ตอนที่ 11

***บทที่ 11: กับดักแรกในฤดูหนาว***

ลมเหมันต์หวีดหวิวลอดผ่านซอกหินก้องกังวานไปทั่วหุบเขาจิ่นซิ่ว ไอเย็นเยือกแผ่ซ่านจนมองเห็นลมหายใจเป็นพรายขาว ทว่าภายในถ้ำหินที่เสิ่นลู่จัดระเบียบใหม่กลับกรุ่นไปด้วยไออุ่นจางๆ จากเตาฟืนขนาดเล็ก แม้เสบียงในมิติวิเศษไป๋อวี่จะมีเพียงพอสำหรับประทังชีวิตไปได้อีกนาน แต่นางรู้ดีว่าร่างที่ซูบผอมของตนและร่างกายที่เพิ่งฟื้นไข้ของหลี่เสี่ยวเป่าโหยหา 'โปรตีน' เพื่อสร้างความอบอุ่นและซ่อมแซมส่วนที่สึกหรอ

เสิ่นลู่ก้มมองบุตรชายตัวน้อยที่บัดนี้แก้มเริ่มมีสีเลือดฝาดขึ้นมาบ้าง นางลูบศีรษะเขาอย่างเบามือ "เสี่ยวเป่า วันนี้แม่จะสอนเจ้าถึงกฎข้อแรกของการเอาตัวรอดในป่าเขายามฤดูหนาว"

เด็กน้อยเงยหน้าขึ้น ดวงตากลมโตฉายแววใคร่รู้ "กฎข้อใดหรือขอรับท่านแม่?"

"ความอดทนและการสังเกต" เสิ่นลู่กล่าวด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลทว่าหนักแน่น "ป่าแห่งนี้มิได้รกร้างอย่างที่ตาเห็น ใต้ผืนหิมะขาวโพลนมีชีวิตซ่อนตัวอยู่ และหากเราต้องการความแข็งแรง เราต้องเรียนรู้ที่จะเป็นผู้ล่า มิใช่ผู้ถูกล่า"

นางเริ่มสอนให้หลี่เสี่ยวเป่าช่วยเก็บกิ่งไม้แห้งรอบๆ ปากถ้ำ โดยกำชับให้เขาเคลื่อนไหวอย่างแผ่วเบาที่สุด "จำไว้ว่าเสียงฝีเท้าที่หนักเกินไปจะขับไล่โชคลาภของเราให้เตลิดหนี" เด็กน้อยพยักหน้าอย่างกระตือรือร้น เขาพยายามย่องฝีเท้าตามแบบที่มารดาสอน แม้ท่าทางจะดูเงอะงะแต่นัยน์ตากลับเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น เสิ่นลู่มองภาพนั้นด้วยความเอ็นดู ก่อนจะหันมาสนใจงานในมือ

นางหยิบเถาวัลย์ป่าที่ยังมีความเหนียวและยืดหยุ่นซึ่งเก็บสะสมไว้เมื่อวันก่อนออกมา ความทรงจำจากชาติปางก่อนในฐานะพยาบาลสนามที่ต้องผ่านการฝึกหลักสูตรการเอาชีวิตรอดในสภาวะวิกฤตผุดขึ้นมาในมโนสำนึกอย่างคมชัด นิ้วเรียวบรรจงถักทอเถาวัลย์และกิ่งไม้สร้างเป็น 'บ่วงบาศ' อย่างคล่องแคล่ว ทักษะการผูกปมที่แม่นยำและการคำนวณแรงตึงของไม้ไผ่ที่เหลาจนบาง ทำให้เครื่องมือล่าสัตว์ชิ้นนี้ดูเรียบง่ายทว่าทรงประสิทธิภาพยิ่งนัก

"ท่านแม่ สิ่งนี้เรียกว่าอะไรหรือขอรับ? เหตุใดมันจึงมีรูปร่างประหลาดเช่นนี้?" เสี่ยวเป่ากระซิบถามขณะวางกิ่งไม้แห้งลงกองรวมกัน

"มันคือ 'กับดักมัจจุราชเงียบ' สำหรับเหล่าสัตว์เล็ก" เสิ่นลู่อธิบายพลางขยับปมเชือกให้เข้าที่ "เมื่อสัตว์เหยียบลงบนไกไม้ที่แม่สร้างไว้ กิ่งไม้ที่ถูกโน้มไว้จะดีดตัวขึ้น ดึงบ่วงให้รัดแน่นจนพวกมันมิอาจหนีรอด"

เมื่อเตรียมอุปกรณ์พร้อม เสิ่นลู่ก็พาสุภาพบุรุษตัวน้อยเดินลัดเลาะไปตามแนวพุ่มไม้หนาไม่ไกลจากถ้ำนัก นางใช้ 'สัมผัสแห่งธรรมชาติ' ที่เพิ่งตื่นรู้ กวาดสายตามองผ่านม่านหิมะ จนกระทั่งพบร่องรอยเล็กๆ รูปง่ามที่กระจายอยู่โคนต้นสนเฒ่า

"ดูนี่สิเสี่ยวเป่า รอยเท้าเหล่านี้ยังใหม่นัก เจ้าของรอยเท้าคงเพิ่งผ่านมาเมื่อไม่นานมานี้เพื่อหาลูกสนกิน" นางชี้ให้เขาดูรอยเท้ากระต่ายป่าที่ทิ้งร่องรอยจางๆ ไว้บนปุยหิมะ

เสิ่นลู่เลือกจุดยุทธศาสตร์ที่ทางเดินสัตว์แคบลง นางจัดการโน้มกิ่งไม้ขนาดพอเหมาะลงมาแล้วยึดไว้ด้วยไกไม้ที่สร้างขึ้นอย่างประณีต บ่วงเถาวัลย์ถูกวางพาดไว้อย่างแนบเนียนใต้หิมะบางๆ ก่อนจะโรยเมล็ดธัญพืชวิเศษที่แอบนำออกมาจากมิติไป๋อวี่เพียงเล็กน้อยเพื่อเป็นเหยื่อล่อ กลิ่นหอมจางๆ ของเมล็ดพืชที่ผ่านการแช่น้ำทิพย์วิเศษส่งกลิ่นขจรขจายในระดับที่สัตว์ป่าสัมผัสได้

"เสร็จแล้ว... ที่เหลือก็เพียงแค่รอเวลา" นางกล่าวพลางจูงมือเสี่ยวเป่ากลับเข้าถ้ำ

ความเงียบเข้าปกคลุมหุบเขาจิ่นซิ่วอีกครั้ง มีเพียงเสียงลมและเสียงกิ่งไม้ลั่นเป็นระยะ เวลาผ่านไปครู่ใหญ่จนอาทิตย์เริ่มคล้อยต่ำ แสงสีทองส่องกระทบเกล็ดหิมะเป็นประกายระยิบระยับ ทันใดนั้นเอง เสิ่นลู่ที่กำลังนั่งผิงไฟอยู่ภายในถ้ำก็พลันหูผึ่ง นัยน์ตาของนางวาวโรจน์ขึ้นด้วยสัญชาตญาณ

'เพล้ง!' เสียงกิ่งไม้เล็กๆ หักดังขึ้นจากทิศทางที่นางวางกับดักไว้ ตามมาด้วยเสียงดิ้นขลุกขลักและเสียงสะบัดของกิ่งไม้ที่ดีดตัวกลับ

"มาแล้ว..." เสิ่นลู่พึมพำ มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้มมาดมั่น

นางคว้ามีดสั้นที่ตีจากเหล็กคุณภาพดี (ซึ่งแอบหยิบมาจากห้องเก็บของในมิติ) แล้วสาวเท้าออกจากถ้ำอย่างรวดเร็วโดยมีเสี่ยวเป่าวิ่งตามมาติดๆ เมื่อไปถึงจุดที่วางกับดักไว้ หัวใจของนางก็พองโตขึ้น ภาพที่ปรากฏเบื้องหน้าคือร่างสีขาวโพลนขนาดใหญ่เกินกว่าที่นางคาดคิดไว้ กำลังดิ้นรนอยู่กลางอากาศโดยมีเถาวัลย์รัดเข้าที่ขาหลังอย่างแน่นหนา

มันคือกระต่ายหิมะป่าตัวอวบอ้วน ขนของมันหนานุ่มและขาวบริสุทธิ์ราวกับปุยเมฆ ทว่าในจังหวะที่เสิ่นลู่กำลังจะก้าวเข้าไปจัดการกับเหยื่อตัวแรก นางกลับต้องชะงักฝีเท้าลงทันควัน กลิ่นคาวเลือดจางๆ ที่ไม่ได้มาจากกระต่ายตัวนี้ลอยมาตามลม พร้อมกับเสียงคำรามต่ำที่ดังออกมาจากพุ่มไม้หนาทึบเบื้องหลัง!

นัยน์ตาสีเหลืองอำพันคู่หนึ่งจับจ้องออกมาจากเงามืด จ้องมองมายังนางและกระต่ายที่สยบอยู่ในกับดัก... มันมิใช่สัตว์เล็กที่นางตั้งใจจะล่า แต่มันคือผู้ที่อยู่เหนือกว่าในห่วงโซ่อาหารแห่งหุบเขาแห่งนี้!

**[โปรดติดตามตอนต่อไป: กระต่ายหิมะอวบอ้วน]**