ตอนที่ 18

บทที่ 18: โลกาวินาศ จะสะสางพวกแกให้หมด

"ดีๆๆ ผมมีเรื่องสำคัญจริงๆ นะ ผมรู้ว่าคุณไม่ชอบหน้าผม แต่ได้โปรดอย่าเพิ่งตัดสายได้ไหม ผมขอโทษจริงๆ นะ ผมอยากจะชดเชยให้คุณ" เสี้ยซือซือแทบจะอาเจียนออกมา พยายามอดทนอย่างที่สุด

ยังคงเอามือสอดเข้าไปในขนที่นุ่มลื่นของต้าเฮย สัมผัสความอบอุ่นและความน่ารักของต้าเฮย จึงพอจะระงับความขยะแขยงในใจได้

"คือว่า... คุณยังจำเหอเผิงจากวิทยาลัยนานาชาติได้ไหม? คนที่เล่นบาสเก็ตบอลน่ะ..." แน่นอนว่าเสี้ยซือซือจำได้

ในยุคโลกาวินาศ เธอยังเคยมีปฏิสัมพันธ์กับเหอเผิงด้วยซ้ำ

"ผมได้ยินมาว่าเขากลับประเทศแล้ว ผมจำได้ว่าก่อนหน้านี้... คุณค่อนข้างชอบเขา และเขาก็ดูเหมือนจะชอบคุณเหมือนกัน ถือว่าผมชดเชยให้คุณได้ไหม ผมช่วยเป็นแม่สื่อให้คุณได้ไหม?" เมื่อพูดถึงตอนท้าย เห่าโหรวดูเหมือนจะจริงใจมากขึ้นเรื่อยๆ "ผมรู้ว่าคุณคงรู้สึกว่าเรื่องนี้มัน... เหลือเชื่อไปหน่อย แต่ผมไม่ได้มีเจตนาร้ายอะไรเลยจริงๆ นะ ผมแค่อยากจะชดเชยให้คุณ" เสี้ยซือซือหัวเราะ

วงจรสมองของเห่าโหรวคนนี้ผิดแผกจากคนทั่วไปจริงๆ

แต่ก็ถูกแล้ว เหอเผิง เห่าโหรว และหลินอี้ก็คือพวกเดียวกันทั้งนั้น

ในยุคโลกาวินาศ ครั้งหนึ่งเสี้ยซือซือออกไปทำภารกิจและเจอเหอเผิงโดยบังเอิญ ตอนแรกก็รู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อย

แต่ในไม่ช้าก็ถูกเหอเผิงหลอกเข้าให้

ต่อมารู้ว่าเหอเผิงกับเห่าโหรวเป็นเพื่อนเล่นกันมาตั้งแต่เด็ก!

แถมเห่าโหรวก็เคยมีความสัมพันธ์กับเหอเผิงมาก่อนด้วยซ้ำ

ครั้งนั้น เสี้ยซือซือเกือบถูกเหอเผิงฆ่าตาย

แต่ไม่เป็นไร เสี้ยซือซืออยากรู้จริงๆ ว่าเห่าโหรวเอาเหอเผิงออกมาตอนนี้เพื่ออะไรกันแน่

"ได้สิ บอกตามตรง ฉันประทับใจเหอเผิงคนนี้มาก ช่วงนี้ฉันอารมณ์ไม่ดีเพราะหลินอี้ตลอด เลยอยากจะหาคนรู้จักมาคุยเล่นด้วย" เสี้ยซือซือรีบตกลงเวลานัดพบกับเห่าโหรว

แน่นอนว่าเห่าโหรวจะไม่ไป

เสี้ยซือซือบอกว่า ชาตินี้ไม่อยากเจอเห่าโหรวอีกแล้ว

จริงๆ แล้ว เห่าโหรวสามารถใช้วิธีอื่นเพื่อให้เสี้ยซือซือกับเหอเผิงได้พบกันอีกครั้ง

แต่เสี้ยซือซือรู้ทันจิตใจของเห่าโหรว

เห่าโหรวไม่เคยเห็นเสี้ยซือซืออยู่ในสายตา มองว่าเสี้ยซือซือโง่และทึ่ม

เธอจงใจเข้ามาหาถึงที่เพื่อยั่วโมโหเสี้ยซือซือ

หนึ่งคือเพื่อสร้างชื่อเสียงที่ดีให้ตัวเอง กลัวว่าเสี้ยซือซือจะเก็บความแค้นไว้ในใจแล้วกลับไปพูดว่าเห่าโหรวเป็นเมียน้อย

ด้วยวิธีนี้ เธอจะซ่อมแซมความสัมพันธ์กับยัยโง่อย่างเสี้ยซือซือ เพื่อที่จะควบคุมเสี้ยซือซือได้ง่ายขึ้น ไม่ให้เธอออกไปพูดจาเหลวไหล

อีกอย่าง ต่อให้เสี้ยซือซือไม่เห็นด้วยในครั้งนี้ การใช้วิธีอื่นก็ยังไม่สาย

ไม่ว่าจะยังไง เห่าโหรวก็ไม่ขาดทุน

เสี้ยซือซือได้พบกับเหอเผิงในไม่ช้า

เมื่อได้พบกับชายที่ซ่อนดาบไว้ในรอยยิ้มคนนี้อีกครั้ง เสี้ยซือซือพยายามควบคุมกำปั้นของตัวเอง ไม่ให้ชกหน้าเขาออกไป

กระบวนการกินข้าวด้วยกันทั้งหมดถือว่าไม่เลว

เหอเผิงเป็นคนที่เอาใจผู้หญิงเก่งจริงๆ

ถ้าเป็นแค่เด็กผู้หญิงทั่วไป คงถูกเขาจับหัวใจไปตั้งแต่กินข้าวเสร็จแล้ว

เพียงแต่เสี้ยซือซือรู้ดีว่าคนคนนี้ภายนอกดูหล่อเหลาแค่ไหน ภายในก็มีแต่ความมืดมิด

ชาติที่แล้ว เธอถูกคนคนนี้โยนเข้าไปในฝูงซอมบี้โดยตรง แถมยังหัวเราะเยาะเธอว่าหน้าตาอัปลักษณ์เพราะเต็มไปด้วยแผลเป็น

ยังเยาะเย้ยให้เธอถอดเสื้อผ้าออกให้หมด เพื่อดูว่ารูปร่างเป็นยังไง แล้วค่อยตัดสินใจว่าจะช่วยเธอหรือไม่

ต่อมา เสี้ยซือซือได้รับการช่วยเหลือจากคนอื่น ถือว่ารอดชีวิตมาได้อย่างหวุดหวิด

"ซือซือ ตอนที่เรียนอยู่ที่โรงเรียน ทุกคนลือกันว่าเธอเป็นลูกคุณหนูนะ เห่าโหรวยังบอกว่าเธอมีหุ้นกองทุนอะไรอยู่ในมือ แถมยังมีเงินไม่น้อยเลย เฮ้อ บอกตามตรงว่าผู้หญิงแบบนี้ ผมไม่กล้าจีบหรอก ผมกลัวว่าผมจะไม่คู่ควรกับเธอ" ตอนเดินกลับหลังจากกินข้าวเสร็จ เหอเผิงก็พูดออกมาอย่างกลัดกลุ้ม

เสี้ยซือซือกลับถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก ในที่สุดเธอก็รู้แล้วว่าเห่าโหรวคนนี้คิดอะไรอยู่กันแน่

ที่แท้ก็คือให้เหอเผิงมาเพื่อหลอกเอาหุ้นกองทุนอีกครึ่งหนึ่งในมือของเธอไปน่ะสิ! แถมเงินห้าล้านที่ตระกูลหลินออกให้ คงจะทำให้หลินอี้รู้สึกเจ็บใจในภายหลังด้วย

เมื่อรู้แล้วว่าพวกเขามีแผนอะไร ต่อไปก็ง่ายแล้ว

เสี้ยซือซือคิดในใจอย่างเงียบๆ พร้อมกับวางแผนในใจ พวกแกเข้ามาหาเรื่องฉันเอง ก็อย่าโทษฉันแล้วกัน!

หลังจากออกเดทครั้งแรก การออกเดทครั้งต่อๆ ไป เสี้ยซือซือจะเลือกสถานที่ที่โล่งและมีคนเยอะๆ พร้อมกับพาต้าเฮยไปด้วย

เพราะเสี้ยซือซือพบว่า เหอเผิงคนนี้มือไม่สะอาดเอาซะเลย!

ครั้งแรกที่กินข้าวด้วยกัน เขาก็อยากจะโอบเอวเธอแล้ว

ต่อมาตอนคุยโทรศัพท์ เหอเผิงยังเสนอว่าจะไปเปิดห้องด้วยกัน

เสี้ยซือซือโกรธจนอยากจะตบหน้าเขาสักสองที แต่เพื่อแผนการใหญ่ของตัวเอง เธอจึงต้องอดทน

ดังนั้น เสี้ยซือซือจึงทำได้เพียงใช้เหตุผลที่ว่า "เจ้าตูบติดฉันมาก มีอาการวิตกกังวลเมื่อต้องพลัดพราก" เพื่อพาต้าเฮยไปด้วยทุกครั้ง

ต้าเฮยก็ดูสีหน้าคนเป็นอย่างดี

ทุกครั้งที่เหอเผิงเข้ามาใกล้หน่อย มันก็จะเริ่มขู่คำราม

ทำให้เหอเผิงอยู่ห่างจากเสี้ยซือซือหนึ่งเมตร

หลังจากเจอกันอีกสองสามครั้ง เสี้ยซือซือก็สังเกตเห็นว่าเหอเผิงใกล้จะหมดความอดทนแล้ว จึงพูดออกมาอย่างจนปัญญาว่า "จริงๆ แล้วฉันมีหุ้นกองทุนอยู่ในมือบ้าง ช่วงนี้อยากจะขายทิ้งในราคาถูกๆ แต่ทำไม่เป็น"

เมื่อเหอเผิงได้ยินเช่นนั้น ดวงตาของเขาก็เป็นประกายขึ้นมาทันที "ก่อนหน้านี้ผมไปต่างประเทศมาสองปี เรียนรู้อะไรมาเยอะ บางทีผมอาจจะช่วยคุณได้นะ"

เสี้ยซือซือกลั้นรอยยิ้มที่มุมปากไว้ แล้วแสดงสีหน้าขอบคุณ "ดีจังเลย จริงๆ แล้วฉันแค่อยากจะจัดการมันให้เร็วๆ ราคา... สักครึ่งหนึ่งของราคาตลาดก็แล้วกัน ที่สำคัญคือฉันอยากจะหาผู้ซื้อที่ไว้ใจได้"

ด้วยวิธีนี้ หุ้นอีกครึ่งหนึ่งในมือของเสี้ยซือซือ ก็ถูกขายให้กับตระกูลหลินในราคาห้าล้านอีกครั้ง

ส่วนว่าจะเป็นตระกูลหลินเอง หรือมีส่วนของเหอเผิงอยู่ด้วย เสี้ยซือซือก็ขี้เกียจที่จะไปค้นหาให้ลึกซึ้ง

ยังไงก็ตาม ไม่นานหลังจากนี้ เงินเหล่านี้ก็จะกลายเป็นเศษกระดาษ

ปล่อยให้พวกเขามีความสุขไปสักสองสามวันก็แล้วกัน

ส่วนเหอเผิงก็เคยถามเสี้ยซือซือว่าทำไมถึงรีบร้อนขายทิ้ง

เสี้ยซือซือก็บอกว่า ตัวเองอยากจะซื้อบ้าน อยากจะไปต่างประเทศ สรุปคือแต่งเรื่องไปมากมาย เหมือนกับเด็กผู้หญิงใสซื่อที่ได้รับแรงกระตุ้นและไม่มีแผนการอะไรสำหรับอนาคต

หลังจากซื้อหุ้นส่วนนี้มาได้ เสี้ยซือซือก็ใช้เหตุผลที่ว่า "ฉันต้องวางแผนอนาคตของตัวเองให้ดี" เพื่อตัดขาดการติดต่อกับเหอเผิง

เหอเผิงก็ไม่ได้เซ้าซี้อะไรอีก เพราะเป้าหมายได้สำเร็จแล้ว

ส่วนเห่าโหรว ก็ยังแสร้งทำเป็นมาปลอบเสี้ยซือซือสองสามคำ

แต่ทั้งหมดก็เพื่ออยากจะดูเรื่องตลกของเสี้ยซือซือที่กำลังอยู่ในสภาพสับสนและชีวิตยุ่งเหยิง

ต่อมา เสี้ยซือซือก็บล็อกเบอร์โทรศัพท์ใหม่ของเห่าโหรวไปเลย จบเรื่องกันไป

หนี้ที่เหลือ รอให้โลกาวินาศมาถึง แล้วค่อยสะสางกับคนพวกนี้!

ในแต่ละวัน เสี้ยซือซือออกกำลังกายตอนเช้า ซื้อของ ทำอาหาร กักตุนเสบียง ช่วงปิดเทอมฤดูร้อนทั้งหมดก็ผ่านไป

เมื่อมองดู กล้ามเนื้อบนแขนของตัวเอง เสี้ยซือซือก็เริ่มเห็นรูปร่างขึ้นมาบ้างแล้ว

ส่วนทักษะการเคลื่อนไหวของเธอในชาติที่แล้ว ก็กลับมาบ้างแล้วเช่นกัน

เมื่อมองไปที่ต้าเฮย ก็ถูกเสี้ยซือซือเลี้ยงให้ตัวใหญ่ขึ้นไปอีกรอบ แผลบนร่างกายก็หายไปเยอะ ขนสวยงาม กล้ามเนื้อหน้าอกแข็งแรง

สุนัขทั้งตัวดูมีชีวิตชีวาเต็มที่ แถมบางครั้งก็ยังซนเล็กน้อย

สิ่งของส่วนใหญ่ที่เสี้ยซือซือซื้อทางอินเทอร์เน็ตก็มาถึงแล้ว

เสื้อผ้า เครื่องปั่นไฟ แผงโซลาร์เซลล์ ของใช้ในชีวิตประจำวัน อาหาร ขนมขบเคี้ยว อาหารสุนัข...