ตอนที่ 248

***บทที่ 248: การเตรียมงานระดับตำนาน***

เสียงกระดิ่งลมใต้ชายคาดังกรุ๊งกริ๊ง แสงตะวันยามเช้าสาดส่องลงมายังเรือนครัวใหญ่ของตระกูลหลิน หลินหว่านเอ๋อร์ยืนตระหง่านอยู่เบื้องหน้าเหล่าเชฟมากฝีมือ ดวงตากลมโตเป็นประกายมุ่งมั่น "วันนี้ เป็นวันสำคัญยิ่งของพวกเรา!" นางกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น "พวกเราจะร่วมกันสร้างสรรค์งานเลี้ยงระดับตำนาน เพื่อให้ผู้คนทั้งแคว้นได้ลิ้มรสชาติแห่งความสุข!"

เหล่าเชฟเบื้องหน้าต่างเงยหน้าขึ้น มองสตรีผู้นำที่เปี่ยมด้วยความสามารถและความเมตตา ภายในใจเต็มไปด้วยความเคารพรัก หว่านเอ๋อร์ไม่ใช่เพียงแค่เจ้าของร้านอาหาร แต่เป็นเหมือนครู อาจารย์ และเพื่อนร่วมงานที่คอยสนับสนุนและให้กำลังใจพวกเขามาโดยตลอด

"ท่านเจ้าของร้านได้คิดค้นเมนูสุดพิเศษถึงหนึ่งร้อยแปดชนิด" อาตงเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น "แต่ละเมนูล้วนเป็นสุดยอดแห่งรสชาติที่พวกเราไม่เคยสัมผัสมาก่อน!"

เป่าจูพยักหน้าเห็นด้วย "ข้าได้เห็นรายการวัตถุดิบแล้ว ข้าบอกได้เลยว่านี่คืองานเลี้ยงที่ยิ่งใหญ่ที่สุดเท่าที่ข้าเคยพบเคยเห็นมาในชีวิต!"

หว่านเอ๋อร์ยิ้มอย่างอ่อนโยน นางกวาดสายตามองไปยังเหล่าเชฟแต่ละคน "ข้าทราบดีว่านี่เป็นงานที่ท้าทาย แต่ข้าเชื่อมั่นในฝีมือและความสามารถของพวกท่าน เราจะร่วมแรงร่วมใจกันฟันฝ่าอุปสรรค และสร้างสรรค์งานเลี้ยงที่โลกต้องจารึก!"

จากนั้นหว่านเอ๋อร์จึงเริ่มแจกแจงรายละเอียดของเมนูแต่ละชนิด นางอธิบายส่วนผสม วิธีการปรุง และเคล็ดลับต่างๆ อย่างละเอียด ทุกคนตั้งใจฟังอย่างใจจดใจจ่อ จดบันทึกทุกคำพูดของนางราวกับกลัวว่าจะพลาดแม้แต่รายละเอียดเล็กน้อย

"สำหรับเมนู 'หงส์เหินมังกรผงาด' นั้น" หว่านเอ๋อร์กล่าว "เราจะต้องใช้เนื้อหงส์เพลิงที่เลี้ยงในมิติส่วนตัวของข้าเท่านั้น เนื้อของมันมีความนุ่มละมุนลิ้น และมีกลิ่นหอมพิเศษที่หาจากที่อื่นไม่ได้ ส่วนมังกรผงาดนั้น เราจะใช้ปลาหลงจูที่จับได้จากทะเลสาบน้ำทิพย์ในมิติส่วนตัวเช่นกัน เนื้อของมันมีความหวานฉ่ำ และมีไขมันแทรกในปริมาณที่พอเหมาะ"

เหล่าเชฟต่างตาลุกวาวด้วยความตื่นเต้น วัตถุดิบที่หว่านเอ๋อร์กล่าวถึงนั้น ล้วนเป็นของหายากและมีราคาแพง การได้มีโอกาสปรุงอาหารด้วยวัตถุดิบระดับนี้ ถือเป็นเกียรติประวัติอันยิ่งใหญ่ของพวกเขา

อาตงและเป่าจูรับหน้าที่เป็นมือซ้ายขวาของหว่านเอ๋อร์ ทั้งสองคนช่วยจัดการเรื่องต่างๆ อย่างคล่องแคล่วว่องไว อาตงรับผิดชอบในการจัดเตรียมวัตถุดิบต่างๆ ให้พร้อมใช้งาน ส่วนเป่าจูรับผิดชอบในการดูแลความสะอาดเรียบร้อยของเรือนครัว และควบคุมคุณภาพของอาหาร

"อาตง เจ้าไปนำเห็ดหิมะพันปีจากห้องเก็บของมาให้ข้าหน่อย" หว่านเอ๋อร์สั่ง "เราจะนำมาทำซุปบำรุงกำลังสำหรับแขกผู้มีเกียรติ"

"ขอรับท่านเจ้าของร้าน" อาตงตอบรับด้วยความเคารพ ก่อนจะรีบเดินไปยังห้องเก็บของ

"เป่าจู เจ้าช่วยตรวจสอบความเรียบร้อยของเตาอบให้ข้าหน่อย" หว่านเอ๋อร์กล่าวต่อ "เราจะต้องอบขนมปุยฝ้ายสวรรค์ให้ได้รสชาติที่นุ่มละมุนลิ้นที่สุด"

"รับทราบเจ้าค่ะ" เป่าจูตอบรับ ก่อนจะเริ่มตรวจสอบเตาอบอย่างละเอียด

บรรยากาศในเรือนครัวอบอวลไปด้วยความขะมักเขม้นและความสามัคคี เหล่าเชฟต่างทำงานกันอย่างแข็งขัน ทุกคนล้วนมีเป้าหมายเดียวกัน คือการสร้างสรรค์งานเลี้ยงที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์

หว่านเอ๋อร์เดินสำรวจรอบๆ เรือนครัว นางคอยให้คำแนะนำและแก้ไขปัญหาต่างๆ อย่างใกล้ชิด นางใส่ใจในทุกรายละเอียด ตั้งแต่การเลือกวัตถุดิบ ไปจนถึงการจัดจาน

"ท่านเจ้าของร้าน ท่านคิดว่าเราควรจะใช้ดอกไม้ชนิดใดในการประดับจาน 'ผีเสื้อเริงระบำ' ดีเจ้าคะ?" เชฟคนหนึ่งถาม

"เราจะใช้ดอกเหมยพันปีที่บานสะพรั่งในมิติส่วนตัวของข้า" หว่านเอ๋อร์ตอบ "สีชมพูอ่อนของมันจะช่วยขับสีสันของอาหารให้โดดเด่นยิ่งขึ้น"

"ขอบคุณท่านเจ้าของร้านเจ้าค่ะ" เชฟคนนั้นกล่าวด้วยความซาบซึ้ง

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว แสงตะวันเริ่มคล้อยต่ำลงเรื่อยๆ แต่เหล่าเชฟก็ยังคงทำงานกันอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย ทุกคนล้วนทุ่มเทแรงกายแรงใจอย่างเต็มที่ เพื่อให้งานเลี้ยงในวันพรุ่งนี้ออกมาสมบูรณ์แบบที่สุด

หว่านเอ๋อร์มองไปยังเหล่าเชฟด้วยความภาคภูมิใจ นางรู้ว่านางไม่ได้อยู่คนเดียว นางมีทีมงานที่แข็งแกร่งและพร้อมที่จะสนับสนุนนางในทุกๆ เรื่อง

"พวกเราพักทานอาหารเย็นกันก่อนเถิด" หว่านเอ๋อร์กล่าว "แล้วค่อยกลับมาลุยงานกันต่อ"

เหล่าเชฟต่างพากันหยุดมือ และนั่งลงรอบโต๊ะอาหาร ทุกคนทานอาหารกันอย่างเอร็ดอร่อย พร้อมกับพูดคุยแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกันอย่างสนุกสนาน

หลังจากทานอาหารเสร็จ เหล่าเชฟก็กลับมาทำงานกันต่อ หว่านเอ๋อร์ยังคงคอยให้คำแนะนำและดูแลทุกคนอย่างใกล้ชิด นางรู้ว่าการทำงานเป็นทีมคือกุญแจสำคัญสู่ความสำเร็จ

ในที่สุด เมื่อแสงจันทร์สาดส่องลงมา เหล่าเชฟก็สามารถเตรียมวัตถุดิบสำหรับเมนูทั้งหนึ่งร้อยแปดชนิดได้สำเร็จ ทุกคนต่างเหนื่อยล้า แต่ก็เต็มไปด้วยความสุขและความภาคภูมิใจ

"พวกเราทำสำเร็จแล้ว!" อาตงอุทานด้วยความดีใจ

"ใช่แล้ว" เป่าจูพยักหน้าเห็นด้วย "พวกเราได้สร้างปาฏิหาริย์!"

หว่านเอ๋อร์ยิ้มอย่างอ่อนโยน "พวกท่านทุกคนเก่งมาก ขอบคุณที่ร่วมแรงร่วมใจกันสร้างสรรค์งานเลี้ยงระดับตำนานในครั้งนี้"

เหล่าเชฟต่างพากันโค้งคำนับหว่านเอ๋อร์ด้วยความเคารพรัก พวกเขารู้ว่าการทำงานหนักในวันนี้ จะส่งผลให้พวกเขาได้รับผลตอบแทนที่คุ้มค่าในวันพรุ่งนี้

หว่านเอ๋อร์มองไปยังวัตถุดิบที่เตรียมไว้อย่างละลานตา นางรู้ว่าการเดินทางของนางยังไม่จบสิ้น นางยังมีภารกิจอีกมากมายที่ต้องทำ แต่นางก็มั่นใจว่าด้วยความมุ่งมั่นและความพยายาม นางจะสามารถพิชิตทุกสิ่งได้

เสียงกระดิ่งลมใต้ชายคาดังกรุ๊งกริ๊งอีกครั้ง แสงจันทร์สาดส่องลงมายังเรือนครัวใหญ่ของตระกูลหลิน หว่านเอ๋อร์ยืนตระหง่านอยู่เบื้องหน้าวัตถุดิบมากมาย ดวงตากลมโตเป็นประกายมุ่งมั่น นางรู้ว่าวันพรุ่งนี้จะเป็นวันที่โลกต้องจารึก…

การเตรียมงานเลี้ยงครั้งนี้ ไม่ใช่แค่การทำอาหาร แต่เป็นการสร้างความสามัคคี สร้างความผูกพัน และสร้างประวัติศาสตร์หน้าใหม่ให้กับวงการอาหาร

**[โปรดติดตามตอนต่อไป: งานเลี้ยงโต๊ะจีนจักรพรรดิ (ภาคต้น)]**