ตอนที่ 4

**บทที่ 4: คู่มือใช้งานระบบไร้ยางอาย**

"พี่ ๆ ทั้งหลาย หากท่านมิเชื่อ ก็จงลองสัมผัสมือข้าดูเถิด จะได้รู้ว่ายังมีไออุ่นอยู่หรือไม่" เย่จิ่นเหนียนกล่าวพลางยื่นมือออกไป "กิ่งไม้นั่น มิได้ทิ่มแทงข้าแม้แต่น้อย ส่วนรอยเปรอะเปื้อนบนใบหน้า ล้วนเป็นน้ำผลไม้และน้ำหญ้า ข้าเพียงแสร้งทำเป็นตาย เพื่อหลอกล่อพวกมันเท่านั้น"

นางลุกขึ้นนั่ง เหยียดกายตรง หยิบกิ่งไม้ที่ "แทง" ทะลุอกออกมาจากอกเสื้อ แล้วใช้ผ้าเช็ดคราบน้ำผลไม้และน้ำหญ้าออกจากใบหน้า เผยให้เห็นใบหน้าขาวผ่อง ละม้ายคล้ายดั่งหยกเนื้อดี

"หากข้ามิทำเช่นนี้ พวกมันคงมิยอมรามือเป็นแน่" นางเงยหน้าขึ้น ให้พี่ชายและบิดาได้พิจารณาอย่างถี่ถ้วน ว่านางมิได้รับบาดเจ็บแม้แต่น้อย

ก่อนที่จะก้าวเท้าเข้าสู่ลานบ้าน เย่จิ่นเหนียนได้ตรึกตรองอย่างถี่ถ้วน การแสร้งทำเป็นอ่อนแอ คงดูเสแสร้งเกินไป ไร้ผู้ใดเชื่อถือ การใช้เหตุผลยิ่งเป็นไปมิได้ การอาละวาดดิ้นพล่าน คงมีแต่จะทำให้สถานการณ์เลวร้ายลง สุดท้าย นางจึงตัดสินใจแสร้งทำเป็นตาย นับเป็นวิธีที่เหมาะสมที่สุด ขอเพียงนางแสดงให้เกินจริงเท่านั้น

เหตุการณ์เกิดขึ้นอย่างกะทันหัน เย่ซือยังคงมิอาจทำความเข้าใจได้ทั้งหมด เขาเอื้อมมือไปแตะมือน้องสาวอย่างกึ่งเชื่อกึ่งสงสัย พบว่ายังมีไออุ่นอยู่จริง

"ดีแล้ว ดีแล้ว น้องเล็ก เจ้ามิเป็นอันใดก็ดีแล้ว พวกข้าแทบหัวใจวาย" เย่ซือกล่าวด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ "คราหน้าเจ้าอย่าได้ทำเช่นนี้อีกเล่า หัวใจพี่ชายมิค่อยแข็งแรง"

"แย่แล้ว ท่านแม่เสียใจมากเกินไปจนเป็นลมไปแล้ว ท่านแม่จักเป็นอันใดหรือไม่?" เย่เหวินกล่าวด้วยสีหน้ากังวล

"ท่านแม่ ท่านแม่ ฟื้นเถิด" เย่ฉู่ร้องเรียกมารดาด้วยความร้อนรน รอยยิ้มบนใบหน้าของพี่น้องทั้งสามแข็งค้าง จ้องมองเย่สวี่ซื่อด้วยความเป็นห่วง

เย่จิ่นเหนียนรู้สึกผิดเล็กน้อย สาเหตุที่เย่สวี่ซื่อเป็นลม ก็เนื่องมาจากก้อนหินที่นางขว้างออกไป แต่ท่านแม่เพียงแค่เป็นลม มิได้เป็นอันใดร้ายแรง

นางเอื้อมมือไปกดจุดบนร่างกายของเย่สวี่ซื่อ แล้วแสร้งทำเป็นตกใจ กล่าวว่า "ท่านพ่อ พี่ใหญ่ พี่รอง พี่สาม ท่านลองดูสิ ท่านแม่ฟื้นแล้ว ท่านแม่มิเป็นอันใดแล้ว"

"ท่านพ่อ ท่านรีบพยุงท่านแม่เข้าไปพักผ่อนในบ้าน ให้ท่านนอนพักผ่อนเสีย" เย่จิ่นเหนียนกล่าวด้วยความเป็นห่วง

"ดี ดี ดี ท่านพ่อจะพยุงท่านแม่เข้าไปพักผ่อนก่อน" เย่เหวินพยุงเย่สวี่ซื่อด้วยความห่วงใย พาเข้าไปพักผ่อนในบ้าน สั่งให้นางพักผ่อนอยู่เฉยๆ

พี่ชายทั้งสามต่างก็ติดตามเข้าไปในบ้าน คงเหลือเพียงเย่จิ่นเหนียนยืนอยู่เพียงลำพังในลานบ้าน

*ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด*

**ระบบ:** ขอแสดงความยินดีกับท่าน ที่ทำภารกิจรองสำเร็จ ได้รับ 5 แต้มสะสม ห้างสรรพสินค้าเปิดให้บริการแล้ว ท่านสามารถไปเลือกซื้อสินค้าที่ต้องการได้ สินค้าของเรามีคุณภาพดี ราคาถูก

เย่จิ่นเหนียนพยักหน้า แสดงว่ารับทราบ นางหลับตาลง ควบคุมหน้าต่างตัวเลือกของระบบในสมอง เปิดห้างสรรพสินค้า

หลังจากสำรวจห้างสรรพสินค้าโดยรอบ อารมณ์ของเย่จิ่นเหนียนก็เริ่มพลุ่งพล่าน นางแทบจะกลายเป็นปีศาจร้ายไปแล้ว สินค้าในห้างสรรพสินค้ามีมากมาย ทั้งของกินของใช้นับไม่ถ้วน แต่นางกลับมิอาจซื้อสิ่งใดได้เลย

แม้แต่แชมพูสระผมที่ถูกที่สุด ก็ยังต้องใช้ 20 แต้มสะสม เพื่อซื้อขนาดทดลอง 50 มิลลิลิตร

เย่จิ่นเหนียนขมวดคิ้วมุ่น เรียกหาระบบด้วยความขุ่นเคือง "ในฐานะที่เป็นระบบ เจ้าช่างหน้าด้านยิ่งนัก คำว่า 'คุณภาพดี ราคาถูก' เจ้ากล้ากล่าวออกมาได้อย่างไร?"

"สินค้าในนี้มีมากมายจริง แต่ข้ามีปัญญาซื้อหรือ? มิเช่นนั้นก็ล็อคไว้ บอกว่าระดับไม่เพียงพอ หรือมิเช่นนั้นก็บอกว่าเงินไม่พอ" นางกล่าวด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด "เจ้าบอกข้ามาตามตรง เจ้าเป็นระบบใจดำที่คอยหลอกลวงผู้คนใช่หรือไม่?"

"หรือเจ้าบอกข้ามาตรงๆ ก่อนหน้าที่ข้าจะผูกมัดกับเจ้า มีคนโง่เขลาผู้ใดบ้างที่ถูกเจ้าหลอกจนตาย?" นางสงสัยอย่างรุนแรงว่าระบบนี้จงใจหลอกลวงผู้คน

นางทำภารกิจรองสำเร็จเพียงครั้งเดียว ได้รับเพียง 5 แต้มสะสม ต้องทำภารกิจรองถึงสี่ครั้ง จึงจะสามารถซื้อแชมพูสระผมขวดเล็กๆ ได้ ระบบนี้คงอยากได้เงินจนบ้าไปแล้ว

**ระบบ** ส่งเสียงเล็กๆ อย่างขลาดเขลาและไร้เดียงสา: ท่านอย่าใจร้อน ใจร้อนย่อมนำมาซึ่งปีศาจ ห้างสรรพสินค้าก็มีป้ายราคาบอกไว้อย่างชัดเจน ท่านก็เห็นแล้ว สินค้าในห้างสรรพสินค้าของเรามีมากมาย สิ่งที่ท่านต้องการ เราก็มี

ท่าน ข้าเป็นระบบที่ถูกต้องตามกฎหมาย จะทำร้ายท่านได้อย่างไร เพียงแต่ข้าผูกมัดกับท่านเป็นครั้งแรก ยังอยู่ในช่วงเรียนรู้

เย่จิ่นเหนียนขมวดคิ้วเล็กน้อย "สรุปว่าข้าคือหนูทดลองตัวแรก ที่ผูกมัดกับเจ้าระบบที่ไม่น่าไว้วางใจสินะ"

"สินค้าในห้างสรรพสินค้ามีมากมายแล้วอย่างไร ท่านคิดว่าด้วยสภาพเศรษฐกิจของข้าในตอนนี้ จะสามารถซื้อได้หรือ?" นางกล่าวอย่างประชดประชัน "แล้วระดับพวกนั้นคืออะไร เจ้ามีสิ่งใดที่มิได้บอกข้าหรือไม่?"

นางสามารถซื้อสินค้าได้เพียงเล็กน้อยเท่านั้น สินค้าส่วนใหญ่มีข้อจำกัดด้านระดับ

ด้วยเหตุนี้ นางจึงรู้สึกว่าระบบอาจจะละเลยข้อมูลสำคัญบางอย่างที่มิได้บอกนาง

**ระบบ** กล่าวด้วยเสียงเล็กๆ อย่างไร้เดียงสาและน่าสงสาร: เอ่อ... ข้าผูกมัดกับท่านเป็นครั้งแรก ตื่นเต้นมากเกินไป เลยลืมคู่มือการใช้งานระบบให้ท่านดู แต่ท่านวางใจได้ หลังจากที่ระบบได้รับการอัพเกรดแล้ว จะยิ่งแข็งแกร่งยิ่งขึ้น

ระบบที่สำนึกผิด รีบนำคู่มือการใช้งานระบบมาวางไว้ตรงหน้าเย่จิ่นเหนียน

เย่จิ่นเหนียนรู้สึกจนคำจะกล่าว นางรู้สึกจริงๆ ว่าวันใดวันหนึ่ง นางอาจจะถูกระบบเฮงซวยนี้หลอกจนตายก็ได้

นางเปิดคู่มือการใช้งาน เมื่ออ่านจบแล้ว นางก็อยากจะควักไส้พุงตนเองออกมาชดใช้ความผิด

ระบบ 538 เป็นระบบระดับสูง ระดับแบ่งออกเป็นศูนย์ถึงสิบหกระดับ หลังจากที่ระบบอัพเกรดเป็นสิบหกระดับแล้ว ฟังก์ชันทั้งหมดจะเปิดใช้งาน ห้างสรรพสินค้าลับจะเปิดขึ้น เมื่อถึงตอนนั้น นางอยากได้สิ่งใดก็จะได้สิ่งนั้น

เมื่อเห็นตัวอย่างสินค้าที่แสดงอยู่ในห้างสรรพสินค้าลับ ดวงตาของเย่จิ่นเหนียนก็แทบจะถลนออกมา โทรศัพท์มือถือ เครื่องเสียง โทรทัศน์ และปืนชนิดต่างๆ นางยอมรับว่านางใจเต้นแรง น้ำลายแทบไหล

แต่เมื่อเห็นแต้มสะสมที่ต้องใช้ในการอัพเกรดระบบ หัวใจของนางก็กลับมาเย็นเยียบอีกครั้ง

จากศูนย์ไปหนึ่ง ต้องใช้ 1,000 แต้มสะสม จากหนึ่งไปสอง ต้องใช้ 10,000 แต้มสะสม ทำนองเดียวกัน ทุกครั้งที่อัพเกรดหนึ่งระดับ แต้มสะสมที่ต้องใช้ก็จะเพิ่มเลขศูนย์ไปอีกหนึ่งตัว นี่มันเกินกำลังของนางไปแล้ว

ทุกครั้งที่ระบบอัพเกรดหนึ่งระดับ จะคืนแต้มสะสมให้ 10 เปอร์เซ็นต์ นางได้แต่หัวเราะแห้งๆ

ด้วยความเร็วเช่นนี้ นางจะต้องรอถึงชาติหน้าตอนไหนถึงจะสามารถอัพเกรดระบบไปถึงสิบหกระดับได้ ต้องทำภารกิจไปตลอดชีวิตกระมัง?

เย่จิ่นเหนียนถอนหายใจยาว นางอยากจะเป็นปลาเค็ม ทำไมมันยากเย็นเช่นนี้

นางทำหน้าเหมือนบอระเพ็ด กล่าวว่า "538 มิสู้เจ้าฆ่าข้าให้ตายไปเสียเลย อย่างไรเสียข้าก็เคยมีชีวิตมาแล้วชาติหนึ่ง ชาตินี้จะมีชีวิตอยู่หรือไม่มี ก็มิได้แตกต่างกันมากนัก"

"หากมิได้จริงๆ เจ้าให้ข้าเป็นผักไปก็ได้ อย่างน้อยก็ไม่ต้องทำภารกิจมากมายเช่นนี้"

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ระบบก็ตื่นตระหนก มันใช้น้ำเสียงเล็กๆ ปลอบโยนเย่จิ่นเหนียน: ท่านอย่าเพิ่งยอมแพ้เช่นนี้ ท่านต้องพยายามทำภารกิจให้มาก เพื่อที่จะได้ก้าวไปสู่จุดสูงสุดของชีวิต เลี้ยงดูหนุ่มหล่อ ท่านลองคิดดูสิ ชาติที่แล้วท่านเป็นโสดจนตาย ชาตินี้ท่านมิอยากล้างแค้น เป็นเจ้าแม่ มีหนุ่มหล่อมากมายหรือ?

เพื่อดึงดูดความสนใจของเย่จิ่นเหนียน ระบบจึงปล่อยภาพหนุ่มหล่อต่างๆ ให้ดู โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ภาพหนุ่มหล่อที่เพิ่งอาบน้ำเสร็จ

เย่จิ่นเหนียนถึงกับพูดไม่ออกกับระบบไร้ยางอายนี้ ถึงกับโจมตีเรื่องส่วนตัว นางเบื่อหน่ายเต็มที

การเป็นโสดตั้งแต่เกิดมิใช่ความผิดของนาง เพียงเพราะนางยุ่งมากเกินไป จึงไม่มีเวลาที่จะมีความรัก