ตอนที่ 13

***บทที่ 13: ตำราอาหารพันหน้าปรากฏ***

เสียงดังกริ๊กแผ่วเบาที่ดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันของยามราตรี ราวกับเสียงกุญแจแห่งโชคชะตาที่ถูกไขออก ฝากล่องไม้จันทน์หอมที่เพิ่งปรากฏขึ้นจากความว่างเปล่าค่อยๆ แง้มเปิดออกอย่างเชื่องช้า กลิ่นหอมลึกล้ำของไม้เก่าแก่ที่สะสมมาเนิ่นนานนับร้อยปีพลันกำจายไปทั่วห้องนอนแคบๆ แสงสีเงินยวงที่เคยสว่างวาบจากปิ่นปักผมหดลู่กลับเข้าไปเบื้องใน เผยให้เห็นสิ่งที่หลับใหลอยู่ก้นกล่องไม้สลักลายอย่างสงบนิ่ง

สิ่งที่วางอยู่เบื้องหน้าของหลินซินคือคัมภีร์เล่มหนา ปกทำจากหนังสัตว์โบราณสีเข้มอมน้ำตาลที่ไม่อาจระบุชนิดได้ ขอบมุมของหนังสือหุ้มด้วยทองเหลืองสลักลวดลายพยัคฆ์หมอบอันวิจิตรบรรจง มุมขวาล่างมีอักษรโบราณสีทองหม่นสลักจารึกเอาไว้ด้วยเส้นสายที่ทรงพลังว่า 'ตำราอาหารพันหน้า'

หลินซินกลั้นหายใจ มือเรียวบางยื่นออกไปประคองคัมภีร์เล่มนั้นขึ้นมา ทันทีที่ปลายนิ้วสัมผัสผืนหนังเย็นเยียบ ความอบอุ่นสายหนึ่งพลันแล่นปราดเข้าสู่เส้นชีพจร ราวกับสายเลือดแห่งตระกูลหลินในกายกำลังหลอมรวมและร้องรับมรดกชิ้นสุดท้ายนี้ หญิงสาวสูดลมหายใจเข้าลึก ค่อยๆ พลิกเปิดหน้ากระดาษที่ทำจากเยื่อไม้สีเหลืองนวลอย่างระมัดระวัง

ทว่า เมื่อหน้ากระดาษแผ่นแรกถูกเปิดออก คิ้วเรียวงามของหลินซินกลับต้องขมวดเข้าหากันแน่น สิ่งที่ปรากฏแก่สายตามีเพียงความว่างเปล่า ไร้ซึ่งอักขระ ไร้ซึ่งภาพวาด หน้าแล้วหน้าเล่าที่นางพลิกผ่านล้วนขาวสะอาดราวกับหิมะแรกฤดู ไม่มีร่องรอยของน้ำหมึกแม้แต่หยดเดียว

"เสี่ยวจือ นี่มันเรื่องอันใดกัน? เหตุใดมรดกล้ำค่าของตระกูลข้าถึงกลายเป็นเพียงสมุดเปล่าเช่นนี้?" หลินซินเอ่ยถามด้วยความประหลาดใจ พลิกดูจนถึงหน้าสุดท้ายก็ยังคงพบแต่กระดาษเปล่า

เสียงกลไกในหัวดังขึ้นพร้อมกับน้ำเสียงเจื้อยแจ้วกระตือรือร้นของปัญญาประดิษฐ์ "นายหญิงโปรดใจเย็นก่อน! ดวงตาเนื้อมนุษย์ย่อมไม่อาจมองเห็นความลับที่ถูกผนึกด้วยพลังวิญญาณแห่งบรรพชนได้ ระบบกำลังทำการสแกนและถอดรหัสโครงสร้างเชิงลึก... ติ๊ด! ตรวจพบคลื่นพลังงานสอดคล้อง... ยืนยันรหัสสายเลือด... ผ่าน! กำลังทำลายการจำกัดสิทธิ์และปลดล็อกฐานข้อมูลชั้นที่หนึ่ง!"

สิ้นคำกล่าวนั้นของเสี่ยวจือ หน้ากระดาษแผ่นแรกที่ว่างเปล่าพลันเกิดความเปลี่ยนแปลง แสงสีทองเรืองรองสว่างวาบขึ้นมาจากเนื้อเยื่อไม้ อักขระโบราณสีทองค่อยๆ ผุดพรายขึ้นมาลอยวนอยู่เหนือหน้ากระดาษ ราวกับมีพู่กันล่องหนกำลังตวัดเขียนอย่างรวดเร็วและงดงาม

"สำเร็จแล้ว! นี่คือ 'ตำราอาหารพันหน้า' สุดยอดมรดกแห่งตระกูลหลินที่สาบสูญไปนานนับศตวรรษ เป็นคัมภีร์วิเศษที่ผสานศาสตร์แห่งการปรุงอาหารและวิชาแพทย์ชั้นเลิศเข้าด้วยกันอย่างแยบคาย!" เสี่ยวจืออธิบายด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น ก่อนจะเว้นจังหวะคล้ายกำลังประมวลผลข้อมูลมหาศาล "ทว่า... ข้อมูลส่วนใหญ่ในตำรายังคงถูกผนึกอยู่ ระบบสามารถดึงข้อมูลสูตรอาหารเป็นยาออกมาได้เพียงสูตรเดียวในตอนนี้ นั่นคือ 'ชาสมุนไพรล้างพิษ'"

อักขระสีทองบนหน้ากระดาษค่อยๆ จัดเรียงตัวเป็นหมวดหมู่ ประกอบด้วยรายชื่อวัตถุดิบ สัดส่วน ปริมาณไฟ และขั้นตอนการปรุงอย่างละเอียดถี่ถ้วน หลินซินกวาดสายตาอ่านด้วยความทรงจำอันแม่นยำของอดีตแพทย์ทหาร ก่อนจะเอ่ยถามถึงจุดที่สำคัญที่สุด "สูตรโภชนาบำบัดนี้ล้ำค่ามากก็จริง แต่แล้วข้าต้องทำเช่นไรจึงจะเปิดอ่านหน้าต่อไปได้? คงไม่ใช่ว่าต้องรอให้ปิ่นเงินดูดซับพลังวิญญาณไปเรื่อยๆ หรอกนะ?"

"ผิดแล้วนายหญิง!" เสี่ยวจือตอบกลับด้วยน้ำเสียงจริงจังราวกับผู้เชี่ยวชาญ "ตำราวิเศษเล่มนี้เชื่อมโยงกับพลังวิญญาณแห่งการเพาะปลูกของท่านโดยตรง เงื่อนไขเดียวในการปลดล็อกหน้าต่อไปคือ 'การทำเกษตร' ขยายฟาร์มให้ยิ่งใหญ่! ท่านจะต้องปลูก บำรุงรักษา และเก็บเกี่ยววัตถุดิบที่ตรงตามเงื่อนไขของคัมภีร์ให้สำเร็จ เมื่อสายใยแห่งธรรมชาติและพลังวิญญาณจากการลงมือเพาะปลูกของท่านหลอมรวมกัน ตำราจึงจะยอมรับและเผยสูตรบทใหม่ให้"

คำอธิบายของระบบทำให้หลินซินกระจ่างแจ้งในทันที พูดให้เข้าใจง่ายก็คือ ยิ่งนางขยายแปลงเพาะปลูกให้มีความหลากหลายและได้ผลผลิตที่มีคุณภาพสูงมากเท่าใด ตำราอาหารพันหน้าก็จะยิ่งมอบสูตรโอสถล้ำค่าให้แก่นางมากเท่านั้น มันคือการพึ่งพาอาศัยกันระหว่างเกษตรกรรมและการปรุงยา!

ดวงตาหงส์ของหญิงสาวทอประกายมุ่งมั่น วิชาแพทย์ตะวันตกและตะวันออกในอดีตชาติ ผนวกเข้ากับระบบปัญญาประดิษฐ์ มิติลับ 'สวนโอสถเร้นลับ' และบัดนี้ยังมีสุดยอดตำราอาหารเป็นยาในมือ นี่คือขุมกำลังชั้นเลิศที่จะทำให้นางสร้างความมั่งคั่งและปูทางไปสู่เป้าหมายในอนาคตได้อย่างไร้อุปสรรค

หลินซินก้มมองดูรายชื่อวัตถุดิบของ 'ชาสมุนไพรล้างพิษ' อีกครั้ง สิ่งที่ต้องใช้ประกอบไปด้วย ใบชาป่า หญ้าเกล็ดหิมะตากแห้ง และน้ำผึ้งป่า แม้หญ้าเกล็ดหิมะนางจะเพาะพันธุ์ไว้บ้างแล้วในมิติลับ ทว่าหากต้องการขยายสเกลการผลิตเพื่อต้มชาขายเป็นกอบเป็นกำ พื้นที่กระถางและแปลงเล็กๆ ในมิติย่อมไม่เพียงพอต่อความต้องการของตลาด

"ดูเหมือนว่าข้าจะต้องเอาจริงเอาจังกับการบุกเบิกที่ดินเสียแล้ว" หญิงสาวพึมพำกับตนเอง นางนึกไปถึงผืนดินกว้างขวางหน้าบ้านไร่ที่ยังคงแห้งแล้งและเต็มไปด้วยวัชพืช หากนางสามารถปรับปรุงคุณภาพดินและดึงน้ำจากลำธารมาใช้ได้อย่างเป็นระบบ ที่ดินผืนนั้นจะกลายเป็นฟาร์มสมุนไพรขนาดใหญ่ที่ผลิตเงินทองให้นางไม่รู้จักจบสิ้น

ขณะที่หลินซินกำลังวาดแผนผังการขยายแปลงผักในหัวอย่างเป็นฉากๆ หน้าต่างแสงสีฟ้าของเสี่ยวจือพลันเด้งพรวดขึ้นมาตรงหน้า พร้อมกับเสียงสัญญาณเตือนสีแดงกะทันหันที่ทำเอานางสะดุ้งสุดตัว!

"ติ๊ด! แจ้งเตือนภารกิจฉุกเฉินจากตำราอาหารพันหน้า! วัตถุดิบหลัก 'หญ้าเกล็ดหิมะ' ในมิติลับกำลังเข้าสู่ระยะอิ่มตัวของพลังวิญญาณ และต้องการการย้ายลงสู่ผืนดินภายนอกเพื่อกระตุ้นสรรพคุณทางยาขั้นสูงสุด หากนายหญิงไม่ทำการขุดเปิดแปลงปลูกแห่งใหม่ที่ได้มาตรฐาน และวางระบบน้ำที่สมบูรณ์ภายในสามวัน... สูตรชาสมุนไพรล้างพิษจะถูกผนึกกลับคืนสู่ความว่างเปล่าถาวร!"

หลินซินผุดลุกขึ้นยืนทันที ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนก เวลามีจำกัดเพียงสามวัน! การขุดลอกหน้าดินที่แข็งกระด้างและชักร่องน้ำจากลำธารเข้าสู่แปลงไร่ ไม่ใช่เรื่องที่สตรีร่างบางเช่นนางจะทำเสร็จได้โดยลำพัง แผนการจ้างวานแรงงานเพื่อพลิกฟื้นแผ่นดินจะต้องเริ่มต้นขึ้นตั้งแต่รุ่งสางของวันพรุ่งนี้ ทว่าในหมู่บ้านที่ผู้คนต่างวุ่นวายกับปากท้องของตนเอง นางจะไปตามหาบุรุษผู้มีพละกำลังและไว้ใจได้มาช่วยงานด่วนเช่นนี้จากที่ใดกัน!

**[โปรดติดตามตอนต่อไป: ปรับปรุงดินและวางระบบน้ำ]**