ตอนที่ 13

***บทที่ 13: ขยายแปลงผักและสมุนไพร***

คลื่นพลังลึกลับแผ่ซ่านมาจากก้นชาม ราวกับกระแสไฟฟ้าอ่อนๆ ที่แล่นผ่านปลายนิ้วเข้าสู่ห้วงจิตของเสิ่นลู่ ดวงตาของนางเบิกกว้างด้วยความประหลาดใจระคนฉงน เมื่อพื้นถ้ำเบื้องล่างสั่นสะเทือนพร้อมกับเสียงหินแตกเลื่อนดังครืนครืนมาจากห้วงลึกของมิติไป๋อวี่ที่จำลองไว้ในจิต

"เสี่ยวไป๋! เกิดอะไรขึ้นหรือ?" เสิ่นลู่รำพึงขึ้นในใจ พลางขยับตัวด้วยความระมัดระวัง เกรงว่าการสั่นสะเทือนนี้จะส่งผลถึงเสี่ยวเป่าที่กำลังซดน้ำแกงอย่างเอร็ดอร่อย

"นายหญิง! มิติไป๋อวี่กำลังวิวัฒนาการอีกครั้งขอรับ!" เสียงเจื้อยแจ้วของเสี่ยวไป๋ดังขึ้นในห้วงความคิด "พลังงานที่เกิดจากการปรุงอาหารด้วยน้ำทิพย์เมื่อครู่ ได้กระตุ้นการขยายตัวของมิติให้ก้าวหน้าขึ้นอีกขั้น!"

เสิ่นลู่พลันเข้าใจถึงที่มาของตะกอนสีทองจางๆ ในชามของนาง พลังชีวิตอันเข้มข้นในน้ำทิพย์จากมิติไป๋อวี่นั้น สามารถกระตุ้นให้มิติเกิดการเปลี่ยนแปลงได้ถึงเพียงนี้เชียวหรือ? นางหันไปมองเสี่ยวเป่าที่ยังคงกินอาหารอย่างมีความสุข ไม่ได้สังเกตถึงความผิดปกติใดๆ

"เสี่ยวไป๋ ข้าขอเข้าไปในมิติเดี๋ยวนี้" เสิ่นลู่ตัดสินใจทันที นางรีบจัดการมื้ออาหารของลูกชายให้เรียบร้อย พลางให้เสี่ยวเป่านั่งเล่นอยู่ข้างกองไฟก่อนจะปิดเปลือกตาลง ปล่อยจิตวิญญาณให้หลุดลอยเข้าไปในอาณาบริเวณส่วนตัวของนาง

ทันทีที่จิตวิญญาณก้าวเข้าสู่มิติไป๋อวี่ ภาพเบื้องหน้าก็พลันเปลี่ยนไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง!

ผืนดินที่เคยมีเพียงพื้นที่จำกัดสำหรับการเพาะปลูก บัดนี้กลับขยายกว้างออกไปจนสุดลูกหูลูกตา เสียงแตกเลื่อนที่ได้ยินเมื่อครู่คือการเปิดผนึกของผืนดินส่วนใหม่ที่ซ่อนเร้นอยู่เบื้องหลัง เดิมทีบริเวณนั้นเป็นกำแพงหินสูงชันที่ไม่อาจผ่านไปได้ แต่บัดนี้มันได้พังทลายลง เผยให้เห็นหุบเขาเล็กๆ ที่ซ่อนตัวอยู่เบื้องหลัง แสงแดดอ่อนๆ ที่ส่องผ่านช่องว่างบนก้อนเมฆทิพย์สาดส่องลงมายังผืนดินสีดำสนิท ดินแดนใหม่นี้ดูอุดมสมบูรณ์กว่าส่วนที่นางเคยเพาะปลูกเสียอีก มีลำธารน้ำทิพย์สายใหม่ผุดขึ้นจากซอกหิน ไหลรินเป็นทางคดเคี้ยวไปตามผืนป่าที่ปกคลุมไปด้วยพืชพรรณแปลกตา

"ยอดเยี่ยมไปเลยเสี่ยวไป๋!" เสิ่นลู่รำพึงด้วยความตื่นเต้น นางเดินสำรวจไปตามผืนดินส่วนใหม่ สัมผัสถึงไอพลังชีวิตที่เข้มข้นกว่าเดิมหลายเท่า แสงเรืองรองสีเขียวอ่อนลอยอ้อยอิ่งอยู่เหนือพุ่มไม้บางชนิด บ่งบอกถึงความพิเศษของพืชพรรณที่เพิ่งถูกเปิดเผยออกมา

"ตามการประเมินของข้า ดินแดนส่วนใหม่นี้คือ 'พื้นที่เพาะปลูกสมุนไพรชั้นเลิศ' ขอรับนายหญิง!" เสี่ยวไป๋อธิบายด้วยน้ำเสียงร่าเริง "พลังชีวิตที่นี่เข้มข้นกว่าส่วนอื่นถึงสามเท่า ทำให้สมุนไพรที่เพาะปลูกจะเติบโตอย่างรวดเร็วและมีคุณภาพสูงกว่าปกติมาก"

เสิ่นลู่พยักหน้าอย่างครุ่นคิด นางนึกถึงหญ้าเงินทิพย์ที่นางขุดมาได้จากถ้ำเมื่อวันก่อน และเมล็ดผักป่าแปลกตาที่นางพบตามซอกหินระหว่างออกหาฟืน เมล็ดเหล่านั้นมีรูปร่างประหลาด ไม่เหมือนเมล็ดผักที่นางเคยเห็นในโลกเดิมเลยแม้แต่น้อย แต่ด้วยสัมผัสแห่งธรรมชาติ นางรับรู้ได้ถึงพลังชีวิตที่ซ่อนเร้นอยู่ภายใน

"เสี่ยวไป๋ ลองประเมินเมล็ดเหล่านี้ดูสิ" เสิ่นลู่นำเมล็ดต่างๆ ออกมาจากถุงผ้าที่เก็บไว้ในมิติ แล้วส่งให้เสี่ยวไป๋ตรวจสอบด้วยระบบ

"กำลังประเมิน... เมล็ดผัก 'เหินหิมะ' พืชตระกูลกะหล่ำที่ทนทานต่อความหนาวเย็น มีคุณสมบัติในการบำรุงปอดและลำไส้... เมล็ดผัก 'ใบหยกราตรี' พืชตระกูลผักกาด มีรสหวานกรอบ ช่วยดับร้อนและขับสารพิษ... และนี่คือเมล็ด 'ดอกฉีหลิง' ไม้ดอกที่ใช้ปรุงยาบำรุงกำลังและแก้ปวดเมื่อย..." เสี่ยวไป๋ร่ายยาวถึงคุณสมบัติของพืชแต่ละชนิด

เสิ่นลู่ฟังแล้วดวงตาเป็นประกาย สมุนไพรเหล่านี้ล้วนมีประโยชน์ต่อร่างกายเป็นอย่างยิ่ง นางตัดสินใจที่จะทดลองปลูกพวกมันในดินแดนส่วนใหม่นี้ทันที

นางใช้พลังจิตควบคุมให้ผืนดินส่วนหนึ่งถูกปรับสภาพให้พร้อมสำหรับการเพาะปลูกอย่างรวดเร็ว ก่อนจะนำหญ้าเงินทิพย์และเมล็ดผักต่างๆ ลงดินด้วยความทะนุถนอม ราวกับกำลังปลูกเมล็ดพันธุ์แห่งความหวัง

เมื่อลงเมล็ดและต้นอ่อนเรียบร้อยแล้ว เสิ่นลู่ก็จัดการรดน้ำด้วยน้ำทิพย์จากลำธารสายใหม่ที่ผุดขึ้นมาในดินแดนสมุนไพรชั้นเลิศนี้ น้ำทิพย์ที่นี่ดูใสสะอาดกว่าเดิม และนางสัมผัสได้ถึงพลังชีวิตที่เข้มข้นกว่าน้ำทิพย์จากลำธารสายเก่าอย่างชัดเจน

เพียงชั่วพริบตาเดียว เมล็ดพันธุ์ที่เพิ่งถูกฝังลงดินก็เริ่มแตกหน่อ ต้นอ่อนสีเขียวสดชะโงกหน้าขึ้นมาทักทายโลกภายนอกอย่างรวดเร็ว หญ้าเงินทิพย์ที่เหี่ยวเฉาเมื่อครู่ก็พลันกลับมาสดชื่น ใบสีเงินยวงเปล่งประกายระยิบระยับราวกับอัญมณีมีชีวิต

"โอ้โห! เร็วกว่าที่คิดเสียอีก!" เสิ่นลู่เฝ้ามองการเจริญเติบโตอย่างอัศจรรย์ใจ

"นั่นเป็นเพราะพลังชีวิตในน้ำทิพย์สายใหม่นี้เข้มข้นมากขอรับนายหญิง อีกทั้งดินแดนส่วนนี้ยังอุดมสมบูรณ์เป็นพิเศษ สมุนไพรเหล่านี้จะเติบโตเต็มที่ภายในเวลาไม่ถึงหนึ่งวัน!" เสี่ยวไป๋กล่าวอย่างภูมิใจ

ไม่นานนัก ผักเหินหิมะก็แผ่กิ่งก้านสาขา ใบสีเขียวเข้มแฝงด้วยเกล็ดเงินเล็กๆ ผักใบหยกราตรีก็ชูใบบานสะพรั่ง มีสีเขียวมรกตราวกับหยกเนื้อดี ดอกฉีหลิงผลิบานเป็นดอกไม้สีแดงอมส้ม กลิ่นหอมฟุ้งกระจายไปทั่วบริเวณ ส่วนหญ้าเงินทิพย์ก็เติบโตจนสูงชะลูด ใบหนาและหนักอึ้ง เปล่งประกายสีเงินยวงจับตา

เสิ่นลู่เด็ดใบผักเหินหิมะขึ้นมาชิม รสชาติหวานกรอบ สดชื่นอย่างที่ไม่เคยลิ้มลองมาก่อน พลังชีวิตที่แฝงอยู่ในผักนี้แผ่ซ่านไปทั่วร่างกาย ทำให้นางรู้สึกกระปรี้กระเปร่าขึ้นมาทันที

"เสี่ยวไป๋ ลองประเมินคุณภาพของสมุนไพรเหล่านี้หลังการเพาะปลูกดูสิ" เสิ่นลู่กล่าว

เสี่ยวไป๋ใช้ระบบสแกนอย่างรวดเร็ว "คุณภาพของหญ้าเงินทิพย์: ชั้นยอดเยี่ยม! มีพลังชีวิตเข้มข้นกว่าหญ้าเงินทิพย์ทั่วไปถึงห้าเท่า! คุณภาพของผักเหินหิมะและใบหยกราตรี: ชั้นเลิศ! มีคุณสมบัติบำรุงร่างกายสูงกว่าพืชชนิดเดียวกันถึงสามเท่า!"

เสิ่นลู่ยิ้มกว้างด้วยความพึงพอใจ "ถ้าเช่นนั้นแล้ว เราจะสามารถนำพวกมันไปขายได้ราคาดีกระมัง?"

"แน่นอนขอรับนายหญิง!" เสี่ยวไป๋ยืนยัน "ด้วยคุณภาพระดับนี้ หากนำไปขายในเมืองเฟิงหลิงหรือเมืองหลิงหยาง จะต้องเป็นที่ต้องการของบรรดานายทุนและเศรษฐีผู้มั่งคั่งอย่างแน่นอน! ราคาที่ได้อาจจะสูงกว่าสมุนไพรทั่วไปถึงสิบเท่าเลยทีเดียว!"

ดวงตาของเสิ่นลู่เป็นประกาย เมื่อภาพอนาคตเริ่มฉายชัดขึ้นในห้วงความคิด นางเพิ่งจะเอาตัวรอดจากความหนาวเหน็บและความอดอยากมาได้ไม่นานนัก แต่บัดนี้นางกลับมีโอกาสที่จะสร้างฐานะและพลิกฟื้นชีวิตให้ดีขึ้นได้อย่างไม่น่าเชื่อ

"ดีมากเสี่ยวไป๋" เสิ่นลู่กล่าวด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่น "เมื่อฤดูหนาวผ่านพ้นไป และอากาศเริ่มอบอุ่นขึ้น เราจะเริ่มวางแผนการค้าขายสมุนไพรและพืชผักเหล่านี้ ข้าจะต้องเรียนรู้เส้นทางการค้าในเมืองเฟิงหลิงและเมืองหลิงหยางให้ทะลุปรุโปร่ง และหาทางสร้างช่องทางการจำหน่ายของเราเอง"

นางมองไปรอบๆ ผืนดินอันกว้างใหญ่ที่เพิ่งถูกเปิดเผย พลางคิดถึงพืชสมุนไพรหายากอีกมากมายที่อาจซ่อนอยู่ในส่วนลึกของหุบเขาจิ่นซิ่วแห่งนี้ นางจะต้องสำรวจให้ทั่วถึง เพื่อค้นพบสมบัติล้ำค่าที่ธรรมชาติมอบให้

เสิ่นลู่ยืนอยู่ท่ามกลางแปลงสมุนไพรที่เติบโตอย่างงดงาม แสงแดดอ่อนๆ สาดส่องลงมาต้องใบสีเงินยวงของหญ้าเงินทิพย์ เปล่งประกายระยิบระยับราวกับคำมั่นสัญญาแห่งความรุ่งโรจน์ในอนาคต นางหยิบตะกอนสีทองที่หลงเหลือจากน้ำแกงออกมาจากชามไม้ พลางจ้องมองมันอย่างพิจารณา หากน้ำทิพย์สามารถทำให้มิติขยายตัวได้ถึงเพียงนี้ แล้วพลังอันลึกลับที่ซ่อนอยู่ในตะกอนสีทองนี้เล่า จะนำพานางไปสู่การเปลี่ยนแปลงใดอีกบ้าง?

พลันนั้นเอง จิตสำนึกของนางก็สัมผัสได้ถึงกระแสลมหนาวที่พัดแรงขึ้นจากภายนอกมิติ พร้อมกับความรู้สึกประหลาดที่คล้ายกับแรงกดดันมหาศาลจากเบื้องบน ราวกับมีบางสิ่งขนาดใหญ่กำลังก่อตัวขึ้นเหนือถ้ำที่นางอาศัยอยู่…

**[โปรดติดตามตอนต่อไป: ภัยเงียบจากหลังคาถ้ำ]**