ตอนที่ 13
***บทที่ 13: เริ่มพลิกฟื้นผืนดิน***
รุ่งอรุณเบิกฟ้า แสงสีทองสาดส่องกระทบกระท่อมน้อยที่ตั้งตระหง่านอยู่กลางผืนดินแห้งแล้ง หลินชิงเหมี่ยวลืมตาตื่นขึ้นด้วยความกระปรี้กระเปร่า นางรู้สึกถึงพลังที่ไหลเวียนอยู่ในร่างอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน นี่เป็นผลมาจากการบ่มเพาะพลังปราณในมิติลับอย่างต่อเนื่อง
นางลุกจากเตียงอย่างเบามือเพื่อไม่ให้รบกวนบิดามารดาที่ยังคงหลับใหลอยู่ จากนั้นก็เดินออกมานอกกระท่อม แสงแดดยามเช้าสัมผัสผิวหน้า ทำให้นางรู้สึกสดชื่นขึ้นมาทันที
ชิงเหมี่ยวกวาดสายตามองไปรอบๆ บริเวณ กระท่อมของนางตั้งอยู่บนเนินดินเล็กๆ รอบด้านเป็นทุ่งหญ้าแห้งเหี่ยวและดินแตกระแหง สภาพแวดล้อมเช่นนี้ยากที่จะทำการเพาะปลูกได้
"ระบบ ช่วยวิเคราะห์สภาพดินบริเวณนี้ให้ข้าหน่อย" ชิงเหมี่ยวเอ่ยขึ้นเบาๆ
ทันทีที่สิ้นเสียง หน้าต่างอินเทอร์เฟซโปร่งแสงก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า แสงสีฟ้าอ่อนส่องสว่างในอากาศธาตุ ปรากฏข้อมูลมากมายเกี่ยวกับสภาพดินในบริเวณนี้
"รายงาน: สภาพดินโดยรวมอยู่ในระดับต่ำมาก ขาดความอุดมสมบูรณ์อย่างรุนแรง ปริมาณแร่ธาตุที่จำเป็นต่อการเจริญเติบโตของพืชต่ำกว่าเกณฑ์มาตรฐานถึง 80% ระดับความเป็นกรด-ด่างไม่สมดุล มีความเสี่ยงสูงที่จะเกิดภาวะดินเค็ม" ระบบตอบด้วยน้ำเสียงราบเรียบ
ชิงเหมี่ยวขมวดคิ้วเล็กน้อย นางพอจะคาดการณ์ไว้อยู่แล้วว่าดินในบริเวณนี้คงไม่ดีนัก แต่ไม่คิดว่าจะเลวร้ายถึงเพียงนี้
"แล้วเราจะแก้ไขสภาพดินเหล่านี้ได้อย่างไร?" นางถาม
"คำแนะนำ: จำเป็นต้องปรับปรุงโครงสร้างของดิน เพิ่มปริมาณแร่ธาตุ และปรับสมดุลความเป็นกรด-ด่าง วิธีที่เหมาะสมที่สุดคือการใช้น้ำพุวิญญาณเจือจางในการปรับสภาพดิน"
ชิงเหมี่ยวพยักหน้าเห็นด้วย น้ำพุวิญญาณเป็นของล้ำค่าที่ได้จากมิติลับของนาง มีสรรพคุณในการฟื้นฟูและบำรุงทุกสิ่ง การนำมาใช้ปรับสภาพดินจึงเป็นทางเลือกที่ดีที่สุด
"ข้าจะเริ่มขุดดินทำแปลงผักก่อน" ชิงเหมี่ยวตัดสินใจ นางเดินไปยังมุมหนึ่งของกระท่อม หยิบจอบและเสียมที่วางพิงผนังอยู่ จากนั้นก็เริ่มลงมือขุดดินอย่างขะมักเขม้น
แสงแดดยามเช้าเริ่มแรงขึ้นเรื่อยๆ เหงื่อเม็ดเล็กๆ ผุดพรายตามไรผมของชิงเหมี่ยว แต่ก็ไม่ได้ทำให้นางย่อท้อ นางยังคงขุดดินต่อไปอย่างไม่หยุดหย่อน
"พี่เหมี่ยว ข้าช่วยนะ!" เสียงเล็กๆ ดังขึ้นจากด้านหลัง ชิงเหมียวหันไปมองก็เห็นเสี่ยวหมิงน้องชายของนางวิ่งเข้ามาหาด้วยสีหน้ากระตือรือร้น ในมือถือตะกร้าสานใบเล็ก
"เจ้าจะมาช่วยพี่ทำอะไร?" ชิงเหมี่ยวถามด้วยรอยยิ้ม
"ข้าจะช่วยถอนหญ้า!" เสี่ยวหมิงตอบอย่างมั่นใจ
ชิงเหมี่ยวหัวเราะเบาๆ นางรู้ว่าเสี่ยวหมิงอยากจะช่วยแบ่งเบาภาระของนาง นางจึงพยักหน้าและบอกว่า "ดีเลย ถ้าอย่างนั้นเจ้าช่วยถอนหญ้าในบริเวณนี้ก็แล้วกัน"
เสี่ยวหมิงยิ้มกว้าง รีบวางตะกร้าลงกับพื้น แล้วเริ่มลงมือถอนหญ้าอย่างขยันขันแข็ง มือเล็กๆ ของเขาดึงหญ้าแต่ละต้นออกจากดินอย่างตั้งใจ
ชิงเหมี่ยวและเสี่ยวหมิงช่วยกันทำงานอย่างแข็งขัน คนหนึ่งขุดดิน อีกคนหนึ่งถอนหญ้า บรรยากาศเต็มไปด้วยความอบอุ่นและความสุข
เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว ในที่สุดชิงเหมี่ยวก็ขุดดินเสร็จเป็นแปลงผักขนาดพอเหมาะ นางมองไปยังเสี่ยวหมิงที่กำลังนั่งพักเหนื่อยอยู่ข้างๆ ด้วยความเอ็นดู
"เสี่ยวหมิง เจ้าเก่งมาก วันนี้ช่วยพี่ได้เยอะเลย" ชิงเหมี่ยวเอ่ยชม
"ไม่เป็นไร พี่เหมี่ยว" เสี่ยวหมิงตอบด้วยรอยยิ้ม "ข้าอยากช่วยพี่"
ชิงเหมี่ยวลูบศีรษะน้องชายอย่างอ่อนโยน นางรู้สึกซาบซึ้งใจในความรักและความเสียสละของเสี่ยวหมิง
"ต่อไปเราจะทำอะไรกันต่อ?" เสี่ยวหมิงถาม
"ต่อไปเราจะรดน้ำแปลงผักด้วยน้ำพุวิญญาณ" ชิงเหมี่ยวตอบ "เจ้ารออยู่ที่นี่ก่อนนะ พี่จะไปเอาน้ำมา"
ชิงเหมี่ยวเดินกลับเข้าไปในกระท่อม นางหยิบเหยือกน้ำขนาดเล็กออกมา แล้วเดินเข้าไปในมิติลับ
ภายในมิติลับ อากาศบริสุทธิ์และสดชื่นกว่าภายนอกอย่างเห็นได้ชัด ต้นไม้เขียวขจีและดอกไม้หลากสีสันเบ่งบานสะพรั่ง ชิงเหมี่ยวเดินไปยังบ่อน้ำพุวิญญาณ ตักน้ำใส่เหยือกจนเต็ม แล้วเดินกลับออกมา
เมื่อออกมาจากมิติลับ ชิงเหมี่ยวนำน้ำพุวิญญาณมาเจือจางกับน้ำสะอาดในอัตราส่วนที่เหมาะสม จากนั้นก็นำไปรดแปลงผักที่ขุดไว้
ขณะที่น้ำพุวิญญาณสัมผัสกับดิน ความเปลี่ยนแปลงก็เกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว ดินที่เคยแห้งแล้งและแตกระแหงเริ่มอ่อนนุ่มและชุ่มชื้นขึ้น กลิ่นหอมอ่อนๆ ของน้ำพุวิญญาณอบอวลไปทั่วบริเวณ
ชิงเหมี่ยวสังเกตเห็นว่ามีไอน้ำจางๆ ลอยขึ้นมาจากดิน นางรู้ว่านี่คือสัญญาณที่ดี ดินกำลังได้รับการฟื้นฟู
"ระบบ ช่วยประเมินผลการปรับสภาพดิน" นางสั่ง
"รายงาน: สภาพดินได้รับการปรับปรุงอย่างมีนัยสำคัญ ความอุดมสมบูรณ์เพิ่มขึ้น 30% ระดับความเป็นกรด-ด่างกลับสู่สมดุล โครงสร้างของดินดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด" ระบบรายงาน
ชิงเหมี่ยวยิ้มด้วยความพึงพอใจ ผลลัพธ์เป็นไปตามที่นางคาดหวังไว้
"ข้าจะปลูกอะไรลงไปในแปลงผักดี?" นางพึมพำกับตัวเอง
"คำแนะนำ: ควรเลือกพืชที่มีความทนทานต่อสภาพแวดล้อมที่ไม่เอื้ออำนวย และมีอัตราการเจริญเติบโตเร็ว" ระบบแนะนำ
ชิงเหมี่ยวพยักหน้าเห็นด้วย นางตัดสินใจว่าจะปลูกผักกาดและหัวไชเท้า ซึ่งเป็นพืชที่ปลูกง่ายและมีประโยชน์
นางเดินกลับเข้าไปในกระท่อมอีกครั้ง หยิบเมล็ดพันธุ์ผักกาดและหัวไชเท้าที่เก็บไว้ในกล่องไม้ออกมา จากนั้นก็เริ่มหว่านเมล็ดลงในแปลงผักอย่างประณีต
"ต่อไปก็แค่รอให้พวกมันเติบโต" นางกล่าวด้วยรอยยิ้ม
ชิงเหมี่ยวรู้ดีว่าการทำฟาร์มไม่ใช่เรื่องง่าย แต่ด้วยความสามารถพิเศษของนางและความมุ่งมั่นที่จะเปลี่ยนแปลงชีวิตความเป็นอยู่ของครอบครัว นางเชื่อมั่นว่าจะสามารถพลิกฟื้นผืนดินแห้งแล้งแห่งนี้ให้กลายเป็นแผ่นดินที่อุดมสมบูรณ์ได้ในที่สุด
แสงตะวันเริ่มคล้อยต่ำลง บรรยากาศรอบกระท่อมน้อยอบอวลไปด้วยความหวังและความฝันอันยิ่งใหญ่
**[โปรดติดตามตอนต่อไป: เพื่อนบ้านผู้ใจดี]**