใบหน้าของชาวบ้านทุกคน แต่ในใจของนางกลับยังคงครุ่นคิดถึงคำเตือนจากระบบ… “มิติหลอมรวม” คำนี้ดังก้องอยู่ในห้วงความคิดราวกับเสียงระฆังที่คอยเตือนสติ

เมื่อกลับถึงเรือน หว่านเอ๋อร์สั่งให้คนงานเตรียมน้ำร้อน นางต้องการแช่ตัวเพื่อผ่อนคลายความตึงเครียด หลังจากนั้นจึงค่อยกลับเข้าไปตรวจสอบข้อมูลในมิติส่วนตัวอย่างละเอียดอีกครั้ง

“ระบบ แจ้งรายละเอียดเกี่ยวกับการหลอมรวมมิติให้ข้าทราบโดยละเอียด” หว่านเอ๋อร์เอ่ยเสียงเรียบขณะเอนกายลงในอ่างน้ำอุ่น

[ติ๊ง! ได้รับคำสั่ง… กำลังประมวลผลข้อมูล] เสียงแจ้งเตือนดังขึ้น ตามด้วยหน้าต่างข้อมูลมากมายปรากฏขึ้นในห้วงความคิดของนาง

[การหลอมรวมมิติ: เป็นปรากฏการณ์ที่มิติส่วนตัวของผู้ใช้งานจะทำการเชื่อมต่อและหลอมรวมเข้ากับโลกภายนอกบางส่วน โดยพื้นที่ที่ได้รับผลกระทบจะถูกกำหนดโดยระบบตามความเหมาะสม]

[วัตถุประสงค์: เพื่อเพิ่มความหนาแน่นของพลังปราณธรรมชาติในพื้นที่โดยรอบ ส่งผลดีต่อการเพาะปลูก การบ่มเพาะพลัง และการดำรงชีวิตของผู้ใช้งานและคนใกล้ชิด]

[ระยะเวลา: เริ่มต้นภายใน 24 ชั่วโมง และอาจใช้เวลาหลายวันในการหลอมรวมอย่างสมบูรณ์]

[ผลกระทบ: พื้นที่รอบบ้านพักของผู้ใช้งานจะได้รับพลังปราณธรรมชาติบริสุทธิ์ในระดับสูง ความอุดมสมบูรณ์ของดินจะเพิ่มขึ้น สรรพชีวิตจะเติบโตอย่างรวดเร็ว และผู้ที่อาศัยอยู่ในบริเวณนั้นจะได้รับประโยชน์ต่อสุขภาพและอายุขัย]

หว่านเอ๋อร์ขมวดคิ้วมุ่น “พื้นที่รอบบ้านพัก… นั่นหมายความว่าทุกคนในหมู่บ้านจะได้รับผลกระทบไปด้วยหรือ?”

[ระบบ: ไม่ใช่ทุกคน พื้นที่ที่ได้รับผลกระทบจะถูกจำกัดให้อยู่ในบริเวณรัศมีหนึ่งกิโลเมตรโดยรอบบ้านพักของผู้ใช้งาน]

“หนึ่งกิโลเมตร…” หว่านเอ๋อร์พึมพำ นี่ยังถือเป็นขอบเขตที่กว้างขวางพอสมควร ครอบคลุมพื้นที่ส่วนใหญ่ของหมู่บ้านหลินชาน

ขณะที่กำลังครุ่นคิดอยู่นั้น นางก็สังเกตเห็นการแจ้งเตือนอีกอย่างหนึ่งปรากฏขึ้น

[ขอแสดงความยินดี! ผู้ใช้งานได้รับรางวัลระยะยาว: ‘พฤกษาอมตะ’ เนื่องจากความสำเร็จในการพัฒนาพื้นที่เพาะปลูกอย่างต่อเนื่องเป็นระยะเวลา 5 ปี]

[พฤกษาอมตะ: เป็นต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ที่มีพลังในการยืดอายุขัย เสริมสร้างพลังปราณ และขับไล่สิ่งชั่วร้าย ผู้ที่ได้รับพรจากพฤกษาอมตะจะมีสุขภาพแข็งแรง อายุยืนยาว และปราศจากโรคภัย]

หว่านเอ๋อร์เบิกตากว้างด้วยความประหลาดใจ รางวัลระยะยาวจากระบบมักจะมาพร้อมกับสิ่งที่ไม่คาดฝันเสมอ นางไม่รอช้ารีบตรวจสอบรายละเอียดของ ‘พฤกษาอมตะ’ ทันที

[ติ๊ง! พฤกษาอมตะจะปรากฏขึ้นในมิติส่วนตัวของผู้ใช้งาน ผู้ใช้งานสามารถเลือกตำแหน่งที่จะปลูกได้ตามความเหมาะสม พฤกษาอมตะจะแผ่ขยายพลังศักดิ์สิทธิ์ไปทั่วบริเวณโดยรอบ และผู้ที่ได้รับผลกระทบจะได้รับประโยชน์ดังที่กล่าวมา]

หว่านเอ๋อร์รีบออกจากอ่างน้ำและเดินเข้าไปในมิติส่วนตัวทันที ภาพที่ปรากฏตรงหน้าทำให้นางต้องหยุดชะงักด้วยความตกตะลึง

มิติส่วนตัวของนางเปลี่ยนแปลงไปอย่างสิ้นเชิง แผ่นดินที่เคยแห้งแล้งกลับกลายเป็นสีเขียวชอุ่ม ต้นไม้ดอกไม้ต่างพากันเบ่งบานอย่างสวยงาม อากาศบริสุทธิ์จนรู้สึกสดชื่นอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน และที่กลางมิติก็ปรากฏต้นไม้ใหญ่ตระหง่าน สูงเสียดฟ้า ใบไม้สีทองส่องประกายระยิบระยับราวกับอัญมณีล้ำค่า นี่คือ ‘พฤกษาอมตะ’ ที่ระบบมอบให้

หว่านเอ๋อร์เดินเข้าไปใกล้ต้นไม้ด้วยความรู้สึก 경외 (เคารพ) นางสัมผัสลำต้นที่แข็งแรงด้วยมือเบาๆ พลังศักดิ์สิทธิ์ที่แผ่ออกมาจากต้นไม้ทำให้ร่างกายของนางรู้สึกอบอุ่นและผ่อนคลายอย่างที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน

“ข้าจะปลูกเจ้าไว้ที่ใดดี?” หว่านเอ๋อร์พึมพำกับตัวเอง นางคิดถึงบ้านพักที่หมู่บ้านหลินชาน สถานที่ที่นางใช้ชีวิตอยู่กับครอบครัว สถานที่ที่นางต้องการปกป้อง

เมื่อตัดสินใจได้แล้ว หว่านเอ๋อร์ก็ควบคุมพลังจิตของตนเองเพื่อเคลื่อนย้าย ‘พฤกษาอมตะ’ ออกจากมิติส่วนตัวไปยังโลกภายนอก

ในขณะเดียวกัน ที่หมู่บ้านหลินชาน หลิน ต้าซาน และป้าเถียนกำลังนั่งสนทนากันอยู่ที่หน้าบ้าน

“ท่านพี่ ข้ารู้สึกแปลกๆ ตั้งแต่เมื่อวานแล้ว” ป้าเถียนเอ่ยด้วยสีหน้าสงสัย “ข้ารู้สึกว่าร่างกายของข้าแข็งแรงขึ้น ผิวพรรณก็ดูเปล่งปลั่งขึ้นด้วย”

หลิน ต้าซานพยักหน้าเห็นด้วย “ข้าก็รู้สึกเช่นเดียวกัน ข้ารู้สึกเหมือนว่าข้าหนุ่มขึ้นอีกครั้ง”

ทั้งสองมองหน้ากันด้วยความงุนงง พวกเขาไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น แต่สิ่งที่พวกเขารู้ก็คือ พวกเขากำลังรู้สึกดีขึ้นกว่าที่เคยเป็น

ทันใดนั้น แสงสีทองสว่างจ้าก็สาดส่องลงมาจากท้องฟ้า ทำให้ทั้งสองต้องยกมือขึ้นบังแสงด้วยความตกใจ เมื่อแสงค่อยๆ จางหายไป พวกเขาก็ต้องเบิกตากว้างด้วยความตะลึง

เบื้องหน้าของพวกเขา ปรากฏต้นไม้ใหญ่ตระหง่าน สูงเสียดฟ้า ใบไม้สีทองส่องประกายระยิบระยับราวกับอัญมณีล้ำค่า

“นี่มัน… ต้นไม้อะไรกัน?” หลิน ต้าซานพึมพำด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความ 경외 (เคารพ)

ในขณะที่ทั้งสองกำลังตกตะลึงอยู่นั้น หว่านเอ๋อร์ก็เดินออกมาจากบ้านด้วยรอยยิ้ม

“ท่านพ่อ ป้าเถียน นี่คือ ‘พฤกษาอมตะ’ ที่ข้าได้รับมาจากระบบ” หว่านเอ๋อร์กล่าว “มันมีพลังในการยืดอายุขัย เสริมสร้างพลังปราณ และขับไล่สิ่งชั่วร้าย ผู้ที่ได้รับพรจากพฤกษาอมตะจะมีสุขภาพแข็งแรง อายุยืนยาว และปราศจากโรคภัย”

หลิน ต้าซาน และป้าเถียนมองหน้ากันด้วยความตกตะลึง พวกเขาไม่เคยได้ยินเรื่องราวเกี่ยวกับต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์เช่นนี้มาก่อน แต่เมื่อมองไปยังใบหน้าของหว่านเอ๋อร์ที่เต็มไปด้วยความมั่นใจ พวกเขาก็รู้ว่านางไม่ได้พูดเล่น

“หว่านเอ๋อร์ นี่มัน…” หลิน ต้าซานเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ

“ท่านพ่อ ป้าเถียน ไม่ต้องกังวลไป” หว่านเอ๋อร์กล่าว “ข้าจะดูแลทุกท่านเอง”

หว่านเอ๋อร์รู้ดีว่าการหลอมรวมมิติและการปรากฏตัวของ ‘พฤกษาอมตะ’ จะนำมาซึ่งการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ให้กับหมู่บ้านหลินชาน นางจะต้องเตรียมพร้อมรับมือกับทุกสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น และนางจะต้องปกป้องครอบครัวและชาวบ้านของนางให้ดีที่สุด

ค่ำคืนนี้เป็นคืนที่ยาวนานและเต็มไปด้วยความตื่นเต้นสำหรับทุกคนในหมู่บ้านหลินชาน พวกเขาไม่รู้ว่าอนาคตจะเป็นอย่างไร แต่พวกเขารู้ว่าพวกเขามีหว่านเอ๋อร์อยู่เคียงข้าง และนางจะนำพาพวกเขาไปสู่สิ่งที่ดีกว่าเสมอ

เช้าวันรุ่งขึ้น แสงแดดอ่อนๆ สาดส่องลงมายังหมู่บ้านหลินชาน ทุกสิ่งทุกอย่างดูสดใสและมีชีวิตชีวามากกว่าที่เคยเป็น พลังปราณธรรมชาติที่เข้มข้นขึ้นทำให้ผู้คนรู้สึกกระปรี้กระเปร่า และต้นไม้ดอกไม้ก็พากันเบ่งบานอย่างสวยงาม

หลิน ต้าซาน และป้าเถียนลุกขึ้นจากเตียงด้วยความรู้สึกสดชื่นอย่างที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน เมื่อมองไปยังกระจก พวกเขาก็ต้องตกตะลึงอีกครั้ง

ริ้วรอยบนใบหน้าของพวกเขาจางหายไป ผิวพรรณดูเปล่งปลั่งสดใส และผมที่เคยขาวโพลนก็เริ่มกลับมาเป็นสีดำอีกครั้ง พวกเขาดูหนุ่มสาวขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

“นี่มัน… มหัศจรรย์!” หลิน ต้าซานอุทานด้วยความตื่นเต้น

ป้าเถียนพยักหน้าเห็นด้วย “ข้าไม่เคยคิดเลยว่าข้าจะมีโอกาสได้กลับมาเป็นสาวอีกครั้ง”

ทั้งสองรู้ดีว่าทั้งหมดนี้เป็นผลมาจาก ‘พฤกษาอมตะ’ ที่หว่านเอ๋อร์นำมาให้ พวกเขาซาบซึ้งในบุญคุณของนางอย่างสุดซึ้ง

ในขณะเดียวกัน ที่ทุ่งนา หว่านเอ๋อร์กำลังตรวจสอบสภาพดินด้วยความตั้งใจ นางสังเกตเห็นว่าดินมีความอุดมสมบูรณ์มากขึ้น และพืชที่ปลูกไว้ก็เติบโตอย่างรวดเร็ว นี่เป็นสัญญาณที่ดีของการหลอมรวมมิติ

“ระบบ ข้าต้องการทราบรายละเอียดเพิ่มเติมเกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงของสภาพแวดล้อม” หว่านเอ๋อร์เอ่ย

[ติ๊ง! กำลังประมวลผลข้อมูล]

[ผลจากการหลอมรวมมิติ: พลังปราณธรรมชาติในพื้นที่โดยรอบเพิ่มขึ้น 10 เท่า ความอุดมสมบูรณ์ของดินเพิ่มขึ้น 5 เท่า อัตราการเจริญเติบโตของพืชเพิ่มขึ้น 3 เท่า และอายุขัยเฉลี่ยของผู้ที่อาศัยอยู่ในบริเวณนั้นเพิ่มขึ้น 20 ปี]

หว่านเอ๋อร์พยักหน้าด้วยความพึงพอใจ ผลลัพธ์ที่ได้เป็นที่น่าพอใจอย่างยิ่ง นางรู้ดีว่านางจะต้องใช้ประโยชน์จากโอกาสนี้ให้มากที่สุด เพื่อพัฒนาหมู่บ้านหลินชานให้กลายเป็นดินแดนที่อุดมสมบูรณ์และมีความสุข

แต่ในขณะเดียวกัน นางก็รู้ดีว่าการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่นี้อาจนำมาซึ่งภัยคุกคามที่ไม่คาดฝัน นางจะต้องเตรียมพร้อมรับมือกับทุกสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น และนางจะต้องปกป้องทุกสิ่งทุกอย่างที่นางรัก

**[โปรดติดตามตอนต่อไป: คำสอนถึงลูกหลาน]**