ตอนที่ 34

## ตอนที่ 34: ตบหน้าฉับพลันดุจแสง

"ถึงกระนั้นก็ปล่อยนางข่มเหงร่ำไปมิได้! แต่ก่อนซุปไก่เป็นของท่านรองเท่านั้นที่ได้ลิ้มลอง บัดนี้กลับตกเป็นของท่านใหญ่ทั้งคู่! ไหนจะเงินทองที่ว่าจักได้คืนมา หากนางใช้จ่ายสุรุ่ยสุร่ายจนหมดสิ้นเล่า?" เจียงไป๋ซื่อรำพึงรำพัน ยิ่งคิดยิ่งปวดใจ

เจียงต้าฉงฟังนางบ่นก็หงุดหงิด "พอเถิดน่า! ไม่ว่าอย่างไรก็รอให้พ้นปีระแหงนี้เสียก่อน ตอนนี้เราก็มิมีเงินทองติดกาย ที่ผ่านมาทรัพย์สินในบ้านก็ยกให้ท่านรองไปเสียสิ้น พืชในไร่นาก็ส่อแววว่าจะเสียหาย พืชผักในสวนเพียงน้อยนิด ครั้นย่างเข้าสู่เหมันต์ก็คงหมดสิ้น

ยังต้องหวังพึ่งเงินเดือนห้าตำลึงของท่านใหญ่เป็นสำคัญ

ไหนจะสะใภ้ผู้นี้ ข้าเห็นว่านางก็หาเงินเก่ง รอให้นางหาเงินได้มากค่อยว่ากันอีกที"

"ก็แล้วไปเถิด... แต่เราต้องรีบสู่ขอ อวี้เอ๋อร์ บุตรีของท่านกำนันมาให้จงได้ นางเป็นเด็กมีบุญวาสนา ลองดูสิ? นางไปตกปลาพร้อมกับท่านรอง ท่านรองก็ตกปลาใหญ่ได้หกเจ็ดชั่ง

วันนี้คนทั้งหมู่บ้านล้วนอิจฉาเรา

เจ้ามิเห็นหรือว่าแต่เช้าตรู่ ป้าใหญ่บ้านสกุลอู่นั้นมีสีหน้าอิจฉาริษยาเพียงใด ข้าเห็นแล้วก็ชื่นใจ!" เจียงไป๋ซื่อคิดถึงสะใภ้ในอนาคต ก็ยิ่งพึงพอใจ

ณ ลานหน้าบ้าน ลู่เจียวเจียว นั่งเอกเขนกอยู่ข้างโม่หิน มองดู เจียงหรงเอ๋อร์ ล้างผัก

สมแล้วที่ชีวิตนางควรจะเป็นเช่นนี้! กินแล้วนอน สบายอุรา!

ปรนนิบัติผู้อื่นน่ะหรือ? อย่าได้หวัง!

"มีใครอยู่บ้านไหม?" เสียงหวานใสของเด็กสาวดังมาจากภายนอก พลางเปิดประตูเข้ามา

ลู่เจียวเจียวเงยหน้าขึ้นมอง ก็พบว่าเป็น หลินอวี้เอ๋อร์ อีกแล้ว

นางเปลี่ยนมาสวมกระโปรงลายดอกเล็กๆ ประดับปิ่นปักผมชุบเงิน

ที่ข้อมือยังมีกำไลเงินเส้นเล็ก

ในตระกูลใหญ่เช่นนั้นอาจมิใช่สิ่งใด หรืออาจกล่าวได้ว่าขัดสนเสียด้วยซ้ำ

แต่ในหมู่บ้านแห่งนี้ นี่คือความมั่งคั่งอย่างแท้จริง!

เมื่อ หลินอวี้เอ๋อร์ เห็นว่าในลานบ้านมีเพียง เจียงหรงเอ๋อร์ และ ลู่เจียวเจียว สีหน้าก็แข็งทื่อลงเล็กน้อย ถอยหลังไปเล็กน้อย "ข้า...ข้ารบกวนหรือไม่?"

"มิได้ ท่านรองสะใภ้มาได้จังหวะพอดี!" เมื่อ เจียงหรงเอ๋อร์ เห็น หลินอวี้เอ๋อร์ ดวงตาก็เป็นประกาย

สตรีร้ายกาจอย่าง ลู่เจียวเจียว นางมิกล้าใช้งาน แต่ท่านรองสะใภ้ในอนาคตผู้นี้คงพอได้กระมัง?

"ท่านรองสะใภ้ ข้าต้องไปทำอาหาร แต่ผักป่าก็ยังล้างมิเสร็จ" เจียงหรงเอ๋อร์ กล่าวด้วยความหวัง

หลินอวี้เอ๋อร์ ได้ยินนางเรียกว่ารองสะใภ้ ใบหน้าก็แดงก่ำด้วยความเขินอาย

"ถ้าเช่นนั้น...ข้าช่วยล้างผักก็แล้วกัน?" นางกล่าว พลางเดินเข้าไป

"ท่านรองสะใภ้ช่างเป็นคนดีเสียจริง!" เจียงหรงเอ๋อร์ กล่าวพลางรีบวิ่งเข้าไปในครัว

ลู่เจียวเจียว มองดู หลินอวี้เอ๋อร์ ที่ล้างผักอย่างขยันขันแข็ง มุมปากก็ยกขึ้น

ในเนื้อเรื่อง เจียงหรงเอ๋อร์ ไม่พอใจนางเอก หลินอวี้เอ๋อร์ มาโดยตลอด เพื่อแสดงให้เห็นถึงความมีน้ำใจของนางเอก หลินอวี้เอ๋อร์ จึงถูก เจียงหรงเอ๋อร์ กลั่นแกล้งมิใช่น้อย

แต่นางก็ให้อภัยทั้งหมด

ส่วน เจียงหรงเอ๋อร์ เอง ทุกครั้งที่กลั่นแกล้ง หลินอวี้เอ๋อร์ ก็จะประสบเคราะห์ร้ายสองวัน เมื่อนานวันเข้า นางก็มิกล้ากระทำอีก

ต่อมาเนื่องจาก หลินอวี้เอ๋อร์ ช่วยเหลือนางให้ได้แต่งงานกับแม่ทัพใหญ่ นางจึงนับถือนางเป็นรองสะใภ้จากใจจริง

ศัตรูหัวใจที่ หลินอวี้เอ๋อร์ พบเจอในเมืองหลวง ส่วนใหญ่ก็ได้รับการช่วยเหลือจากนาง

นางใคร่อยากรู้ว่า เจียงหรงเอ๋อร์ หลอกล่อ หลินอวี้เอ๋อร์ มาช่วยล้างผัก จะมีผลกรรมตามสนองหรือไม่

หากมี ต่อไปนางต้องการใช้ประโยชน์จากนางเอก ก็ต้องระมัดระวังให้มาก

ต้องทำให้รัดกุม มิให้ถูกจับได้

เมื่อ เจียงไป๋ซื่อ มาถึงลานหน้าบ้าน ก็เห็นสะใภ้ที่ดีในสายตาของตนกำลังล้างผักอยู่ ส่วนตัวร้ายกาจในสายตาของนางกลับนั่งเอกเขนกอยู่ข้างๆ

นางก็โกรธขึ้นมาทันที "เหตุใดเจ้าจึงปล่อยให้ อวี้เอ๋อร์ ล้างผัก? นางเป็นแขกนะ!"

ลู่เจียวเจียว มอง เจียงไป๋ซื่อ อย่างเย็นชา

เจียงไป๋ซื่อถูกมองจนใจฝ่อ "เหตุใด? ข้า...ข้ากล่าวผิดตรงไหน! นางยังมิได้แต่งเข้ามาเสียหน่อย!"

"มิเป็นไรเจ้าค่ะ ข้าเต็มใจช่วยเอง มิเกี่ยวกับพี่สะใภ้ใหญ่" หลินอวี้เอ๋อร์ กล่าวด้วยรอยยิ้มขวยเขิน เสียงเบา

เพียงแต่ไม่เอ่ยถึงว่า เจียงหรงเอ๋อร์ เป็นคนสั่งให้นางล้าง

อย่างไรเสีย เจียงหรงเอ๋อร์ ก็คงมิกล้าเอ่ย เพราะหากเอ่ยไปก็จะถูกดุด่า

ตนเองต้องใช้ชีวิตร่วมกับพี่สะใภ้ใหญ่ผู้นี้ไปอีกนาน หากพี่สะใภ้ใหญ่มีสถานะสูงในสายตาของแม่ ชีวิตของนางก็จะยากลำบากยิ่งขึ้น

ถึงนางจะใจดี แต่ก็มิใช่คนให้ใครรังแกง่ายๆ!

หลินอวี้เอ๋อร์ คิดอย่างขุ่นเคือง

"ดู อวี้เอ๋อร์ สิ! แล้วดูเจ้า!" เจียงไป๋ซื่อ ชี้หน้า ลู่เจียวเจียว

"ดูข้าทำไม? ข้าก็สวยดีมิใช่หรือ?" ลู่เจียวเจียว กล่าว พลางเรียก เจียงหรงเอ๋อร์ ออกมาจากครัว

เมื่อมาถึงลานบ้าน เจียงหรงเอ๋อร์ ก็เข้าใจเรื่องราวทั้งหมดทันที

ลู่เจียวเจียว มีสีหน้าเย็นชา "น้องหรงเอ๋อร์ ใครกันที่สั่งให้นางล้างผัก?"

เจียงหรงเอ๋อร์ คิดจะโยนความผิดให้ ลู่เจียวเจียว ทันที แต่ก็ถูกสายตาของ ลู่เจียวเจียว ทำให้หวาดกลัว

เมื่อคิดถึงชะตากรรมของผู้ที่ขัดแย้งกับนางในช่วงสองวันนี้...

ขัดแย้งกับแม่นางยังพอไหว แต่ขัดแย้งกับ ลู่เจียวเจียว อาจจะไม่มีข้าวกิน!

เจียงหรงเอ๋อร์ รีบวิเคราะห์ผลได้ผลเสียอย่างรวดเร็ว แล้วกล่าวว่า "ท่านแม่ ข้าเองที่ให้รองสะใภ้ช่วย ข้าต้องเข้าไปยุ่งในครัว มิใช่หรือ? คิดว่ารองสะใภ้ก็จะเป็นคนในครอบครัวในไม่ช้า ก็เลยช่วยล้างผัก"

เจียงไป๋ซื่อ: …

สีหน้าของ หลินอวี้เอ๋อร์ ดูไม่ดีนัก

แต่ในไม่ช้า นางก็มีไหวพริบขึ้นมา "ใช่แล้วท่านแม่ ข้าเต็มใจที่จะช่วย หรงเอ๋อร์ เอง เรื่องนี้มิเกี่ยวกับพี่สะใภ้ใหญ่ ท่านอย่าตำหนินางเลยนะเจ้าคะ"

เหตุใดจึงรู้สึกแปลกๆ? เจียงไป๋ซื่อ มองดูสะใภ้ในอนาคตผู้นี้

"อวี้เอ๋อร์? อวี้เอ๋อร์ อยู่ที่นี่หรือไม่?" ภายนอก สตรีวัยสามสิบปีที่สวมกระโปรงผ้าเนื้อหยาบสีเทาเดินเข้ามาจากมุมหนึ่ง

นางมีสีหน้าซีดเซียว ผมเผ้าดูแห้งกรอบ มุ่นผมขึ้นแล้วใช้ปิ่นไม้กลัดไว้

เมื่อยิ้มก็ดูซื่อๆ

เมื่อ หลินอวี้เอ๋อร์ เห็นนาง รอยยิ้มบนใบหน้าก็หุบลง "พี่สะใภ้ใหญ่ เหตุใดท่านจึงมา? ข้าบอกแล้วมิใช่หรือว่าจะกลับบ้านในอีกสักครู่?"

พี่สะใภ้ใหญ่บ้านสกุลหลินมีสีหน้าลำบากใจ "ท่านแม่ให้ข้ามาเรียกเจ้ากลับบ้าน บอกว่าท่านป้าจากในเมืองมาเยี่ยม จะพบเจ้า"

"จริงหรือ? ข้าจะกลับเดี๋ยวนี้!" หลินอวี้เอ๋อร์ ดีใจเป็นอย่างยิ่ง ท่านป้าคงรู้เรื่องที่นางหมั้นหมายแล้วจึงมา!

ท่านรองคงเป็นบัณฑิต ท่านป้าคงอิจฉานางเป็นแน่

"ท่านแม่ ข้าขอตัวกลับก่อนนะเจ้าคะ" หลินอวี้เอ๋อร์ กล่าวลา เจียงไป๋ซื่อ แล้วจากไป

ลู่เจียวเจียว มอง เจียงไป๋ซื่อ อย่างเฉยเมย "ท่านแม่ ผักป่าที่เหลือรบกวนท่านแล้วนะเจ้าคะ" กล่าวจบก็หันหลังกลับเข้าห้องไป

เจียงไป๋ซื่อ สักพักใหญ่จึงได้สติ "เจ้ายังมีสำนึกหรือไม่! ข้าเป็นแม่สามีของเจ้านะ! เจ้าให้ข้าล้างผักหรือ?"

ในห้อง ลู่เจียวเจียว มิได้ใส่ใจนางแม้แต่น้อย

เจียงไป๋ซื่อ โกรธจนหายใจถี่ เริ่มด่าทอพลางล้างผัก

ลู่เจียวเจียว กลับเข้าห้องไปนั่งบนรถเข็นไม้ เอนหลังพิงกำแพง เปิดหน้าจอระบบขึ้น

ตรวจสอบพื้นที่เพาะปลูกของตนอีกครั้ง มีที่ดินขนาดห้าตารางเมตร ปลูกข้าวสาลี

ลู่เจียวเจียว จึงแลกเพิ่มอีกห้าตารางเมตร

【999: แลกพื้นที่เพาะปลูกห้าตารางเมตรแล้ว หักคะแนนเพาะปลูก 5000 (คะแนนรวม 2440)】

พื้นที่เพาะปลูกเพิ่มเป็นสิบตารางเมตร ลู่เจียวเจียว กดปุ่มเพาะปลูกทันที

【999: ยินดีด้วย ท่านเจ้าบ้านมีพื้นที่เพาะปลูกถึงสิบตารางเมตร ได้รับรางวัลคะแนนเพาะปลูก 3000 (คะแนนรวม 5440) น้ำแร่ศักดิ์สิทธิ์ระดับต้น x20 (จำนวนรวม: 32) พื้นที่เพาะปลูกหนึ่งตารางเมตร x10】