ตอนที่ 209

***บทที่ 209: วิกฤตแมลงศัตรูพืช***

ยามอรุณรุ่งสาดแสงทอง ทาบทาท้องทุ่งเขียวขจี หลินหว่านเอ๋อร์เดินตรวจตราแปลงผักคะน้าฮ่องเต้ด้วยรอยยิ้ม ดวงหน้านางผ่องใส อิ่มเอิบไปด้วยความสุขใจ กิจการไร่สวนของนางเจริญก้าวหน้าไปอย่างต่อเนื่อง ผลผลิตงอกงามเป็นที่น่าพอใจยิ่ง

แต่แล้ว รอยยิ้มบนใบหน้างามก็ค่อยๆ จางหายไป เมื่อสายตานางเหลือบไปเห็นบางสิ่งผิดปกติบนแปลงผักเบื้องหน้า ใบคะน้าที่เคยเขียวชอุ่ม บัดนี้กลับพรุนไปด้วยร่องรอยการกัดกินของแมลงตัวเล็กตัวน้อย หนอนเขียวอวบอ้วนไชชอนไปมาอย่างสบายอารมณ์ ราวกับกำลังจัดงานเลี้ยงฉลองชัย

"เกิดอะไรขึ้น?" หลินหว่านเอ๋อร์อุทานด้วยความตกใจ นางรีบสาวเท้าเข้าไปใกล้ พินิจพิจารณาอย่างละเอียดถี่ถ้วน แววตาคมกริบฉายแววสงสัย นางกวาดสายตามองไปรอบๆ บริเวณ สังเกตความผิดปกติอื่นๆ ที่อาจเกิดขึ้น

คนงานในไร่ต่างแตกตื่น เมื่อทราบข่าวว่าแปลงผักคะน้าฮ่องเต้ถูกหนอนบ่อนทำลาย พวกเขารีบกรูกันเข้ามาตรวจสอบสถานการณ์ด้วยความเป็นห่วง

"คุณหนู นี่มันเกิดอะไรขึ้นเจ้าคะ?" อาซิ่วเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงร้อนรน "เมื่อวานนี้ผักยังงามดีอยู่เลยนี่นา"

หลินหว่านเอ๋อร์ส่ายหน้า นางเองก็ยังไม่เข้าใจถึงสาเหตุที่แท้จริง "ข้าก็ไม่รู้เหมือนกัน" นางตอบ "แต่ข้ารู้สึกว่าเรื่องนี้มันแปลกๆ"

นางรำพึงรำพันในใจ เหตุการณ์เช่นนี้ไม่น่าจะเกิดขึ้นได้โดยง่ายดายนัก สภาพอากาศในช่วงนี้เป็นใจ ฝนตกต้องตามฤดูกาล ดินก็อุดมสมบูรณ์ อีกทั้งนางยังดูแลเอาใจใส่แปลงผักเป็นอย่างดี เหตุใดจึงเกิดวิกฤตแมลงศัตรูพืชขึ้นมาได้?

"ระบบ" หลินหว่านเอ๋อร์เรียกหาเพื่อนคู่คิด นางต้องการความช่วยเหลือจากระบบมิติในการไขปริศนาครั้งนี้

*ติ๊ง!*

เสียงหวานใสของระบบดังขึ้นในห้วงความคิดของนาง "มีอะไรให้ข้ารับใช้หรือ?"

"ช่วยตรวจสอบแปลงผักคะน้าให้ข้าหน่อย" หลินหว่านเอ๋อร์กล่าว "ข้ารู้สึกว่าเรื่องนี้มันไม่ชอบมาพากล"

"รับทราบ" ระบบตอบรับอย่างรวดเร็ว "กำลังทำการวิเคราะห์..."

เวลาผ่านไปครู่หนึ่ง เสียงของระบบก็ดังขึ้นอีกครั้ง "ผลการวิเคราะห์เสร็จสิ้น พบร่องรอยการกระทำโดยมนุษย์"

"อะไรนะ?" หลินหว่านเอ๋อร์อุทานด้วยความตกใจ "เจ้าหมายความว่าอย่างไร?"

"จากการตรวจสอบอย่างละเอียด พบว่ามีร่องรอยของการปล่อยแมลงศัตรูพืชเข้ามาในแปลงผัก" ระบบอธิบาย "มิใช่ภัยธรรมชาติ แต่เป็นการจงใจกลั่นแกล้ง"

ดวงตาของหลินหว่านเอ๋อร์เปล่งประกายด้วยความโกรธ นางกำมือแน่น รู้สึกเดือดดาลที่ถูกลอบทำร้ายเช่นนี้ "ใครกันที่กล้าทำเรื่องชั่วร้ายเช่นนี้?" นางคำราม

"ข้าไม่สามารถระบุตัวผู้กระทำได้" ระบบตอบ "แต่ข้าสามารถช่วยเจ้าในการกำจัดแมลงศัตรูพืชเหล่านี้ได้"

"แล้วข้าต้องทำอย่างไร?" หลินหว่านเอ๋อร์ถาม

"ระบบได้ทำการวิเคราะห์และพบว่า 'น้ำหมักสะเดาเข้มข้น' สามารถกำจัดหนอนเหล่านี้ได้อย่างมีประสิทธิภาพ โดยไม่เป็นอันตรายต่อผักและสิ่งแวดล้อม" ระบบกล่าว

"น้ำหมักสะเดาเข้มข้น?" หลินหว่านเอ๋อร์ทวนคำ "ข้าไม่เคยได้ยินเรื่องนี้มาก่อน"

"สะเดาเป็นสมุนไพรที่มีสรรพคุณในการกำจัดแมลงศัตรูพืช" ระบบอธิบาย "การนำสะเดามาหมักจะช่วยสกัดสารสำคัญออกมา ทำให้มีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้น"

"แล้วข้าจะหาสะเดาได้จากที่ไหน?" หลินหว่านเอ๋อร์ถาม

"รอบๆ ไร่ของเจ้ามีต้นสะเดาขึ้นอยู่หลายต้น" ระบบตอบ "เจ้าสามารถเก็บใบสะเดามาใช้ได้เลย"

หลินหว่านเอ๋อร์พยักหน้า นางเริ่มคิดหาวิธีการทำน้ำหมักสะเดาตามที่ระบบแนะนำ นางจำได้ว่าเคยอ่านตำราเกี่ยวกับสมุนไพรและการเกษตรอยู่บ้าง หากนำความรู้เหล่านั้นมาประยุกต์ใช้ ก็น่าจะสามารถทำน้ำหมักสะเดาได้ไม่ยาก

"อาซิ่ว" หลินหว่านเอ๋อร์เรียก "เจ้าช่วยไปเก็บใบสะเดามาให้ข้าหน่อย ข้าจะทำน้ำหมักกำจัดหนอน"

"เจ้าค่ะคุณหนู" อาซิ่วตอบรับด้วยความกระตือรือร้น นางรีบวิ่งออกไปเก็บใบสะเดาทันที

หลินหว่านเอ๋อร์เริ่มลงมือทำน้ำหมักสะเดาตามสูตรที่ระบบแนะนำ นางนำใบสะเดามาสับให้ละเอียด แล้วนำไปแช่ในน้ำสะอาด เติมกากน้ำตาลลงไปเล็กน้อยเพื่อเป็นอาหารของจุลินทรีย์ จากนั้นก็ปิดฝาภาชนะให้สนิท แล้วนำไปตั้งไว้ในที่ร่ม

"ต้องใช้เวลาหมักประมาณ 7-10 วัน" ระบบบอก "ระหว่างนี้เจ้าต้องคอยคนน้ำหมักเป็นประจำ เพื่อให้จุลินทรีย์ทำงานได้อย่างเต็มที่"

หลินหว่านเอ๋อร์ทำตามคำแนะนำของระบบอย่างเคร่งครัด นางเฝ้าดูแลน้ำหมักสะเดาเป็นอย่างดี คอยคนอยู่เสมอ และคอยสังเกตความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้น

ในขณะเดียวกัน นางก็สั่งให้คนงานในไร่ช่วยกันจับหนอนในแปลงผักออกไปก่อน เพื่อลดความเสียหายที่อาจเกิดขึ้น

"พวกเจ้าต้องระมัดระวังให้มาก" หลินหว่านเอ๋อร์กำชับ "อย่าให้หนอนเหล่านี้แพร่กระจายไปยังแปลงผักอื่นๆ"

คนงานในไร่ต่างตั้งใจทำงานอย่างเต็มที่ พวกเขาช่วยกันจับหนอนออกไปจากแปลงผักอย่างขยันขันแข็ง

หลังจากผ่านไปหลายวัน น้ำหมักสะเดาที่หลินหว่านเอ๋อร์ทำไว้ก็เริ่มส่งกลิ่นฉุน นางรู้ได้ทันทีว่าน้ำหมักพร้อมใช้งานแล้ว

"ในที่สุดก็ได้เวลา" หลินหว่านเอ๋อร์พึมพำ

นางนำน้ำหมักสะเดาที่ได้ไปผสมกับน้ำสะอาดในอัตราส่วนที่เหมาะสม แล้วนำไปฉีดพ่นบนแปลงผักคะน้าฮ่องเต้

กลิ่นฉุนของน้ำหมักสะเดาทำให้หนอนที่กำลังไชชอนอยู่บนใบผักพากันดิ้นพล่าน พวกมันพยายามหนีออกจากแปลงผัก แต่ก็ไม่สามารถต้านทานฤทธิ์ของน้ำหมักสะเดาได้ ในที่สุดพวกมันก็ค่อยๆ อ่อนแรง และตายลงในที่สุด

หลินหว่านเอ๋อร์มองดูผลลัพธ์ด้วยความพอใจ นางรู้ว่าการกำจัดแมลงศัตรูพืชด้วยวิธีธรรมชาติเป็นทางออกที่ดีที่สุด ไม่เพียงแต่จะช่วยรักษาผลผลิตของนางเท่านั้น แต่ยังเป็นการรักษาสิ่งแวดล้อมอีกด้วย

แต่ถึงกระนั้น ความโกรธเคืองในใจของนางก็ยังไม่จางหาย นางรู้ดีว่าการกลั่นแกล้งครั้งนี้มิได้เกิดขึ้นโดยบังเอิญ ต้องมีใครบางคนอยู่เบื้องหลังเรื่องนี้อย่างแน่นอน และนางจะสืบหาตัวผู้กระทำผิดมาลงโทษให้ได้

ในขณะเดียวกัน ที่จวนอำเภอ...

ใต้เท้าเจิ้งกำลังนั่งจิบชาอย่างสบายอารมณ์ เขากำลังรอคอยรายงานจากลูกน้องที่ส่งไปสืบข่าวหลินหว่านเอ๋อร์

"หวังว่าพวกมันคงจะทำให้หลินหว่านเอ๋อร์ต้องเจอกับความยากลำบากบ้าง" เขาพึมพำ "นางบังอาจมาขัดขวางผลประโยชน์ของข้า นางจะต้องชดใช้"

แต่แล้ว จู่ๆ ก็มีเสียงเคาะประตูดังขึ้น

"เข้ามา" ใต้เท้าเจิ้งกล่าว

ลูกน้องคนสนิทเดินเข้ามาในห้องด้วยสีหน้าตื่นตระหนก

"ท่านนายอำเภอ" เขากล่าว "เกิดเรื่องใหญ่แล้วขอรับ!"

"เกิดอะไรขึ้น?" ใต้เท้าเจิ้งถามด้วยความสงสัย

"แปลงผักคะน้าของหลินหว่านเอ๋อร์ถูกหนอนบ่อนทำลายขอรับ!" ลูกน้องรายงาน

ใต้เท้าเจิ้งยิ้มออกมาด้วยความสะใจ "ฮ่าๆๆ ดีมาก! นั่นคือสิ่งที่นางสมควรได้รับ!"

แต่แล้ว รอยยิ้มบนใบหน้าของเขาก็ต้องหุบลง เมื่อลูกน้องกล่าวต่อว่า

"แต่ว่า... หลินหว่านเอ๋อร์สามารถกำจัดหนอนเหล่านั้นได้แล้วขอรับ!"

"อะไรนะ?" ใต้เท้าเจิ้งอุทานด้วยความตกใจ "นางกำจัดหนอนได้แล้วหรือ? นางทำได้อย่างไร?"

"ข้าไม่ทราบเหมือนกันขอรับ" ลูกน้องตอบ "แต่ข้าได้ยินมาว่านางใช้วิธีธรรมชาติในการกำจัดหนอน"

ใต้เท้าเจิ้งกำมือแน่นด้วยความโกรธ "หลินหว่านเอ๋อร์... นางเป็นคู่ต่อสู้ที่น่ากลัวจริงๆ"

เขาเริ่มตระหนักว่าการประเมินหลินหว่านเอ๋อร์ต่ำเกินไป นางมิใช่หญิงชาวบ้านธรรมดา นางมีความสามารถและไหวพริบที่เหนือกว่าคนทั่วไป

"ข้าจะต้องหาทางกำจัดนางให้ได้" ใต้เท้าเจิ้งกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบ "ไม่ว่าด้วยวิธีใดก็ตาม!"

**[โปรดติดตามตอนต่อไป: โต้กลับด้วยกลิ่น]**