ตอนที่ 14

***บทที่ 14: ผลผลิตลอตแรก***

"สิบช่วงลมหายใจ!" เหม่ยหลินเบิกตากว้างพลางอุทานในใจ ร่างกายของนางตอบสนองเร็วกว่าความคิด นางรีบดึงผ้าห่มผืนเก่าที่เต็มไปด้วยรอยปะชุนขึ้นคลุมร่างเล็กของบุตรชายอย่างนุ่มนวล "เสี่ยวเป่าลูกรัก หลับตาพักผ่อนเสียก่อน แม่จะไปจัดการธุระประเดี๋ยวเดียว"

เมื่อเห็นเด็กน้อยหลับตาลงอย่างว่าง่าย เหม่ยหลินไม่รอช้า นางกำหนดจิตมุ่งตรงเข้าสู่ห้วงมิติลับสวนวิเศษทันที ทันทีที่ก้าวล่วงผ่านม่านมิติ กลิ่นอายความเผ็ดร้อนที่ผสานเข้ากับพลังปราณวิญญาณก็ปะทะเข้ากับใบหน้าอย่างจัง มันมิใช่กลิ่นฉุนที่ทำให้ระคายเคือง ทว่ากลับเป็นความหอมหวนอันล้ำลึกที่กระตุ้นให้ต่อมรับรสทำงานอย่างบ้าคลั่ง

เบื้องหน้าของนางคือภาพที่ทำให้ต้องตกตะลึง พริกวิเศษสีแดงสดราวกับอัญมณีทับทิมเม็ดงาม ทอประกายระยิบระยับล้อกับแสงสว่างในห้วงมิติ พวกมันดกหนาจนกิ่งก้านแทบจะหักโค่น ผักป่าที่ปลูกแซมเอาไว้ก็เจริญงอกงามจนใบเขียวขจีแผ่ขยายใหญ่โต อัดแน่นไปด้วยหยาดน้ำทิพย์และพลังชีวิตที่สุกงอมจนถึงขีดสุด

"นายหญิง รีบลงมือเถิดขอรับ! ปราณวิญญาณจะทะลักออกไปแล้ว!" เสียงของเสี่ยวชุ่ย ปัญญาประดิษฐ์แห่งระบบครัวสวรรค์ดังก้องขึ้นเตือนสติ

เหม่ยหลินสะบัดมือไปด้านหน้า อาศัยพลังควบคุมแห่งห้วงมิติลับ พริกวิเศษและผักป่าทั้งหมดพลันหลุดออกจากขั้วอย่างนุ่มนวล ราวกับมีมือที่มองไม่เห็นนับร้อยนับพันกำลังช่วยเก็บเกี่ยว ผลผลิตลอตแรกนี้ลอยละลิ่วเข้าสู่ตะกร้าไม้ไผ่สานและคลังกักเก็บของระบบอย่างรวดเร็วและเป็นระเบียบ นางใช้สมาธิเร่งความเร็วถึงขีดสุด แข่งกับเวลาที่นับถอยหลังอยู่ในหัว

ทันทีที่ผลพริกเม็ดสุดท้ายและใบผักป่าก้านสุดท้ายถูกจัดเก็บอย่างสมบูรณ์ แสงสัญญาณเตือนภัยสีทองอมเขียวก็พลันดับวูบลง กลิ่นอายที่ทำท่าจะระเบิดทะลุรอยต่อมิติถูกผนึกกลับเข้าสู่สภาวะสงบเงียบ เหม่ยหลินถอนหายใจเฮือกใหญ่ ปาดเหงื่อที่ซึมตามไรผมด้วยความโล่งอก

ตริ๊ง!

เสียงระฆังแก้วใสกังวานดังก้องขึ้นในโสตประสาท แทนที่ความวุ่นวายเมื่อครู่

"ยินดีด้วยขอรับนายหญิง!" เสี่ยวชุ่ยกล่าวด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นยินดี "การเก็บเกี่ยวผลผลิตลอตแรกที่อัดแน่นด้วยปราณวิญญาณบริสุทธิ์นี้ มอบค่าประสบการณ์ให้ระบบอย่างมหาศาล!"

สิ้นคำของปัญญาประดิษฐ์ ผืนดินในมิติลับก็สั่นสะเทือนเบาๆ หมอกครามที่เคยกางกั้นพื้นที่เบื้องหน้าค่อยๆ ม้วนตัวจางหายไป เผยให้เห็นอาณาบริเวณที่กว้างขวางขึ้น พื้นดินสีนิลอันอุดมสมบูรณ์ทอดยาวออกไปอีกด้านหนึ่ง เป็นการขยายพื้นที่เพาะปลูกเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งเท่าตัว

เหม่ยหลินมองการเปลี่ยนแปลงนั้นด้วยดวงตาเป็นประกาย ทว่าตอนนี้นางยังไม่มีเวลาชื่นชมพื้นที่ใหม่มากนัก สิ่งสำคัญที่สุดในยามนี้คือการแปรสภาพผลผลิตลอตใหญ่ให้กลายเป็นสินค้า นางเรียกตะกร้าพริกวิเศษและผักป่าออกมาจัดวางบนโต๊ะไม้ในโซนครัวสวรรค์ สวมวิญญาณอดีตยอดแม่ครัวแห่งยุค มือเรียวหยิบจับมีดและสากหินอย่างคล่องแคล่ว

นางสับพริกวิเศษจนละเอียด โขลกเคล้าเข้ากับเครื่องเทศและของป่าหมักเกลือที่เตรียมไว้ก่อนหน้า กลิ่นหอมฉุนอมหวานของวัตถุดิบชั้นเลิศผสานเข้าด้วยกันอย่างลงตัว จากนั้นเหม่ยหลินจึงเรียกใช้ความสามารถพิเศษ 'เร่งกระบวนการหมัก' แสงสีทองอ่อนจางแผ่ซ่านออกจากฝ่ามือ ซึมซาบลงสู่ไหน้ำพริกใบใหญ่ เพียงชั่วก้านธูปไหม้ น้ำพริกสูตรพิเศษที่ปกติจะต้องใช้เวลาหมักนับเดือนก็สุกงอม รสชาติกลมกล่อมเข้าที่อย่างสมบูรณ์แบบ น้ำพริกสีแดงเข้มเคลือบด้วยน้ำมันวาววับ ส่งกลิ่นหอมหวนชวนน้ำลายสอ

นางตักน้ำพริกลอตใหญ่แบ่งบรรจุลงในกระปุกดินเผาเก่าๆ ที่แอบเก็บซ่อนไว้ ได้น้ำพริกหลายสิบกระปุก ในหัวของเหม่ยหลินเริ่มคำนวณแผนการอย่างรวดเร็ว นางต้องการเงินสด หากจะสร้างทางหนีทีไล่ให้ตนเองและเสี่ยวเป่า หลุดพ้นจากการกดขี่ของจ้าวกุ้ยเซียนผู้เป็นแม่สามี และหลี่ต้าเหอพี่ชายสามีจอมขี้เกียจ นางต้องมีทุนทรัพย์รอนรัง

นางตั้งใจว่าในวันพรุ่งนี้ จะแสร้งทำเป็นบอกคนในตระกูลหลี่ว่าจะขึ้นเขาไปหาผักป่าและสมุนไพรมาตากแห้งส่งให้หมอจาง เพื่อหาเงินมาจ่ายค่ายาให้เสี่ยวเป่าที่กำลังแกล้งป่วย จากนั้นจะฉวยโอกาสนี้นำน้ำพริกแอบลักลอบเดินทางไปยังตลาดตำบลชิงจู๋เพื่อทำการค้า

เมื่อจัดการทุกอย่างเสร็จสิ้น เหม่ยหลินจึงดึงสติกลับคืนสู่โลกภายนอก ลืมตาขึ้นในห้องนอนซอมซ่ออันมืดสลัว ทุกอย่างยังคงเงียบสงบ เสี่ยวเป่ายังคงหลับสนิท ทว่าในขณะที่นางกำลังจะขยับตัวลุกขึ้นเพื่อนำกระปุกน้ำพริกไปซ่อนไว้ใต้เตียงนั้นเอง...

ปัง! ปัง! ปัง!

เสียงเคาะประตูดังสนั่นหวั่นไหวราวกับจะพังทลายบานประตูไม้ที่ผุพังให้แหลกคามือ!

"สะใภ้รอง! เจ้ามัวมุดหัวทำอันใดอยู่ข้างใน! ข้าได้กลิ่นประหลาดลอยออกมาจากห้องเจ้า... เจ้าแอบซ่อนของกินอันใดไว้ใช่หรือไม่! เปิดประตูเดี๋ยวนี้!"

เสียงแหลมปรี๊ดของซุนเหมยฮวาดังแผดทะลุเข้ามา พร้อมกับเงาดำของสะใภ้ใหญ่ที่ทาบทับอยู่หน้าประตูด้านนอก!

**[โปรดติดตามตอนต่อไป: แผนการออกจากหมู่บ้าน]**