ตอนที่ 10

***บทที่ 10: เสบียงเต็มตะกร้า***

ชิงเหมี่ยวสูดลมหายใจลึก นึกถึงคำพูดให้กำลังใจของโม่จื่อเซวียน นางสัมผัสได้ถึงพลังใจที่เปี่ยมล้น ก่อนหน้านี้ นางกังวลว่าเงินในมือจะร่อยหรอลงไป แต่ตอนนี้ นางรู้แล้วว่าต้องทำทุกวิถีทางเพื่อประคับประคองครอบครัวให้ผ่านพ้นวิกฤตนี้ไปให้ได้

"ระบบ ช่วยประเมินราคาข้าวสาร เนื้อหมู และเมล็ดพันธุ์ผักที่ตลาดอำเภอให้หน่อย" นางเอ่ยกับระบบ AI ในใจ

ทันทีที่สิ้นเสียง หน้าต่างอินเทอร์เฟซโปร่งแสงก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า แสดงรายการสินค้าและราคาโดยละเอียด

"ข้าวสารหยาบ ราคา 5 อีแปะต่อชั่ง ข้าวสารขาว ราคา 8 อีแปะต่อชั่ง เนื้อหมูสามชั้น ราคา 15 อีแปะต่อชั่ง เมล็ดพันธุ์ผักกาดขาว ราคา 2 อีแปะต่อถุง เมล็ดพันธุ์ผักบุ้ง ราคา 1 อีแปะต่อถุง" ระบบรายงานอย่างรวดเร็ว

ชิงเหมี่ยวพิจารณาข้อมูลอย่างถี่ถ้วน นางตัดสินใจเลือกซื้อข้าวสารขาว เพราะถึงแม้จะมีราคาสูงกว่า แต่ก็มีคุณภาพดีกว่าและน่าจะเพียงพอต่อความต้องการของครอบครัว

"ข้าจะซื้อข้าวสารขาว 5 ชั่ง เนื้อหมูสามชั้น 2 ชั่ง เมล็ดพันธุ์ผักกาดขาว 2 ถุง และเมล็ดพันธุ์ผักบุ้ง 2 ถุง" นางสั่ง

เมื่อตัดสินใจได้แล้ว ชิงเหมี่ยวก็ไม่รอช้า รีบก้าวเท้าไปยังร้านขายข้าวสารที่ตั้งอยู่ไม่ไกลนัก ภายในร้านอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมของข้าวใหม่ นางกวาดสายตามองหาเจ้าของร้าน ก่อนจะเอ่ยทักทายด้วยรอยยิ้ม

"เถ้าแก่ ข้าต้องการซื้อข้าวสารขาว 5 ชั่ง"

เถ้าแก่ร้านข้าวสารเป็นชายวัยกลางคน รูปร่างท้วม ผิวขาว ใบหน้ายิ้มแย้ม เขามองชิงเหมี่ยวด้วยสายตาเป็นมิตร ก่อนจะตอบกลับด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล

"แม่นางน้อย ต้องการข้าวสารขาว 5 ชั่งใช่หรือไม่ รอสักครู่เถิด ข้าจะตักให้"

เถ้าแก่ตักข้าวสารขาวใส่ถุงผ้าอย่างคล่องแคล่ว ชั่งน้ำหนักจนครบตามจำนวนที่ชิงเหมี่ยวต้องการ แล้วจึงยื่นให้

"ทั้งหมด 40 อีแปะ" เถ้าแก่กล่าว

ชิงเหมี่ยวยื่นเงินให้เถ้าแก่ ก่อนจะรับถุงข้าวสารมาถือไว้ในมือ นางรู้สึกถึงน้ำหนักที่พอเหมาะพอดี บ่งบอกถึงปริมาณข้าวสารที่นางตั้งใจจะซื้อมา

จากนั้น ชิงเหมี่ยวก็เดินไปยังร้านขายเนื้อหมูที่อยู่ใกล้กัน ภายในร้านมีกลิ่นคาวของเนื้อสดคละคลุ้ง นางมองหาเนื้อหมูสามชั้นที่มีมันแทรกสวยงาม ก่อนจะเอ่ยสั่งกับคนขาย

"ข้าต้องการซื้อเนื้อหมูสามชั้น 2 ชั่ง"

คนขายเนื้อเป็นชายหนุ่ม รูปร่างกำยำ ผิวคล้ำ เขามองชิงเหมี่ยวด้วยสายตาเฉยเมย ก่อนจะหยิบมีดมาสับเนื้อหมูสามชั้นอย่างรวดเร็ว ชั่งน้ำหนักจนครบตามจำนวนที่ชิงเหมี่ยวต้องการ แล้วจึงยื่นให้

"ทั้งหมด 30 อีแปะ" คนขายกล่าว

ชิงเหมี่ยวยื่นเงินให้คนขาย ก่อนจะรับเนื้อหมูสามชั้นมาถือไว้ในมือ นางรู้สึกถึงความเย็นชื้นของเนื้อสด บ่งบอกถึงความสดใหม่ของเนื้อหมู

หลังจากซื้อข้าวสารและเนื้อหมูแล้ว ชิงเหมี่ยวก็เดินไปยังร้านขายเมล็ดพันธุ์ผักที่ตั้งอยู่ริมตลาด ภายในร้านมีเมล็ดพันธุ์ผักหลากหลายชนิดวางเรียงรายอยู่เต็มไปหมด นางเลือกซื้อเมล็ดพันธุ์ผักกาดขาวและเมล็ดพันธุ์ผักบุ้งตามที่ตั้งใจไว้

"ทั้งหมด 6 อีแปะ" เจ้าของร้านกล่าว

ชิงเหมี่ยวยื่นเงินให้เจ้าของร้าน ก่อนจะรับเมล็ดพันธุ์ผักมาถือไว้ในมือ นางมองเมล็ดพันธุ์เล็กๆ เหล่านั้นด้วยความหวัง หวังว่าพวกมันจะเติบโตงอกงาม และเป็นแหล่งอาหารให้ครอบครัวของนางได้ในอนาคต

เมื่อซื้อเสบียงทั้งหมดเรียบร้อยแล้ว ชิงเหมี่ยวก็รู้สึกโล่งใจอย่างมาก นางมองตะกร้าที่เต็มไปด้วยข้าวสาร เนื้อหมู และเมล็ดพันธุ์ผักด้วยความภาคภูมิใจ นางรู้ว่าเสบียงเหล่านี้จะช่วยให้ครอบครัวของนางอยู่รอดไปได้อีกระยะหนึ่ง

แต่ถึงกระนั้น ชิงเหมี่ยวก็ยังไม่ประมาท นางรู้ว่าสถานการณ์ของครอบครัวยังคงไม่มั่นคงนัก นางจะต้องหาวิธีเพิ่มรายได้ให้มากกว่านี้ เพื่อให้ครอบครัวของนางสามารถกลับมายืนหยัดได้อีกครั้ง

ขณะที่กำลังคิดวางแผน ชิงเหมี่ยวก็เหลือบไปเห็นร้านขายสมุนไพรเล็กๆ ที่ตั้งอยู่ไม่ไกลนัก นางนึกขึ้นได้ว่านางยังมีสมุนไพรที่เก็บมาจากป่าหมอกเร้นลับอยู่จำนวนหนึ่ง นางตัดสินใจจะนำสมุนไพรเหล่านั้นไปขาย เพื่อหารายได้เสริม

แต่ก่อนจะไปถึงร้านขายสมุนไพร ชิงเหมี่ยวก็แอบแวะไปยังกระท่อมเก็บของที่อยู่ห่างจากสายตาผู้คน นางเปิดประตูเข้าไปข้างใน ก่อนจะหยิบเมล็ดพันธุ์ผักกาดขาวและเมล็ดพันธุ์ผักบุ้งออกมาอย่างละเล็กน้อย

"ระบบ ช่วยเก็บเมล็ดพันธุ์ผักเหล่านี้ไว้ในแปลงดินปราณด้วย" นางสั่งกับระบบ AI ในใจ

ทันทีที่สิ้นเสียง เมล็ดพันธุ์ผักในมือของนางก็หายวับไป ราวกับถูกดูดเข้าไปในมิติอื่น ชิงเหมี่ยวยิ้มออกมาอย่างพอใจ นางรู้ว่าเมล็ดพันธุ์ผักที่อยู่ในแปลงดินปราณจะเติบโตอย่างรวดเร็ว และให้ผลผลิตที่มีคุณภาพดีกว่าเมล็ดพันธุ์ทั่วไป

หลังจากจัดการเรื่องเมล็ดพันธุ์ผักเรียบร้อยแล้ว ชิงเหมี่ยวก็เดินออกจากกระท่อมเก็บของ ก่อนจะมุ่งหน้าไปยังร้านขายสมุนไพรด้วยความมุ่งมั่น

เมื่อไปถึงร้านขายสมุนไพร ชิงเหมี่ยวก็พบกับเถ้าแก่ร้านที่กำลังนั่งนับเงินอยู่ นางเอ่ยทักทายด้วยรอยยิ้ม

"เถ้าแก่ ข้ามีสมุนไพรมาขายท่าน"

เถ้าแก่มองชิงเหมี่ยวด้วยความสนใจ ก่อนจะพยักหน้าเป็นเชิงอนุญาต

"เชิญแม่นางน้อย นำสมุนไพรของท่านมาให้ข้าดูหน่อย"

ชิงเหมี่ยวนำสมุนไพรที่เตรียมมาวางบนโต๊ะ เถ้าแก่มองสมุนไพรเหล่านั้นด้วยสายตาพิจารณา ก่อนจะเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงสงสัย

"สมุนไพรเหล่านี้ ท่านเก็บมาจากที่ใดกัน"

"ข้าเก็บมาจากป่าหมอกเร้นลับ" ชิงเหมี่ยวตอบอย่างตรงไปตรงมา

"ป่าหมอกเร้นลับ!" เถ้าแก่ร้องอุทานด้วยความตกใจ "ที่นั่นมีแต่สัตว์ร้ายอันตราย ท่านเข้าไปได้อย่างไรกัน"

"ข้ามีวิธีของข้า" ชิงเหมี่ยวตอบด้วยรอยยิ้ม

เถ้าแก่มองชิงเหมี่ยวด้วยความทึ่ง ก่อนจะกลับมาพิจารณาสมุนไพรเหล่านั้นอีกครั้ง เขาพบว่าสมุนไพรที่ชิงเหมี่ยวนำมานั้นมีคุณภาพดีกว่าสมุนไพรทั่วไปมาก

"สมุนไพรของท่านมีคุณภาพดีมาก ข้าจะให้ราคาพิเศษแก่ท่าน" เถ้าแก่กล่าว

ชิงเหมี่ยวยิ้มด้วยความดีใจ นางรู้ว่าการตัดสินใจนำสมุนไพรมาขายในวันนี้เป็นการตัดสินใจที่ถูกต้องแล้ว

หลังจากตกลงราคาเรียบร้อย ชิงเหมี่ยวก็ได้รับเงินจากการขายสมุนไพรมาจำนวนหนึ่ง นางรู้สึกขอบคุณเถ้าแก่ร้านขายสมุนไพรเป็นอย่างมาก

เมื่อได้เงินเพิ่มมาอีกจำนวนหนึ่ง ชิงเหมี่ยวก็รู้สึกมั่นใจมากขึ้น นางรู้ว่านางจะสามารถนำเงินเหล่านี้ไปใช้จ่ายในครอบครัว และลงทุนในกิจการฟาร์มของนางได้

ชิงเหมี่ยวก้มลงมองตะกร้าที่เต็มไปด้วยเสบียงในมืออีกครั้ง นางยิ้มออกมาด้วยความหวัง นางรู้ว่าอนาคตของครอบครัวนางกำลังจะสดใสขึ้น

***

กลิ่นเนื้อหอมกรุ่น