ตอนที่ 38

## ตอนที่38: หว่านพืชผัก

หากปล่อยให้เป็นไปตามคำของหยุนเหล่าซาน ที่ดินผืนนี้คงปลูกแต่ข้าวโพดเสียหมดสิ้น แม้ไม่มีผักก็ยังพอประทังชีวิตไปได้ เฮอะ! สุดท้ายก็เป็นท่านแม่เหอที่ตัดสินใจ บ้านเรามิได้ขัดสนที่ดินเพียงน้อยนิดนี้เสียหน่อย อยากให้นางหนูของแม่ทำสิ่งใดก็ปล่อยนางทำไปเถิด

วันนี้ถึงคราวที่บ้านเหมยเหนียงต้องไถพรวนดิน สองสามีภรรยาจึงถือโอกาสไถพรวนให้เรียบร้อยแล้วรีบหว่านเมล็ดเสีย มิให้ดินที่ไถพรวนไว้นานเกินไป ความชื้นอันน้อยนิดที่เหลืออยู่แต่เดิมถูกลมพัดพาไปจนหมดสิ้น ส่วนที่ดินหลังบ้านก็มอบให้เหมยเหนียงจัดการไป

ก่อนออกจากบ้าน ท่านแม่เหอหยิบห่อผ้าออกมาจากห้องอย่างระมัดระวัง เมื่อเปิดดูภายในก็พบเมล็ดพันธุ์นานาชนิด ห่อด้วยกระดาษสีเหลืองอย่างดี วางเรียงรายอยู่ภายในเป็นห่อๆ

มีทั้งผักกาดขาว ผักโขม ผักชี หัวไชเท้า กะหล่ำปลี… เมล็ดพันธุ์มากมายที่เหมยเหนียงไม่รู้จัก ทั้งยังเป็นสิ่งที่นางปรารถนามานานแต่ไม่รู้จะหาจากที่ใด

แน่นอนว่า พืชผักที่ต้องเพาะกล้าก่อน อย่างเช่น มะเขือ ม่วง พริก นั้นไม่มีอยู่ในนี้ หากต้องการปลูกก็ต้องรอถึงวันตลาดนัดแล้วค่อยไปซื้อต้นกล้ามาปลูก

อย่างไรก็ตาม จากความหมายในคำพูดของท่านแม่เหอ ดูเหมือนว่าปีนี้ที่บ้านจะไม่เตรียมปลูกพืชผักเหล่านั้น เหมยเหนียงคงต้องคิดหาหนทางอื่นเองเสียแล้ว

หลังจากสองสามีภรรยาจากไป เหมยเหนียงรวบรวมเมล็ดพันธุ์บางส่วนเข้าไปไว้ในมิติเสียก่อน โชคดีที่ปริมาณไม่มากนัก คาดว่าพืชผักจำพวกนี้คงมีช่วงเวลาเติบโตสั้นกว่าข้าวโพดและมันฝรั่งกระมัง เมื่อได้เมล็ดพันธุ์แล้วก็สามารถพึ่งพาตนเองได้ในมิติ

จากนั้น นางก็ขัดหม้อใบใหญ่ให้สะอาด เทน้ำลงไป แล้วนำข้าวโพดอ่อนที่เก็บไว้ก่อนหน้านี้ออกมาจากมิติใส่ลงไปต้ม ขณะที่หยุนเหล่าซานและภรรยาไม่อยู่บ้าน นางจะเตรียมไว้ให้มากหน่อย เผื่อไว้กินเล่นในภายหลัง

เมื่อต้มสุกแล้วก็เก็บไว้ในมิติ เมื่อใดที่อยากกินก็หยิบมากินสักสองสามฝัก ยังดีกว่ากินดิบๆ เสียอีก

นางยังโยนมันฝรั่งลงไปในกองขี้เถ้าในเตา รอจนได้ยินเสียง "ปุฉิ" จากมันฝรั่งในกองขี้เถ้า นั่นแสดงว่ามันฝรั่งใกล้จะสุกแล้ว พลิกกลับด้านแล้วกลบไว้สักพักก็กินได้

จากการทดลองครั้งแล้วครั้งเล่า เหมยเหนียงมั่นใจแล้วว่านอกจากมิติจะสามารถปลูกพืชผักได้แล้ว ยังมีคุณสมบัติในการเก็บรักษาความสดอีกด้วย เพียงแต่สิ่งของที่นำเข้าไปในมิติจะเย็นลงในทันที แต่จะไม่เน่าเสีย

ในช่วงเวลาต่อมา นางต้มข้าวโพดอ่อนทีละหม้อๆ และยังอบมันฝรั่งอีกจำนวนมาก

ช่วงที่รอข้าวโพดและมันฝรั่งสุก นางก็ปรับหน้าดินในสวนหลังบ้านให้เรียบ หว่านเมล็ดพันธุ์ตามชนิด แบ่งเป็นส่วนๆ แล้วรดด้วยน้ำจากลำธารในมิติ

ในเมื่อมิติสามารถส่งเสริมการเจริญเติบโตของพืชได้อย่างรวดเร็ว แม้น้ำในมิติจะไม่มีผลเช่นเดียวกัน แต่ก็ต้องดีต่อพืชมากกว่าน้ำภายนอกอย่างแน่นอน

ยิ่งไปกว่านั้น ภายนอกแล้งเสียปานนี้ การตักน้ำก็เป็นงานที่ต้องใช้กำลัง แม้จะเป็นน้ำจากบ่อของตนเองก็ต้องตักขึ้นมาจากบ่อเสียก่อน ไฉนเลยจะสะดวกสบายเท่าน้ำในมิติ เพียงแค่คิด น้ำก็ไหลออกมาจากมืออย่างต่อเนื่อง กระแสน้ำยังสามารถควบคุมได้ เพียงแต่หากอยู่ภายนอกต้องใช้อย่างระมัดระวัง เกรงว่าจะมีผู้ไม่ประสงค์ดีสังเกตเห็น

เมื่อหว่านพืชผักเรียบร้อยแล้ว ข้าวโพดก็ต้มได้มากพอ มันฝรั่งก็อบได้มากพอ เหมยเหนียงถือโอกาสกินข้าวโพดไปสองสามฝัก รสชาติหวานหอมนุ่มละมุนลิ้นจนนางหยุดไม่ได้ นางรู้สึกว่านี่เป็นครั้งแรกที่นางได้กินข้าวโพดต้มที่อร่อยเช่นนี้ รสชาติดีเยี่ยมเกินคำบรรยาย

เมื่อเห็นว่าใกล้เที่ยงวันแล้ว เหมยเหนียงนำเมล็ดข้าวโพดที่ขัดไว้แล้วออกมาจากมิติ ใช้ครกหินบดให้ละเอียด เอาเปลือกออก เหลือไว้แต่ปลายข้าว แล้วนำไปต้มเป็นข้าวโพดบดหม้อใหญ่

สิ่งที่ใช้เผาไฟก็คือซังข้าวโพดที่เหลือจากการนวดในมิติ เก็บไว้ในมิติก็เปลืองที่เสียเปล่า เวลาที่บ้านก่อไฟ เหมยเหนียงมักจะแอบโยนเข้าไปในเตาเสียสองสามอัน

บางครั้งก็แอบเผาในห้องของตนเอง ทำให้ห้องอบอุ่นอยู่เสมอ มีอยู่หลายครั้งที่ท่านแม่เหออดถามไม่ได้ว่าทำไมห้องของเหมยเหนียงถึงได้ร้อนเช่นนี้