ตอนที่ 46

##ตอนที่46:แม้เป็นเพียงตัวหมากก็มีหัวใจ

"ระบบยังเมตตาลดราคาให้แล้วนะขอรับ" เสียงจากระบบฟังดูจริงจังเสียจนเจียวเจียวได้แต่ถอนหายใจ

"ช่างเถิด…แพงเกินไปข้ามิอาจเอื้อม"

"เช่นนั้น เอาข้อมูลของฉู่หลินมาให้ข้า"

"ข้อมูลฉู่หลินสนนราคาเพียงหนึ่งร้อยตำลึงทอง" เจียวเจียวก็ยังคงสีหน้าปวดใจอยู่ดี

"เหตุใดข้อมูลของฉู่หลินถึงได้แพงเยี่ยงนี้? เขาเป็นเพียงตัวหมากมิใช่รึ?"

"อนิจจา!แม้เป็นเพียงตัวหมากก็มีหัวใจนะขอรับ โปรดอย่าได้ดูแคลนผู้อื่นเลย" ระบบกล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจัง แต่ในใจกลับร่ำร้องอย่างบ้าคลั่ง "ไม่เคยพานพบเจอนายท่านที่ขี้เหนียวเยี่ยงนี้มาก่อนเลย! หนึ่งร้อยตำลึงทองยังต่อราคาได้!"

เจียวเจียวรู้สึกเสียดายยิ่งนัก หากเป็นข้อมูลของคนดีมีศีลธรรม นางคงมิลังเลที่จะจ่าย แต่ฉู่หลิน…

กระนั้นมิซื้อก็มิได้ ในที่สุดนางก็กัดฟันพยักหน้า

ระบบรีบหักบัญชีไปหนึ่งร้อยตำลึงทองด้วยความยินดี ก่อนจะส่งข้อมูลมาให้

เจียวเจียวมิมีเวลาสนใจมัน นางตั้งใจอ่านข้อมูลอย่างละเอียด ข้อมูลของฉู่หลินละเอียดลออเช่นเดียวกับของฉู่หง บันทึกตั้งแต่เกิดจนถึงปัจจุบัน

ตามหลักแล้ว ข้อมูลเช่นนี้ถือว่าดีเยี่ยม บันทึกการกระทำชั่วของฉู่หลินไว้อย่างครบถ้วน

แต่ทว่า!

ทั้งหมดล้วนเป็นมุมมองบุคคลที่หนึ่ง หรือก็คือบันทึกจากสายตาของฉู่หลินเอง

ในมุมมองของเขา ข้อมูลชุดนี้กลับดูน่าสะอิดสะเอียนอย่างยิ่ง การกระทำชั่วของเขาถูกกล่าวถึงเพียงเล็กน้อย แสดงให้เห็นว่าในใจของเขาแล้ว สิ่งเหล่านั้นมิใช่เรื่องใหญ่ มิมีความรู้สึกผิดแม้แต่น้อย

เจียวเจียวพลิกดูอย่างถี่ถ้วน นางต้องการค้นหาข้อมูลเกี่ยวกับสตรีนางนั้นที่ผูกคอตาย "ชุนฮวา…" ชื่อนี้ได้มาจากโจวเสี่ยวผิง นางกล่าวว่าสตรีผู้นี้เป็นคนร่าเริงและมีจิตใจดี

น่าเสียดายนักที่พานพบกับฉู่หลิน มิเพียงแต่ฝากใจผิดคน สุดท้ายยังถูกทอดทิ้งอย่างน่ารังเกียจ ถูกเหยียบย่ำซ้ำเติม

"คนสารเลว!"เจียวเจียวถ่มน้ำลาย พลางใช้นิ้วอวบอ้วนจิ้มไปบนหน้าจอ

ระบบถึงกับเหงื่อตก "โปรดใช้ถ้อยคำสุภาพ!"

"หลีกไปให้พ้น!" เจียวเจียวพลิกไปดูข้อมูลของฉู่หงอีกครั้ง พบว่าแทบจะเหมือนกันราวแกะ

สำหรับความตายของชุนฮวา สองพ่อลูกมีความคิดเห็นตรงกัน

ตายแล้วหรือ?

เช่นนั้นก็ฝังเสีย อย่าให้ผู้ใดพบเห็นก็แล้วกัน

เจียวเจียวถึงกับพูดไม่ออก นางพลิกหาอยู่นาน แต่ก็มิพบว่าผู้ใดเป็นคนส่งชุนฮวาไปให้ฉู่หง

เห็นได้ชัดว่าสองพ่อลูกนั้นก็มิรู้เช่นกัน

เจียวเจียวโกรธเกรี้ยว "ระบบ! เจ้ากำลังเล่นตลกกับข้าอยู่รึ?"

"มิมีทางแน่นอนขอรับ"

"มิมี?" เจียวเจียวหัวเราะเยาะ "เจ้ารับเงินข้าไปแล้ว แต่ข้อมูลที่ให้มากลับมิมีสิ่งที่ข้าต้องการ นี่มิใช่การหลอกลวงผู้บริโภคหรอกรึ?"

"ท่านมิได้บอกว่าต้องการสิ่งใด ท่านเพียงบอกว่าต้องการข้อมูล…" ระบบรู้สึกอยุติธรรมยิ่งนัก

"…" เจียวเจียวสูดลมหายใจเข้าลึก "ใจดำ!"

ระบบถึงกับพูดไม่ออก

เงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะกล่าวว่า"ยังมีอีกวิธี ที่จะทำให้ท่านได้สิ่งที่ต้องการ"

"ว่ามา"

"ท่านซื้อข้อมูลของผู้อื่นเพิ่มอีกสิขอรับ" ระบบกล่าวอย่างมีเหตุผล "ต้องมีคนรู้แน่นอน คนละหนึ่งร้อยตำลึงทอง"

"เจ้าต้องการให้ข้าซื้อข้อมูลของคนทั้งหมู่บ้านเลยรึ?" เจียวเจียวหรี่ตา ในใจคิดจะจับเจ้าระบบสารเลวนี้มากระทืบให้จมดิน

"ข้ามีทองอยู่เพียงเท่านี้ ท่านคิดว่าพอรึ?"

ระบบเงียบไปครู่หนึ่ง ดูเหมือนจะไม่พอจริงๆ…

เจียวเจียวขี้เกียจจะพูดกับมันอีก นางลูบคาง พลางครุ่นคิดอย่างละเอียด

แม้จะไม่รู้ว่าผู้อยู่เบื้องหลังเรื่องนี้คือผู้ใด แต่ต้องเกี่ยวข้องกับตระกูลฉู่แน่นอน

ตระกูลฉู่…

เจียวเจียวพลันคิดอะไรออก นางหัวเราะคิกคัก

ระบบขนลุกซู่ด้วยความหวาดกลัว

"เจ้าหัวเราะอะไร? คิดแผนการร้ายอะไรไว้อีก?"

"มิบอกเจ้าหรอก" ด้วยความที่คิดหาวิธีแก้ไขได้ เจียวเจียวจึงอารมณ์ดีขึ้นมา นางมิได้ต่อว่าระบบ

ระบบมิเพียงแต่ไม่รู้สึกโล่งใจ กลับยิ่งแน่ใจว่าเจียวเจียวมิได้มีเจตนาดี

"นายท่าน ท่านต้องจำไว้ว่าพวกเราคือระบบคนดี! มิให้ฆ่าคนเผาบ้าน ทำได้เพียงลงโทษคนชั่วด้วยวิธีอ้อมๆ เท่านั้น!" บนโลกนี้จะมีระบบใดที่ต้องหวาดระแวงยิ่งกว่ามันอีกหรือไม่? กลัวว่าวันหนึ่งนายท่านจะระเบิดอารมณ์ จับคนชั่วมามัดรวมกันแล้วโยนลงแม่น้ำให้จมธรณี

เจียวเจียวกลอกตา"รู้แล้ว ทำไมพูดมากเยี่ยงนี้?"

"จำได้หรือไม่?" ระบบกล่าวอย่างเคร่งขรึม

เจียวเจียวจนปัญญา"จำได้แล้วข้ามีสติสัมปชัญญะ เจ้าอย่าทำตัวราวกับแม่ย่านาง"

แม่ย่านาง??

นี่คือรังเกียจที่มันจู้จี้ขี้บ่นรึ?

ชิ!มิสนใจนางแล้ว!

ระบบสะบัดก้นหนีไปด้วยความโกรธ

ในคืนนั้น เจียวเจียวจงใจเปลี่ยนไปสวมชุดสีขาว ออกจากบ้านไป

เมื่อใกล้ถึงหลังบ้านของฉู่หง นางก็รู้สึกถึงความผิดปกติ

เมื่อหันกลับไปมองก็มิพบสิ่งใด

หรือว่านางจะคิดมากไปเอง?

นางหมุนตัวเดินไปสองก้าว หางตาก็เหลือบไปเห็นเงาแวบหนึ่งที่ปากตรอก

เจียวเจียวชะงัก นางจ้องมองไปที่ตรอกนั้นด้วยสายตาคมกริบ

ในขณะนั้นเองก็มีคนตบไหล่นาง!

"วิธีการปรากฏตัวของท่าน จะเป็นปกติสักหน่อยมิได้รึ?" ทุกครั้งก็มาจากด้านหลัง มิรู้มิชี้ นึกว่าท่านมีวิญญาณตามหลังเสียอีก!

เจียวเจียวสงบสติอารมณ์

คนที่สามารถเข้าใกล้นางได้โดยที่นางมิรู้ตัว ก็มีเพียงคนเดียวเท่านั้น

ซิงเฟิงลูบจมูกเบาๆพลางหัวเราะ "ข้าเห็นท่านเหม่อลอย ก็เลยอยากรู้ว่าท่านกำลังมองอะไรอยู่?"

เจียวเจียวส่ายหน้านางมิคิดจะบอกเขา

"มิมีอะไร"

"โกหก" ซิงเฟิงเปิดโปงนางทันที "ข้ามองท่านอยู่นานแล้ว หรือว่าที่นั่นมีคนรักเก่าของท่าน?"

เจียวเจียวจ้องเขา"พูดจาเหลวไหลอะไร?" ร่างกายนี้จะมีคนรักเก่าได้อย่างไร? หากจะนับจริงๆก็มีเพียงฉู่หลิน

ท้ายที่สุดแล้ว เจ้าของร่างเดิมก็รักเขาจนหมดหัวใจ

อนิจจา!

พอคิดเช่นนี้ เจียวเจียวก็รู้สึกคลื่นไส้

ไอ้สารเลวนั่นมิคู่ควรที่จะเป็นคนรักเก่าของนาง!

เมื่อเห็นสีหน้าของนางยับยู่ยี่ ราวกับกินแมลงวันเข้าไป ซิงเฟิงก็รู้สึกขบขัน

เหตุใดสตรีนางนี้ถึงได้มีชีวิตชีวาและมีไหวพริบเช่นนี้ทุกครั้ง

"ท่านคิดอะไรอยู่?"

"ฉู่หลิน!" เจียวเจียวเผลอพูดออกมา ก่อนจะย่นจมูก"อย่าพูดถึงเขาเลยขยะแขยง"

"มิใช่ท่านเริ่มพูดก่อนรึ?"

เจียวเจียวถึงกับพูดไม่ออก นางค้อนเขาก่อนจะรีบเข้าเรื่อง

"การคุ้มครองท่านหมอจ้าว มีความคืบหน้าอันใดบ้าง?"

"เขาสบายดี แล้วจะต้องมีความคืบหน้าอันใด?"

เจียวเจียวส่งเสียงจิ๊จ๊ะ นางจึงเล่าเรื่องก่อนหน้านี้ให้ฟังทั้งหมด อยากจะดูว่าเขาจะมีปฏิกิริยาอย่างไร

"ข้ารู้สึกว่าท่านหมอจ้าวมีปัญหา"

"ปัญหาอันใด?"ซิงเฟิงเลิกคิ้ว น้ำเสียงของเขาเบาหวิว

นี่มันดูไม่ถูกต้องเสียแล้ว!

ชายผู้นี้มีความเฉลียวฉลาดมาโดยตลอด ท่าทีของเขาดูเหมือนจะไม่สนใจว่าท่านหมอจ้าวจะมีปัญหาหรือไม่

ท้ายที่สุดแล้ว ตอนนี้ทั้งสองฝ่ายก็อยู่ในเรือลำเดียวกัน เขาไม่กลัวว่าท่านหมอจ้าวจะนำปัญหามาให้พวกเขารึ?

…เดี๋ยวก่อน!

เจียวเจียวพลันคิดอะไรออก นางก้มหน้าลงเล็กน้อย เปิดระบบกัดฟันกรอด ควักเงินห้าร้อยตำลึงทองซื้อข้อมูลของท่านหมอจ้าว

"นายท่านท่านใจป้ำจริงๆ" ระบบดีใจจนเนื้อเต้น

"ไสหัวไป!" ตอนนี้เจียวเจียวปวดใจจะแย่ มิมีเวลาสนใจมัน

ระบบเบะปาก

คนที่เสียเงินมักจะอารมณ์เสีย เป็นเรื่องที่เข้าใจได้!

ข้อมูลปรากฏขึ้นตรงหน้าอย่างรวดเร็ว

เจียวเจียวอ่านอย่างรวดเร็ว ในดวงตาปรากฏประกายแห่งความประหลาดใจ นางรีบหันไปมองซิงเฟิง

อดไม่ได้ที่จะหัวเราะเยาะออกมา