ตอนที่ 245

***บทที่ 245: ภารกิจลับจากระบบ***

ในห้วงนิทราอันแสนหวานของหลินหว่านเอ๋อร์ มิคาดว่าเสียงแจ้งเตือนจากระบบจะดังกระหึ่มขึ้น ราวกับสายฟ้าฟาดผ่าลงกลางใจ ทำให้ดวงตางามเบิกกว้างด้วยความตกตะลึง

[ติ๊ง! ตรวจพบวัตถุดิบระดับตำนาน: น้ำค้างพันปี]

"น้ำค้างพันปี?" หว่านเอ๋อร์อุทานแผ่วเบา ภายในใจบังเกิดความสงสัยใคร่รู้ระคนความกังวล "มันอยู่ที่ใดกัน?"

[ระบบกำลังระบุตำแหน่ง…]

[ตำแหน่ง: ถ้ำลับในหุบเขาบูรพา]

คิ้วเรียวขมวดเข้าหากันแน่น หุบเขาบูรพา... สถานที่แห่งนั้นมิได้เป็นเพียงหุบเขาลึก หากแต่เป็นดั่งเขตหวงห้ามที่เต็มไปด้วยอันตรายนานัปการ สัตว์อสูรดุร้าย พืชพิษร้ายแรง และกับดักธรรมชาติที่พร้อมจะคร่าชีวิตผู้บุกรุกทุกเมื่อ

ภารกิจสุดท้ายที่ระบบมอบให้ มิได้ง่ายดายดังที่นางเคยคาดการณ์ไว้

แต่ยังไม่ทันที่นางจะได้ทันตั้งสติ เสียงแจ้งเตือนจากระบบก็ดังขึ้นอีกครั้ง คราวนี้มิใช่การแจ้งเตือนทั่วไป หากแต่เป็นการประกาศภารกิจครั้งใหญ่ที่สั่นสะเทือนถึงจิตวิญญาณ

[ติ๊ง! ระบบกำลังจะทำการอัพเกรดสู่ขั้นสูงสุด]

[ตรวจพบว่าผู้ใช้งานบรรลุเงื่อนไขที่กำหนด]

[ประกาศภารกิจสุดท้าย: จัดงานเลี้ยงโต๊ะจีนจักรพรรดิ 108 เมนู โดยใช้วัตถุดิบระดับตำนานทั้งหมด]

[ระยะเวลา: 3 เดือน (เวลาในโลกจริง)]

[รางวัล: เมล็ดพันธุ์แห่งชีวิต, การขยายมิติถาวร]

เสียงของระบบดังก้องกังวานอยู่ในห้วงความคิดของหว่านเอ๋อร์ ราวกับระฆังทองคำที่ส่งสัญญาณแห่งการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ ภารกิจสุดท้าย... จัดงานเลี้ยงโต๊ะจีนจักรพรรดิ 108 เมนู! มิใช่เพียงอาหารเลิศรส หากแต่ต้องใช้วัตถุดิบระดับตำนานทั้งหมด

"โต๊ะจีนจักรพรรดิ 108 เมนู... วัตถุดิบระดับตำนาน..." หว่านเอ๋อร์พึมพำ ดวงตากลมโตทอประกายแห่งความมุ่งมั่นและท้าทาย นางทราบดีว่าภารกิจนี้มิใช่เรื่องง่าย หากแต่เป็นบททดสอบครั้งสำคัญที่จะตัดสินว่านางคู่ควรกับการเป็นเจ้าของระบบอันทรงพลังนี้หรือไม่

เมล็ดพันธุ์แห่งชีวิต... รางวัลที่เย้ายวนใจยิ่งนัก หากนางสามารถครอบครองเมล็ดพันธุ์นี้ได้ นางจะสามารถพลิกฟื้นผืนดินที่แห้งแล้งให้กลับมาอุดมสมบูรณ์ สร้างสรรค์พืชพรรณใหม่ๆ ที่ไม่เคยมีใครพบเห็นมาก่อน และที่สำคัญที่สุด... นางจะสามารถช่วยเหลือผู้คนที่กำลังทุกข์ยากให้หลุดพ้นจากความอดอยาก

การขยายมิติถาวร... รางวัลที่ยิ่งใหญ่ไม่แพ้กัน มิติส่วนตัวของนางในปัจจุบันยังคงมีข้อจำกัดมากมาย ทั้งในเรื่องของขนาดและทรัพยากร หากนางสามารถขยายมิติให้กว้างใหญ่ไพศาลได้ นางจะสามารถเพาะปลูกพืชพรรณได้หลากหลายมากยิ่งขึ้น เลี้ยงดูสัตว์อสูรได้มากขึ้น และสร้างสรรค์สิ่งต่างๆ ได้อย่างอิสระ

"ระบบ ท่านวางใจเถิด ข้าจะต้องทำให้สำเร็จอย่างแน่นอน!" หว่านเอ๋อร์กล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น ดวงตาเปล่งประกายเจิดจ้าด้วยความมั่นใจ

ภารกิจแรกที่ผุดขึ้นในความคิดของนางคือ การตามหาน้ำค้างพันปีในหุบเขาบูรพา แม้ว่าจะเป็นสถานที่อันตราย หากแต่นางก็มิอาจหลีกเลี่ยงได้ เพราะวัตถุดิบระดับตำนานนี้เป็นส่วนประกอบสำคัญของเมนูจักรพรรดิหลายรายการ

แต่การจะเข้าไปในหุบเขาบูรพาโดยปราศจากความรู้และแผนการที่รอบคอบ ย่อมเป็นการกระทำที่ประมาทเลินเล่อ หว่านเอ๋อร์ตัดสินใจที่จะรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับหุบเขาบูรพาให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ สอบถามจากผู้ที่เคยเดินทางเข้าไปในบริเวณใกล้เคียง และวางแผนการเดินทางอย่างละเอียดถี่ถ้วน

นอกจากเรื่องน้ำค้างพันปีแล้ว หว่านเอ๋อร์ยังต้องคิดถึงวัตถุดิบระดับตำนานอื่นๆ อีกมากมาย นางทราบดีว่าการจะรวบรวมวัตถุดิบทั้งหมด 108 ชนิดภายในระยะเวลาที่กำหนดนั้น มิใช่เรื่องง่าย นางจะต้องใช้ความรู้ ความสามารถ และไหวพริบทั้งหมดที่มี เพื่อเอาชนะอุปสรรคต่างๆ ที่ขวางหน้า

เช้าวันรุ่งขึ้น หว่านเอ๋อร์ตื่นขึ้นมาด้วยความกระปรี้กระเปร่า แม้ว่าเมื่อคืนจะนอนหลับได้ไม่เต็มที่นัก แต่ความตื่นเต้นและมุ่งมั่นที่จะทำภารกิจให้สำเร็จกลับทำให้นางรู้สึกสดชื่นราวกับได้ดื่มน้ำทิพย์

"หว่านเอ๋อร์ วันนี้จะไปไหนแต่เช้าเลยรึ?" หลินต้าซานเอ่ยทักเมื่อเห็นบุตรสาวกำลังเตรียมตัวออกจากบ้าน

"ท่านพ่อ หว่านเอ๋อร์จะไปที่ตลาดเพื่อสอบถามเรื่องราวเกี่ยวกับหุบเขาบูรพาสักหน่อยเจ้าค่ะ" หว่านเอ๋อร์ตอบ

"หุบเขาบูรพา? ที่นั่นมันอันตรายนะลูก อย่าเข้าไปใกล้เลย" ป้าเถียนกล่าวด้วยความเป็นห่วง

"ไม่ต้องห่วงนะเจ้าคะ หว่านเอ๋อร์แค่อยากจะสอบถามข้อมูลจากคนที่เคยไปแถวนั้นเฉยๆ ไม่ได้ตั้งใจจะเข้าไปข้างในเสียหน่อย" หว่านเอ๋อร์ตอบพร้อมรอยยิ้ม

หลินต้าซานและป้าเถียนมองหน้ากันด้วยความเป็นกังวล แต่เมื่อเห็นแววตาที่มุ่งมั่นของบุตรสาว ทั้งสองก็ทราบดีว่าคงไม่มีใครสามารถห้ามปรามนางได้

"ถ้าอย่างนั้นก็ดูแลตัวเองด้วยนะลูก อย่าประมาทเด็ดขาด" หลินต้าซานกำชับ

"เจ้าค่ะ หว่านเอ๋อร์ทราบแล้ว" หว่านเอ๋อร์ตอบ

หลังจากร่ำลาบิดามารดาแล้ว หว่านเอ๋อร์ก็ออกเดินทางไปยังตลาด นางเดินตรงไปยังร้านขายสมุนไพรเก่าแก่ที่นางเคยมาซื้อยาอยู่บ่อยครั้ง เพราะนางทราบดีว่าเจ้าของร้านเป็นผู้ที่มีความรู้เกี่ยวกับพืชพรรณและภูมิประเทศเป็นอย่างดี

"ลุงจาง สบายดีนะเจ้าคะ" หว่านเอ๋อร์ทักทายเจ้าของร้านด้วยรอยยิ้ม

"อ้าว หว่านเอ๋อร์เองรึ วันนี้มีอะไรรึเปล่า?" ลุงจางตอบพร้อมรอยยิ้ม

"คือว่าหว่านเอ๋อร์อยากจะสอบถามเรื่องราวเกี่ยวกับหุบเขาบูรพาสักหน่อยนะเจ้าค่ะ" หว่านเอ๋อร์กล่าว

"หุบเขาบูรพา? เจ้าจะไปทำอะไรที่นั่น?" ลุงจางถามด้วยความสงสัย

"หว่านเอ๋อร์แค่อยากจะทราบข้อมูลเกี่ยวกับพืชสมุนไพรที่ขึ้นอยู่ในบริเวณนั้นนะเจ้าค่ะ" หว่านเอ๋อร์ตอบ

ลุงจางมองหว่านเอ๋อร์ด้วยสายตาที่จับผิด ก่อนจะถอนหายใจออกมาเบาๆ

"หุบเขาบูรพาเป็นสถานที่ที่อันตรายมากนะหว่านเอ๋อร์ อย่าเข้าไปใกล้เลย ถ้าไม่มีความจำเป็นจริงๆ" ลุงจางกล่าวด้วยความเป็นห่วง

"หว่านเอ๋อร์ทราบดีเจ้าค่ะ แต่หว่านเอ๋อร์จำเป็นต้องเข้าไปจริงๆ" หว่านเอ๋อร์ตอบ

ลุงจางเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเริ่มเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับหุบเขาบูรพาที่ตนเคยได้ยินมา

"หุบเขาบูรพาเป็นสถานที่ที่เต็มไปด้วยสัตว์อสูรดุร้าย พืชพิษร้ายแรง และกับดักธรรมชาติที่พร้อมจะคร่าชีวิตผู้บุกรุก ที่นั่นมีตำนานเล่าขานกันว่ามีสมบัติล้ำค่าซ่อนอยู่มากมาย แต่ก็มีผู้คนมากมายที่ต้องจบชีวิตลงเพราะความโลภ" ลุงจางกล่าว

"แล้วเรื่องน้ำค้างพันปีล่ะเจ้าคะ ลุงจางเคยได้ยินเรื่องนี้บ้างหรือไม่?" หว่านเอ๋อร์ถาม

ลุงจางขมวดคิ้วครุ่นคิด ก่อนจะส่ายหน้าเบาๆ

"น้ำค้างพันปี... ข้าไม่เคยได้ยินเรื่องนี้มาก่อนเลย แต่ถ้ามีจริง ก็คงต้องเป็นสิ่งที่หายากและล้ำค่ามากอย่างแน่นอน" ลุงจางตอบ

หว่านเอ๋อร์รู้สึกผิดหวังเล็กน้อย แต่ก็มิได้ท้อแท้ นางขอบคุณลุงจางสำหรับข้อมูลที่ได้ และสัญญาว่าจะระมัดระวังตัวให้มากที่สุด

หลังจากนั้น หว่านเอ๋อร์ก็เดินไปยังร้านขายแผนที่ เพื่อซื้อแผนที่ของหุบเขาบูรพา นางพบว่าแผนที่ส่วนใหญ่ที่มีอยู่นั้นค่อนข้างเก่าและไม่ละเอียดมากนัก แต่ก็ยังดีกว่าไม่มีอะไรเลย

เมื่อได้แผนที่มาแล้ว หว่านเอ๋อร์ก็กลับบ้านทันที นางนำแผนที่มากางออกบนโต๊ะ และเริ่มศึกษาเส้นทางต่างๆ ที่จะนำไปสู่ถ้ำลับที่ซ่อนน้ำค้างพันปี

ภารกิจสุดท้ายของระบบ... การจัดงานเลี้ยงโต๊ะจีนจักรพรรดิ 108 เมนู... ดูเหมือนว่าจะเป็นการเดินทางที่ยาวไกลและเต็มไปด้วยอุปสรรค หากแต่นางก็พร้อมที่จะเผชิญหน้ากับทุกสิ่ง เพราะนางรู้ว่ารางวัลที่รอคอยอยู่นั้นคุ้มค่าเกินกว่าจะปล่อยให้หลุดมือไป

**[โปรดติดตามตอนต่อไป: ตามล่าหาวัตถุดิบ: เห็ดพันปี]**