ตอนที่ 259

***บทที่ 259: เมนูที่ 80: ปลาทิพย์นึ่งซีอิ๊ว***

ป้าหลิวหอบหายใจเล็กน้อย ใบหน้าฉายแววกังวลอย่างเห็นได้ชัด "คุณชายจ้าว คุณหนูหว่านเอ๋อร์ เกิดเรื่องใหญ่แล้วเจ้าค่ะ! บ่อเลี้ยงปลา...บ่อเลี้ยงปลาของคุณหนู ปลามัน...มันตัวใหญ่เกินไปแล้วเจ้าค่ะ!"

หว่านเอ๋อร์ขมวดคิ้วด้วยความสงสัย "ตัวใหญ่เกินไป? ป้าหลิวหมายความว่าอย่างไร?" นางเพิ่งจะปล่อยปลาลงบ่อไปได้ไม่นาน เหตุใดจึงเกิดเรื่องเช่นนี้ได้

"ก็...ก็มันใหญ่จริงๆ นะสิเจ้าคะ! แต่ละตัวใหญ่เท่าเด็กทารกแล้ว! แถมยังกระโดดโลดเต้นราวกับมีชีวิตชีวาเกินไป ข้ากลัวว่ามันจะกระโดดออกมาจากบ่อเสียหมด" ป้าหลิวตอบด้วยน้ำเสียงร้อนรน

จ้าวเฉินหัวเราะเบาๆ "ไม่ต้องกังวลไปป้าหลิว บ่อของหว่านเอ๋อร์ไม่ใช่บ่อธรรมดา ปลาพวกนั้นคงจะมีความสุขจนเกินไปก็เท่านั้น"

หว่านเอ๋อร์พยักหน้าเห็นด้วย "ข้าจะไปดูเองเจ้าค่ะ"

เมื่อทั้งสามมาถึงบ่อน้ำ หว่านเอ๋อร์ก็ต้องเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง ปลาในบ่อที่นางเคยเห็นเป็นเพียงปลาตัวเล็กๆ กลับกลายเป็นปลาขนาดใหญ่ เนื้อตัวอวบอ้วน สีสันสดใส ว่ายวนอยู่ในบ่ออย่างร่าเริง พวกมันกระโดดขึ้นเหนือน้ำเป็นครั้งคราว แสงแดดยามเย็นส่องกระทบเกล็ดปลาเป็นประกายระยิบระยับ สวยงามเกินบรรยาย

"นี่มัน..." หว่านเอ๋อร์อุทานด้วยความประหลาดใจ "พวกมันโตเร็วขนาดนี้ได้อย่างไร?"

นางก้มลงมองดูน้ำในบ่ออย่างพิจารณา น้ำใสสะอาดจนมองเห็นพื้นบ่อได้อย่างชัดเจน แต่สิ่งที่นางสังเกตเห็นคือพลังงานบางอย่างที่แผ่ออกมาจากน้ำ เป็นพลังงานที่บริสุทธิ์และมีชีวิตชีวา

"น้ำในบ่อนี้ไม่ธรรมดา" จ้าวเฉินเอ่ยขึ้น "ดูเหมือนว่าน้ำจะช่วยเร่งการเจริญเติบโตของปลาพวกนี้"

หว่านเอ๋อร์พยักหน้าเห็นด้วย นางรู้ดีว่าน้ำในมิติของนางมีสรรพคุณพิเศษ แต่ไม่คิดว่าจะสามารถทำให้ปลาโตเร็วได้ถึงขนาดนี้

"ป้าหลิว ท่านช่วยเตรียมอุปกรณ์จับปลาให้ข้าหน่อย ข้าจะจับปลาขึ้นมาทำอาหารเย็น" หว่านเอ๋อร์สั่ง

ป้าหลิวรีบไปเตรียมอุปกรณ์มาให้อย่างรวดเร็ว หว่านเอ๋อร์ลงมือจับปลาด้วยตนเอง ปลาแต่ละตัวมีน้ำหนักมาก นางต้องใช้พละกำลังไม่น้อยในการจับพวกมันขึ้นมา เมื่อได้ปลามาสามตัว หว่านเอ๋อร์ก็สั่งให้ป้าหลิวนำไปทำความสะอาด

"วันนี้ข้าจะทำเมนูพิเศษให้พวกท่านได้ลิ้มลอง" นางกล่าวด้วยรอยยิ้ม

เมื่อปลาถูกทำความสะอาดเรียบร้อย หว่านเอ๋อร์ก็เริ่มลงมือปรุงอาหาร นางเลือกใช้ปลาตัวที่ใหญ่ที่สุดมาทำเมนู "ปลาทิพย์นึ่งซีอิ๊ว" ซึ่งเป็นเมนูที่นางคิดค้นขึ้นมาใหม่

นางเริ่มจากการเตรียมน้ำซุปซีอิ๊วสูตรพิเศษ โดยใช้น้ำซุปไก่ที่เคี่ยวจนได้ที่ ผสมกับซีอิ๊วขาว ซีอิ๊วดำ น้ำตาลทรายแดง ขิงซอย และต้นหอมซอย เคี่ยวด้วยไฟอ่อนๆ จนส่วนผสมทั้งหมดเข้ากันดี

จากนั้นนางนำปลามาบั้งตามขวางเล็กน้อย เพื่อให้น้ำซุปซึมเข้าไปในเนื้อปลาได้ง่ายขึ้น แล้วนำปลาไปวางบนจานที่รองด้วยขิงและต้นหอมซอย ราดด้วยน้ำซุปซีอิ๊วที่เตรียมไว้ โรยหน้าด้วยพริกชี้ฟ้าแดงซอย

นำปลาไปนึ่งในน้ำเดือดด้วยไฟแรงประมาณ 15 นาที จนปลาสุกได้ที่ นำออกจากซึ้ง โรยหน้าด้วยผักชี และราดด้วยน้ำมันร้อนที่เจียวกับกระเทียมจนหอม

กลิ่นหอมของปลาทิพย์นึ่งซีอิ๊วลอยคลุ้งไปทั่วบริเวณ ชวนให้น้ำลายสอ

จ้าวเฉินและป้าหลิวนั่งรออยู่ที่โต๊ะอาหารด้วยความอดใจรอไม่ไหว เมื่อหว่านเอ๋อร์ยกปลาทิพย์นึ่งซีอิ๊วมาวางบนโต๊ะ ทั้งสองก็ต้องเบิกตากว้างด้วยความตะลึง

ปลาทิพย์นึ่งซีอิ๊วมีสีสันสวยงามน่ารับประทาน เนื้อปลาสีขาวนวลชุ่มฉ่ำไปด้วยน้ำซุปซีอิ๊ว โรยหน้าด้วยผักชีสีเขียวสดและพริกชี้ฟ้าแดงซอย กลิ่นหอมของปลาและเครื่องปรุงต่างๆ ผสมผสานกันอย่างลงตัว

"น่ากินเหลือเกิน" จ้าวเฉินเอ่ยด้วยน้ำเสียงชื่นชม

หว่านเอ๋อร์ยิ้มอย่างภาคภูมิใจ "ลองชิมดูสิเจ้าคะ"

จ้าวเฉินคีบเนื้อปลาเข้าปาก คำแรกที่เขารู้สึกคือความนุ่มละมุนลิ้น เนื้อปลาหวานเด้งราวกับไม่ใช่ปลาธรรมดา รสชาติของน้ำซุปซีอิ๊วกลมกล่อมลงตัว ซึมซาบเข้าไปในเนื้อปลาทุกอณู

"อร่อย...อร่อยมาก!" จ้าวเฉินอุทานด้วยความประทับใจ "ข้าไม่เคยกินปลาที่อร่อยขนาดนี้มาก่อนเลย"

ป้าหลิวก็ลองชิมบ้าง นางถึงกับหลับตาพริ้มด้วยความเคลิบเคลิ้ม "อร่อยจริงๆ ด้วยเจ้าค่ะคุณหนู เนื้อปลาหวานนุ่มละลายในปาก น้ำซุปก็กลมกล่อมเหลือเกิน"

หว่านเอ๋อร์ยิ้มอย่างมีความสุขที่เห็นทุกคนชื่นชอบอาหารของนาง นางคีบเนื้อปลาให้จ้าวเฉินและป้าหลิวอย่างต่อเนื่อง

ขณะที่ทุกคนกำลังรับประทานอาหารกันอย่างเอร็ดอร่อย หมอฝูก็เดินเข้ามาในครัว

"คุณหนูหลิน ข้าได้ยินว่าวันนี้คุณหนูทำเมนูพิเศษ ข้าขอร่วมวงด้วยคนได้หรือไม่?" หมอฝูเอ่ยด้วยรอยยิ้ม

"ยินดีเสมอเจ้าค่ะท่านหมอ" หว่านเอ๋อร์ตอบด้วยความยินดี "ท่านหมอมาได้จังหวะพอดี ข้ากำลังจะแบ่งปลาให้ท่านชิมอยู่พอดี"

หว่านเอ๋อร์ตักเนื้อปลาและน้ำซุปใส่ชามให้หมอฝู หมอฝูรับไปชิมด้วยความตั้งใจ

"อืม..." หมอฝูครางออกมาเบาๆ หลังจากชิมไปคำแรก "รสชาติยอดเยี่ยมจริงๆ เนื้อปลาหวานนุ่มละมุนลิ้น น้ำซุปก็กลมกล่อมลงตัว"

"ท่านหมอคิดเห็นอย่างไรบ้างเจ้าคะ?" หว่านเอ๋อร์ถาม

"ข้าคิดว่าปลาชนิดนี้มีสรรพคุณทางยา" หมอฝูตอบ "หลังจากที่ข้าได้ชิมแล้วรู้สึกกระปรี้กระเปร่าขึ้นมาทันที เหมือนได้ยาบำรุง"

"จริงหรือเจ้าคะ?" หว่านเอ๋อร์ถามด้วยความตื่นเต้น

"จริงแท้แน่นอน" หมอฝูยืนยัน "ข้าขอแบ่งน้ำซุปที่เหลือไปวิจัยสรรพคุณทางยาได้หรือไม่?"

"ได้แน่นอนเจ้าค่ะ" หว่านเอ๋อร์ตอบด้วยความยินดี "ท่านหมอต้องการเท่าไหร่ก็บอกข้าได้เลย"

หมอฝูยิ้มด้วยความขอบคุณ "ข้าจะนำไปวิเคราะห์อย่างละเอียด หากพบว่ามีสรรพคุณทางยาจริง จะได้นำไปใช้ประโยชน์ในการรักษาผู้คน"

หลังจากนั้นไม่นาน ข่าวลือเกี่ยวกับปลาทิพย์ของหว่านเอ๋อร์ก็เริ่มแพร่กระจายไปในหมู่แขกวีไอพีที่มาเยือนเรือนไม้ไผ่ ทุกคนที่ได้ลิ้มลองต่างก็ติดใจในรสชาติและความพิเศษของปลาชนิดนี้

บางคนกล่าวว่าปลาทิพย์ช่วยบำรุงร่างกาย ทำให้รู้สึกกระปรี้กระเปร่า บางคนกล่าวว่าปลาทิพย์ช่วยรักษาอาการเจ็บป่วยเล็กๆ น้อยๆ

ชื่อเสียงของหว่านเอ๋อร์ในฐานะนักปรุงอาหารที่มีความสามารถในการรักษาโรคจึงเริ่มเป็นที่รู้จักมากยิ่งขึ้น

[โปรดติดตามตอนต่อไป: คำขอของท่านพ่อ]