ตอนที่ 202

***บทที่ 202: ปัญหาขาดแคลนช่างฝีมือ***

ภัตตาคารสวนสวรรค์… เพียงแค่ชื่อก็สะท้อนภาพความงามที่หลินหว่านเอ๋อร์ตั้งใจจะมอบให้แก่หมู่บ้านแล้ว การเริ่มต้นก่อสร้างเป็นไปอย่างราบรื่น แต่ปัญหาที่คาดไม่ถึงก็เริ่มคืบคลานเข้ามา เมื่อโครงสร้างเริ่มซับซ้อนเกินกว่าที่ช่างไม้ในหมู่บ้านจะรับมือได้

"คุณหนูหลินขอรับ ข้าเกรงว่าโครงสร้างส่วนนี้… พวกข้าไม่เคยทำมาก่อน" นายช่างเฒ่าประจำหมู่บ้านเอ่ยด้วยสีหน้าลำบากใจ เขาชี้ไปยังแบบแปลนส่วนหลังคาที่ออกแบบให้มีลักษณะโค้งมนคล้ายกลีบดอกไม้ "การเข้าไม้แบบนี้… ต้องใช้ช่างฝีมือชั้นสูง"

หลินหว่านเอ๋อร์ขมวดคิ้วมุ่น นางคาดการณ์ไว้แล้วว่าอาจเกิดปัญหา แต่ไม่คิดว่าจะเกิดขึ้นเร็วเช่นนี้ โครงสร้างภัตตาคารที่นางออกแบบนั้น มิได้มีเพียงความสวยงาม หากแต่ยังคำนึงถึงความแข็งแรงทนทานต่อสภาพอากาศ การใช้ไม้เนื้อแข็งและการเข้าไม้แบบพิเศษจึงเป็นสิ่งจำเป็น

"ท่านลุงไม่ต้องกังวล" นางเอ่ยด้วยน้ำเสียงหนักแน่น "ข้าจะหาวิธีแก้ไขเรื่องนี้เอง"

นางเดินกลับไปยังเรือนด้วยสีหน้าครุ่นคิด เสี่ยวเฟิงที่นั่งคำนวณรายการวัสดุก่อสร้างอยู่เงยหน้าขึ้นมอง

"พี่หญิง มีเรื่องอันใดให้ข้าช่วยหรือไม่?" เสี่ยวเฟิงเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง

หลินหว่านเอ๋อร์ยิ้มให้ "น้องชายของข้าช่างเฉลียวฉลาดจริง ๆ พี่กำลังคิดว่าจะต้องไปจ้างช่างฝีมือจากต่างอำเภอ แต่ก็กังวลว่าค่าใช้จ่ายจะสูงเกินไป"

เสี่ยวเฟิงวางพู่กันลง เขาเดินมาข้างกายพี่สาวและชี้ไปยังรายการวัสดุ "พี่หญิง รายการไม้ที่สั่งมาเกินกว่าที่ระบุในแบบแปลนเล็กน้อย หากเราลดปริมาณลงเล็กน้อย ก็น่าจะพอมีเงินสำรองสำหรับจ้างช่างฝีมือได้"

หลินหว่านเอ๋อร์เบิกตากว้าง นางลืมนึกถึงจุดนี้ไปเสียสนิท มัวแต่กังวลเรื่องโครงสร้างจนลืมตรวจสอบรายละเอียดปลีกย่อย "เสี่ยวเฟิง เจ้าช่างเก่งกาจนัก! พี่ไม่น่ามองข้ามเรื่องเล็กน้อยเช่นนี้ไปได้"

"ข้าเพียงแต่อยากช่วยแบ่งเบาภาระของพี่หญิง" เสี่ยวเฟิงตอบด้วยรอยยิ้ม

เมื่อจัดการเรื่องงบประมาณเรียบร้อย หลินหว่านเอ๋อร์ตัดสินใจเดินทางไปยังอำเภอข้างเคียงเพื่อตามหาช่างฝีมือ นางรู้ดีว่าต้องใช้ความอดทนและความพยายามอย่างมากในการเสาะหาช่างที่เข้าใจในแบบแปลนของนาง

เช้าวันรุ่งขึ้น หลินหว่านเอ๋อร์นั่งรถม้าไปยังอำเภอที่อยู่ห่างออกไปราวสองชั่วยาม ระหว่างทางนางได้แต่ภาวนาให้การเดินทางครั้งนี้ประสบความสำเร็จ

เมื่อมาถึงอำเภอ หลินหว่านเอ๋อร์ตรงไปยังสมาคมช่างไม้ ซึ่งเป็นแหล่งรวมช่างฝีมือจากทั่วทุกสารทิศ นางเข้าไปสอบถามถึงช่างไม้ที่มีความสามารถในการสร้างโครงสร้างที่ซับซ้อน

"คุณหนูมาผิดที่แล้วกระมัง" ชายชราที่นั่งอยู่หน้าสมาคมกล่าวด้วยน้ำเสียงเฉยเมย "ที่นี่มีแต่ช่างไม้ธรรมดา ช่างฝีมือชั้นสูงส่วนใหญ่อยู่ในเมืองหลวงหรือไม่ก็ทำงานให้กับตระกูลใหญ่ ๆ"

หลินหว่านเอ๋อร์ไม่ย่อท้อ นางยังคงสอบถามต่อไป จนกระทั่งได้ทราบข่าวว่ามีนายช่างใหญ่ผู้หนึ่งชื่อว่า 'หลี่มู่' เคยสร้างศาลาไม้ที่งดงามเป็นอย่างยิ่งให้กับคหบดีในเมือง

นางรีบเดินทางไปยังบ้านของหลี่มู่ทันที บ้านของหลี่มู่เป็นเพียงกระท่อมไม้เก่า ๆ แต่ก็ดูสะอาดสะอ้านและเป็นระเบียบเรียบร้อย นางเคาะประตูเบา ๆ

"ขออภัยที่รบกวน" หลินหว่านเอ๋อร์กล่าวเมื่อชายชราเปิดประตูออกมา "ข้าได้ยินมาว่าท่านคือนายช่างหลี่มู่ผู้มีชื่อเสียง ข้ามีความประสงค์จะขอความช่วยเหลือจากท่าน"

หลี่มู่มองสำรวจนางตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยสายตาที่เฉียบคม "ข้าเป็นเพียงช่างไม้แก่ ๆ คนหนึ่ง มิได้มีชื่อเสียงอะไร"

"ท่านถ่อมตนเกินไปแล้ว" หลินหว่านเอ๋อร์กล่าวด้วยรอยยิ้ม "ข้าได้เห็นผลงานของท่านแล้ว งดงามเกินกว่าจะบรรยายได้"

หลี่มู่พยักหน้าเล็กน้อย "เจ้าต้องการให้ข้าช่วยอะไร?"

หลินหว่านเอ๋อร์หยิบแบบแปลนภัตตาคารสวนสวรรค์ออกมา นางกางมันออกต่อหน้าหลี่มู่

"ข้าต้องการสร้างภัตตาคารแห่งนี้ในหมู่บ้านของข้า" นางกล่าว "แต่ช่างไม้ในหมู่บ้านของข้ายังขาดความสามารถในการสร้างโครงสร้างที่ซับซ้อน ข้าจึงมาขอความช่วยเหลือจากท่าน"

หลี่มู่มองแบบแปลนด้วยความสนใจ ดวงตาของเขาเป็นประกาย "โครงสร้างนี้… ช่างน่าสนใจยิ่งนัก"

"ท่านจะรับงานของข้าหรือไม่?" หลินหว่านเอ๋อร์ถามด้วยความหวัง

หลี่มู่เงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบด้วยน้ำเสียงหนักแน่น "ข้ารับงานของเจ้า แต่ข้ามีข้อแม้"

"ข้อแม้ใดหรือ?" หลินหว่านเอ๋อร์ถามด้วยความระมัดระวัง

"ข้าต้องการที่จะควบคุมดูแลการก่อสร้างทั้งหมด" หลี่มู่กล่าว "ข้าจะเลือกช่างไม้ที่ข้าไว้วางใจ และข้าจะเป็นผู้กำหนดวิธีการก่อสร้าง"

หลินหว่านเอ๋อร์ครุ่นคิด นางรู้ดีว่าการมอบอำนาจทั้งหมดให้กับหลี่มู่อาจมีความเสี่ยง แต่ในขณะเดียวกัน นางก็เชื่อมั่นในฝีมือและความสามารถของเขา

"ข้าตกลง" นางกล่าว "ข้าเชื่อมั่นในตัวท่าน"

หลี่มู่พยักหน้า "ดีมาก เจ้าตัดสินใจได้ถูกต้องแล้ว"

การเดินทางไปต่างอำเภอของหลินหว่านเอ๋อร์ประสบความสำเร็จ นางได้พบกับนายช่างใหญ่ผู้มีฝีมือ และได้ตกลงจ้างงานเขาให้มาดูแลการก่อสร้างภัตตาคารสวนสวรรค์

เมื่อกลับถึงหมู่บ้าน หลินหว่านเอ๋อร์รีบแจ้งข่าวดีให้กับชาวบ้านทราบ ทุกคนต่างยินดีปรีดาที่การก่อสร้างจะดำเนินต่อไปได้

แต่หลินหว่านเอ๋อร์รู้ดีว่าอุปสรรคยังไม่หมดเพียงเท่านี้ การทำงานร่วมกับช่างฝีมือจากต่างถิ่นอาจมีปัญหาความขัดแย้งเกิดขึ้น นางจะต้องเตรียมพร้อมรับมือกับทุกสถานการณ์ที่อาจเกิดขึ้น

ความมุ่งมั่นของหลินหว่านเอ๋อร์ยังคงแรงกล้า นางพร้อมที่จะเผชิญหน้ากับทุกความท้าทาย เพื่อสร้างภัตตาคารสวนสวรรค์ให้เป็นจริง

[โปรดติดตามตอนต่อไป: เมนูทดสอบ: สลัดดอกไม้กินได้]