ความลับในจิตวิญญาณ มิติซูเปอร์มาร์เก็ต
ในห้วงแห่งการร่วงหล่นสู่ความมืดมิดอันไร้ที่สิ้นสุด จิตสำนึกของหนิงฮวากลับถูกกระชากด้วยแสงสว่างเจิดจ้าที่สาดส่องเข้ามาอย่างฉับพลัน ความรู้สึกคล้ายถูกดึงดูดด้วยพลังอันมหาศาลพาร่างวิญญาณของนางทะยานผ่านม่านหมอกแห่งความสับสนอลหม่าน
เมื่อทุกสิ่งสงบนิ่งลงอีกครั้ง ภาพที่ปรากฏเบื้องหน้าทำให้นางต้องตะลึงงันจนแทบสิ้นสติ
ที่นี่คือสถานที่สว่างไสวโอ่โถงอย่างน่าประหลาด แสงสีขาวนวลกระจ่างตาส่องลงมาจากเพดานสูงลิบ ทำให้ทุกอย่างชัดเจนราวกับอยู่กลางแจ้งยามเที่ยงวัน พื้นเบื้องล่างเรียบสนิทสะท้อนเงา มันวาวจนน่าประหลาดใจ อากาศโดยรอบเย็นสบายจนน่าขนลุก แตกต่างจากไอแดดแผดเผาและฝุ่นดินอันแห้งผากภายนอกโดยสิ้นเชิง
ทว่าสิ่งที่น่าตกตะลึงยิ่งกว่าคือชั้นวางสินค้าที่ทำจากโลหะทอดยาวสุดลูกหูลูกตา บนนั้นเรียงรายไปด้วยวัตถุหลากสีสันในบรรจุภัณฑ์แปลกตาซึ่งนางไม่เคยเห็นมาก่อนในยุคสมัยนี้ แต่จิตวิญญาณทหารสาวจากศตวรรษที่ยี่สิบเอ็ดของนางกลับจดจำมันได้อย่างแม่นยำ
นี่มัน... ซูเปอร์มาร์เก็ต!
หัวใจของหนิงฮวาเต้นระรัวราวกับจะทะลุออกมานอกอก นางก้มมองมือของตนเองที่โปร่งแสงเล็กน้อย ก่อนจะลองก้าวเดิน สัมผัสที่ไร้น้ำหนักยืนยันว่านี่คือร่างแห่งจิตวิญญาณของนาง แต่มิติแห่งนี้กลับมีความเป็นรูปธรรมอย่างเหลือเชื่อ
นี่คือมิติลับส่วนตัวที่เคยเป็นพลังพิเศษติดตัวนางในภพก่อน มันคือโกดังเสบียงขนาดมหึมาที่รัฐบาลสร้างขึ้นเพื่อรองรับภารกิจพิเศษของหน่วยนาง แต่นางไม่เคยคาดคิดเลยว่ามันจะติดตามวิญญาณของนางข้ามภพข้ามชาติมาด้วย!
ความคิดนี้จุดประกายความหวังอันโชติช่วงขึ้นในดวงตาที่มืดมนของหนิงฮวา นางไม่รอช้า รีบสาวเท้าไปยังโซนขนมหวานและของขบเคี้ยว สัญชาตญาณของทหารที่ผ่านการฝึกฝนเรื่องการเอาชีวิตรอดมาอย่างโชกโชนบอกนางว่า ร่างกายภายนอกกำลังต้องการพลังงานอย่างเร่งด่วนที่สุด
สายตาของนางกวาดผ่านชั้นวางอย่างรวดเร็ว ก่อนจะหยุดลงที่แท่งวัตถุสีน้ำตาลเข้มในห่อกระดาษฟอยล์สีทอง... ช็อกโกแลต! สุดยอดอาหารให้พลังงานสูงที่นักปีนเขาและทหารขาดไม่ได้
นางเอื้อมมือที่โปร่งแสงของตนออกไป เพียงแค่ตั้งจิตปรารถนาอย่างแรงกล้า แท่งช็อกโกแลตก็ลอยเข้ามาอยู่ในมือนางราวกับมีชีวิต หนิงฮวาไม่ลังเลที่จะฉีกเปลือกห่อออกแล้วกัดมันเข้าไปเต็มคำ ความหวานขมอันเข้มข้นที่คุ้นเคยระเบิดออกในโพรงปาก พลังงานแล่นปราดไปทั่วร่างวิญญาณ ส่งผลสะท้อนกลับไปยังร่างกายที่กำลังนอนสลบไสลอยู่ภายนอก ความรู้สึกหิวโหยราวกับไส้จะขาดค่อยๆ บรรเทาลง
นางกินมันเข้าไปอีกหลายคำอย่างรวดเร็ว ก่อนจะหันไปคว้าขวดน้ำแร่บริสุทธิ์จากชั้นวางใกล้ๆ แล้วดื่มอึกๆ ความเย็นสดชื่นของน้ำสะอาดไหลผ่านลำคอ ดับความกระหายที่แผดเผามานานหลายวันจนสิ้นซาก มันคือความรู้สึกราวกับได้เกิดใหม่โดยแท้
เมื่อพลังกายเริ่มฟื้นฟู สติปัญญาก็กลับมาทำงานอย่างเฉียบคมอีกครั้ง หนิงฮวานึกถึงร่างเล็กๆ ที่ซุกอยู่ในอ้อมกอดของนาง... ซูอัน! ลูกชายของนางก็กำลังจะอดตายเช่นกัน!
นางต้องหาทางนำของออกไปให้ลูก แต่จะทำอย่างไร? การนำช็อกโกแลตหรืออาหารสำเร็จรูปออกไปย่อมเป็นการสร้างปัญหาโดยไม่จำเป็น ผู้คนในยุคนี้ย่อมไม่เคยเห็นของเช่นนี้ มันจะกลายเป็นเป้าสายตาและนำมาซึ่งภัยพิบัติที่คาดไม่ถึง
หนิงฮวาขมวดคิ้วครุ่นคิดอย่างหนัก พลันสายตาก็เหลือบไปเห็นป้ายที่เขียนว่า ‘ผลิตภัณฑ์เพื่อสุขภาพและยา’ สติปัญญาของนางพลันสว่างวาบ!
นางรีบมุ่งหน้าไปยังโซนนั้นทันที ดวงตาคมกริบกวาดมองอย่างรวดเร็วผ่านขวดยาหลากชนิด จนกระทั่งพบนางเอกของงาน... กล่องกระดาษที่บรรจุผงสีขาวในซองเล็กๆ พร้อมตัวอักษรที่นางอ่านออกอย่างชัดเจน ‘น้ำตาลกลูโคสชนิดผง’
นี่แหละคือสิ่งที่นางต้องการ! มันให้พลังงานได้ทันที ละลายน้ำได้ง่าย และเมื่อผสมกับน้ำแล้วก็ไม่ต่างจากน้ำหวานธรรมดา คนโบราณอาจจะสงสัยในความหวานของมันบ้าง แต่ก็ยังดีกว่าการเอาอาหารหน้าตาประหลาดออกไปให้เป็นที่ครหา
หนิงฮวารวบรวมสมาธิ ตั้งจิตปรารถนาอย่างแรงกล้าอีกครั้ง นางจินตนาการถึงถุงน้ำหนังเก่าๆ ที่นางพกติดตัวอยู่เสมอ และจินตนาการว่ากำลังเทผงกลูโคสลงไปผสมกับน้ำสะอาดจากในมิติแห่งนี้
ในขณะที่จิตของนางกำลังจดจ่ออยู่กับการถ่ายเทพลังงานและวัตถุนั้นเอง เสียงแหลมสูงเสียดแทงราวกับเสียงนกแสกก็พลันดังลอดเข้ามาในโสตประสาทของนางจากโลกภายนอก
“ดูมันทำเข้าสิ! อีสะใภ้รองตัวกินเปลือง! พอไล่พี่สะใภ้ไปได้ก็แกล้งทำเป็นลมล้มพับไปเลยนะ! คิดจะอู้งานไม่ช่วยลากเกวียนล่ะสิ! สำออย! ทำตัวเป็นคุณหนูตกยากไปได้ ไม่รู้จักเจียมกะลาหัว!”
เสียงนั้นไม่ต้องเดาก็รู้ว่าเป็นของผู้ใด... แม่เฒ่าเฉียน!
คำด่าทอที่หยาบคายและไร้ความปรานีดังมาจากทางเกวียนของครอบครัวใหญ่ แม้จะอยู่ห่างออกไปพอสมควร แต่ความเกลียดชังที่อัดแน่นอยู่ในน้ำเสียงนั้นกลับชัดเจนยิ่งนัก มันเสียดแทงเข้ามาในจิตสำนึกของหนิงฮวา ปลุกเพลิงโทสะที่เพิ่งมอดดับให้ลุกโชนขึ้นมาอีกครั้ง
แต่ตอนนี้ไม่เวลามาตอบโต้ นางต้องช่วยลูกชายก่อน!
หนิงฮวารวบรวมสมาธิเป็นครั้งสุดท้าย เร่งกระบวนการในห้วงมิติให้เสร็จสิ้น ก่อนจะถอนจิตของตนเองออกจากซูเปอร์มาร์เก็ตมหัศจรรย์แห่งนี้อย่างรวดเร็ว
สติสัมปชัญญะของนางกลับคืนสู่ร่างที่ผ่ายผอมอีกครั้ง นางค่อยๆ ปรือตาขึ้นอย่างอ่อนแรง แสร้งทำเป็นเพิ่งฟื้นจากอาการหน้ามืด สิ่งแรกที่นางทำคือการก้มลงมองเด็กน้อยในอ้อมแขน ใบหน้าเล็กๆ ของซูอันซีดเผือด ริมฝีปากแห้งแตก ลมหายใจรวยรินจนแทบไม่รู้สึก
“อันเอ๋อร์... อันเอ๋อร์ของแม่” นางกระซิบเรียกเสียงสั่นเครือ มือข้างหนึ่งประคองศีรษะเล็กๆ ไว้ ส่วนมืออีกข้างแสร้งทำเป็นจัดเสื้อผ้าที่หลุดลุ่ยของตน แต่แท้จริงแล้วกลับแอบหยิบถุงน้ำหนังขนาดเล็กที่บัดนี้บรรจุน้ำกลูโคสเอาไว้เรียบร้อยแล้วออกมาจากอกเสื้ออย่างแนบเนียน
นางอาศัยร่างของตนเองเป็นที่กำบัง ค่อยๆ จ่อปากถุงน้ำเข้ากับริมฝีปากที่แห้งผากของลูกชายอย่างระมัดระวัง
“ดื่มนะลูก... ดื่มน้ำหน่อย”
ของเหลวรสหวานอ่อนๆ ค่อยๆ ไหลเข้าสู่ลำคอที่แห้งผากของเด็กน้อย ซูอันที่หมดสติไปแล้วขยับตัวเล็กน้อยตามสัญชาตญาณและเริ่มกลืนมันลงไปช้าๆ ทีละนิด ราวกับต้นกล้าที่เหี่ยวเฉาใกล้ตายได้รับหยาดน้ำทิพย์ล้ำค่า
หนิงฮวาป้อนน้ำให้ลูกชายอย่างใจเย็น พลางใช้ดวงตาคมกริบคอยสอดส่องไปรอบๆ เพื่อระวังไม่ให้มีใครสังเกตเห็นความผิดปกติ โชคดีที่ผู้คนส่วนใหญ่ต่างเหนื่อยล้าและมัวแต่วุ่นวายอยู่กับสัมภาระของตนเอง ไม่มีใครสนใจสองแม่ลูกที่น่าสงสารซึ่งปลีกตัวออกมาอยู่ห่างๆ
เวลาผ่านไปชั่วครู่ใหญ่ เมื่อน้ำในถุงหนังพร่องไปเกือบครึ่ง ปาฏิหาริย์ก็บังเกิดขี้น เปลือกตาที่ปิดสนิทของซูอันเริ่มขยับไหวๆ ริ้วสีเลือดจางๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้าที่เคยซีดขาวราวกับกระดาษ ลมหายใจของเขาเริ่มกลับมาสม่ำเสมอขึ้น
หนิงฮวารู้สึกราวกับยกภูเขาออกจากอก นางซ่อนถุงน้ำกลับเข้าที่เดิมอย่างรวดเร็ว ก่อนจะกอดร่างเล็กๆ ของลูกชายเอาไว้แน่น ซึมซับไออุ่นที่ค่อยๆ กลับคืนมาสู่ร่างของเขา
ความลับในจิตวิญญาณแห่งนี้ คือไพ่ตายในการเอาชีวิตรอดของนางและลูก คือรากฐานที่จะทำให้นางสามารถหยัดยืนขึ้นได้อย่างสง่างามในโลกที่โหดร้ายใบนี้ นางจะใช้มันอย่างชาญฉลาดที่สุด และจะไม่มีวันยอมให้ใครหน้าไหนมาพรากทุกสิ่งไปจากนางได้อีก!
ทว่าในชั่วพริบตาที่ความโล่งใจเพิ่งจะก่อตัว... เสียงฝีเท้าแหวกอากาศที่แผ่วเบาก็พลันดังขึ้นจากด้านหลัง มันกำลังตรงมายังจุดที่สองแม่ลูกนั่งอยู่!
ดวงตาของหนิงฮวาพลันแข็งกร้าวขึ้นในทันที สัญชาตญาณนักสู้ของนางตื่นตัวเต็มพิกัด กล้ามเนื้อทุกมัดเกร็งแน่นเตรียมพร้อมรับมือกับการจู่โจมที่ไม่คาดฝัน